แพดอกไม้

by เฌอมา

โบราณว่าไว้ มดแดงแฝงพวงมะม่วง แต่พระองค์น่ะ แม้แต่จะเป็นมดแดง ยังไม่มีโอกาสเลย! เพราะ ‘แม่น้ำตาลหวาน’ ก้อนนั้น ช่างหวงเนื้อหวงตัวเหลือเกิน! แต่เล็กแต่น้อยเฝ้าแต่เก็บเนื้อตัวอยู่แต่ในเขตพระราชฐานชั้นในไม่ยอมออกมาให้ใครได้ยลจนโตเป็นสาว ครั้งนี้พอมีโอกาสได้พบกัน แล้วใครจะยังถนอมตัวเป็นสุภาพบุรุษอยู่ได้? ใครจะรักษาภาพลักษณ์ก็ทำไปเถิด คนเรียบร้อยขอเตลิดเกินควบคุมซักครั้ง ยิ่งได้รู้ว่าบรรดาลูกหลวงหลานหลวงที่เสด็จกลับจากนอก ตั้งใจจะขอ 'คนของพระองค์' แต่งงานด้วยแล้ว พระองค์ยิ่งร้อนใจใหญ่ หนนี้คงต้องใช้ฐานะ 'สมเด็จอาน้อย' มาข่มขู่หลานๆให้หลีกทางไปไกลๆ แต่...ทำไมจากสมเด็จอาน้อยที่แสนใจดี พอเปลี่ยนสถานะมาเป็นคู่แข่งหัวใจ ถึงได้วางอำนาจบาตรใหญ่เหลือเกินเล่า! แล้วพระยศของบรรดาหลานชายหรือจะสู่เจ้าฟ้าอย่างสมเด็จอาได้ มีแต่ต้องก้มหลบหน้า ยอมให้คนเป็นอาเอาคนงามไปกอดได้ก่อนก็เท่านั้น! นี่ไม่ยุติธรรมเลย!!

522 pages, Paperback

Published June 1, 2024

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#แพดอกไม้
#เฌอมา

(๑)ทำไมถึงเลือกอ่าน"แพดอกไม้"ของ"เฌอมา"?เคยอ่านเล่มอื่นๆมาก่อนไหม?
ตอบ: พื้นเพไม่เคยอ่านเล่มอื่นๆใน-ซีรีส์คนละภพ-เลย ไม่รู้จักใครเลย งานของเฌอมาที่อ่านล่าสุดคือ"ภรรยาเจ้า"ที่จำได้ไม่ลืมคือ"แดกข้าวมายัง"
...ผ่านมาเห็นดูลักชู ลองอ่านคำโปรยแล้วสนใจ อยากรู้ว่าพระเอกแบบนี้กับนางเอกคนนี้จะลงเอยกันยังไง  เลยโหลดตัวอย่างมาอ่าน มี๑บทนำ+๓ตอน ซึ่งไม่พอต่อการตัดสินใจค่ะ...เลยตามไปอ่านต่อใน รอร.ถึงตอนที่๑๖ซึ่งคิดเป็น๓๕%ของทั้งเรื่อง ~จากนั้นก็นั่งคิดนอนคิด ติดใจในสำนวนการเขียนที่กระชับเดินเรื่องไว ใจอยากรู้ว่าฟ้าชายเจ้าจะจีบหนูวาดมาเป็นพระชายายังไง นับขนหน้าแข้งอยู่๒วัน๒คืนจึงลุกมา"เอาวะ!" แล้วกดซื้อ...

(๒)คิดว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้นิยายเรื่องนี้เจ๋ง?
ตอบ:
-สำนวนภาษาและการเล่าเรื่อง-
สำนวนภาษาสละสลวย ไม่พิรี้พิไรเวิ่นเว้อ แม้จะใช้คำราชาศัพท์แต่คนอ่านก็เข้าใจคำนั้นได้จากบริบท(ทำให้เราที่ปกติเป็นไพร่รู้สึกภูมิใจที่อ่านรู้เรื่องค่ะ😆) แต่ละตอนดำเนินเรื่องไว กระชับ ชวนให้อ่านต่อไปอย่างเมามัน
เล่าเรื่องจากดอกซ่อนกลิ่นที่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งคู่ได้พูดคุยกัน ก่อสานสัมพันธ์ ผูกโยงปมต่างๆกับประวัติศาสตร์การเมืองตำนานเรื่องเล่าเข้าหากันแบบที่อ่านแล้วอินตาม

-เดาไม่ได้-
เริ่มเรื่องเหมือนพระเอกจะจีบนางเอกแล้วรักกันหวานชื่นแต่งงานกันแฮ้ปปี้ๆใช่ไหมคะ...
แต่นางเอกก็มีปมในใจมีทรอม่าของนาง
พระเอกก็มีหน้าที่ มีกิจบางอย่าง
ต่างก็มีบททดสอบชีวิตคู่ที่ถาโถมเข้ามาให้จับมือกันฟันฝ่า มีhintบางอย่างที่พอเฉลยแล้วว้าว มีปมคลี่คลายที่ทำให้รู้สึกดี อ่านแบบไม่สามารถเดาได้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป ทำได้แค่อ่านต่อไปและเอาใจช่วย ซึ่งเรานั้นไม่มีความเป็นกลางค่ะ ประกาศตนอยู่ #ทีมหนูวาด เอาใจช่วยหนูวาดตลอด(มีแอบเชียร์ให้น้องแกล้งๆทิ้งพระสวามีบ้างในบางครั้ง😆)

-จุดวิกฤติและจุดคลี่คลาย-
จุดวิกฤติทำเอาใจหายใจคว่ำ ตรึงคนอ่านอย่างเราให้อ่านแบบไม่อยากลุกไปไหน หายใจไม่ทั่วท้องไปจนกว่าจะรู้บทสรุป
จุดคลี่คลาย และเฉลยปมต้นเรื่องทำเราร้องว้าว ประทับใจหนูวาดที่พลิกบทบาทพร้อมสู้เพื่อผ. ประทับใจสตอรี่ของดอกพะยอมและวังอัษฎา ปรบมือให้นักเขียน👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻

-ตัวละครมีเสน่ห์-
~"พระองค์หญิงวาดลักษณ์วรา"
ถ้าหนูวาดเป็นนักร้องก็คิวทองน้องๆลำไย เพราะงานเข้าฉ่ำ อีเวนต์ทดสอบจิตเยอะมากกก😢
ภายนอก~เป็นสาวหวานสไตล์พูดน้อยเรียบร้อยนุ่มนิ่ม สวยละมุนแบบเบญจกัลยาณี มีความสามารถในการทำน้ำหอมน้ำปรุง มีกลิ่นโปรดตลอดกาลคือดอกซ่อนกลิ่น(Tuberose) เป็นกลิ่นซิกเนเจอร์ที่"บางคน"แค่ได้กลิ่นก็รู้ได้ในทันทีว่า...เมียมา!
ภายใน~มีปมในใจว่าตนเองนั้นไร้ค่า จากพระองค์หญิงตัวน้อยที่เป็นที่รักก็ถูกท่านพ่อตราหน้าว่าเป็น"ลูกชู้" สองแม่ลูกถูกขับไล่ไสส่งพลัดพรากจากวังที่เคยอยู่อู่ที่เคยนอนมาอยู่กับสมเด็จเลื่อมแม่บุญธรรมได้ไม่นาน หม่อมทับทิมคุณแม่ของหนูวาดก็ล้มป่วยสู่ขิตต่อหน้าต่อตาลูกสาว แถมยังสั่งเสียว่าไม่ให้หนูวาดร้องไห้ เงียบๆไว้ ไม่ต้องพูดอะไรให้ใครกริ้ว เลยฝังจิตฝังใจเติบโตมาแบบสงวนวาจา จับนั่งตรงไหนก็นั่ง ทุกข์ก็ไม่ร้องไห้ดีใจก็ไม่ยิ้ม เจียมตัวเจียมใจ เก็บกดอารมณ์อ่อนไหวและความเศร้าเสียใจไว้ไม่พูดไม่บอกใคร
...เป็นนางเอกที่น่าสงสารและน่าเอ็นดูไปพร้อมๆกัน😢 คนอ่านจะได้เห็นหนูวาดคนสวย เผชิญปัญหาต่างๆ เจ็บช้ำเสียใจพร้อมๆกับได้เรียนรู้จากความผิดพลาด เติบโตจากปัญหานั้นๆ ...และหนึ่งใน"ตัวปัญหา"ที่มาช่วยสอนให้หนูวาดเติบโตเป็นหญิงสาวเต็มตัว...ก็ไม่ใช่ใคร...ผั..เอ้ย! พระสวามีสุดหล่อของน้องค่ะ...

~"สมเด็จเจ้าฟ้าภานุพงษ์ณรงค์ฤทธิ์"
สรรพคุณสุดจึ้งของฟ้าชายเจ้าakaพระสวามีของหนูวาด:
มีศักดิ์เป็นน้องชายต่างมารดาของKing(เลยมีฐานันดรสูงกว่าบรรดาท่านชายลูกหลวงหลานหลวงทั่วไป)
เป็นลูกครึ่งพระนคร-เชียงใหม่ เลยทรงขาวละมุนแบบหนุ่มเหนือ(ได้แม่)แต่ก็แฝงเบ้าหน้าคมเข้มให้ใจสั่น(ได้พ่อ) สรุปสั้นๆว่าโครตหล่อ
จบหมอจากอังกฤษ(=ฉลาด) พ่อ-แม่เสียแล้ว(=ใหญ่สุดในวัง) มีน้องสาวที่รักมากๆอยู่1คน(มีมุมอ่อนโยนพี่ชายที่แสนดี) มีวังภานุพงษ์เป็นของตัวเอง(=ครอบครองอสังหาริมทรัพย์หรูระดับไฮเอนด์ย่านท่าพระอาทิตย์) มีท่านตาที่รักหลานสปอยล์หลานด้วยการซื้อที่ดินซื้อภูเขาให้ ไปๆมาๆเลยมีสินทรัพย์มหาศาล อายุน้อยร้อยโฉนด (รวยมากจนงง)
ด้วยยุคสมัยที่ชายเป็นใหญ่ ระหว่างพระเอก-นางเอกจึงเป็นความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ไม่เท่าเทียมกัน ฟ้าชายเจ้าก็จะมีมุมชอบบงการนิดๆ กดๆขี่ๆ ดัดนิสัยพระชายาหน่อยๆ แต่ก็นะ ปากบอกใครๆ "ตามใจเมียมากไปจะคอยควบคุมไว้ไม่ได้" แต่การกระทำสวนทางมังคะ คอยมองตามตลอด ออดอ้อนเอาอกเอาใจสปอยล์พระชายาสารพัด ทั้งต่อหน้าและลับหลัง(คนโสดแกะปลาทูกันยังไงครับ?ฟ้าชายเจ้ามีพระชายาแกะปลาทูให้ครับ😆) ที่สำคัญทรงแพ้น้ำตาพระชายาค่ะเห็นแล้วใจเหลวไปไม่เป็นมีรถให้รถ มีวังให้วัง😆
...ภายนอก วางมาดนิ่ง ด้วยท่วงท่าราชนิกูล  พระขนงเคร่งติดจะดุๆ
🤫ภายในใจอยู่ไม่เป็นสุข กระวนกระวาย หูลู่หางตก กลัวเมียหนีจ้าา
เป็นพระเอกที่ครบรสแห่งความบันเทิง มีถูกบ้างผิดบ้างพลาดบ้างบ้งบ้าง ทำให้คนอ่านอย่างเราต้องบวกลบคูณหารคะแนนจิตพิสัยตลอดการอ่าน...ทั้งรักทั้งชอบทั้งอยากจะกรี๊ดจะหวีดให้แต่ก็แอบหมั่นไส้นิดๆในบางเวลา แต่สุดท้ายผลลัพธ์คือ=รักเค้าค่ะ😍

(๓)ชอบใครที่สุด?
ตอบ: ตัวละครทุกตัวไม่จมไม่หายเลย ขนาดพระองค์ชายฐากูรยังมีมุมน่ารัก😆 ซึ่งนอกจากชอบหนูวาดและพระสวามีก็ชอบ...
-สมเด็จเลื่อมลำไพ-ร่มโพธิ์ร่มไทรแม่บุญธรรมของหนูวาดค่ะ❤
ประทับใจตั้งแต่ที่ทรงสอนลูกสาวก่อนออกเรือน...
"อย่าได้อดทน ให้มีเงินของตัวเองมากๆจะได้ไม่ง้อใคร"
"หากสวามีหรือคนที่วังภานุพงษ์ทำให้ระคายใจ อย่าได้ลังเล ให้กลับมาหาแม่ทันที..."
"การอยู่อย่างมีความสุข คือการไม่เนรคุณต่อแม่"
เป็นแม่ที่ฉลาด มองการณ์ไกล อยู่ข้างลูกเสมอ ซัพพอร์ตลูกสาวทุกทาง พร้อมฟาดใครๆที่ทำร้ายน้ำใจลูก  ~อบอุ่นใจมากค่ะ😍

(๔)คำถามจากทางบ้าน:มีเลิฟซีนไหม?ตัดเข้าโคมไฟรึเปล่า?
ตอบ:
จับตาดูที่ ๒๓กับ๓๒ค่ะ😆
๒๓คือเดบิวต์ ใสๆอ่อนหวานและแปลกใหม่ ตามประสาข้าวใหม่ปลามัน(เฉลยด้วยว่าหนูวาดมีอะไรๆเกินตัว)
๓๒ คือเร่าร้อนดุจไฟผลาญ คนนึงน้อยเนื้อต่ำใจ อีกคนเต็มไปด้วยความคิดถึงโหยหาแทบขาดใจ อร๊ายยยยยย
เปิดโลกเลิฟซีนของเรามากค่ะโนเดอตี้ทอล์ค แค่พระเนตรที่มองมาและพระชิวหาก็พาฟินได้ โอ้ยยเขิลล😆

(๕)ความรู้สึกตอนอ่านจบเป็นอย่างไรบ้าง?คุ้มไหม?
ตอบ: มีคำผิดอยู่บ้างนะคะ ถ้าแก้ไขจะดีมากๆ โดยรวมคือสนุกเข้มข้นมากแบบทำเป็นละครได้เลย👍🏻👍🏻 ไม่หวานร้อย ไม่หวานเลี่ยน เป็นความหวานอึนๆที่มีความขมมาช่วยเพิ่มรสชาติให้กลมกล่อม ไม่เคยอ่านเล่มไหนมาก่อนมาเริ่มที่เล่มนี้ก็ไม่งง อ่านรู้เรื่องจนจบ  ตอนพิมพ์นี่คือยังไม่อยากอ่านจบ ไม่อยากออกจากวังภานุพงษ์ อยากติดตามชีวิตของทั้งคู่ต่อ😍
เหมือนอาหารค่ะ ถ้ามันอร่อยมากก=ไม่อ้วน/ จะกี่หมื่นแคลก็ไม่อ้วน ถึงใครจะบอกว่าอ้วนก็อย่าไปคิด🤣 ทุกแคลลอรี่คุ้มค่า เพราะกินแล้วอร่อยมีความสุข😍
นิยายก็เช่นกัน ถ้าอ่านแล้วสนุกมีความสุขมากกกแบบนี้ก็=คุ้มค่ะ ❤

(๖)สุดท้าย...ข้อคิดที่ชอบ
ตอบ: เพียบเลยค่ะ
-หากคิดอย่างไรก็ควรสื่อสารออกไปให้อีกฝ่ายรู้ด้วย วันเวลาของคนเรามีน้อยไม่รู้จะถูกพรากจากกันตอนไหน เพราะฉะนั้นเรื่องเล็กน้อยใดๆหากติดอยู่ในใจให้รีบแก้ไขรีบพูดจากันเถอะ
-หากจะให้สุขอย่างเดียวไม่ต้องรู้รสความเศร้าเลย คนเราก็คงไม่ต้องเกิดกันแล้ว
-อย่าได้อดทน ให้มีเงินของตัวเองมากๆจะได้ไม่ง้อใคร
❤
Ps.นักเขียนมาตอบค่าา😍






 

[Caspy · Rating 2 out of 5]

สิ่งที่ชอบ:
-บรรยากาศวัง การขายของออกร้าน
-ประเพณีสยาม ล้านนา
-ความสัมพันธ์ แม่-ลูก พี่-น้อง บุญธรรม รักใคร่ เมตตาจากใจจริง แม่พร้อมเป็นที่พึ่งพิง ไม่ต้องคอยยอมให้คนทำช้ำใจ

สิ่งที่ไม่ชอบ:
-การแสดงออกของพระเอกที่เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนระหว่างก่อนแต่งหลังแต่ง เข้าใจเหตุผลทางการเมือง แต่ความคิดต่อเรื่องคู่ชีวิตเหมือนเปลี่ยนแบบฉึบฉับ ตอนแรกเอาใจเพราะอยากได้คนมาแต่ง พอแต่งปุ๊ป บอกตามใจมากไม่ได้
-การบีบบังคับ พยายามความคุม นางเอกจำยอม ไม่อาจปฏิเสธ ด้วยฐานันดร และสถานะภรรยา (เกิดอะไรขึ้นกับพระเอกคนนั้นที่เราเห็นก่อนแต่ง ความเห็นใจหายไป?)
-น้องสาวพระเอกที่เชื่อข้าราชบริพาลมากกว่าการแสดงออกของพี่ตัวเอง (หลักฐานอยู่ในจดหมาย ถ้าไม่ยินยอมแต่งด้วยความยินดี ทำไมพี่ต้องฝากฝังให้ช่วยดูนางเอก?)
-พระเอกป่วย มีแพทย์ไม่กี่คนช่วยดู บอกว่าชีวิตพระเอกมีความสำคัญสัมพันธ์สองเมือง แต่คนในวังบอกกันแค่ว่าเตรียมจัดงานศพ เตรียมข้าวของเรียบร้อย ไม่มีใครกระตือรือร้นมากพอจะหาแพทย์หลาย ๆ คนมา consult เลยดูว่าชีวิตไม่ได้สำคัญเหมือนที่พูด เหมือนเหตุการณ์สร้างขึ้นมาให้ง่ายต่อการที่นางเอกจะ 1) ได้รับการยอมรับจากคนในวัง 2) คืนดีกับบ้านเดิม 3) รู้ใจตัวเอง
-ชายฐากูร (ชื่อนี้มั้ย?) คนที่มาชอบนางเอกมีบทมา ๆ ไป ๆ โผล่มาในจังหวะที่ไม่น่าเชื่อว่าจะประจวบเหมาะอยู่ตรงนั้นให้นางเอกขอความช่วยเหลือ

เคยอ่านเรื่องคนละภพ ตอนนั้นอ่านแล้วชอบเลยตามมาอ่านผลงานอื่นของเฌอมา แต่เรื่องนี้ทำให้เราผิดหวังค่ะ เสียดายช่วงแรกที่เปิดตัวพระเอกมาจีบนางเอก ตอนนั้นพระเอกใส่ใจ มีความพยายาม น่ารักมาก

[Ziramanee · Rating 5 out of 5]

กรี๊สสสสสสสส ท่วมท้นมากกก ยิ่งตอนท้ายอ่านหยุดไม่ได้เรยค่ะ อิ่มเอมถึงขั้ว ทำถึงในทุกๆทาง เกินคาด ความเป็นพระนางแบบนี้บีบคั้นไปกับเรื่องราวที่เจอในชีวิตคู่ เป็นพีเรียดที่คุ้มค่าโคตรๆ โอ้ยยย #แพดอกไม้ ดีที่สุดที่อ่านมา เป็นภาคต่อเล่าเรื่องต้นตระกูลนรังสรรค์ ภานุพงษ์ มหิตธร ได้คอมพลีทมากค่ะ สุดมากค่ะ ❤️ #คนละภพ #เจ้าสาวเกียรติยศ แต่ใดๆอ่านจบแล้วอยากอ่านเรื่องทูลกระหม่อมจันทร์เลยค่าาาา มันจะเป็นไปได้ไหมคะเนี่ย55555555555 แต่ชอบเคมีของทูลกระหม่อมรัชทายาทกับหญิงจันทร์มากค่าาา กรี๊สสสสสสสสสสสสส อยากอ่านต่ออีกค่ะ

[Rayny_vajee · Rating 4 out of 5]

ด้วยความที่พระเอกมีพระยศสูงมาก บวกกับยุคสมัยนั้นที่ให้ชายเป็นใหญ่
สมเด็จเจ้าฟ้าภานุจะมาความเผด็จการนิดๆ เหตุผลเพราะอยากดัดนิสัยพระชายา
(แต่ก็เห็นใจอ่อนทุกครั้งนะ55) เป็นพระองค์ชายที่หัวดี ที่มีดีกรีเป็นหมอ
ส่วนพระองค์หญิงวาด นี้ก็คิดว่ามีปมเรื่องครอบครัวเลยเจียมเนื้อเจียมตัวไปหมด แสนเงียบ
ถ้าจะหานางเอกสดใสๆ ร่าเริงๆ ก็ให้ลองพิจารณาดูว่ายังไง แต่เนื้อเรื่องมันน่าอ่านเธอ อยากให้ลอง
(แต่สปอยว่าพระองค์หญิงก็ไม่อ่อนแอ นะจ้ะ) มีความสามารถเรื่องเครื่องหอม
มีฉากสำคัญหลายฉาก ให้ข้อคิดดีนะคะ
อีกอย่างเลิฟซีน คือ เริ่ดนะคะ 5555❤️

ประเด็นของเรื่องนี้ คือ "การสื่อสาร" ปมหลักๆเลยที่ทำให้เรื่องดำเนิน

[valen · Rating 2 out of 5]

ภาษาสวยมาก ข้อมูลประกอบดีมาก
แต่หักดาวเพราะฉากเข้าพระเข้านางนั้นมีครั้งหนึ่งที่เรียกได้ว่าพระเอกข่มขืนนางเอกได้เลย ทำให้เอาใจช่วยพระเอกไม่ลงจริงๆ

[Pakwan · Rating 5 out of 5]

พระเอกนางเอกเรื่องนี้เป็นน้องของพ่อแม่เล่มคนละภพ

นางเอกคือพูดน้อย พระเอกคือชายแทร่ตามยุคตามสมัย ซื้อมาแล้วก็ไม่ผิดหวัง(ทั้งที่อ่านในเว็บไปค่อนเรื่องได้ แต่อ่านเล่มเต็มที่นอกเหนือจากในเว็บก็คุ้มค่าที่จะเสียตัง) แต่เอาจริงๆ ก็แอบไม่ซื้อจุดไคลแมกซ์ของชีวิตพระเอกเท่าไหร่ มันแบบ ปมนี้อะนะ??

[Happloid · Rating 4 out of 5]

ให้ 4.5 ดาว พระเอกไม่ถึงกับธงส้ม แต่ก็ไม่ใช่ธงเขียว อ่านไปด่าพระเอกไป แต่พอรู้เหตุผลของเค้า ก็ด่าไม่ลง (อิหยังวะ 🤣)

“…สามสตรีผู้เป็นดั่งแรกต้นของสายสาแหรกอีกมากมายของ..
นรังสรรค์ ภานุพงษ์ และมหิตธร สามสตรีที่จะเป็นผู้สืบสายลูกหลาน ให้มีเรื่องราวเล่าขานต่อไปในแผ่นดินนี้อีกนานแสนนาน…”

ชอบซีนสุดท้ายของเรื่องมาก เรื่องนี้เริ่มเรื่องที่งานฤดูหนาววัดเบญ แล้วก็มาจบเรื่องที่งานฤดูหนาววัดเบญเหมือนกัน จักรวาล #นรังสรรค์ ผูกเรื่องราวด้วยผู้หญิงสามคน สมเด็จเลื่อม ทูลกระหม่อมจันทร์ พระองค์หญิงวาด สามตัวละครที่จะแตกเรื่องราวออกไปอีกสามราชสกุล เรียงร้อยเรื่องราวความรักที่ส่งต่อกันไปรุ่นสู่รุ่น ได้เห็นทุกตัวละครเติบโต มีชีวิต มีครอบครัว มีลูกมีหลาน
คือเป็นเซทนิยายที่โคตรคอมพลีท สนุกมากก อบอุ่น ฟูลฟิว ดีใจที่ได้เห็นตัวละครมีชีวิตอยู่ในเรื่องราวของเค้าตลอดไป