What do you think?
Rate this book
Kleine gelukjes: Studeren is de beste tijd van je leven… (Toch?)
Een liefdesbrief aan de plottwists in het studentenleven
Als Ada gaat studeren aan de universiteit in Gent, wil ze dolgraag haar plek in de wereld vinden na een moeilijke periode op de middelbare school. Die zoektocht gaat misschien gepaard met vallen en opstaan (en kotsende huisgenoten… om een voorbeeld te noemen), maar Ada ontdekt al snel dat er altijd onverwachte dingen op je pad kunnen komen. Zoals pasta-pesto-geluk met diezelfde liefdevolle huisgenoten, een leesclub met gelijkgestemde studiegenootjes die al snel als familie voelen, en Mara met haar warme glimlach en liefde voor chocolade en sjaals.
'Kleine gelukjes' is een hartverwarmende en ontroerende Young Adult voor tieners vanaf vijftien jaar en voor (jong)volwassenen over jezelf en de wereld ontdekken. Een boek over alle grote en kleine vormen van liefde, (zelfgekozen) familie en opgroeien. Perfect voor de fans van Becky Albertalli, Emily Henry en Alice Oseman.
Als Ada gaat studeren aan de universiteit in Gent, wil ze dolgraag haar plek in de wereld vinden na een moeilijke periode op de middelbare school. Die zoektocht gaat misschien gepaard met vallen en opstaan (en kotsende huisgenoten… om een voorbeeld te noemen), maar Ada ontdekt al snel dat er altijd onverwachte dingen op je pad kunnen komen. Zoals pasta-pesto-geluk met diezelfde liefdevolle huisgenoten, een leesclub met gelijkgestemde studiegenootjes die al snel als familie voelen, en Mara met haar warme glimlach en liefde voor chocolade en sjaals.
'Kleine gelukjes' is een hartverwarmende en ontroerende Young Adult voor tieners vanaf vijftien jaar en voor (jong)volwassenen over jezelf en de wereld ontdekken. Een boek over alle grote en kleine vormen van liefde, (zelfgekozen) familie en opgroeien. Perfect voor de fans van Becky Albertalli, Emily Henry en Alice Oseman.
308 pages, Kindle Edition
First published August 13, 2024
30 people are currently reading
562 people want to read
About the author
Audrey Adelin
4 books16 followersAudrey Adelin is het pseudoniem van Audrey Van den Bogaerde (2000). Ze woont in Brugge en heeft een grote voorliefde voor talen, literatuur en reizen. Ze studeerde Toegepaste Taalkunde aan Universiteit Gent. Tijdens die periode schreef ze de eerste woorden van 'Kleine gelukjes'. Audrey richtte op haar vijftiende een leesclub op in de Brugse Boekhandel (Dear Book Nerd Book Club). Dat zorgde niet geheel toevallig voor inspiratie voor haar debuut. Audrey is ook als boekblogger actief op Instagram en TikTok (@audrey.schrijft)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 192 reviews
August 12, 2024
Op de vooravond van de verschijning van dit boek moet ik er toch wat over schrijven, aangezien ik degene ben die 'Kleine gelukjes' geschreven heeft.
Ik pende de eerste zin neer toen ik een heel ander mens was, met veel twijfels en gedachten. Ik pende de laatste zin neer, ongeveer vijf jaar later met nieuwe bagage en zoveel liefde voor mezelf en dit verhaal.
Tijdens het schrijven van dit boek heb ik me zo geamuseerd. Ik heb zoveel gelachen met mijn eigen mopjes, af en toe gehuild omdat sommige stukken intens waren om te schrijven en bovenal onverwachts veel onbekende stukjes van mezelf ontdekt.
Vijf sterren, omdat de reis naar wat 'Kleine gelukjes' nu is al onvergetelijk was.
Ik pende de eerste zin neer toen ik een heel ander mens was, met veel twijfels en gedachten. Ik pende de laatste zin neer, ongeveer vijf jaar later met nieuwe bagage en zoveel liefde voor mezelf en dit verhaal.
Tijdens het schrijven van dit boek heb ik me zo geamuseerd. Ik heb zoveel gelachen met mijn eigen mopjes, af en toe gehuild omdat sommige stukken intens waren om te schrijven en bovenal onverwachts veel onbekende stukjes van mezelf ontdekt.
Vijf sterren, omdat de reis naar wat 'Kleine gelukjes' nu is al onvergetelijk was.
September 15, 2024
Rating: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Tropes: queer friends to lovers | academia setting | MC is a booklover | one bed trope | green flag communication | mental health
WOW! Wat een boek!
Als een ex-student die zelf in Gent gestudeerd heeft, die ook houdt van lezen en een overthinker is, was dit echt zo ontzettend herkenbaar. Ik heb zo vaak met een glimlach gelezen, de referenties luidop gedeeld met - eigenlijk iedereen die maar wou luisteren - omdat ik het zo goed vond. Ik zat direct in het verhaal, kon me de setting perfect voorstellen en was hooked met alle boeken / bookclub referenties. Dit boek was zo warm, zo gezellig en ZO goed! Ik wist gewoon vooraf al dat dit iets voor mij ging zijn en dat klopte volledig, het was een fijne, voor mij nostalgische read en ik voeg Audrey toe aan mijn instant-buy lijstje van auteurs. ❤️
I would 10000% recommend
Bedankt BestOfYA voor het exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening
Tropes: queer friends to lovers | academia setting | MC is a booklover | one bed trope | green flag communication | mental health
WOW! Wat een boek!
Als een ex-student die zelf in Gent gestudeerd heeft, die ook houdt van lezen en een overthinker is, was dit echt zo ontzettend herkenbaar. Ik heb zo vaak met een glimlach gelezen, de referenties luidop gedeeld met - eigenlijk iedereen die maar wou luisteren - omdat ik het zo goed vond. Ik zat direct in het verhaal, kon me de setting perfect voorstellen en was hooked met alle boeken / bookclub referenties. Dit boek was zo warm, zo gezellig en ZO goed! Ik wist gewoon vooraf al dat dit iets voor mij ging zijn en dat klopte volledig, het was een fijne, voor mij nostalgische read en ik voeg Audrey toe aan mijn instant-buy lijstje van auteurs. ❤️
I would 10000% recommend
Bedankt BestOfYA voor het exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening
December 11, 2024
“Ik kan je veel zeggen over dit moment, maar geen enkel woord komt in de buurt van dit gevoel. Het is alsof ik met woorden probeer te vangen wat helemaal niet gevangen kan worden. Maar wat ik weet is dat dit meisje naast me een verzameling van kleine gelukjes is.”
jongere amber had dit boek graag gelezen 🥺 het verhaal past perfect in het straatje tussen heartstopper en ik wens je het allerbeste. zo ontzettend relatable (voor veel queer personen denk ik) en daardoor zo wholesome en mooi geschreven. ik heb een paar keer moeten huilen omdat ik gewoon zoveel liefde voel voor deze hoofdpersonages. en dat zij gewoon al kunnen luisteren naar rep tv maakt me ook verdrietig HAHA (grapje)
echt een onwijze aanrader 🌈
jongere amber had dit boek graag gelezen 🥺 het verhaal past perfect in het straatje tussen heartstopper en ik wens je het allerbeste. zo ontzettend relatable (voor veel queer personen denk ik) en daardoor zo wholesome en mooi geschreven. ik heb een paar keer moeten huilen omdat ik gewoon zoveel liefde voel voor deze hoofdpersonages. en dat zij gewoon al kunnen luisteren naar rep tv maakt me ook verdrietig HAHA (grapje)
echt een onwijze aanrader 🌈
August 26, 2024
Ik wil iemand zijn die van grijze muren regenbogen maakt.
Inleiding: Eerst wat belangrijke filosofische overpeinzingen (geleuter dus)
Geloof het of niet, maar ik heb de afgelopen maand zitten aarzelen en me het hoofd lopen te breken wat ik met Kleine Gelukjes zou aanvangen, of ik hier nu een bespreking over zou schrijven of niet.
Besprekingen schrijven op zich is al moeilijk genoeg, maar als het dan ook nog gaat over een boek van een kennis – erger nog, een vriendin –, dan wordt het gewoon aartsmoeilijk. Dat is ook wel logisch, maar je bent er verder natuurlijk niks mee.
Nadat ik gisteren weer eens extra kritisch ben geweest, werd ik op de valreep nog onzekerder dan daarvoor. Ik had wel wat aan te merken op De Seizoensproeven van Yasmine Van Den Meersch & Jonas De Backer, en die auteurs ken ik niet persoonlijk. Maar de auteur van Kleine Gelukjes ken ik wel persoonlijk, en al best lang ook. En ik ben er absoluut van overtuigd dat er een hoop mensen zijn die op Goodreads allerlei positieve commentaar en vijf sterren geven omdat ze vriendjes met een schrijver zijn, ook al vinden ze het stiekem een slecht boek. Ik doe dat niet, maar ja, ik kan wel veel beweren. Dus dat ik de ene dag een boek tamelijk hard afkraak en dan de volgende dag een ander wel positief zou beoordelen terwijl ik die persoon toevallig ken... Ik was er niet gerust in. Aannames zijn rap gemaakt.
Ik ben er nog steeds lang niet gerust in, maar vanmorgen vroeg lag ik om zes uur wakker en erover te piekeren en ben ik uiteindelijk tot de slotsom gekomen dat ik, ja, Kleine Gelukjes wel degelijk moet bespreken hier. Meer zelfs: ik denk eigenlijk dat het, juist omdat ik de auteur ken, belangrijker is dan bij ieder ander boek om het te bespreken. Ik kan het niet maken om net over dit boek mijn mond te houden. Dat zou op een bepaalde manier verraad zijn. Als ik alle boeken die ik lees hier bespreek, dan moet ik ook hier mijn gedacht zeggen. Geen uitzonderingen.
Ik kan alleen maar hopen dat de mensen die dit lezen, en zeker zij die mij niet of minder goed kennen, erop vertrouwen dat ik hier geen leugens verkoop, dat de bespreking hieronder echt mijn mening is, en dat ik niet aan voortrekkerij doe. Al kan ik dat natuurlijk niet bewijzen.
En dus krijgen jullie ook over Kleine Gelukjes van Audrey Adelin naar goede gewoonte mijn ongezouten mening voorgeschoteld. Ik kan alleen maar dit zeggen: ik zweer dat ik de waarheid, en niets dan de waarheid zal vertellen.
Midden: Het is zover – tijd voor de bespreking zelf
...
Hoe moet ik hieraan beginnen?
...
Oké. De kern van dit boek is het hoofdpersonage, over de ontwikkeling die ze doormaakt, dus laat ik met haar starten.
Ik ga niet beweren dat ik Ada’s manier van doen en leven echt begrijp. Ik ben heel anders dan zij, en er waren een paar scènes waarop ik echt stomverbaasd was over de manier waarop ze redeneert, reageert of dingen doet. Mijn eigen persoonlijkheid naar de buitenwereld is over het algemeen heel anders dan de hare, en ik heb ook een hele andere bagage die mij gevormd heeft. Ik kan me dus niet met haar vereenzelvigen of zoiets. Wel vind ik dat ze heel goed vormgegeven is. Ze voelt heel realistisch aan, en we kennen allicht ook allemaal wel iemand die is zoals zij – en zelfs als dat niet zo is, dan denk ik dat we ons haar of iemand zoals zij wel heel gemakkelijk kunnen voorstellen. Mij lukt dat in elk geval zonder problemen.
Ada is heel onzeker en ik weet niet heel zeker of ze op dat vlak erg verandert in de loop van het boek. Wel is heel goed te merken dat ze stilstaat bij wie en hoe ze is en wat voor iemand ze wil worden, en dat ze op die en andere vlakken verandert. Dit verhaal is een ontdekkingstocht van het hoofdpersonage door het hoofdpersonage, en dat is heel sterk gedaan.
Ook de personages rondom haar komen allemaal heel erg uit de verf en er is een heel scala aan verschillende persoonlijkheden, die ook allemaal even realistisch zijn – of het nu gaat om de totaal onuitstaanbare Filip, Ada’s biologische vader, of de liefdevolle en grappige Andy, haar pluspapa. Ze zijn allemaal verschillend, en ze komen allemaal genoeg aan bod om als lezer een duidelijk beeld van ze te krijgen.
Het kost te veel tijd om op alle figuren op te sommen en te bespreken, dus ik ga het hier kort houden en slechts een paar van mijn favorieten eruit pikken. Cece is minder van belang voor het hele verhaal op zich, maar ik vond dat ze een toffe combinatie was van een nevenpersonage dat op haar eigen manier Ada helpt en ook duidelijk pit heeft. Tristan en Andy zijn allebei geweldig grappige figuren waar ik constant mee moest lachen.
Naast Ada is natuurlijk Mara de belangrijkste persoon in dit boek. Ze is op veel vlakken een complete tegenpool van haar, en dat zorgt voor vonken en knappe scènes. Als lezer heb ik zelf een soort slow burn ervaren: ik was niet van bij het begin overtuigd van het romantische samenspel tussen de twee, maar na een tijdje vond ik dat er echt wel kracht zat in Ada en Mara als koppel. Ze zijn soms grappig en dan ineens weer schattig samen. De romantiek ontplooit zich heel gematigd, ook dat voelt realistisch.
Een van de redenen dat ik nogal vaak op contemporary’s afknap, is dat auteurs beginnen met een verhaal vol humor, maar dat het hoofdpersonage steeds meer merkt dat er iets mis in de samenleving en daarop sociaal geëngageerder wordt, waarbij de humor hoe langer hoe meer achterwege blijft. Audrey (het spijt me, maar ‘Adelin’ zeggen klinkt echt te vreemd) trapt gelukkig niet in die val. Ten eerste houdt ze die afwisseling en de verhouding tussen humor en ernst altijd goed in het oog en blijft het grappig tot het einde, maar ten tweede merk je ook dat Ada niet echt geëngageerd is: zij wil gewoon haar eerste jaar unief overleven en zichzelf verder ontwikkelen, zonder zich ook nog druk te moeten maken over allerlei maatschappelijke problemen en die aan te pakken. Dat draagt zeker sterk bij tot die goed gelukte evenwichtsoefening. Dat betekent overigens zeker niet dat er geen ernstige scènes in zitten: die zijn er zeker wel, en er zijn een paar die elkaar snel opvolgen, maar dat mag ook wel. Het wordt nooit echt te zwaar naar mijn goesting. En soms zat ik twee bladzijdes later hardop te lachen, wat voor rust zorgde na een soms wat intensere leeservaring.
Daarmee verwant vind ik ook dat alle onderwerpen goed in evenwicht zijn, bijvoorbeeld de problematiek met Ada’s vader, haar onzekerheden over vrienden en unief, haar leesclub enzovoorts.
Alle boeken die genoemd worden door al die boekenliefhebbers en alle gesprekken die erover gaan, zijn natuurlijk ook geweldig. En als aanwezige-op-lange-termijn op Audreys leesclub zijn er natuurlijk nog meer scènes die mij persoonlijk raken of iets zeggen. Verder zal ik daarover zwijgen. Zij die deze alinea aanbelangt, weten wat ik hiermee bedoel, en dat volstaat.
De hoofdstukken hebben titels! Ja! Zo hoort dat!
Knappe cover: goede en originele tekening, mooie kleuren, een vloeiend lettertype (ik vind de uiteindelijke G van ‘Gelukjes’ beter geslaagd dan het vorige ontwerp). Een knap staaltje werk!
Zelf heb ik Gent nooit gekend als student. Ik ken de stad als toerist, maar het staat buiten kijf dat Gent mijn op een na favoriete stad in België is, ik kom er heel graag, en verder heb ik wel genoeg verhalen gehoord over Gent als universiteitsstad. Het is geweldig om over die plek – en de andere die in dit boek aan bod komen, zoals Brugge en Maastricht – te lezen en veel beschrijvingen te herkennen. Ook de beschrijvingen van de vakken, de docenten en ga maar door klinken heel herkenbaar. Het doet deugd om eens niet te lezen over een of andere vage campus van een rare universiteit in de VS waar je je vaak toch maar vaag iets bij kunt voorstellen. Hier krijg je als Vlaming net een helder beeld voor je: je ziet allerlei situaties zich zo voor je geestesoog afspelen. Sommige zijn hilarisch, andere ontlokken een grijns en weer andere zorgen voor een scheut nostalgie. Je kunt je meteen voorstellen dat er een scène echt gebeurt, zelfs al heb je ze zelf nooit meegemaakt. (Ik ben overigens wel blij dat ik hier niet kan schrijven ‘Ik kan me zelf ook nog goed herinneren hoe zompig het voelde toen ik met m’n sandalen en m’n blote tenen los in een plas kots ben gestapt.’ Die ervaring is mij gelukkig bespaard gebleven.)
Over de schrijfstijl kan ik kort zijn: die is vlot, grappig, modern, jeugdig geschreven. Zoals het hoort, dus. Heel herkenbaar voor jonge mensen, denk ik, of mag ik hopen. De running gags kwamen ook goed uit de verf.
Amai. (Als dat woord in het boek staat, mag ik het hier ook zeggen natuurlijk.) Ik ben nu al een uur, nee, langer, aan het typen. Tijd om er een eind aan te breien.
Slot: Nog een paar uitsmijters om het af te leren
Ik heb een hekel aan perfectie, zeker als het om boeken of tv-reeksen of iets dergelijks gaat. Eigenlijk zou ik het liefst van al willen zeggen dat dat niet bestaat, perfectie, maar dat je altijd wel iets op te merken kunt of zelfs moet hebben, want dat iets nooit echt volledig kan zijn zoals jij het wil. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook ik er niet aan voorbij kan: er zijn enkele heel zeldzame gevallen geweest waarin ik er echt naar op zoek ben gegaan en waarin ik gewoonweg niks, maar dan ook echt niks heb kunnen vinden waar ik iets negatiefs op aan te merken had.
Dit is niet zo’n geval. Hier en daar waren er een paar kleine dingetjes, niet meer dan details, waar ik even van dacht, ‘Hmmm. Misschien had dat nog net iets beter gekund’, of was er een scène waar ik even fronste omdat ik misschien de reactie van een personage wat vreemd vond.
Maar wat doet dat er uiteindelijk toe. Het gaat hier echt om details, het is zeker niets fundamenteels in het verhaal. De fundamenten heb ik hierboven positief besproken. Dus ik ga niet op die details focussen: haren kloven, muggen ziften en mieren neuken mag iemand anders doen. Het verhaal zelf is gewoonweg steengoed, het staat als een huis.
Zelf kan ik me trouwens niet herinneren dat ik ooit al in de leesclub of in een bespreking hier heb beweerd dat een boek ‘in de vuilnisbak moest’, zoals het zo mooi en plastisch in het dankwoord wordt verwoord. (Waarmee ik me niet van de indruk kan ontdoen dat ik een zekere reputatie heb opgebouwd in de leesclub, Audrey.) Desondanks is het best mogelijk dat ik ze toch eens in de mond genomen heb, want ik ben er – helaas – vast van overtuigd dat er inderdaad boeken zijn die niets minder verdienen.
Dit is dus gelukkig niet zo’n boek. Dit is een boek dat is wat het moet zijn, wat je wil dat het moet zijn. Boven alles heeft het meermaals een lach uit me getrokken, een herinnering in me naar boven gebracht, een melancholische, begripvolle, herkenbare en liefdevolle glimlach op mijn lippen gebracht. En hoe graag ik ook (hard) lach, een lichte glimlach zegt soms meer dan zo’n harde lach. Dit was zo’n boek waar die glimlach nog meer zei dan die lach. Het is tegelijkertijd verfrissend en – durf ik het aan om dat woord uit de promotiepraat na te papegaaien? – hartverwarmend. Dit is een boek dat, zeker in Vlaanderen, broodnodig was en dat we met open armen mogen – nee, moeten – verwelkomen.
Knap gedaan, Audrey. Je hebt talent en ook mijn respect. En bedankt om je verhaal met ons te delen. Je hebt – waarschijnlijk – een van de betere boeken uit onze streken geschreven.
...
Tiens.
Staat daar nu geen woord te veel in die zin?
9,4/10
Inleiding: Eerst wat belangrijke filosofische overpeinzingen (geleuter dus)
Geloof het of niet, maar ik heb de afgelopen maand zitten aarzelen en me het hoofd lopen te breken wat ik met Kleine Gelukjes zou aanvangen, of ik hier nu een bespreking over zou schrijven of niet.
Besprekingen schrijven op zich is al moeilijk genoeg, maar als het dan ook nog gaat over een boek van een kennis – erger nog, een vriendin –, dan wordt het gewoon aartsmoeilijk. Dat is ook wel logisch, maar je bent er verder natuurlijk niks mee.
Nadat ik gisteren weer eens extra kritisch ben geweest, werd ik op de valreep nog onzekerder dan daarvoor. Ik had wel wat aan te merken op De Seizoensproeven van Yasmine Van Den Meersch & Jonas De Backer, en die auteurs ken ik niet persoonlijk. Maar de auteur van Kleine Gelukjes ken ik wel persoonlijk, en al best lang ook. En ik ben er absoluut van overtuigd dat er een hoop mensen zijn die op Goodreads allerlei positieve commentaar en vijf sterren geven omdat ze vriendjes met een schrijver zijn, ook al vinden ze het stiekem een slecht boek. Ik doe dat niet, maar ja, ik kan wel veel beweren. Dus dat ik de ene dag een boek tamelijk hard afkraak en dan de volgende dag een ander wel positief zou beoordelen terwijl ik die persoon toevallig ken... Ik was er niet gerust in. Aannames zijn rap gemaakt.
Ik ben er nog steeds lang niet gerust in, maar vanmorgen vroeg lag ik om zes uur wakker en erover te piekeren en ben ik uiteindelijk tot de slotsom gekomen dat ik, ja, Kleine Gelukjes wel degelijk moet bespreken hier. Meer zelfs: ik denk eigenlijk dat het, juist omdat ik de auteur ken, belangrijker is dan bij ieder ander boek om het te bespreken. Ik kan het niet maken om net over dit boek mijn mond te houden. Dat zou op een bepaalde manier verraad zijn. Als ik alle boeken die ik lees hier bespreek, dan moet ik ook hier mijn gedacht zeggen. Geen uitzonderingen.
Ik kan alleen maar hopen dat de mensen die dit lezen, en zeker zij die mij niet of minder goed kennen, erop vertrouwen dat ik hier geen leugens verkoop, dat de bespreking hieronder echt mijn mening is, en dat ik niet aan voortrekkerij doe. Al kan ik dat natuurlijk niet bewijzen.
En dus krijgen jullie ook over Kleine Gelukjes van Audrey Adelin naar goede gewoonte mijn ongezouten mening voorgeschoteld. Ik kan alleen maar dit zeggen: ik zweer dat ik de waarheid, en niets dan de waarheid zal vertellen.
Midden: Het is zover – tijd voor de bespreking zelf
...
Hoe moet ik hieraan beginnen?
...
Oké. De kern van dit boek is het hoofdpersonage, over de ontwikkeling die ze doormaakt, dus laat ik met haar starten.
Ik ga niet beweren dat ik Ada’s manier van doen en leven echt begrijp. Ik ben heel anders dan zij, en er waren een paar scènes waarop ik echt stomverbaasd was over de manier waarop ze redeneert, reageert of dingen doet. Mijn eigen persoonlijkheid naar de buitenwereld is over het algemeen heel anders dan de hare, en ik heb ook een hele andere bagage die mij gevormd heeft. Ik kan me dus niet met haar vereenzelvigen of zoiets. Wel vind ik dat ze heel goed vormgegeven is. Ze voelt heel realistisch aan, en we kennen allicht ook allemaal wel iemand die is zoals zij – en zelfs als dat niet zo is, dan denk ik dat we ons haar of iemand zoals zij wel heel gemakkelijk kunnen voorstellen. Mij lukt dat in elk geval zonder problemen.
Ada is heel onzeker en ik weet niet heel zeker of ze op dat vlak erg verandert in de loop van het boek. Wel is heel goed te merken dat ze stilstaat bij wie en hoe ze is en wat voor iemand ze wil worden, en dat ze op die en andere vlakken verandert. Dit verhaal is een ontdekkingstocht van het hoofdpersonage door het hoofdpersonage, en dat is heel sterk gedaan.
Ook de personages rondom haar komen allemaal heel erg uit de verf en er is een heel scala aan verschillende persoonlijkheden, die ook allemaal even realistisch zijn – of het nu gaat om de totaal onuitstaanbare Filip, Ada’s biologische vader, of de liefdevolle en grappige Andy, haar pluspapa. Ze zijn allemaal verschillend, en ze komen allemaal genoeg aan bod om als lezer een duidelijk beeld van ze te krijgen.
Het kost te veel tijd om op alle figuren op te sommen en te bespreken, dus ik ga het hier kort houden en slechts een paar van mijn favorieten eruit pikken. Cece is minder van belang voor het hele verhaal op zich, maar ik vond dat ze een toffe combinatie was van een nevenpersonage dat op haar eigen manier Ada helpt en ook duidelijk pit heeft. Tristan en Andy zijn allebei geweldig grappige figuren waar ik constant mee moest lachen.
Naast Ada is natuurlijk Mara de belangrijkste persoon in dit boek. Ze is op veel vlakken een complete tegenpool van haar, en dat zorgt voor vonken en knappe scènes. Als lezer heb ik zelf een soort slow burn ervaren: ik was niet van bij het begin overtuigd van het romantische samenspel tussen de twee, maar na een tijdje vond ik dat er echt wel kracht zat in Ada en Mara als koppel. Ze zijn soms grappig en dan ineens weer schattig samen. De romantiek ontplooit zich heel gematigd, ook dat voelt realistisch.
Een van de redenen dat ik nogal vaak op contemporary’s afknap, is dat auteurs beginnen met een verhaal vol humor, maar dat het hoofdpersonage steeds meer merkt dat er iets mis in de samenleving en daarop sociaal geëngageerder wordt, waarbij de humor hoe langer hoe meer achterwege blijft. Audrey (het spijt me, maar ‘Adelin’ zeggen klinkt echt te vreemd) trapt gelukkig niet in die val. Ten eerste houdt ze die afwisseling en de verhouding tussen humor en ernst altijd goed in het oog en blijft het grappig tot het einde, maar ten tweede merk je ook dat Ada niet echt geëngageerd is: zij wil gewoon haar eerste jaar unief overleven en zichzelf verder ontwikkelen, zonder zich ook nog druk te moeten maken over allerlei maatschappelijke problemen en die aan te pakken. Dat draagt zeker sterk bij tot die goed gelukte evenwichtsoefening. Dat betekent overigens zeker niet dat er geen ernstige scènes in zitten: die zijn er zeker wel, en er zijn een paar die elkaar snel opvolgen, maar dat mag ook wel. Het wordt nooit echt te zwaar naar mijn goesting. En soms zat ik twee bladzijdes later hardop te lachen, wat voor rust zorgde na een soms wat intensere leeservaring.
Daarmee verwant vind ik ook dat alle onderwerpen goed in evenwicht zijn, bijvoorbeeld de problematiek met Ada’s vader, haar onzekerheden over vrienden en unief, haar leesclub enzovoorts.
Alle boeken die genoemd worden door al die boekenliefhebbers en alle gesprekken die erover gaan, zijn natuurlijk ook geweldig. En als aanwezige-op-lange-termijn op Audreys leesclub zijn er natuurlijk nog meer scènes die mij persoonlijk raken of iets zeggen. Verder zal ik daarover zwijgen. Zij die deze alinea aanbelangt, weten wat ik hiermee bedoel, en dat volstaat.
De hoofdstukken hebben titels! Ja! Zo hoort dat!
Knappe cover: goede en originele tekening, mooie kleuren, een vloeiend lettertype (ik vind de uiteindelijke G van ‘Gelukjes’ beter geslaagd dan het vorige ontwerp). Een knap staaltje werk!
Zelf heb ik Gent nooit gekend als student. Ik ken de stad als toerist, maar het staat buiten kijf dat Gent mijn op een na favoriete stad in België is, ik kom er heel graag, en verder heb ik wel genoeg verhalen gehoord over Gent als universiteitsstad. Het is geweldig om over die plek – en de andere die in dit boek aan bod komen, zoals Brugge en Maastricht – te lezen en veel beschrijvingen te herkennen. Ook de beschrijvingen van de vakken, de docenten en ga maar door klinken heel herkenbaar. Het doet deugd om eens niet te lezen over een of andere vage campus van een rare universiteit in de VS waar je je vaak toch maar vaag iets bij kunt voorstellen. Hier krijg je als Vlaming net een helder beeld voor je: je ziet allerlei situaties zich zo voor je geestesoog afspelen. Sommige zijn hilarisch, andere ontlokken een grijns en weer andere zorgen voor een scheut nostalgie. Je kunt je meteen voorstellen dat er een scène echt gebeurt, zelfs al heb je ze zelf nooit meegemaakt. (Ik ben overigens wel blij dat ik hier niet kan schrijven ‘Ik kan me zelf ook nog goed herinneren hoe zompig het voelde toen ik met m’n sandalen en m’n blote tenen los in een plas kots ben gestapt.’ Die ervaring is mij gelukkig bespaard gebleven.)
Over de schrijfstijl kan ik kort zijn: die is vlot, grappig, modern, jeugdig geschreven. Zoals het hoort, dus. Heel herkenbaar voor jonge mensen, denk ik, of mag ik hopen. De running gags kwamen ook goed uit de verf.
Amai. (Als dat woord in het boek staat, mag ik het hier ook zeggen natuurlijk.) Ik ben nu al een uur, nee, langer, aan het typen. Tijd om er een eind aan te breien.
Slot: Nog een paar uitsmijters om het af te leren
Ik heb een hekel aan perfectie, zeker als het om boeken of tv-reeksen of iets dergelijks gaat. Eigenlijk zou ik het liefst van al willen zeggen dat dat niet bestaat, perfectie, maar dat je altijd wel iets op te merken kunt of zelfs moet hebben, want dat iets nooit echt volledig kan zijn zoals jij het wil. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook ik er niet aan voorbij kan: er zijn enkele heel zeldzame gevallen geweest waarin ik er echt naar op zoek ben gegaan en waarin ik gewoonweg niks, maar dan ook echt niks heb kunnen vinden waar ik iets negatiefs op aan te merken had.
Dit is niet zo’n geval. Hier en daar waren er een paar kleine dingetjes, niet meer dan details, waar ik even van dacht, ‘Hmmm. Misschien had dat nog net iets beter gekund’, of was er een scène waar ik even fronste omdat ik misschien de reactie van een personage wat vreemd vond.
Maar wat doet dat er uiteindelijk toe. Het gaat hier echt om details, het is zeker niets fundamenteels in het verhaal. De fundamenten heb ik hierboven positief besproken. Dus ik ga niet op die details focussen: haren kloven, muggen ziften en mieren neuken mag iemand anders doen. Het verhaal zelf is gewoonweg steengoed, het staat als een huis.
Zelf kan ik me trouwens niet herinneren dat ik ooit al in de leesclub of in een bespreking hier heb beweerd dat een boek ‘in de vuilnisbak moest’, zoals het zo mooi en plastisch in het dankwoord wordt verwoord. (Waarmee ik me niet van de indruk kan ontdoen dat ik een zekere reputatie heb opgebouwd in de leesclub, Audrey.) Desondanks is het best mogelijk dat ik ze toch eens in de mond genomen heb, want ik ben er – helaas – vast van overtuigd dat er inderdaad boeken zijn die niets minder verdienen.
Dit is dus gelukkig niet zo’n boek. Dit is een boek dat is wat het moet zijn, wat je wil dat het moet zijn. Boven alles heeft het meermaals een lach uit me getrokken, een herinnering in me naar boven gebracht, een melancholische, begripvolle, herkenbare en liefdevolle glimlach op mijn lippen gebracht. En hoe graag ik ook (hard) lach, een lichte glimlach zegt soms meer dan zo’n harde lach. Dit was zo’n boek waar die glimlach nog meer zei dan die lach. Het is tegelijkertijd verfrissend en – durf ik het aan om dat woord uit de promotiepraat na te papegaaien? – hartverwarmend. Dit is een boek dat, zeker in Vlaanderen, broodnodig was en dat we met open armen mogen – nee, moeten – verwelkomen.
Knap gedaan, Audrey. Je hebt talent en ook mijn respect. En bedankt om je verhaal met ons te delen. Je hebt – waarschijnlijk – een van de betere boeken uit onze streken geschreven.
...
Tiens.
Staat daar nu geen woord te veel in die zin?
9,4/10
August 15, 2024
"𝐈𝐤 𝐰𝐢𝐥 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐝𝐚𝐠𝐞𝐧 𝐯𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐞 𝐠𝐞𝐥𝐮𝐤𝐣𝐞𝐬. 𝐖𝐚𝐭 𝐝𝐢𝐞 𝐳𝐢𝐣𝐧, 𝐡𝐚𝐧𝐠𝐭 𝐚𝐟 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐝𝐚𝐠."
Tijd om even te schreeuwen: ZET KLEINE GELUKJES NU OP JE TBR!!!
Wauw. Dit boek... Kleine gelukjes voelde als een warme omhelzing na een periode met huidhonger. Boordevol references naar zaken die ik leuk vind zoals The Hunger Games & Taylor Swift waren ge-wel-dig! Audrey heeft een mooie balans gevonden tussen een verhaal die je aan het lachen maakt en een verhaal die aan je heartstrings pulled. Ik was geëmotioneerd, het maakte mij aan het lachen en misschien nog het belangrijkste, ik erkende mij heel erg in Ada haar ervaringen als eerstejaarsstudent aan de universiteit. Kortom, een aanrader voor eenieder 🫶
De vibes ✨:
- Queer rep (love this as a queer person)
- Mental health rep!!
- Cosy vibes
- Found family
- Een boekenclub & bookish vibes (do I need to say more?)
- ... zo zo zo veel meer!
Tijd om even te schreeuwen: ZET KLEINE GELUKJES NU OP JE TBR!!!
Wauw. Dit boek... Kleine gelukjes voelde als een warme omhelzing na een periode met huidhonger. Boordevol references naar zaken die ik leuk vind zoals The Hunger Games & Taylor Swift waren ge-wel-dig! Audrey heeft een mooie balans gevonden tussen een verhaal die je aan het lachen maakt en een verhaal die aan je heartstrings pulled. Ik was geëmotioneerd, het maakte mij aan het lachen en misschien nog het belangrijkste, ik erkende mij heel erg in Ada haar ervaringen als eerstejaarsstudent aan de universiteit. Kortom, een aanrader voor eenieder 🫶
De vibes ✨:
- Queer rep (love this as a queer person)
- Mental health rep!!
- Cosy vibes
- Found family
- Een boekenclub & bookish vibes (do I need to say more?)
- ... zo zo zo veel meer!
August 27, 2024
Een boek dat de sfeer van studeren in Gent (shout out naar de rokers op de trabla en de brownies van Mayana) zo goed kan omschrijven, verdient 5 sterren (en dat het geschreven is door een vriendin help ook, not going to lie)
February 6, 2025
Wow, lang geleden dat een boek nog zo bij mij is binnengekomen. Het heeft ongetwijfeld veel te maken met hoe herkenbaar ik de raakvlakken met mijn eigen ervaringen en verleden vond, maar damn, ik had niet gedacht dat een fluffy, cozy romance boek me zo in z'n greep zou hebben.
Als je mij kent (of gewoon naar m'n profielfoto kijkt en een paar beredeneerde gokjes maakt) zou het je waarschijnlijk verbazen dat dit boek voor mij zo intens herkenbaar was, want ik ben straight, white, cis, en male, en mijn ouders zijn niet gescheiden, maar eenzaamheid en social anxiety, die ken ik wel. Hoewel ik vaak de emoties van personages in boeken wel begrijp en zo, gebeurt het maar zelden dat ik ze echt voel, maar lezen hoe Ada over de kleinste social cues begint te piekeren, spirallt, en zich soms uiteindelijk helemaal afsluit (om gelukkig gered te worden door haar naasten) was echt een pakkende ervaring voor mij. Alleen al die pijnlijk herkenbare weergave van die gevoelens en gedachten vind ik een enorme verdienste van dit boek. Boeken over gevechten tot de dood en dramatische politieke intriges allemaal goed en wel, maar dat iemand zo treffend, maar ook mooi en hoopvol (door het mooie verhaal en de prachtige personages errond) dit soort ervaringen heeft kunnen vastleggen is echt speciaal voor mij.
Amai, ik denk dat de indruk die het op me heeft achtergelaten duidelijk is aan wat voor een incoherente recensie dit tot nu toe is, excuses 😅
Voor de rest: vond dit een heerlijk cozy, romantisch, cute, wholesome verhaal dat hier en daar misschien wat strakker geschreven had kunnen zijn, maar zoals de auteur zelf al aangeeft in haar nawoord aan haarzelf: voor een debuut is dit echt puik werk, en ik zou het zeker aanraden! :) En nu, geïnspireerd door dit boek en met hernieuwde moed: op zoek naar mijn mensen!
P.S.: uiteindelijk toch voor vier sterren gegaan na lang twijfelen, maar zo is er nog ruimte om te groeien in volgende boeken he, heel benieuwd daarnaar!
Als je mij kent (of gewoon naar m'n profielfoto kijkt en een paar beredeneerde gokjes maakt) zou het je waarschijnlijk verbazen dat dit boek voor mij zo intens herkenbaar was, want ik ben straight, white, cis, en male, en mijn ouders zijn niet gescheiden, maar eenzaamheid en social anxiety, die ken ik wel. Hoewel ik vaak de emoties van personages in boeken wel begrijp en zo, gebeurt het maar zelden dat ik ze echt voel, maar lezen hoe Ada over de kleinste social cues begint te piekeren, spirallt, en zich soms uiteindelijk helemaal afsluit (om gelukkig gered te worden door haar naasten) was echt een pakkende ervaring voor mij. Alleen al die pijnlijk herkenbare weergave van die gevoelens en gedachten vind ik een enorme verdienste van dit boek. Boeken over gevechten tot de dood en dramatische politieke intriges allemaal goed en wel, maar dat iemand zo treffend, maar ook mooi en hoopvol (door het mooie verhaal en de prachtige personages errond) dit soort ervaringen heeft kunnen vastleggen is echt speciaal voor mij.
Amai, ik denk dat de indruk die het op me heeft achtergelaten duidelijk is aan wat voor een incoherente recensie dit tot nu toe is, excuses 😅
Voor de rest: vond dit een heerlijk cozy, romantisch, cute, wholesome verhaal dat hier en daar misschien wat strakker geschreven had kunnen zijn, maar zoals de auteur zelf al aangeeft in haar nawoord aan haarzelf: voor een debuut is dit echt puik werk, en ik zou het zeker aanraden! :) En nu, geïnspireerd door dit boek en met hernieuwde moed: op zoek naar mijn mensen!
P.S.: uiteindelijk toch voor vier sterren gegaan na lang twijfelen, maar zo is er nog ruimte om te groeien in volgende boeken he, heel benieuwd daarnaar!
June 25, 2025
Hm... Gemengde gevoelens over dit boek.
Zijn er leuke en lieve scenes? Zeker. Zijn er kromme tenenscenes? Ja, absoluut, veel zelfs.
Ik denk dat als ik dit boek vroeger had gelezen, ik er veel in zou hebben herkend. Sowieso de onzekerheid en het gebrek aan zelfvertrouwen. En misschien heb ik te weinig inlevingsvermogen en/of empathie, maar nu nu denk ik vooral dat Ada enigszins melodramatisch is en zichzelf teveel in het middelpunt van de wereld zet. De verliefdheid is cute maar verder was dit gewoon niet mijn boek.
Zijn er leuke en lieve scenes? Zeker. Zijn er kromme tenenscenes? Ja, absoluut, veel zelfs.
Ik denk dat als ik dit boek vroeger had gelezen, ik er veel in zou hebben herkend. Sowieso de onzekerheid en het gebrek aan zelfvertrouwen. En misschien heb ik te weinig inlevingsvermogen en/of empathie, maar nu nu denk ik vooral dat Ada enigszins melodramatisch is en zichzelf teveel in het middelpunt van de wereld zet. De verliefdheid is cute maar verder was dit gewoon niet mijn boek.
August 15, 2024
Ik heb gelachen en geweend en ik ben vooral ook een emotioneel wrak vanavond maar in my very honest opinion is dit ook gewoon een heel leuk en vlot boek
June 22, 2025
Dit was ZO SWEET!
Ada is één van de meest relatable personages die ik ooit mocht tegenkomen in een boek, en daarom kan ik kortweg zeggen: Kleine Gelukjes is een boek dat ik aanraad aan iedereen die zich wel eens teveel en toch niet genoeg heeft gevoeld.
Ada is één van de meest relatable personages die ik ooit mocht tegenkomen in een boek, en daarom kan ik kortweg zeggen: Kleine Gelukjes is een boek dat ik aanraad aan iedereen die zich wel eens teveel en toch niet genoeg heeft gevoeld.
August 25, 2024
4.5/5 ⭐️
Audrey Adelin heeft haar debuut eigenlijk al perfect beschreven in het boek zelf.
"Dit boek is een warm dekentje, een reep Tony Chocolonely en een dikke knuffel in één."
Het is lang geleden dat ik zo een warm gevoel heb gehad bij het lezen van een boek, zo een herkenbaarheid. Maar goed, we duiken erin waarom ik dit boek nu net zo goed vind.
Het begint eigenlijk al bij de verhaallijn. Het is zo fijn om een YA te zien waarbij de personages net iets ouder en matuurder zijn. Het zorgt voor een snellere klik met de personages. Het was ontzettend fijn vertoeven in Ada haar "rare" brein, maar tegelijkertijd was het ook best confronterend. Het hele boekenclub gedeelte was ook zo fijn om te lezen! Het was alsof je net met Ada en de rest van de club aan de tafel meeschoof. Audrey heeft bovendien zoveel tijdloze, toffe popcultuur referenties hierin verwerkt: van Twilight tot Justin Bieber en al de favoriete boeken van your local bookstagrammer (guilty). De verhaallijn is luchtig en lijkt simpel, maar zijn er zoveel zaken verweven met elkaar, waardoor alles mooi in elkaar valt. Er zijn heel wat fluffy, romantische, zachte momentjes, maar evengoed is er ruimte voor serieuze thema's.
Dan de personages, dat Ada mijn hart heeft gestolen, da's al duidelijk. Maar ook al de andere personages passen zo goed binnen het verhaal. De representatie is echt on point - niet geforceerd, er wordt geen nadruk op gelegd, maar gewoon zoals het in het dagelijkse leven ook is.
En Audrey haar schrijfstijl, I love it. Het is zo fijn om als Vlaamse lezer dit boek te lezen. Je voelt echt dat de Vlaamsheid nog erin zit, en het past ook gewoon. Het verhaal speelt zich natuurlijk af in België, maar het blijkt toch niet altijd vanzelfsprekend te zijn dat dat Vlaamse kantje er dan ook in blijft. Het boek leest ook zo enorm vlot. Door drukte heb ik er wat langer over gedaan, maar het boek was wel een week mijn dagelijkse klein gelukje. (See what I did there)
MAAR, waarom dan 4.5 vraag je je af? Wel, omdat ik dit boek graag 200 pagina's langer had gezien omdat ik zo van deze personages en de setting en alles ben gaan houden.
Ik wacht dan nu in spanning af op een tweede boek van Audrey en in tussen tijd ga ik iedereen dit boek aanraden. Doe het, ga het lezen, laat jezelf verrassen en omarmen door dit verhaal. You won't regret it.
Audrey Adelin heeft haar debuut eigenlijk al perfect beschreven in het boek zelf.
"Dit boek is een warm dekentje, een reep Tony Chocolonely en een dikke knuffel in één."
Het is lang geleden dat ik zo een warm gevoel heb gehad bij het lezen van een boek, zo een herkenbaarheid. Maar goed, we duiken erin waarom ik dit boek nu net zo goed vind.
Het begint eigenlijk al bij de verhaallijn. Het is zo fijn om een YA te zien waarbij de personages net iets ouder en matuurder zijn. Het zorgt voor een snellere klik met de personages. Het was ontzettend fijn vertoeven in Ada haar "rare" brein, maar tegelijkertijd was het ook best confronterend. Het hele boekenclub gedeelte was ook zo fijn om te lezen! Het was alsof je net met Ada en de rest van de club aan de tafel meeschoof. Audrey heeft bovendien zoveel tijdloze, toffe popcultuur referenties hierin verwerkt: van Twilight tot Justin Bieber en al de favoriete boeken van your local bookstagrammer (guilty). De verhaallijn is luchtig en lijkt simpel, maar zijn er zoveel zaken verweven met elkaar, waardoor alles mooi in elkaar valt. Er zijn heel wat fluffy, romantische, zachte momentjes, maar evengoed is er ruimte voor serieuze thema's.
Dan de personages, dat Ada mijn hart heeft gestolen, da's al duidelijk. Maar ook al de andere personages passen zo goed binnen het verhaal. De representatie is echt on point - niet geforceerd, er wordt geen nadruk op gelegd, maar gewoon zoals het in het dagelijkse leven ook is.
En Audrey haar schrijfstijl, I love it. Het is zo fijn om als Vlaamse lezer dit boek te lezen. Je voelt echt dat de Vlaamsheid nog erin zit, en het past ook gewoon. Het verhaal speelt zich natuurlijk af in België, maar het blijkt toch niet altijd vanzelfsprekend te zijn dat dat Vlaamse kantje er dan ook in blijft. Het boek leest ook zo enorm vlot. Door drukte heb ik er wat langer over gedaan, maar het boek was wel een week mijn dagelijkse klein gelukje. (See what I did there)
MAAR, waarom dan 4.5 vraag je je af? Wel, omdat ik dit boek graag 200 pagina's langer had gezien omdat ik zo van deze personages en de setting en alles ben gaan houden.
Ik wacht dan nu in spanning af op een tweede boek van Audrey en in tussen tijd ga ik iedereen dit boek aanraden. Doe het, ga het lezen, laat jezelf verrassen en omarmen door dit verhaal. You won't regret it.
August 28, 2025
3,5 ⭐️
Kleine Gelukjes stond al een tijdje ongelezen in mijn boekenkast. Ik dacht namelijk dat het niet echt mijn ding zou zijn, vooral omdat ik intussen toch wat ouder ben dan een eerstejaarsstudent. Dankzij een reading challenge heb ik het toch uit de kast genomen. Het boek is luchtig en vlot geschreven. Het draait voornamelijk rond de innerlijke reis van Ada, al miste ik daardoor soms wat diepgang bij de nevenpersonages, vooral bij haar vrienden.
Toch kon ik me gemakkelijk weer inleven in mijn eigen studententijd. Veel situaties waren herkenbaar. Vooral het idee van de boekenclub raakte me: dat voelde heel dichtbij omdat ik er zelf ook eentje heb opgestart. Haar stress en de ongemakkelijkheid bij die eerste bijeenkomst herkende ik dan ook volledig.
Het lijstje dat Ada wilde afvinken vond ik een leuke extra. Welke student droomde niet van een toekomstbeeld en had daarbij een (meer of minder concreet) plan in gedachten?
Sommige hoofdstukken mochten voor mij wat meer uitgewerkt zijn. Ik had het gevoel dat niet elk hoofdstuk volledig afgerond was en dat er af en toe nog iets extra bij kon.
Kleine Gelukjes stond al een tijdje ongelezen in mijn boekenkast. Ik dacht namelijk dat het niet echt mijn ding zou zijn, vooral omdat ik intussen toch wat ouder ben dan een eerstejaarsstudent. Dankzij een reading challenge heb ik het toch uit de kast genomen. Het boek is luchtig en vlot geschreven. Het draait voornamelijk rond de innerlijke reis van Ada, al miste ik daardoor soms wat diepgang bij de nevenpersonages, vooral bij haar vrienden.
Toch kon ik me gemakkelijk weer inleven in mijn eigen studententijd. Veel situaties waren herkenbaar. Vooral het idee van de boekenclub raakte me: dat voelde heel dichtbij omdat ik er zelf ook eentje heb opgestart. Haar stress en de ongemakkelijkheid bij die eerste bijeenkomst herkende ik dan ook volledig.
Het lijstje dat Ada wilde afvinken vond ik een leuke extra. Welke student droomde niet van een toekomstbeeld en had daarbij een (meer of minder concreet) plan in gedachten?
Sommige hoofdstukken mochten voor mij wat meer uitgewerkt zijn. Ik had het gevoel dat niet elk hoofdstuk volledig afgerond was en dat er af en toe nog iets extra bij kon.
October 25, 2024
Wat een heerlijk verhaal! Ik wou dat ik dit boek enkele jaren geleden had kunnen lezen toen ik zelf nog student was want ik kon mezelf in zoveel dingen herkennen. De struggle van nieuwe vrienden maken, jezelf vinden, alles overthinken, migraines, gescheiden ouders en een verwaterde relatie met vader.
Dit is echt zo’n perfecte aanrader om te lezen tijdens de herfst met een lekker drankje, een warm dekentje en een koekje. Ik heb veel zitten glimlachen tijdens het lezen maar tegelijkertijd geraakte ik ook geëmotioneerd, omdat ik mezelf kon herkennen bij Ada’s innerlijke dialoog. Het verhaal is zo vlot geschreven dat je aan 1 stuk door wilt lezen. Het is warm, voelt als een nostalgische goede YA read en ik heb er ontzettend van genoten!
Dit is echt zo’n perfecte aanrader om te lezen tijdens de herfst met een lekker drankje, een warm dekentje en een koekje. Ik heb veel zitten glimlachen tijdens het lezen maar tegelijkertijd geraakte ik ook geëmotioneerd, omdat ik mezelf kon herkennen bij Ada’s innerlijke dialoog. Het verhaal is zo vlot geschreven dat je aan 1 stuk door wilt lezen. Het is warm, voelt als een nostalgische goede YA read en ik heb er ontzettend van genoten!
August 26, 2024
Audrey wat ben ik trots op jou. Wat een leuk boek heb je geschreven. Ik heb al even geen boek in het Nederlands meer gelezen en wat heb ik hier zo hard van genoten. Het las lekker vlot en ik voelde me terug student. Ik was terug in de stad Gent en de activiteiten brachten me terug naar mijn eigen studentenleven en herinneringen.
Ik heb ontzettend genoten om Nancy te zien voortleven op de pagina's in je boek. Bij het voorwoord werd mijn hart al helemaal warm. Wat zou ze trots op je geweest zijn.
Het leven dat Ada leidt, was zo ruw en herkenbaar voor mij. Je schreef je verhaal zo dat ik mijn eigen jeugd en studententijd er in terug vond. Met alle ups and downs. En dat is echt een prestatie. Koester dat maar.
En je hebt me bijna aan het huilen gekregen en niet op de plaatsen waar je zou denken. Normaal ben ik geen sucker voor voor- en nawoorden. Maar deze keer. Damn.
Je hebt een mooi boek geschreven Audrey en ik ben zo trots op je. Kleine Audrey is groot geworden en heeft iets gepresteerd waar velen van ons alleen maar over kunnen dromen. Ik hoop dat je een inspiratie voor velen onder ons kan zijn om ook de stap te zetten voor alle potentiële verhalen die stof liggen te verharen.
Je krijgt van mij 5 sterren, niet omdat ik je ken, maar omdat ik het oprecht een goed boek vond. Het feit dat ik het zo snel heb uitgelezen is daar een bewijs van. Ik hoop in de toekomst nog dingen van je te mogen lezen, want het smaakt naar meer.
Ik heb ontzettend genoten om Nancy te zien voortleven op de pagina's in je boek. Bij het voorwoord werd mijn hart al helemaal warm. Wat zou ze trots op je geweest zijn.
Het leven dat Ada leidt, was zo ruw en herkenbaar voor mij. Je schreef je verhaal zo dat ik mijn eigen jeugd en studententijd er in terug vond. Met alle ups and downs. En dat is echt een prestatie. Koester dat maar.
En je hebt me bijna aan het huilen gekregen en niet op de plaatsen waar je zou denken. Normaal ben ik geen sucker voor voor- en nawoorden. Maar deze keer. Damn.
Je hebt een mooi boek geschreven Audrey en ik ben zo trots op je. Kleine Audrey is groot geworden en heeft iets gepresteerd waar velen van ons alleen maar over kunnen dromen. Ik hoop dat je een inspiratie voor velen onder ons kan zijn om ook de stap te zetten voor alle potentiële verhalen die stof liggen te verharen.
Je krijgt van mij 5 sterren, niet omdat ik je ken, maar omdat ik het oprecht een goed boek vond. Het feit dat ik het zo snel heb uitgelezen is daar een bewijs van. Ik hoop in de toekomst nog dingen van je te mogen lezen, want het smaakt naar meer.
August 16, 2024
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ 100%. Fijne, zachte hoofdstukken. Soft summer/autumn vibes. Realistische hoofdpersonen. Heerlijke dialogen. Een keer geen middelbareschoolfratsen maar het leven op de universiteit, een boek die de studerende Femke nodig had gehad op het hbo. Ik heb gigantisch genoten!
September 21, 2024
Kleine gelukjes, de titel alleen al zorgde ervoor dat het boek al snel in mijn winkelmandje belandde. Ook het onderwerp en de cover overtuigden me om te beginnen in dit queer YA-boek.
Audrey, na het lezen van “Kleine gelukjes” kan ik alleen maar zeggen dat deze leeservaring voor mij een klein gelukje was. Ik trakteerde me altijd op een lekker kopje koffie en een taartje tijdens het lezen. Ik trok me terug in de tuin of op de zetel en sloot me af van de wereld. Ik heb het gevoel dat Ada trots op me zou zijn om er zo’n selfcare momentje van te maken.
Kleine gelukjes leest heel vlot en toont dat het studentenleven niet altijd rozegeur en manenschijn is, al laat de maatschappij ons dit wel geloven.
Een extra leuk element was het studentenleven in Gent dat uitgebreid in het boek terugkwam zoals Student Kick-Off, de chocoladebar, … Als alumni bracht het mij een grote glimlach op het gezicht.
Ben je op zoek naar een hartverwarmende Nederlandse young-adult met een sterk hoofdpersonage en vooral veel vriendschap en liefde, dan is Kleine gelukjes het boek voor jou!
Audrey, na het lezen van “Kleine gelukjes” kan ik alleen maar zeggen dat deze leeservaring voor mij een klein gelukje was. Ik trakteerde me altijd op een lekker kopje koffie en een taartje tijdens het lezen. Ik trok me terug in de tuin of op de zetel en sloot me af van de wereld. Ik heb het gevoel dat Ada trots op me zou zijn om er zo’n selfcare momentje van te maken.
Kleine gelukjes leest heel vlot en toont dat het studentenleven niet altijd rozegeur en manenschijn is, al laat de maatschappij ons dit wel geloven.
Een extra leuk element was het studentenleven in Gent dat uitgebreid in het boek terugkwam zoals Student Kick-Off, de chocoladebar, … Als alumni bracht het mij een grote glimlach op het gezicht.
Ben je op zoek naar een hartverwarmende Nederlandse young-adult met een sterk hoofdpersonage en vooral veel vriendschap en liefde, dan is Kleine gelukjes het boek voor jou!
October 15, 2024
4,5 liefdevolle sterretjes voor dit mooie verhaal dat ik graag had gelezen in mijn eigen studententijd, zodat ik me wat minder eenzaam had gevoeld. En 5 sterretjes voor de auteur ervan, Audrey je bent zelf ook een regenbogen-van-grijze-murenmaker voor mij!
August 23, 2024
Echt prachtig hoe dit boek alle emoties in mij naar boven heeft gebracht. Veel gelachen, veel geweend, maar vooral heel veel genoten van Ada en haar vreemde brein.
August 22, 2024
"Ik had het nog niet door, want soms - besef ik nu - gaat verandering zo geleidelijk dat je pas op een breekpunt beseft hoeveel er nu eigenlijk veranderd is."
Lang geleden dat ik tijdens het lezen nog gelachen én gehuild heb. Wat een prachtig eerbetoon aan zowel DBNBC als onze lieve Nancy ❤️🩹
"Voor het eerst besef ik dat ik geen grapje maakte toen ik tegen Mara zei dat ik Nancy wilde zijn als ik groot ben. Ik wil iemand zijn die van grijze muren regenbogen maakt." 🩷
Niet ik die meteen begon te huilen toen ik p154 en 155 las 🥹
Lieve Ada & Audrey, heel veel knuffels en liefde voor jullie ❤️
Lang geleden dat ik tijdens het lezen nog gelachen én gehuild heb. Wat een prachtig eerbetoon aan zowel DBNBC als onze lieve Nancy ❤️🩹
"Voor het eerst besef ik dat ik geen grapje maakte toen ik tegen Mara zei dat ik Nancy wilde zijn als ik groot ben. Ik wil iemand zijn die van grijze muren regenbogen maakt." 🩷
Niet ik die meteen begon te huilen toen ik p154 en 155 las 🥹
Lieve Ada & Audrey, heel veel knuffels en liefde voor jullie ❤️
August 15, 2024
De tweede review moet wel een goeie zijn dus here we go!
Eerst en vooral: Audrey, ik ben zo ongeloofelijk blij voor je en zo trots op het geweldige boek dat je hebt geschreven.
"Als ik nu een lijstje zou moeten maken zou dit erop staan: kleine gelukjes vinden, elke dag opnieuw, en leven en verliefd worden ..."
Wauw wauw wauw... dit boek deed me zo hard terug denken aan mijn jonge zelf. Die onzekerheid, die anxiety, het gevoel van nergens thuishoren. Het voelde als thuiskomen...
Meer kan ik momenteel niet schrijven over het boek want ik heb er geen woorden voor!
Eerst en vooral: Audrey, ik ben zo ongeloofelijk blij voor je en zo trots op het geweldige boek dat je hebt geschreven.
"Als ik nu een lijstje zou moeten maken zou dit erop staan: kleine gelukjes vinden, elke dag opnieuw, en leven en verliefd worden ..."
Wauw wauw wauw... dit boek deed me zo hard terug denken aan mijn jonge zelf. Die onzekerheid, die anxiety, het gevoel van nergens thuishoren. Het voelde als thuiskomen...
Meer kan ik momenteel niet schrijven over het boek want ik heb er geen woorden voor!
November 25, 2024
Toen een vriendin me dit boek aanraadde omdat het haar sterk deed denken aan onze eigen studententijd, was ik benieuwd of ik dezelfde nostalgische gevoelens zou ervaren. En of ik die ervaren heb! Wat een emotionele rollercoaster.
September 13, 2024
Ben ik bevooroordeeld? Absoluut! Objectieve meningen bestaan niet. Maar een boek dat op zo’n prachtige wijze een eerbetoon brengt aan een overleden vriendin en me tranen met tuiten heeft doen huilen verdient alle sterren in de wereld 🩵✨
Maar Kleine gelukjes is nog zoveel meer dan dat: een cute en knus verhaal over studeren, vriendschap, een eerste verliefdheid, jezelf vinden en van jezelf leren houden. Ik kan niet zeggen dat ik veel overeenkomsten heb met Ada - behalve dan die keer dat ik ‘s nachts huilend van de Student Kick Off ben vertrokken… - maar ik ben dankbaar dat ik een kijkje mocht nemen in haar hoofd.
Maar Kleine gelukjes is nog zoveel meer dan dat: een cute en knus verhaal over studeren, vriendschap, een eerste verliefdheid, jezelf vinden en van jezelf leren houden. Ik kan niet zeggen dat ik veel overeenkomsten heb met Ada - behalve dan die keer dat ik ‘s nachts huilend van de Student Kick Off ben vertrokken… - maar ik ben dankbaar dat ik een kijkje mocht nemen in haar hoofd.
September 28, 2024
Ada gaat voor het eerst studeren en dat is niet makkelijk. Ze heeft zich een groot deel van haar leven onzichtbaar gevoeld en vriendschappen aangaan is moeilijk. Voor dit nieuwe jaar heeft ze een lijstje opgesteld met doelen die ze hoopt waar te maken, waaronder nieuwe vrienden maken, bier drinken en misschien zelfs de liefde vinden. Ada realiseert zich dat ze veel van zichzelf vraagt en komt er gauw achter dat geluk ook in de kleine dingen zit.
Dit boek voelde als het lezen van mijn eigen studententijd. Wat vond ik die periode ongelooflijk lastig. Er komen zoveel herkenbare situaties voorbij en ik werd er emotioneel van, maar toch worden ze ook warm en mooi verteld. Ik heb gehuild, gelachen en nog meer gehuild. Dit boek voelde als thuiskomen, als even niet meer onzichtbaar zijn en eindelijk die herkenning vinden. 'Kleine gelukjes' liet me zoveel voelen. Het liet me rouwen om mijn verleden, maar het liet me ook inzien dat er overal kleine gelukjes te vinden zijn en dat het leven beter wordt. Dat er mensen op je pad komen die bij jou passen. Dat je niet jezelf in het proces hoeft te verliezen om maar ergens bij te horen. Het is juist zo belangrijk om jezelf te vinden, jezelf lief te hebben en te genieten van het leven.
Dit is zo'n belangrijk, warm en mooi boek. Het gaat over zoveel meer dan beginnen op de universiteit. Het gaat over het leven, je plekje vinden, jezelf leren accepteren, de liefde (bevat ook queer representatie!), en trauma's verwerken. Adelin beschrijft dit allemaal zeer toegankelijk en mooi. De personages zijn stuk voor stuk prachtige personen en ik wil met iedereen vrienden worden.
Met 'Kleine gelukjes' heeft Adelin een prachtig boek neergezet dat ik graag aan mijn favorieten toevoeg. Dit boek liet mij zoveel voelen en die gave is niet voor iedereen weggelegd. Bedankt voor dit prachtige avontuur, Audrey. Ik hoop dat je nog zoveel meer boeken schrijft. Dit boek was de knuffel die ik nodig had tijdens mijn studententijd.
Bedankt uitgeverij Best of YA Books voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening.
Dit boek voelde als het lezen van mijn eigen studententijd. Wat vond ik die periode ongelooflijk lastig. Er komen zoveel herkenbare situaties voorbij en ik werd er emotioneel van, maar toch worden ze ook warm en mooi verteld. Ik heb gehuild, gelachen en nog meer gehuild. Dit boek voelde als thuiskomen, als even niet meer onzichtbaar zijn en eindelijk die herkenning vinden. 'Kleine gelukjes' liet me zoveel voelen. Het liet me rouwen om mijn verleden, maar het liet me ook inzien dat er overal kleine gelukjes te vinden zijn en dat het leven beter wordt. Dat er mensen op je pad komen die bij jou passen. Dat je niet jezelf in het proces hoeft te verliezen om maar ergens bij te horen. Het is juist zo belangrijk om jezelf te vinden, jezelf lief te hebben en te genieten van het leven.
Dit is zo'n belangrijk, warm en mooi boek. Het gaat over zoveel meer dan beginnen op de universiteit. Het gaat over het leven, je plekje vinden, jezelf leren accepteren, de liefde (bevat ook queer representatie!), en trauma's verwerken. Adelin beschrijft dit allemaal zeer toegankelijk en mooi. De personages zijn stuk voor stuk prachtige personen en ik wil met iedereen vrienden worden.
Met 'Kleine gelukjes' heeft Adelin een prachtig boek neergezet dat ik graag aan mijn favorieten toevoeg. Dit boek liet mij zoveel voelen en die gave is niet voor iedereen weggelegd. Bedankt voor dit prachtige avontuur, Audrey. Ik hoop dat je nog zoveel meer boeken schrijft. Dit boek was de knuffel die ik nodig had tijdens mijn studententijd.
Bedankt uitgeverij Best of YA Books voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening.
August 26, 2024
Ik wil iemand zijn die van grijze muren regenbogen maakt.
Met wat tranen, maar vooral met veel geglimlach heb ik dit boek gelezen. Ik hou van de vlotte schrijfstijl, de rake zinnen en toch ook de nodige humor die in dit verhaal verweven zit. Dit was zo mooi en op veel vlakken erg herkenbaar.
Audrey, je mag zo trots zijn op Kleine gelukjes. Het was echt fijn om even in Ada’s hoofd te mogen vertoeven.
Met wat tranen, maar vooral met veel geglimlach heb ik dit boek gelezen. Ik hou van de vlotte schrijfstijl, de rake zinnen en toch ook de nodige humor die in dit verhaal verweven zit. Dit was zo mooi en op veel vlakken erg herkenbaar.
Audrey, je mag zo trots zijn op Kleine gelukjes. Het was echt fijn om even in Ada’s hoofd te mogen vertoeven.
October 20, 2024
Dikke 4.5 sterren!
De schrijfstijl was echt volledig mijn ding en hield mij heel de tijd geboeid (misschien ook daarom dat ik het op 1 dag heb gelezen), maar het was ook gewoon een heel goed verhaal!
De schrijfstijl was echt volledig mijn ding en hield mij heel de tijd geboeid (misschien ook daarom dat ik het op 1 dag heb gelezen), maar het was ook gewoon een heel goed verhaal!
August 24, 2024
Noem 3 woorden om het boek te omschrijven zoals Audrey zegt na een leesclub. Awel, nu doe ik dit bij haar boek:
Hartverwarmend, herkenbaar en herinneringen.
Soms met een krop in de keel, maar meestal met een lach op mijn gezicht las ik Audrey haar debuut als schrijfster.
‘’ Soms zou ik willen dat ik terug kon reizen naar dat moment. Maar dat bestaat alleen in boeken en het leven is geen boek. Je kan niet terugkeren in de tijd, gebeurtenissen kan je niet wissen of herbeleven. We hebben alleen de toekomst, die we ook niet kunnen voorspellen, maar wel een beetje kunnen sturen. ‘’
Hartverwarmend, herkenbaar en herinneringen.
Soms met een krop in de keel, maar meestal met een lach op mijn gezicht las ik Audrey haar debuut als schrijfster.
‘’ Soms zou ik willen dat ik terug kon reizen naar dat moment. Maar dat bestaat alleen in boeken en het leven is geen boek. Je kan niet terugkeren in de tijd, gebeurtenissen kan je niet wissen of herbeleven. We hebben alleen de toekomst, die we ook niet kunnen voorspellen, maar wel een beetje kunnen sturen. ‘’
August 26, 2024
dankzij Kelsey bij dit boek terecht gekomen💕 helemaal anders dan wat ik gewoonlijk lees, maar ooo zo lieflijk en zacht! Zoals een warm dekentje
October 10, 2024
‘Kleine gelukjes’ is het debuut van de West-Vlaamse Audrey Adelin. Het boek gaat over de 18-jarige Ada die toegepaste taalkunde gaat studeren aan de universiteit in Gent. Voor ze aan haar verhaal begint, geeft Audrey nog iets meer uitleg over het Vlaamse onderwijssysteem, wat heel handig is voor Nederlandse lezers. Daarna start Ada’s verhaal. We volgen haar vanaf de start van haar eerste academiejaar, wat ze behoorlijk eng vindt na een moeilijke periode op de middelbare school. Dat Ada erg gevoelig is, is al snel duidelijk. Ze is heel onzeker en voelt zich vaak onzichtbaar voor de buitenwereld. Als het niet meteen goed gaat in Gent, is Ada dan ook bang voor de toekomst.
Adelin heeft Ada’s karakter heel gedetailleerd en geloofwaardig uitgewerkt. Op een toegankelijke manier raakt ze gevoelige thema’s aan, zoals onzekerheid, eenzaamheid en (sociale) angst. Door Ada wijkt Adelin af van het stereotiepe beeld van de feestvierende studenten. Sommigen fuiven graag of hebben meteen vrienden, maar Adelin heeft hier prima beschreven hoe het voelt als dat niet zo is. Door het ik-perspectief krijgen we een eerlijke en uitgebreide inkijk in Ada’s gedachtegang en kunnen we goed meeleven met haar. Ada maakt heel wat mee, maar evolueert toch langzaam. Ze ontdekt wie en wat ze nodig heeft in haar leven om gelukkiger te worden.
Een extra troef van het boek is de verhaallijn over Ada’s gezin. Haar ouders zijn gescheiden en dat heeft een grote impact gehad op het leven van Ada en haar broers, iets wat ongetwijfeld voor veel lezers herkenbaar zal zijn. Door het te hebben over Ada’s gezinssituatie geeft Adelin haar hoofdpersonage nog meer diepgang. Het evenwicht tussen beide verhaallijnen (Ada’s studentenleven en haar thuissituatie) is prima. Je blijft benieuwd naar elke ontwikkeling in haar leven. Als Ada het moeilijk heeft, vindt ze haar toevlucht in boeken en ook dat aspect heeft de auteur mooi uitgewerkt. Zo is de leesclub die Ada heeft opgericht erg belangrijk in haar leven, je krijgt meteen zin om erbij te horen.
Adelin gaat zelfs nog een stapje verder. Hier en daar voegt ze metaforen toe die perfect passen bij de sfeer van het verhaal (en de leesclub), zoals “Je bent gewoon mijn favoriete boek”. Audrey Adelin heeft echt een uitstekend taalgevoel en besteedt aandacht aan de juiste voornaamwoorden. Haar verhaal zit vol subtiele referenties naar andere boeken, games (Mario Kart) of een liedje van Justin Bieber. Daardoor maakt ze de leefwereld van de personages nog authentieker. Ze zorgt ervoor dat je denkt aan romantische films door quotes toe te voegen die recht uit romcoms lijken te komen, zoals de personages zelf vaak zeggen. Verder vat Adelin elk vlot geschreven hoofdstuk samen in een kort titeltje bovenaan, zoals “Ik weet het: het was te verwachten”. Dat maakt je benieuwd naar wat komen zal en tegelijk passen de titels goed bij wie Ada is.
Ten slotte is ‘Kleine gelukjes’ een boek voor iedereen, je voelt je gewaardeerd door het respect dat Adelin heeft voor jou als lezer. Het verhaal maakt elke vorm van verliefd zijn bespreekbaar, zelfs rouwen om een grootouder en migraineaanvallen komen aan ter sprake. Het einde mocht wel iets beter uitgewerkt worden en misschien ging het verhaal nog meer binnenkomen als de tijdspanne één volledig academiejaar was geweest. Nu is er wel ruimte voor een vervolg, want bijvoorbeeld de verhaallijn over Ada’s thuissituatie is niet waterdicht afgesloten. Audrey Adelin is echt wel in haar doel geslaagd. Ze heeft een boek geschreven dat in elke lezer een klein gelukje plant, het gevoel van “Hé, ik mag mezelf zijn.’
Conclusie
4,5 sterren
‘Kleine gelukjes’ is een herkenbaar verhaal vol leuke, culturele referenties. Het studentenleven wordt erg geloofwaardig weergegeven en Adelin besteedt aandacht aan diversiteit.
Adelin heeft Ada’s karakter heel gedetailleerd en geloofwaardig uitgewerkt. Op een toegankelijke manier raakt ze gevoelige thema’s aan, zoals onzekerheid, eenzaamheid en (sociale) angst. Door Ada wijkt Adelin af van het stereotiepe beeld van de feestvierende studenten. Sommigen fuiven graag of hebben meteen vrienden, maar Adelin heeft hier prima beschreven hoe het voelt als dat niet zo is. Door het ik-perspectief krijgen we een eerlijke en uitgebreide inkijk in Ada’s gedachtegang en kunnen we goed meeleven met haar. Ada maakt heel wat mee, maar evolueert toch langzaam. Ze ontdekt wie en wat ze nodig heeft in haar leven om gelukkiger te worden.
Een extra troef van het boek is de verhaallijn over Ada’s gezin. Haar ouders zijn gescheiden en dat heeft een grote impact gehad op het leven van Ada en haar broers, iets wat ongetwijfeld voor veel lezers herkenbaar zal zijn. Door het te hebben over Ada’s gezinssituatie geeft Adelin haar hoofdpersonage nog meer diepgang. Het evenwicht tussen beide verhaallijnen (Ada’s studentenleven en haar thuissituatie) is prima. Je blijft benieuwd naar elke ontwikkeling in haar leven. Als Ada het moeilijk heeft, vindt ze haar toevlucht in boeken en ook dat aspect heeft de auteur mooi uitgewerkt. Zo is de leesclub die Ada heeft opgericht erg belangrijk in haar leven, je krijgt meteen zin om erbij te horen.
Adelin gaat zelfs nog een stapje verder. Hier en daar voegt ze metaforen toe die perfect passen bij de sfeer van het verhaal (en de leesclub), zoals “Je bent gewoon mijn favoriete boek”. Audrey Adelin heeft echt een uitstekend taalgevoel en besteedt aandacht aan de juiste voornaamwoorden. Haar verhaal zit vol subtiele referenties naar andere boeken, games (Mario Kart) of een liedje van Justin Bieber. Daardoor maakt ze de leefwereld van de personages nog authentieker. Ze zorgt ervoor dat je denkt aan romantische films door quotes toe te voegen die recht uit romcoms lijken te komen, zoals de personages zelf vaak zeggen. Verder vat Adelin elk vlot geschreven hoofdstuk samen in een kort titeltje bovenaan, zoals “Ik weet het: het was te verwachten”. Dat maakt je benieuwd naar wat komen zal en tegelijk passen de titels goed bij wie Ada is.
Ten slotte is ‘Kleine gelukjes’ een boek voor iedereen, je voelt je gewaardeerd door het respect dat Adelin heeft voor jou als lezer. Het verhaal maakt elke vorm van verliefd zijn bespreekbaar, zelfs rouwen om een grootouder en migraineaanvallen komen aan ter sprake. Het einde mocht wel iets beter uitgewerkt worden en misschien ging het verhaal nog meer binnenkomen als de tijdspanne één volledig academiejaar was geweest. Nu is er wel ruimte voor een vervolg, want bijvoorbeeld de verhaallijn over Ada’s thuissituatie is niet waterdicht afgesloten. Audrey Adelin is echt wel in haar doel geslaagd. Ze heeft een boek geschreven dat in elke lezer een klein gelukje plant, het gevoel van “Hé, ik mag mezelf zijn.’
Conclusie
4,5 sterren
‘Kleine gelukjes’ is een herkenbaar verhaal vol leuke, culturele referenties. Het studentenleven wordt erg geloofwaardig weergegeven en Adelin besteedt aandacht aan diversiteit.
August 20, 2024
Dit boek is als een warm dekentje, een reep Tony Chocolonely, en een dikke knuffel in één. Vanaf de eerste pagina voelde ik me helemaal thuis in het verhaal. Het is een herkenbaar boek waarin ik mezelf volledig kon vinden in het hoofdpersonage. Net als zij ben ik ook erg verlegen en heb ik soms een duwtje in de rug nodig om uit mijn schulp te kruipen.
De auteur heeft op een prachtige manier de innerlijke strijd van onzekerheid en groei weten te vangen, waardoor het verhaal niet alleen ontroerend, maar ook ontzettend inspirerend is. Elk hoofdstuk voelt als een warme omhelzing, en ik merkte dat ik steeds met een glimlach door de pagina's bladerde.
Dit boek is echt een must-read voor iedereen die op zoek is naar een verhaal dat je hart verwarmt. Ik heb er zo van genoten; het is echt een warm dekentje waar je je in kunt wikkelen op koude dagen. Een verhaal dat je niet alleen troost biedt, maar je ook laat nadenken over je eigen kracht en het belang van de mensen om je heen die je steunen.
Ik hoop echt dat Audrey Adelin nog meer van dit soort prachtige boeken zal schrijven. Ik kan niet wachten om nog meer van haar verhalen te lezen!
De auteur heeft op een prachtige manier de innerlijke strijd van onzekerheid en groei weten te vangen, waardoor het verhaal niet alleen ontroerend, maar ook ontzettend inspirerend is. Elk hoofdstuk voelt als een warme omhelzing, en ik merkte dat ik steeds met een glimlach door de pagina's bladerde.
Dit boek is echt een must-read voor iedereen die op zoek is naar een verhaal dat je hart verwarmt. Ik heb er zo van genoten; het is echt een warm dekentje waar je je in kunt wikkelen op koude dagen. Een verhaal dat je niet alleen troost biedt, maar je ook laat nadenken over je eigen kracht en het belang van de mensen om je heen die je steunen.
Ik hoop echt dat Audrey Adelin nog meer van dit soort prachtige boeken zal schrijven. Ik kan niet wachten om nog meer van haar verhalen te lezen!
October 29, 2024
In ‘Kleine gelukjes’ volg je het verhaal van Ada. Als zij begint te studeren aan de universiteit van Gent wil ze dolgraag haar plek in de wereld vinden. In het middelbaar verliep het maken van vrienden wat moeilijker, maar nu is ze vastbesloten dat hoofdstuk achter zich te laten. De zoektocht gaat gepaard met vallen en opstaan, zoals kotgenoten die voor je deur kotsen. Toch ontdekt Ada al snel dat er onverwacht leuke dingen op je pad kunnen komen. Zoals liefdevolle huisgenoten vinden, een boekenclub waar gelijkgestemde studiegenoten aan deelnemen en niet-romantische speeddates met Mara met haar warme glimlach.
Het boek begint met een korte samenvatting van het Vlaams onderwijssysteem. Deze samenvatting kan je natuurlijk overslaan als je in België woont. Toch wist ik dit overzicht echt te waarderen omdat lezers uit Nederland op deze manier veel beter kunnen volgen.
Doorheen het verhaal volg je Ada, het hoofdpersonage. Ze is een personage met ontzettend veel diepgang. Zo leer je aspecten kennen van haar uit het verleden, maar deelt ze ook al haar gevoelens met jou. Niet alleen de studententijd komt uitgebreid aan bod, maar ook zelfontdekking staat centraal. Bovendien is familie voor Ada ook belangrijk en dat straalt dit boek zeker uit. Verder zijn er ook referenties naar andere boeken en dat vond ik persoonlijk erg leuk. Jane Austen wordt regelmatig vernoemd en ik kan dit alleen maar toejuichen.
De schrijfstijl van Adelin is vlot. Korte hoofdstukken wisselen elkaar razendsnel af en sms’jes worden leuk vormgegeven. Ook humor gaat ze niet uit de weg en dit zorgt voor een leuke toevoeging aan het verhaal. Na het lezen van de achterflap kan je al vermoeden dat ook liefde een rol speelt in dit verhaal. Hier leert Ada zichzelf veel beter kennen en ontdekt ze ook wat liefde nu voor haar betekent.
Het is een boek dat herkenbaar zal aanvoelen voor veel lezers. Een nieuwe stad ontdekken, alleen wonen zonder je familie en vrienden maken op de universiteit. Bijna iedereen heeft wel één van deze dingen doorstaan tijdens de studententijd. Daarom vind ik het een echte must-read voor iedere student!
Kortom, wat heb ik genoten van ‘Kleine gelukjes’. Het is een herkenbaar verhaal met een uitgediept hoofdpersonage om te volgen. Ada ondergaat een ontwikkeling en leert zichzelf beter kennen in het verhaal. De schrijfstijl is vlot en humor is aanwezig. Ook een vleugje romantiek ontbreekt niet. Daarom krijgt het boek vier sterren.
Het boek begint met een korte samenvatting van het Vlaams onderwijssysteem. Deze samenvatting kan je natuurlijk overslaan als je in België woont. Toch wist ik dit overzicht echt te waarderen omdat lezers uit Nederland op deze manier veel beter kunnen volgen.
Doorheen het verhaal volg je Ada, het hoofdpersonage. Ze is een personage met ontzettend veel diepgang. Zo leer je aspecten kennen van haar uit het verleden, maar deelt ze ook al haar gevoelens met jou. Niet alleen de studententijd komt uitgebreid aan bod, maar ook zelfontdekking staat centraal. Bovendien is familie voor Ada ook belangrijk en dat straalt dit boek zeker uit. Verder zijn er ook referenties naar andere boeken en dat vond ik persoonlijk erg leuk. Jane Austen wordt regelmatig vernoemd en ik kan dit alleen maar toejuichen.
De schrijfstijl van Adelin is vlot. Korte hoofdstukken wisselen elkaar razendsnel af en sms’jes worden leuk vormgegeven. Ook humor gaat ze niet uit de weg en dit zorgt voor een leuke toevoeging aan het verhaal. Na het lezen van de achterflap kan je al vermoeden dat ook liefde een rol speelt in dit verhaal. Hier leert Ada zichzelf veel beter kennen en ontdekt ze ook wat liefde nu voor haar betekent.
Het is een boek dat herkenbaar zal aanvoelen voor veel lezers. Een nieuwe stad ontdekken, alleen wonen zonder je familie en vrienden maken op de universiteit. Bijna iedereen heeft wel één van deze dingen doorstaan tijdens de studententijd. Daarom vind ik het een echte must-read voor iedere student!
Kortom, wat heb ik genoten van ‘Kleine gelukjes’. Het is een herkenbaar verhaal met een uitgediept hoofdpersonage om te volgen. Ada ondergaat een ontwikkeling en leert zichzelf beter kennen in het verhaal. De schrijfstijl is vlot en humor is aanwezig. Ook een vleugje romantiek ontbreekt niet. Daarom krijgt het boek vier sterren.
Displaying 1 - 30 of 192 reviews