Emma, Aisha, Zoë en Lotte zijn beste vriendinnen. Tot Lotte sterft. Emma is boos. Zoë is verward. Aisha is verdrietig. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Spreekt iedereen wel de waarheid? En was hun vriendschap wel zo mooi als ze leek? * Extract: Ik slik een keer wanneer ik het glas aanpak. Gewoon doen, zeg ik tegen mezelf, je wilt niet voor gek staan. Zeker niet met hem erbij. Ik drink het glas in een keer leeg en verdruk de neiging om het uit te spugen. Het voelt alsof de hete smaak mijn tong wegbrandt. Maar ik zeg niets, ik glimlach. Alsof het hete drankje even lekker was als de rum-cola bij de disco. ``Done!`` Op dat moment voel ik me opeens verschrikkelijk duizelig worden. Ik ren naar de gore wc, met mijn hand voor mijn mond, en kots mijn hele maaginhoud eruit. Een paar minuten later loop ik wankel terug naar de woonkamer. Alles draait nog steeds een beetje. ``Alles goed?`` Ze kijkt bezorgd. Ik knik voorzichtig. Ze lacht opgelucht. ``Geen rum-cola meer voor jou!`` Ik zie hem opnieuw vals grijnzen. Dan zak ik in elkaar…
Geweldig boek van een nieuw beginnend auteur, Milou Moonen. Het is het eerste boek van deze nieuwe schrijfster, dat merk je duidelijk (in de positieve zin!). Hier en daar wat spelfoutjes ontdekt, maar dat is natuurlijk begrijpelijk ;) Ze gebruikt woorden die je van leeftijdgenoten niet zou verwachten en heeft zo een ontspannend maar toch ook wel spannend boek geschreven. Samenhangend en inhoudelijk een erg goed boek met hier en daar onverwachte plottwists! Zeker een aanrader voor mensen die van young-adult thrillers houden! Ik zie nu al veel potentie in Milou, ga zo door! Ben erg benieuwd naar het volgende boek van Milou! Je hebt er een fan voor het leven bij <3