სევდაპიცა

by Lasha Milorava

ლაშა მილორავას ,,სევდაპიცა” ამბავია რეჟისორზე, ,,რომელმაც ყველაფერი
დაკარგა, მაგრამ ვერ შეეგუა და შეეცადა დაებრუნებინა’’.

ტრაგიკული შემთხვევის გამო დეპრესიაში ჩავარდნილი მთავარი გმირი ცდილობს სულიერ ტკივილს ხორციელი სიამოვნებით გაექცეს. შემდეგ კი დანაკარგის დასაბრუნებლად გარიგებას დებს, თუმცა ფასი, რომელიც უნდა გადაიხადოს, კიდევ უფრო დიდია, ვიდრე მას შეეძლო წარმოედგინა.

რომანში, რომელშიც დარღვეულია სიუჟეტური თანმიმდევრულობა, რეალობისა და ჰალუცინაციების ზღვარზე ერთმანეთს არაერთგვაროვანი ,,ინგრედიენტები’’
ერევა და ტრანსგრესიულ თხრობას ქმნის.

,,სევდაპიცა” მისტიკურ ადგილას, დრამატული მოვლენების შუაგულში, ეროტიკით აწეულ ტემპერატურაზე მზადდება, მძაფრი გემოსთვის კი საშინელებათა ჟანრისთვის დამახასიათებელი ეპიზოდები გამოიყენება.

286 pages, Paperback

Published July 10, 2024

About the author

Lasha Milorava, born on August 11, 1995 in Rustavi, Georgia, is a horror and satire writer.
His career began when his short story ''From tomorrow I'm gonna be the conformist'' (''ხვალიდან მე კონფორმისტი ვიქნები'') was included into the book ''The best 15 georgian short stories of 2013''.
In May 2013 was published his first novel ''Grandpa Bukowski'' (''ბაბუა ბუკოვსკი'').
In October 2013 was published his second novel, the first Georgian Zombie Horror ''The city of stupid'' (''დეგენერატების ქალაქი'').
In 2014, horror short story "The house in Shishtville" ("სახლი შიშთვილში") was included in ''The best 15 georgian short stories of 2014''.
Also his short story ''American vitamins'' was included into the collection of short stories ''Almanakhi'' (''ალმანახი'').
His third, satirical novel "Two Fleshes" ("ორი ხორცი") was published in July 2016.

Reviews

[Mariami · Rating 1 out of 5]

No.

[Lina Batsiashvili · Rating 5 out of 5]

მთავარ გმირთან ერთად მოგზაურობ დროის სხვადასხვა მონაკვეთში, იკარგები რეალურ და არარეალურ სამყაროში, რომელიც სავსეა სიყვარულით, ტკივილით, ზიზღით, შიშით და ბევრ ემოციას იწვევს კითხვის დროს.
სევდაპიცა - ვფიქრობ ერთერთი საინტერესო და სევდიანი რომანია, ამავდროულად მძიმე და ტკივილით სავსე, რაც ამ ბოლო დროს წამიკითხავს.

"- რატო სევდა?
- რადგან სევდა თუ არ შეჭამე, აქეთ შეგჭამს" 🩵

[Sandro Mikeladze · Rating 4 out of 5]

მიუხედავად იმისა რომ ტექსტში თავები ქრონოლოგიურად არ მიყვება ერთმანეთს და ერთი შეხედვით რთულიცაა ჰალუცინაციების რეალობისგან გარჩევა, ვფიქრობ, ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ტექსტია, რაც წამიკითხავს. ეს ცოტა არეულობაც მეტ სიმძაფრეს აძლევს ტექსტს, რომელიც მკითხველისთვის უფრო საინტერესო ხდება.

[Maria · Rating 4 out of 5]

ისეთები მქონდა გაგონილი ამ წიგნზე, სწორ მომენტს ველოდებოდი რო წამეკითხა

ორ კვირაში მეორედ წავიკითხე და მგონია შიგნიდან დავლპი, but i like it ❤️

პ.ს. იმედია ავტორმა მართლა ჰარჰას არ შეგვწირა :))

[Tatia · Rating 4 out of 5]

“რადგან სევდა თუ არ შეჭამე, აქეთ შეგჭამს” <3

მძიმე, სევდიანი, უცნაური, საინტერესო რომანია. კიდე რო მიუბრუნდები, რაღაც დროის შემდეგ.

ელენას მშობლებთან შეხვედრის და მფრინავი ღორის თავები 🔥

[Mebo Nutsubidze · Rating 5 out of 5]

დიდი ხანია ასე ძლიერად არცერთ წიგნს არ დავუნარცხებივარ მიწაზე.

„სევდაპიცა“-ს კითხვისას გრძნობ, რომ პატარა ჭია ხარ - არც არაფერს წარმოადგენ, არც არავის აინტერესებ და არც არაფრის შეცვლა არ შეგიძლია.

სამყარო კი დაუნდობელია და მასთან ბრძოლაში ყოველთვის დამარცხდები.

წიგნში ფაქტობრივად გამქრალია რეალურსა და არარეალურს შორის არსებული ზღვარი.

კითხვისას სადღაც შუაში ხარ გამოკიდებული და ვერ ხვდები, სად მთავრდება ერთი და სად იწყება - მეორე.

„სევდა თუ არ შეჭამე, აქეთ შეგჭამს“.

და თუ სევდა იმდენად დიდია, რომ ვერც პიცაში ჩაატევ და მითუმეტეს - ვერც შეჭამ?

მაშინ რა ვქნათ? სევდასთან ერთად ვიცხოვროთ?

აუცილებლად წაიკითხეთ „სევდაპიცა“.

ოღონდ მოემზადეთ: წინ ძალიან საინტერესო, მრავალფეროვანი და ემოციურად ქარტეხილიანი მოგზაურობა გელოდებათ.

სამასიოდე გვერდის განმავლობაში, თქვენ ერთმანეთისგან განსხვავებული გრძნობების - სიყვარულისა და ზიზღის, იმედისა და სასოწარკვეთის, სიკვდილისა და დაბადების, გამარჯვებისა და მარცხის დანის პირზე მოგიწევთ სიარული.

[Lika Bakuradze · Rating 5 out of 5]

დიდი ხანია ასეთი ემოციური კავშირი არ მქონია წიგნთან, რომელმაც ყველა უჯრედში მაგრძნობინა ტკივილი, სევდა და გამანადგურა.

ეს ამბავი არაფერს და არავის ჰგავს, მაგრამ ყველას მღრნელი და მწველი ტკივილი იძებნება მასში.

რომანს გამანადგურებელი, მომაჯადოებელი ძალა აქვს. რთულია, შეარჩიო სწორი სიტყვები, წინადადებები, თუ რაზეა ის და რას გაგრძნობინებთ. შლი და წერ, შლი და წერ. თითქოს ვერ კადრებ შენს უბრალო, მიწიერ სიტყვებს ამ წიგნს, რომელშიც ყველა მომენტი, ყველა სიტყვა თუ წინადადება იდეალურად არის დაწერილი.

ეს წიგნი, ჩემი აზრით, ტკივილია, რომელსაც ჩვენი არსებობა და სამყაროს წინაშე უსუსურობა ჰქვია.

თუ გინდა წიგნთან ერთად მოგზაურობა ისეთ ადგილას, სადაც რეალობა ფანტაზიას ერწყმის და ტკივილი სევდაში იღვრება, „სევდაპიცა“ შენი არჩევანია.

დაე, გადაყლაპეთ თქვენი წილი სევდა და არასდროს ჩაუაროთ გვერდი ამ წიგნს.

“რადგან სევდა თუ არ შეჭამე, აქეთ შეგჭამს”

[Temo Beridze · Rating 4 out of 5]

trippy!

ფილმად ადაპტირებულს ვნახავდი 👌🏻

[Rezo Bezhanidze · Rating 3 out of 5]

ნამდვილად შეიძლებოდა რაიმე მართლაც გენიალური ნაწარმოები ყოფილიყო, ავტორს რომ “ტინტო ბრასის” სინდრომი არ შეჰყროდა. საბოლოო ჯამში მივიღეთ ზედმეტად ვულგარული ლიტერატული პროდუქტი. 🤷‍♂️