Alles wordt lichter

by Janke Reitsma

In 'Alles wordt lichter' van Janke Reitsma weet Ylva dat je alleen weg kunt lopen als je ergens thuishoort. Ze is geen wegloper, maar een reiziger. Ze gaat vooruit. Waarheen weet ze pas als ze na een urenlange busreis op een boerderij terecht komt. Ze mag in een huisje op het erf wonen. Zij aan zij met de boer bewerkt ze het land en geeft ze zich over aan het ritme van de natuur. Een plek zonder vragen, tot op de dag dat een onherroepelijke gebeurtenis haar terugwerpt in haar eenzame bestaan.

De daaropvolgende jaren speelt haar leven zich af in het donker. ’s Nachts maakt ze treinen schoon, overdag verschuilt ze zich in haar flat. Na acht jaar dringt de waarheid zich onverbiddelijk aan haar op. Ze pakt haar spullen en zet dwars door de bergen koers naar haar verleden.

Genres: Roman, Ebooks

285 pages, Paperback

Published April 3, 2024

Reviews

[Erwin Meerkerk · Rating 2 out of 5]

In Alles wordt lichter zijn we getuige van 2 reizen die de hoofdpersoon Ylva maakt. De eerste reis is weg van alles wat haar aan thuis herinnert, een reis eindigend op de eenzame boerderij van Jacob. De tweede reis speelt zich 10 jaar later af wanneer Ylva lopend, dwars door de bergen en vergezeld door eengehallucineerde(?), zwijgende jongen, opnieuw op reis gaat om te eindigen bij deze boerderij. De eerste reis eindigt wanneer we als lezer weten welke tragische daad haar heeft doen besluiten om man en kind te verlaten; de tweede reis eindigt met een hernieuwde ontmoeting met man en kind.

Ik vond het een slecht, zwak geschreven boek met een uiterst ongeloofwaardige hoofdpersoon. Een boek volledig verstoken van iedere vorm van vreugde. Een boek waarvan ik me voortdurend afvroeg: waarom???

Het boek is geschreven in de hyperrealistische stijl die tegenwoordig door lijkt te gaan voor literaire kwaliteit maar die wat mij betreft vooral een gevolg is van teveel tv-kijken. We zien de vetresten op hoofdsteunen, de urinevlekken in het urinoir, we horen hoe een cracker kraakt en we lezen dat de hoofdpersoon 'aan haar spijkerbroek ruikt'. Waarom?
Naast deze hyperrealistische stijl staat het boek vol met diepzinnig klinkende metaforen die uiteindelijk door iedere lezer naar eigen behoefte ingevuld kunnen worden; wat natuurlijk mooi en post-modern is maar wel tamelijk gemakzuchtig van de auteur. Ylva, bijv0orbeeld, verzucht op een gegeven moment dat ze 'een weide is zonder schapen'... maar helaas is er verder niets in haar hele karakter wat deze diepzinnige invallen ook maar een beetje kan rechtvaardigen.

Het grootste probleem heb ik met de hoofdpersoon. Een jonge vrouw die om ons onbekende oorzaak als kind graag een insect wilde zijn en als 20-er na het overlijden van haar moeder (met wie ze notabene gewoon een goede relatie gehad lijkt te hebben! Huh?!) volledig losgeslagen begint rond te reizen en eindigt op de boerderij van eenzame Jacob die niets zegt maar haar wel een kamer geeft. De tweede nacht, als ik mij goed herinner, wandelt zij dan geheel ontkleed zijn kamer binnen en bedrijven ze op tedere wijze de liefde die resulteert in een huilbaby die haar dan weer tot nieuwe vormen van krankzinnigheid drijft.
Dan, 10 jaar later, reist deze zelfde vrouw die wel 10 jaar ouder maar geen spoortje wijzer is geworden, terug. Ze wordt op deze reis voortdurend vergezeld door een zwijgende versie van haar zoontje die ze, volstrekt plausibel, tevoorschijn weet te hallucineren maar die voor omstanders haar rugtas lijkt te zijn. Op deze reis heeft ze één halve lesbische en één hele hetero seksuele ervaring (keurig Janke!!!) die ook zo ongekend onnatuurlijk over kwamen dat ik mezelf voor de zoveelste keer afvroeg: WAAROM?

Het boek eindigt in het ongewisse met een, dat dan weer wel, vertederende ontmoeting tussen moeder en zoontje. Maar uiteindelijk, gezien de ultieme vreugdeloosheid van het rond haar eigen ego cirkelende gedachteleven van Ylva, lijkt het me beter voor iedereen wanneer ze toch maar gewoon terugkeert naar haar treinen en toiletten...

2 sterren. 1 voor de beschrijving van een kind met een handicap en 1 voor de beschrijving van het mythische mannetjesschaap met groene, veelzeggende welhaast profetische ogen dat vastgebonden en stinkend en ontsnapt en uiteindelijk dood... oh wacht, dat was natuurlijk ook een uitgerekte metafoor van haar leven en gedachtewereld!

Ik, ik ben een kast zonder boeken.
Een horloge zonder wijzers.
Een kever zonder dekschild
en een lama zonder spuug.

[Marleen · Rating 5 out of 5]

Als je een prachtig verhaal wilt lezen over verlies, berouw, de Noorse natuur, het trotseren van bergen en de elementen, lees dan dit boek! Fenomenaal. Nog beter dan haar debuut, Niets ontgaat ons. Wat weet Janke Reitsma mooie zinnen te construeren en heftige emoties en acties om te zetten naar invoelende taal, zonder dat het teveel opsmuk krijgt. Je kunt niet anders dan doorlezen en volledig opgeslokt worden door het verhaal. Een fantastische, kwetsbare roman die me tot tranen toe roerde. 5 sterren!

[Carla Boekema · Rating 5 out of 5]

Wat een indringend boek. Moeilijk om weg te leggen maar soms ook heel heftig .

[Isabelle Winkel · Rating 4 out of 5]

‘ ik hou nog steeds van je,’ zegt ze dan besef ik dat ik nooit heb geweten dat ze dat deed, dat ik al die tijd van niemand kon houden, omdat je je pas kunt verbinden als je verbonden bent met jezelf, dat je pas verbonden bent als je alles kunt zeggen, ook al schaam je je kapot, ook al vergeef je jezelf nooit.

Prachtig

[Ina Overeem · Rating 4 out of 5]

Beetje lastig in begin dat het in twee tijden geschreven is , soms wat minder maar aan eind van boek als alles duidelijk begint te worden is het een prachtig maar triest verhaal

[Ineke Zuidema · Rating 4 out of 5]

Wat een mooi geschreven beklemmend boek! Heel langzaam ontvouwt zich het verhaal van Ylva; een jonge vrouw die opgesloten zit in haar eigen geschiedenis. Je reist met haar door het ruige Noorwegen, om uit te komen op de plek waar ze weer kan helen. Een absolute aanrader!

[Josephine Wajer-Busch · Rating 4 out of 5]

Door de moeilijkheden in haar jeugd heeft Ylva geen diepgeworteld gevoel van thuis. Ze verlaat haar huis en zoekt haar geluk in de rijke natuur van Noorwegen. 'De tijd glijdt met de bus mee en ik heb geen idee meer waar ik ben, gek genoeg voelt het fijn. Ik ben gestopt met stilstaan, ik ben ergens aan begonnen, ik ben een reiziger geworden.' Maar, weglopen kun je alleen als je ergens thuishoort.
In Noorwegen komt Ylva per toeval terecht op de boerderij van Jakob. Hier ervaart ze voor het eerst sinds jaren hoe het is om zich ergens thuis te voelen. Jakob hoeft nergens heen en de dieren zijn er heel tevreden. Ylva verlangt ernaar om ook zo te zijn; ‘rondrennen, maar dan toch gewoon in thuisblijven de vrijheid zien.’
Je voelt in iedere zin de moeite die het Yfva kost om zich te verbinden met alles wat leeft. De schrijfstijl van Janke Reitsma is heel sensitief. Reitsma heeft de gave om diep af te dalen in wat ons heeft gevormd in ons bestaan. Het resultaat is even beklemmend als bevrijdend. 

[Elisa Goudriaan · Rating 4 out of 5]

Ylva is pas 21 als zij Jakob (41) ontmoet, en is zoekende na de recente dood van haar moeder. Jakob woont op een afgelegen boerderij in Noorwegen en Ylva begint daar langzaam te aarden. Dan ontspint zich een verhaal rond de grote thema's des levens: schuld, boete, vergeving, liefde, eenzaamheid, nabijheid, genegenheid, vriendschap, plezier, verdringing en verdriet. Probeer dat maar eens allemaal in een roman te krijgen. Janke Reitsma lukt het! De opbouw is goed en de spanningsboog werkt tot het einde.

[Sjoukje Werkman · Rating 5 out of 5]

‘Berouw is rouwen door schuld, er is geen rechtvaardiging tegen opgewassen.’

Zoveel pijn in deze zin, zo treffend.

[Truus · Rating 4 out of 5]

nu wil ik zeker nooit kinderen meer
maar goed boek

[Nienke Bouman · Rating 4 out of 5]

Eerst werd alles vooral veel donkerder, totdat het warempel toch lichter werd.

Ik hou wel van dit verhaal, dat de grenzen van de geloofwaardigheid ver oprekt, maar uiteindelijk niet wegvlucht voor de menselijke natuur: soms zoeken we de ander, soms willen we huilen, soms beklimmen we een berg, en meestal doen we het fout.

Een ster minder voor de spin in de koffiebeker, die volledig ten onrechte in het afval belandde.

[Boekdagboek van Annemieke · Rating 5 out of 5]

Hoei, wat raakt dit boek me. Heel mooi geschreven en wat een indringend verhaal.

We lezen over de Noorse Ylva die een verborgen bestaan leeft tot ze een bekentenis doet aan de enige persoon in haar leven, wat haar aanzet tot een reis door Noorwegen, maar vooral naar haar verleden, waarbij ze probeert haar leven onder ogen te komen. Over spijt en schuld.

Langzaam leren we via terugblikken haar verleden en haar zo indringende levensverhaal kennen.

Teveel mooie zinnen om te bewaren

[Laurie · Rating 4 out of 5]

zielig einde 🥺 maar wel een mooi boek! duurde even voordat ik doorhad waar het boek over ging door het vertelperspectief, maar uit eindelijk wel genoten! hele fijne schrijfstijl, net zoals haar vorige boek

[Tessel van Roozendaal · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven maar wel heel ongezellig

[Bianca Oortwijn · Rating 4 out of 5]

Janke Reitsma schreef wederom een indringde 'jeugdzorgroman'. Niet zo verbluffend en prachtig als 'Niets ontgaat ons', maar evengoed een onderhoudende pageturner.

[Jessica · Rating 4 out of 5]

Mooi maar helaas niet zo indrukwekkend als 'Niets ontgaat ons'.

[Anitaleest · Rating 4 out of 5]

Wat een goed verhaal weer. Het is aangrijpend, rauw, beklemmend en prachtig.
De hoofdpersoon draagt een zwaar geheim met zich mee, een ontzettend, voor veel mensen niet te bevatten gebeurtenis. Ze kan zichzelf niet vergeven en is al de tijd daarna bezig om zichzelf te straffen door sober te leven en een baantje te nemen wat niemand wil.
Aangemoedigd door een lieve collega/vriendin gaat ze op zoek naar haar verleden en naar vergiffenis.
Psychologisch verhaal over familiegeheimen. Haar eerste boek vond ik net iets beter dus daarom 4 ****

[Erika Beumer · Rating 5 out of 5]

Wat een mooi boek. Hoewel het verhaal tragisch is, wordt het zo mooi beschreven, je voelt de stilte en de kracht van de natuur in dit drukke, bezwaarde hoofd van Ylva. In de vakantie tussen de prachtige bergen gelezen,maakte het extra fijn om deze te lezen.Het is het verhaal van Ylva in alle kwetsbaarheid,maar ik vond het erg ontroerend mooi!

[Renske · Rating 4 out of 5]

"Het wordt donkerder, maar het lijkt lichter."

[Dinand Blom · Rating 2 out of 5]

Minstens driekwart van het boek kan weggelaten worden.
Wat een deceptie na het eerste boek van deze schrijfster. Ik vond het een verhaal zonder hoop, zonder licht.

[Anita Loomans · Rating 5 out of 5]

Wat een mooi boek! Het boeit van begin tot eind. Gewoon jammer dat ik het uit heb!

[Marije Fransen-Dona · Rating 4 out of 5]

Heftig verhaal. Je wordt helemaal meegezogen in de gedachten van de hoofdpersoon. Mooie zinnen!

[Anneke · Rating 3 out of 5]

Mooi, indringend geschreven verhaal. Ik vond de symboliek en motieven er wat te dik bovenop liggen.

[Rianne Hulman · Rating 2 out of 5]

Verhaal was niet voor mij weggelegd.

[S.A.]

Nog niet uit, is wel erg deprimerend tot nu toe. En alle lijntjes zijn me eigenlijk al duidelijk na 70 pagina’s

[Marleen Opschoor · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend verhaal, net als Niets ontgaat ons! Rauw, eerlijk en beklemmend. Het speelt zich af in het ruige Noorse landschap. Moeilijk weg te leggen. Mooie schrijfstijl.

[Erna · Rating 3 out of 5]

Een dubbel gevoel bij dit boek. Verhaallijn wordt langzaam aan duidelijk, maar blijft ook wat vaag.

[Jos Snel · Rating 3 out of 5]

Na eerder "Niets ontgaat ons" van deze auteur gelezen hebben, is dit boek me toch een beetje tegengevallen. Wel heb ik het uitgelezen omdat ik toch wel nieuwsgierig was naar de afloop.

[Carla · Rating 1 out of 5]

Het kabbelt maar, het kan me niet bekoren.

[Sanne Helder · Rating 4 out of 5]

Moest even inkomen maar daarna kon ik niet stoppen. Wel heel verdrietig 🥺