What do you think?
Rate this book
Voor wie ik ga
Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit waarbij hij wordt geschorst, is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is.
Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit waarbij hij wordt geschorst, is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is.
Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
300 pages, Paperback
Published October 12, 2024
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
September 12, 2024
Voor Wie Ik Ga - Anne May
⭐⭐⭐⭐⭐ (4.5/5)
"Dit was liefde. Het soort dat je hart voorgoed uitholt tot een diepte waarin zelfs een echo verdwaalt."
In Voor Wie Ik Ga neemt Anne May ons mee in het leven van Bram Essence, een universiteitsstudent die na een gênant voorval zijn studie tijdelijk moet opgeven. Hij accepteert een baan op zijn oude middelbare school, een kans om zijn leven opnieuw vorm te geven. Terwijl hij vastbesloten is om niet opnieuw te falen, stuit hij op onverwachte problemen. De interne vetes tussen leerlingen en de rondvliegende hormonen vormen slechts het begin van zijn worstelingen.
Een belangrijke uitdaging is Xeno, een leerling uit de zesde klas die Bram niet alleen confronteert met wie hij zou moeten zijn, maar ook met wie hij werkelijk is. Naarmate hun levens steeds meer verweven raken, worden de gevoelens steeds moeilijker te negeren.
Anne may's vertelwijze, met de ik-persoon in de tegenwoordige tijd, is bijzonder effectief. De afwisseling tussen de perspectieven van Bram en Xeno biedt een helder overzicht van zowel de gebeurtenissen als de interne gedachten van de personages. Anne May slaagt erin om de emotionele diepgang van het verhaal te verkennen zonder overweldigend te worden. De voortgang van de plot houdt je geboeid van begin tot eind.
Wat me bijzonder aansprak aan dit boek, is de manier waarop het de wereld van homoseksualiteit onderzoekt en de pijnlijke situaties belicht die vaak voorkomen in het dagelijks leven. Thema’s zoals vooroordelen, depressie, alcohol- en drugsmisbruik, onveilige thuissituaties en pesten worden confronterend maar verhelderend behandeld.
De setting van de middelbare school vol onderlinge vetes en emoties voelt als een opeenstapeling van heftige gebeurtenissen en persoonlijke strijd, met daartussen een gouden draad van liefde en zelfontdekking.
Dit boek is voor mij een echte eye-opener geweest en heeft me diep geraakt. Het biedt een rollercoaster van emoties samen met de personages.
Dit is deel één van een tweeluik, dus het eindigt met een cliffhanger.
Ik heb dit verhaal als ARC gelezen in ruil voor een eerlijke review.
⭐⭐⭐⭐⭐ (4.5/5)
"Dit was liefde. Het soort dat je hart voorgoed uitholt tot een diepte waarin zelfs een echo verdwaalt."
In Voor Wie Ik Ga neemt Anne May ons mee in het leven van Bram Essence, een universiteitsstudent die na een gênant voorval zijn studie tijdelijk moet opgeven. Hij accepteert een baan op zijn oude middelbare school, een kans om zijn leven opnieuw vorm te geven. Terwijl hij vastbesloten is om niet opnieuw te falen, stuit hij op onverwachte problemen. De interne vetes tussen leerlingen en de rondvliegende hormonen vormen slechts het begin van zijn worstelingen.
Een belangrijke uitdaging is Xeno, een leerling uit de zesde klas die Bram niet alleen confronteert met wie hij zou moeten zijn, maar ook met wie hij werkelijk is. Naarmate hun levens steeds meer verweven raken, worden de gevoelens steeds moeilijker te negeren.
Anne may's vertelwijze, met de ik-persoon in de tegenwoordige tijd, is bijzonder effectief. De afwisseling tussen de perspectieven van Bram en Xeno biedt een helder overzicht van zowel de gebeurtenissen als de interne gedachten van de personages. Anne May slaagt erin om de emotionele diepgang van het verhaal te verkennen zonder overweldigend te worden. De voortgang van de plot houdt je geboeid van begin tot eind.
Wat me bijzonder aansprak aan dit boek, is de manier waarop het de wereld van homoseksualiteit onderzoekt en de pijnlijke situaties belicht die vaak voorkomen in het dagelijks leven. Thema’s zoals vooroordelen, depressie, alcohol- en drugsmisbruik, onveilige thuissituaties en pesten worden confronterend maar verhelderend behandeld.
De setting van de middelbare school vol onderlinge vetes en emoties voelt als een opeenstapeling van heftige gebeurtenissen en persoonlijke strijd, met daartussen een gouden draad van liefde en zelfontdekking.
Dit boek is voor mij een echte eye-opener geweest en heeft me diep geraakt. Het biedt een rollercoaster van emoties samen met de personages.
Dit is deel één van een tweeluik, dus het eindigt met een cliffhanger.
Ik heb dit verhaal als ARC gelezen in ruil voor een eerlijke review.
September 9, 2024
𝑺𝒐𝒎𝒔 𝒊𝒔 𝒅𝒆 𝒑𝒍𝒆𝒌 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒋𝒆 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒈 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒅𝒆 𝒆𝒏𝒊𝒈𝒆 𝒑𝒍𝒆𝒌 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒋𝒆 𝒉𝒐𝒐𝒓𝒕 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒋𝒏.
Na zijn schorsing op de universiteit keert Bram met hangende pootjes terug naar zijn roots, waar hij tijdelijk zijn intrek bij zijn opa neemt, een bittere noodzaak omdat hij geen andere keuze heeft, het was dit of op straat. Waar hij zich met knikkende knieën aan zijn laatste strohalm vastklampt. Hij vraagt de conrector van zijn oude middelbare school om hulp in de hoop dat hij hem een reddingsboei toewerpt om hem uit zijn kansloze situatie te redden.
𝑯𝒂𝒂𝒓 𝒑𝒍𝒐𝒕𝒔𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒆 𝒐𝒎𝒔𝒍𝒂𝒈 𝒆𝒏 𝒅𝒊𝒆 𝒆𝒙𝒕𝒓𝒆𝒎𝒆 𝒗𝒐𝒍𝒈𝒛𝒂𝒂𝒎𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒆𝒆𝒌 𝒊𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕. 𝑽𝒊𝒋𝒇 𝒋𝒂𝒂𝒓 𝒐𝒖𝒅 𝒆𝒏 𝒛𝒆 𝒘𝒆𝒆𝒕 𝒏𝒖 𝒂𝒍 𝒅𝒂𝒕 𝒔𝒐𝒎𝒎𝒊𝒈𝒆 𝒅𝒓𝒆𝒊𝒈𝒆𝒎𝒆𝒏𝒕𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏. 𝑯𝒐𝒆 𝒂𝒃𝒔𝒖𝒓𝒅 𝒐𝒐𝒌.
Ondanks dat zijn ambities niet bij het middelbare onderwijs liggen, stort hij zich op zijn nieuwe carrière als docent Frans in opleiding. Dat hij daar te makkelijk over dacht, wordt al snel duidelijk als hij kennismaakt met de leerlingen van de onderbouw, die hem een onvergetelijke vuurdoop geven en hem tot wanhoop drijven. Falen behoort niet tot de mogelijkheden maar hoe gaat hij dit ooit overleven?
𝑰𝒌 𝒗𝒊𝒏𝒅 𝒉𝒆𝒎 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒗𝒓𝒆𝒆𝒎𝒅. 𝑰𝒌 𝒗𝒊𝒏𝒅 𝒉𝒆𝒎 𝒃𝒊𝒋𝒛𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓. 𝑨𝒍𝒍𝒆𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒆𝒕 𝒊𝒌 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒉𝒐𝒆 𝒊𝒌 𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒔𝒕𝒆 𝒌𝒂𝒏𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒘𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒆𝒓𝒈𝒆𝒏𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒓𝒖𝒊𝒕 𝒊𝒏𝒈𝒐𝒐𝒊.
En dan maakt hij kennis met Xeno uit de zesde, die meer met hem doet dan zou mogen. Balancerend op de harde grens van het verboden gebied, komt hij steeds dichterbij. De tweestrijd in zijn hoofd heeft een verwoestend effect op zijn zelfbeheersing. Helaas bestaat er geen pilletje om ongewenste gevoelens te neutraliseren.
𝒁𝒊𝒋𝒏 𝒘𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒂𝒍𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒑𝒍𝒆𝒏𝒔 𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕. 𝑵𝒊𝒆𝒕 𝒛𝒐’𝒏 𝒌𝒐𝒖𝒅𝒆, 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒆 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒘𝒂𝒌𝒌𝒆𝒓 𝒈𝒆𝒔𝒄𝒉𝒖𝒅. 𝑫𝒊𝒕 𝒊𝒔 𝒌𝒐𝒌𝒆𝒏𝒅 𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓, 𝒅𝒂𝒕 𝒌𝒐𝒖𝒅 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒕 𝒃𝒊𝒋 𝒅𝒆 𝒆𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒂𝒂𝒏𝒓𝒂𝒌𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒐𝒐𝒓𝒃𝒓𝒂𝒏𝒅𝒕 𝒕𝒐𝒕 𝒅𝒊𝒆𝒑 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒋𝒆 𝒉𝒖𝒊𝒅 𝒕𝒐𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒃𝒐𝒕𝒕𝒆𝒏 𝒓𝒂𝒂𝒌𝒕.
De toekomst waarvoor Bram zo hard heeft gevochten komt in het gedrang. Hoe bescherm je alles wat je lief is en vooral je kwetsbare hart? Blijft het bij een stille wens of gloort er hoop aan de horizon? Tot één doodnormale avond in april in nog geen minuut tijd hun levens voorgoed veranderd en een einde maakt aan alle dromen. Is het definitief voorbij voordat het goed en wel begonnen is?
𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒕 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒂𝒂𝒍. 𝑨𝒍𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒂𝒍𝒖𝒎𝒊𝒏𝒊𝒖𝒎 𝒌𝒐𝒆𝒍𝒌𝒂𝒔𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒋𝒆 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒄𝒉𝒖𝒖𝒓𝒔𝒑𝒐𝒏𝒔 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒉𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒏𝒕 𝒈𝒆𝒈𝒂𝒂𝒏 𝒐𝒎𝒅𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒉𝒆𝒎 𝒘𝒊𝒍𝒅𝒆 𝒔𝒄𝒉𝒐𝒐𝒏𝒎𝒂𝒌𝒆𝒏.
𝑫𝒆 𝒗𝒍𝒆𝒌𝒌𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒘𝒆𝒏𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆 𝒌𝒓𝒂𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒗𝒆𝒏.
Een hele tijd geleden deed Anne May een oproep voor haar promoteam van Bram & Xeno, ik had geen enkel idee wat het nu precies inhield en wat er van mij verwacht werd maar ik vind het heel leuk om auteurs te helpen om hun prachtige boeken een podium te geven. Het klonk interessant en leuk dus ik meldde me aan en mocht meedoen, wat ik met veel plezier heb gedaan de afgelopen maanden.
Anne May heeft al veel boeken op haar naam staan en op 1 september is het tweeluik van Bram & Xeno digitaal verschenen. Op 12 oktober verschijnen de paperbacks van Voor wie ik ga deel I en Voor wie ik blijf deel II. Het promoteam heeft onder andere het privilege om de boeken al voor verschijning te mogen lezen en recenseren, iets wat ik met heel veel plezier heb gedaan.
Recent las ik mijn eerste Anne May Liefde zonder angst en daarmee heeft ze veel indruk op mij gemaakt. Ik kon dan ook niet wachten om te beginnen in haar nieuwste tweeluik van Bram & Xeno. Lees met me mee wat ik ervan vond...
Voor wie ik ga ik het eerste deel van het tweeluik van Bram & Xeno en is niet alleen qua inhoud onderscheidend maar ook de cover is prachtig en opvallend. Het verhaal bestaat uit 27 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Bram Essence en Xeno Pinkman en vind plaats in wisselende tijdspanne. Anne May begint het verhaal met een triggerwarning en een mooi citaat dat eigenlijk toonaangevend is voor het boek en alles zegt!
Voor wie ik ga gaat van start met een heftige aangrijpende proloog die direct raakt, verwacht geen zacht begin, Anne May neemt je meteen mee de diepte in waardoor je kippenvel en koude rillingen voelt, een brok in je keel en waarbij al bijna zakdoekjes nodig hebt.
Anne May heeft een unieke eigen schrijfstijl die zich onderscheid, niemand schrijft zoals zij, origineel, boeiend, gevoelig en enorm empathisch, zo schrijnend, hartverscheurend, aangrijpend en rauw, waarmee ze haar lezers raakt. Ze bezit de gave om je direct het verhaal in te sleuren en niet meer los te laten.
In Voor wie ik ga maken we kennis met hoe kan het ook anders, Bram en Xeno. Tweeëntwintig en negentien, leraar in opleiding en leerling, uit verschillende milieus en totaal verschillend en toch lijken ze op een bepaalde manier op elkaar. Allebei diep beschadigd en belast met krassen op hun ziel, die nooit meer weggaan.
Bram stopt noodgedwongen met zijn studie Frans aan de universiteit in Groningen en keert halsoverkop met hangende pootjes terug naar zijn geboortedorp met niks, geen huis, geen inkomen en geen diploma. Het is tijd voor plan B; hij trekt tijdelijk bij zijn opa in, die zijn vrouw net is verloren, zo kan hij een oogje in het zeil houden. Voor Bram bittere noodzaak omdat hij simpelweg geen andere keuze had, het was dit of op straat.
Hij klampt zich vast aan zijn laatste strohalm en wendt zich met knikkende knieën tot Evert Janssen, vriend van de familie en als een vader voor hem en tevens conrector van zijn vroegere middelbare school, het Stedelijk Lyceum. In de hoop dat hij wederom zijn reddingsboei gaat zijn die hem uit deze hopeloze situatie kan redden, ondanks dat zijn affiniteit absoluut niet bij het middelbare onderwijs ligt, maar hij moet om op het rechte pad terug te keren.
Evert biedt hem een kans en hij gaat geheel tegen verwachting in aan de slag als docent Frans in opleiding en krijgt zijn vuurdoop van de pain in the ass leerlingen van de onderbouw, die er een levensmissie van maken om het leven van de docenten zo zuur mogelijk te maken en ze tot wanhoop te drijven, met escalaties die continu op de loer liggen. Met als aanvoerder van alle onrust katalysator Milas, waar hij verschijnt zijn problemen en zijn specialiteit is buiten schot blijven. Hoe gaat hij dit overleven? Falen is dit keer geen optie.
Alsof dit alles al niet genoeg was, is daar Xeno uit de zesde, die meer bij hem losmaakt dan zou mogen. Terwijl hij steeds dichterbij komt balanceren ze op de harde grens van het verboden gebied. Wat is geoorloofd is en wat niet? De tweestrijd in zijn hoofd veroorzaakt een oorlog en er bestaat helaas geen pilletje om ongewenste gevoelens uit te schakelen, het onderdrukking heeft een alles verwoestend effect op zijn zelfbeheersing.
Bram speelt met zijn toekomst en zet zijn carrière, waar hij zo hard voor heeft gevochten op het spel. Kies je met je verstand of met je hart? Hoe bescherm je je kwetsbare hart? Blijft hun diepe wens een stil verlangen of gloort er hoop aan de horizon? Of is het definitief ten einde voor het goed en wel is begonnen? Beide dromen van een leven in een wereld waarin hun samenzijn normaal is en waarin het leven beter is zonder alle negatieve ballast.
De verhaallijnen en karakters zijn fantastisch uitgewerkt met ontzettend veel diepgang. Anne May weet haar personages tot echte mensen te kneden, die je weten te raken. Verwacht geen gewone doorsnee personages in de boeken van Anne May, want bij haar krijg je altijd iets extra’s, een extra laag aan het verhaal, waardoor er heel veel feeling in gaat zitten en alles levensecht overkomt en waardoor je direct de diepte in gaat. Taboes blootleggen en de zware thematiek op prachtige aangrijpende hartverscheurende wijze door het verhaal heen weven is ook een van haar specialiteiten. De kleine momentjes van geluk. De innerlijke strijd en de zoektocht naar de seksuele geaardheid, en hoe de maatschappij hierop reageert. Waarom zou je hier openlijk voor uit moeten komen wanneer je op iemand van hetzelfde geslacht valt, een hetero verteld toch ook niet dat hij of zij hetero is? We zijn allemaal mensen en iedereen moet zichzelf kunnen en mogen zijn en datgene doen wat je hart je ingeeft. Mits datgene geen harde grenzen overschrijd. En wie bepaald wanneer jij die harde grens over gaat, wat is acceptabel en wat niet? De hardheid van het leven, hoe je afkomst bepaald waar je staat op de maatschappelijke ladder. De keiharde belevingswereld van pubers en hun gedrag. Het begrip ziekte en de betekenis erachter en NAH niet aangeboren hersenafwijking. De ruïnes van een giftige thuisbasis, de bittere realiteit van een hoop kinderen en gezinnen over de hele wereld. Verslaving, verwaarlozing en kindermishandeling en de grote verantwoordelijkheid die sommige kinderen op hun schouders meedragen en de erbarmelijke omstandigheden waarin ze opgroeien en ongelijke kansen terwijl ze zelf nog een kind zijn en nog een heel leven voor zich hebben liggen. De verruïnerende factor van gemaakte niet goed doordachte keuzes.
Voor wie ik ga is een echte slowburn die qua emoties direct hevig van start gaat, Anne May gooit de lezer direct in het diepe en bouwt het verhaal langzaam uit en voorziet ons van steeds een beetje meer essentiële informatie, waardoor er een rauw emotioneel verhaal ontstaat wat zorgt voor koude rillingen en een brok in je keel. Maar ook een verhaal met hilarische humor en zo nu en dan wat grofheid. Warmte, intimiteit en kwetsbaarheid. En onverwachte wendingen. Bram & Xeno ze zijn zo leuk samen, zwijmel.
Het verhaal sluit af met een gigantische cliffhanger, gelukkig is het tweeluik tegelijkertijd verschenen dus kun je heerlijk doorlezen.
Met Voor wie ik ga heeft Anne May een prachtig hartverscheurend rauw eerste deel van een tweeluik neergezet. Met fantastisch uitgewerkte verhaallijnen en karakters met heel veel diepgang gekneed tot echte mensen die raken. Absoluut geen doorsnee personages, maar altijd met iets extra’s en levensecht, waardoor het verhaal direct de diepte in gaat. Een taboedoorbrekende slowburn die qua emoties direct hevig van start gaat. Over de innerlijke strijd en zoektocht en de hardheid van het leven. De ruïnes van een giftige thuisbasis en de verruïnerende factor van ondoordachte keuzes. Warmte, intimiteit, kwetsbaarheid vol onverwachte wendingen en een gigantische cliffhanger. Over wat was en wat had kunnen zijn. Ik kijk uit naar het verdere werk van Anne May.
𝑽𝒐𝒐𝒓 𝒘𝒊𝒆 𝒊𝒌 𝒈𝒂, 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒉𝒕𝒊𝒈 𝒉𝒂𝒓𝒕𝒗𝒆𝒓𝒔𝒄𝒉𝒆𝒖𝒓𝒆𝒏𝒅 𝒓𝒂𝒖𝒘 𝒆𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒅𝒆𝒆𝒍 𝒗𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝑩𝒓𝒂𝒎 & 𝑿𝒆𝒏𝒐 𝒕𝒘𝒆𝒆𝒍𝒖𝒊𝒌. 𝑻𝒂𝒃𝒐𝒆𝒅𝒐𝒐𝒓𝒃𝒓𝒆𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒔𝒍𝒐𝒘𝒃𝒖𝒓𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒗𝒊𝒈𝒆 𝒆𝒎𝒐𝒕𝒊𝒆𝒔 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒅𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒖ï𝒏𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒇𝒂𝒄𝒕𝒐𝒓 𝒗𝒂𝒏 𝒐𝒏𝒅𝒐𝒐𝒓𝒅𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆 𝒌𝒆𝒖𝒛𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒓𝒅𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒗𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏. 𝑩𝒍𝒊𝒋𝒇𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒊𝒋 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒊𝒍𝒍𝒆 𝒘𝒆𝒏𝒔 𝒐𝒇 𝒈𝒍𝒐𝒐𝒓𝒕 ���𝒓 𝒉𝒐𝒐𝒑 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒐𝒓𝒊𝒛𝒐𝒏 𝒐𝒇 𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒅𝒆𝒇𝒊𝒏𝒊𝒕𝒊𝒆𝒇 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒍 𝒃𝒆𝒈𝒐𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒊𝒔? 𝑴𝒖𝒔𝒕𝒓𝒆𝒂𝒅!
Na zijn schorsing op de universiteit keert Bram met hangende pootjes terug naar zijn roots, waar hij tijdelijk zijn intrek bij zijn opa neemt, een bittere noodzaak omdat hij geen andere keuze heeft, het was dit of op straat. Waar hij zich met knikkende knieën aan zijn laatste strohalm vastklampt. Hij vraagt de conrector van zijn oude middelbare school om hulp in de hoop dat hij hem een reddingsboei toewerpt om hem uit zijn kansloze situatie te redden.
𝑯𝒂𝒂𝒓 𝒑𝒍𝒐𝒕𝒔𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒆 𝒐𝒎𝒔𝒍𝒂𝒈 𝒆𝒏 𝒅𝒊𝒆 𝒆𝒙𝒕𝒓𝒆𝒎𝒆 𝒗𝒐𝒍𝒈𝒛𝒂𝒂𝒎𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒆𝒆𝒌 𝒊𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕. 𝑽𝒊𝒋𝒇 𝒋𝒂𝒂𝒓 𝒐𝒖𝒅 𝒆𝒏 𝒛𝒆 𝒘𝒆𝒆𝒕 𝒏𝒖 𝒂𝒍 𝒅𝒂𝒕 𝒔𝒐𝒎𝒎𝒊𝒈𝒆 𝒅𝒓𝒆𝒊𝒈𝒆𝒎𝒆𝒏𝒕𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏. 𝑯𝒐𝒆 𝒂𝒃𝒔𝒖𝒓𝒅 𝒐𝒐𝒌.
Ondanks dat zijn ambities niet bij het middelbare onderwijs liggen, stort hij zich op zijn nieuwe carrière als docent Frans in opleiding. Dat hij daar te makkelijk over dacht, wordt al snel duidelijk als hij kennismaakt met de leerlingen van de onderbouw, die hem een onvergetelijke vuurdoop geven en hem tot wanhoop drijven. Falen behoort niet tot de mogelijkheden maar hoe gaat hij dit ooit overleven?
𝑰𝒌 𝒗𝒊𝒏𝒅 𝒉𝒆𝒎 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒗𝒓𝒆𝒆𝒎𝒅. 𝑰𝒌 𝒗𝒊𝒏𝒅 𝒉𝒆𝒎 𝒃𝒊𝒋𝒛𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓. 𝑨𝒍𝒍𝒆𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒆𝒕 𝒊𝒌 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒉𝒐𝒆 𝒊𝒌 𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒔𝒕𝒆 𝒌𝒂𝒏𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒘𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒆𝒓𝒈𝒆𝒏𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒓𝒖𝒊𝒕 𝒊𝒏𝒈𝒐𝒐𝒊.
En dan maakt hij kennis met Xeno uit de zesde, die meer met hem doet dan zou mogen. Balancerend op de harde grens van het verboden gebied, komt hij steeds dichterbij. De tweestrijd in zijn hoofd heeft een verwoestend effect op zijn zelfbeheersing. Helaas bestaat er geen pilletje om ongewenste gevoelens te neutraliseren.
𝒁𝒊𝒋𝒏 𝒘𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒂𝒍𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒑𝒍𝒆𝒏𝒔 𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕. 𝑵𝒊𝒆𝒕 𝒛𝒐’𝒏 𝒌𝒐𝒖𝒅𝒆, 𝒘𝒂𝒂𝒓𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒆 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒘𝒂𝒌𝒌𝒆𝒓 𝒈𝒆𝒔𝒄𝒉𝒖𝒅. 𝑫𝒊𝒕 𝒊𝒔 𝒌𝒐𝒌𝒆𝒏𝒅 𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓, 𝒅𝒂𝒕 𝒌𝒐𝒖𝒅 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒕 𝒃𝒊𝒋 𝒅𝒆 𝒆𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒂𝒂𝒏𝒓𝒂𝒌𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒐𝒐𝒓𝒃𝒓𝒂𝒏𝒅𝒕 𝒕𝒐𝒕 𝒅𝒊𝒆𝒑 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒋𝒆 𝒉𝒖𝒊𝒅 𝒕𝒐𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒃𝒐𝒕𝒕𝒆𝒏 𝒓𝒂𝒂𝒌𝒕.
De toekomst waarvoor Bram zo hard heeft gevochten komt in het gedrang. Hoe bescherm je alles wat je lief is en vooral je kwetsbare hart? Blijft het bij een stille wens of gloort er hoop aan de horizon? Tot één doodnormale avond in april in nog geen minuut tijd hun levens voorgoed veranderd en een einde maakt aan alle dromen. Is het definitief voorbij voordat het goed en wel begonnen is?
𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒓𝒕 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒕 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒂𝒂𝒍. 𝑨𝒍𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒂𝒍𝒖𝒎𝒊𝒏𝒊𝒖𝒎 𝒌𝒐𝒆𝒍𝒌𝒂𝒔𝒕 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒋𝒆 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒄𝒉𝒖𝒖𝒓𝒔𝒑𝒐𝒏𝒔 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒉𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒏𝒕 𝒈𝒆𝒈𝒂𝒂𝒏 𝒐𝒎𝒅𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒉𝒆𝒎 𝒘𝒊𝒍𝒅𝒆 𝒔𝒄𝒉𝒐𝒐𝒏𝒎𝒂𝒌𝒆𝒏.
𝑫𝒆 𝒗𝒍𝒆𝒌𝒌𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒘𝒆𝒏𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆 𝒌𝒓𝒂𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒗𝒆𝒏.
Een hele tijd geleden deed Anne May een oproep voor haar promoteam van Bram & Xeno, ik had geen enkel idee wat het nu precies inhield en wat er van mij verwacht werd maar ik vind het heel leuk om auteurs te helpen om hun prachtige boeken een podium te geven. Het klonk interessant en leuk dus ik meldde me aan en mocht meedoen, wat ik met veel plezier heb gedaan de afgelopen maanden.
Anne May heeft al veel boeken op haar naam staan en op 1 september is het tweeluik van Bram & Xeno digitaal verschenen. Op 12 oktober verschijnen de paperbacks van Voor wie ik ga deel I en Voor wie ik blijf deel II. Het promoteam heeft onder andere het privilege om de boeken al voor verschijning te mogen lezen en recenseren, iets wat ik met heel veel plezier heb gedaan.
Recent las ik mijn eerste Anne May Liefde zonder angst en daarmee heeft ze veel indruk op mij gemaakt. Ik kon dan ook niet wachten om te beginnen in haar nieuwste tweeluik van Bram & Xeno. Lees met me mee wat ik ervan vond...
Voor wie ik ga ik het eerste deel van het tweeluik van Bram & Xeno en is niet alleen qua inhoud onderscheidend maar ook de cover is prachtig en opvallend. Het verhaal bestaat uit 27 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Bram Essence en Xeno Pinkman en vind plaats in wisselende tijdspanne. Anne May begint het verhaal met een triggerwarning en een mooi citaat dat eigenlijk toonaangevend is voor het boek en alles zegt!
Voor wie ik ga gaat van start met een heftige aangrijpende proloog die direct raakt, verwacht geen zacht begin, Anne May neemt je meteen mee de diepte in waardoor je kippenvel en koude rillingen voelt, een brok in je keel en waarbij al bijna zakdoekjes nodig hebt.
Anne May heeft een unieke eigen schrijfstijl die zich onderscheid, niemand schrijft zoals zij, origineel, boeiend, gevoelig en enorm empathisch, zo schrijnend, hartverscheurend, aangrijpend en rauw, waarmee ze haar lezers raakt. Ze bezit de gave om je direct het verhaal in te sleuren en niet meer los te laten.
In Voor wie ik ga maken we kennis met hoe kan het ook anders, Bram en Xeno. Tweeëntwintig en negentien, leraar in opleiding en leerling, uit verschillende milieus en totaal verschillend en toch lijken ze op een bepaalde manier op elkaar. Allebei diep beschadigd en belast met krassen op hun ziel, die nooit meer weggaan.
Bram stopt noodgedwongen met zijn studie Frans aan de universiteit in Groningen en keert halsoverkop met hangende pootjes terug naar zijn geboortedorp met niks, geen huis, geen inkomen en geen diploma. Het is tijd voor plan B; hij trekt tijdelijk bij zijn opa in, die zijn vrouw net is verloren, zo kan hij een oogje in het zeil houden. Voor Bram bittere noodzaak omdat hij simpelweg geen andere keuze had, het was dit of op straat.
Hij klampt zich vast aan zijn laatste strohalm en wendt zich met knikkende knieën tot Evert Janssen, vriend van de familie en als een vader voor hem en tevens conrector van zijn vroegere middelbare school, het Stedelijk Lyceum. In de hoop dat hij wederom zijn reddingsboei gaat zijn die hem uit deze hopeloze situatie kan redden, ondanks dat zijn affiniteit absoluut niet bij het middelbare onderwijs ligt, maar hij moet om op het rechte pad terug te keren.
Evert biedt hem een kans en hij gaat geheel tegen verwachting in aan de slag als docent Frans in opleiding en krijgt zijn vuurdoop van de pain in the ass leerlingen van de onderbouw, die er een levensmissie van maken om het leven van de docenten zo zuur mogelijk te maken en ze tot wanhoop te drijven, met escalaties die continu op de loer liggen. Met als aanvoerder van alle onrust katalysator Milas, waar hij verschijnt zijn problemen en zijn specialiteit is buiten schot blijven. Hoe gaat hij dit overleven? Falen is dit keer geen optie.
Alsof dit alles al niet genoeg was, is daar Xeno uit de zesde, die meer bij hem losmaakt dan zou mogen. Terwijl hij steeds dichterbij komt balanceren ze op de harde grens van het verboden gebied. Wat is geoorloofd is en wat niet? De tweestrijd in zijn hoofd veroorzaakt een oorlog en er bestaat helaas geen pilletje om ongewenste gevoelens uit te schakelen, het onderdrukking heeft een alles verwoestend effect op zijn zelfbeheersing.
Bram speelt met zijn toekomst en zet zijn carrière, waar hij zo hard voor heeft gevochten op het spel. Kies je met je verstand of met je hart? Hoe bescherm je je kwetsbare hart? Blijft hun diepe wens een stil verlangen of gloort er hoop aan de horizon? Of is het definitief ten einde voor het goed en wel is begonnen? Beide dromen van een leven in een wereld waarin hun samenzijn normaal is en waarin het leven beter is zonder alle negatieve ballast.
De verhaallijnen en karakters zijn fantastisch uitgewerkt met ontzettend veel diepgang. Anne May weet haar personages tot echte mensen te kneden, die je weten te raken. Verwacht geen gewone doorsnee personages in de boeken van Anne May, want bij haar krijg je altijd iets extra’s, een extra laag aan het verhaal, waardoor er heel veel feeling in gaat zitten en alles levensecht overkomt en waardoor je direct de diepte in gaat. Taboes blootleggen en de zware thematiek op prachtige aangrijpende hartverscheurende wijze door het verhaal heen weven is ook een van haar specialiteiten. De kleine momentjes van geluk. De innerlijke strijd en de zoektocht naar de seksuele geaardheid, en hoe de maatschappij hierop reageert. Waarom zou je hier openlijk voor uit moeten komen wanneer je op iemand van hetzelfde geslacht valt, een hetero verteld toch ook niet dat hij of zij hetero is? We zijn allemaal mensen en iedereen moet zichzelf kunnen en mogen zijn en datgene doen wat je hart je ingeeft. Mits datgene geen harde grenzen overschrijd. En wie bepaald wanneer jij die harde grens over gaat, wat is acceptabel en wat niet? De hardheid van het leven, hoe je afkomst bepaald waar je staat op de maatschappelijke ladder. De keiharde belevingswereld van pubers en hun gedrag. Het begrip ziekte en de betekenis erachter en NAH niet aangeboren hersenafwijking. De ruïnes van een giftige thuisbasis, de bittere realiteit van een hoop kinderen en gezinnen over de hele wereld. Verslaving, verwaarlozing en kindermishandeling en de grote verantwoordelijkheid die sommige kinderen op hun schouders meedragen en de erbarmelijke omstandigheden waarin ze opgroeien en ongelijke kansen terwijl ze zelf nog een kind zijn en nog een heel leven voor zich hebben liggen. De verruïnerende factor van gemaakte niet goed doordachte keuzes.
Voor wie ik ga is een echte slowburn die qua emoties direct hevig van start gaat, Anne May gooit de lezer direct in het diepe en bouwt het verhaal langzaam uit en voorziet ons van steeds een beetje meer essentiële informatie, waardoor er een rauw emotioneel verhaal ontstaat wat zorgt voor koude rillingen en een brok in je keel. Maar ook een verhaal met hilarische humor en zo nu en dan wat grofheid. Warmte, intimiteit en kwetsbaarheid. En onverwachte wendingen. Bram & Xeno ze zijn zo leuk samen, zwijmel.
Het verhaal sluit af met een gigantische cliffhanger, gelukkig is het tweeluik tegelijkertijd verschenen dus kun je heerlijk doorlezen.
Met Voor wie ik ga heeft Anne May een prachtig hartverscheurend rauw eerste deel van een tweeluik neergezet. Met fantastisch uitgewerkte verhaallijnen en karakters met heel veel diepgang gekneed tot echte mensen die raken. Absoluut geen doorsnee personages, maar altijd met iets extra’s en levensecht, waardoor het verhaal direct de diepte in gaat. Een taboedoorbrekende slowburn die qua emoties direct hevig van start gaat. Over de innerlijke strijd en zoektocht en de hardheid van het leven. De ruïnes van een giftige thuisbasis en de verruïnerende factor van ondoordachte keuzes. Warmte, intimiteit, kwetsbaarheid vol onverwachte wendingen en een gigantische cliffhanger. Over wat was en wat had kunnen zijn. Ik kijk uit naar het verdere werk van Anne May.
𝑽𝒐𝒐𝒓 𝒘𝒊𝒆 𝒊𝒌 𝒈𝒂, 𝒑𝒓𝒂𝒄𝒉𝒕𝒊𝒈 𝒉𝒂𝒓𝒕𝒗𝒆𝒓𝒔𝒄𝒉𝒆𝒖𝒓𝒆𝒏𝒅 𝒓𝒂𝒖𝒘 𝒆𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒅𝒆𝒆𝒍 𝒗𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝑩𝒓𝒂𝒎 & 𝑿𝒆𝒏𝒐 𝒕𝒘𝒆𝒆𝒍𝒖𝒊𝒌. 𝑻𝒂𝒃𝒐𝒆𝒅𝒐𝒐𝒓𝒃𝒓𝒆𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒔𝒍𝒐𝒘𝒃𝒖𝒓𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒗𝒊𝒈𝒆 𝒆𝒎𝒐𝒕𝒊𝒆𝒔 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒅𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒖ï𝒏𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒇𝒂𝒄𝒕𝒐𝒓 𝒗𝒂𝒏 𝒐𝒏𝒅𝒐𝒐𝒓𝒅𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆 𝒌𝒆𝒖𝒛𝒆𝒔 𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒓𝒅𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒗𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏. 𝑩𝒍𝒊𝒋𝒇𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒊𝒋 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒊𝒍𝒍𝒆 𝒘𝒆𝒏𝒔 𝒐𝒇 𝒈𝒍𝒐𝒐𝒓𝒕 ���𝒓 𝒉𝒐𝒐𝒑 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒐𝒓𝒊𝒛𝒐𝒏 𝒐𝒇 𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒅𝒆𝒇𝒊𝒏𝒊𝒕𝒊𝒆𝒇 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒍 𝒃𝒆𝒈𝒐𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒊𝒔? 𝑴𝒖𝒔𝒕𝒓𝒆𝒂𝒅!
August 27, 2025
Mooi en goedgeschreven verhaal met veel diepgang. Niet zomaar een feelgood. Deel twee lees ik zeker ook wanneer die uitkomt op Storytel.
September 8, 2024
💜Voor wie ik ga💜
Een mooi, emotioneel en liefdevol verhaal.
Dit is het eerste deel en wat een prachtig deel. Het verhaal heeft een hele fijne opbouw, waardoor je de personages goed leert kennen. Het is een boek met een heftige verhaallijn bij een van de hoofdpersonen. Door de fijne schrijfstijl en de fijne opbouw van het boek vlieg je door dit boek heen.
Het is een verhaal vol emoties en oh zo mooi geschreven. Ik ben na dit eerste deel al helemaal weg van dit boek. En wat een cliffhanger ook van dit eerste deel. Daardoor wil je gelijk in deel 2 beginnen.
Ik vind het eerste deel een fijn bruggetje naar het tweede deel. Er gebeurt genoeg door het verhaal heen waardoor je blijft lezen. De personages zijn ook erg erg leuk. Ze hebben allebei hun eigen bagage, maar door met elkaar te zijn wordt het leven iets beter.
Het verhaal: Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit is verder studeren geen optie meer en is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is. Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
Ik raad dit boek zeker aan om te gaan lezen. Ik ben erg fan van de boeken van Anne may. Ik was daarom ook erg blij dat ik mee mocht doen aan het promoteam van deze duoloog!
⭐️⭐️⭐️⭐️ sterren
#lezenisontspanning #neverstopreading #spreadthebooklove #reading #bookstagramreadsseptember #boekstagram #bookblogger #lekkerlezen #leesmaand #boekenmaand #boekentips #boekenplank #feelgood #readingisgoodforthesoul #booklover #booksbooksbooks #boekenwurm #spreadthebooklove #sharethebooklove #neverstopreading #boekentip #feelgood #bookstagrammer
Een mooi, emotioneel en liefdevol verhaal.
Dit is het eerste deel en wat een prachtig deel. Het verhaal heeft een hele fijne opbouw, waardoor je de personages goed leert kennen. Het is een boek met een heftige verhaallijn bij een van de hoofdpersonen. Door de fijne schrijfstijl en de fijne opbouw van het boek vlieg je door dit boek heen.
Het is een verhaal vol emoties en oh zo mooi geschreven. Ik ben na dit eerste deel al helemaal weg van dit boek. En wat een cliffhanger ook van dit eerste deel. Daardoor wil je gelijk in deel 2 beginnen.
Ik vind het eerste deel een fijn bruggetje naar het tweede deel. Er gebeurt genoeg door het verhaal heen waardoor je blijft lezen. De personages zijn ook erg erg leuk. Ze hebben allebei hun eigen bagage, maar door met elkaar te zijn wordt het leven iets beter.
Het verhaal: Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit is verder studeren geen optie meer en is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is. Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
Ik raad dit boek zeker aan om te gaan lezen. Ik ben erg fan van de boeken van Anne may. Ik was daarom ook erg blij dat ik mee mocht doen aan het promoteam van deze duoloog!
⭐️⭐️⭐️⭐️ sterren
#lezenisontspanning #neverstopreading #spreadthebooklove #reading #bookstagramreadsseptember #boekstagram #bookblogger #lekkerlezen #leesmaand #boekenmaand #boekentips #boekenplank #feelgood #readingisgoodforthesoul #booklover #booksbooksbooks #boekenwurm #spreadthebooklove #sharethebooklove #neverstopreading #boekentip #feelgood #bookstagrammer
September 9, 2024
Flaptekst:
Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit waarbij hij wordt geschorst, is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is.
Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
‘Voor wie ik ga’ is het eerste deel in de Bram & Xeno-duologie.
We beginnen met een interessante proloog, die direct zorgt voor vragen. Gedurende het verhaal blijf je er nieuwsgierig naar, al gaan we er pas rond het einde iets verder op in. Dit zorgt er wel voor dat je ook direct het tweede deel wil gaan lezen aangezien het nog niet afgerond is.
Na de proloog gaan we terug naar hoe het allemaal begon drie jaar geleden.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Xeno en Bram.
Bram is op dat moment leraar op de school waar Xeno naar toe gaat. Direct vanaf het begin is de romantische spanning voelbaar tussen hen, maar ze kunnen er uiteraard niets mee doen. Ook zijn deze gevoelens nieuw voor Xeno en weet hij nog niet zo goed hoe hij ermee om moet gaan.
Zowel Xeno als Bram leer je door het verhaal heen goed kennen en kom je erachter dat ze het niet makkelijk hebben in het privéleven. Beiden praten liever niet over hun privésituaties, maar beetje bij beetje zullen ze zich toch meer moeten openstellen.
Anne May heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waarmee je door het verhaal heen vliegt. Je aandacht wordt goed vastgehouden en het zal moeilijk zijn om hem weg te kunnen leggen.
Ik heb echt ontzettend genoten van dit verhaal en ook ontzettend dankbaar dat ik hem al mocht lezen. Bedankt Anne May!
Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Leerkracht worden op een middelbare school is wel het laatste wat Bram Essence op zijn lijstje heeft staan. Maar na een gênant incident op de universiteit waarbij hij wordt geschorst, is een baan op zijn oude middelbare school zijn enige reddingsboei. Een kans die hij met beide handen aanpakt.
Vastberaden om dit keer niet te falen, gaat hij aan de slag, maar hij is niet bedacht op de onderlinge vetes van de leerlingen, en de rondvliegende hormonen. Waar hij al helemaal geen rekening mee heeft gehouden, is Xeno, een leerling uit de zesde, die hem niet alleen in conflict brengt met wie hij ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is.
Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
‘Voor wie ik ga’ is het eerste deel in de Bram & Xeno-duologie.
We beginnen met een interessante proloog, die direct zorgt voor vragen. Gedurende het verhaal blijf je er nieuwsgierig naar, al gaan we er pas rond het einde iets verder op in. Dit zorgt er wel voor dat je ook direct het tweede deel wil gaan lezen aangezien het nog niet afgerond is.
Na de proloog gaan we terug naar hoe het allemaal begon drie jaar geleden.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Xeno en Bram.
Bram is op dat moment leraar op de school waar Xeno naar toe gaat. Direct vanaf het begin is de romantische spanning voelbaar tussen hen, maar ze kunnen er uiteraard niets mee doen. Ook zijn deze gevoelens nieuw voor Xeno en weet hij nog niet zo goed hoe hij ermee om moet gaan.
Zowel Xeno als Bram leer je door het verhaal heen goed kennen en kom je erachter dat ze het niet makkelijk hebben in het privéleven. Beiden praten liever niet over hun privésituaties, maar beetje bij beetje zullen ze zich toch meer moeten openstellen.
Anne May heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waarmee je door het verhaal heen vliegt. Je aandacht wordt goed vastgehouden en het zal moeilijk zijn om hem weg te kunnen leggen.
Ik heb echt ontzettend genoten van dit verhaal en ook ontzettend dankbaar dat ik hem al mocht lezen. Bedankt Anne May!
October 17, 2024
Ontluikende gevoelens
In ‘Voor wie ik ga’ maak je kennis met Bram en Xeno. Bram is na een voorval geschorst en er zit niet anders op dan te verhuizen, in te trekken bij zijn opa en een baan te accepteren op zijn vroegere middelbare school. Xeno, een van de leerlingen uit de zesde, raakt hem.
Bram is niet voorbereid op de confrontaties die de leerlingen, en met name Milas, het jongere broertje van Xeno, uitlokken. Hij vindt het moeilijk zich staande te houden. Hij zou graag zijn wie hij is, en daar ook ronduit voor uit willen komen. Maar als aankomend leerkracht op een middelbare school maakt dit hem wel enorm kwetsbaar. En dan zijn daar nog zijn gevoelens voor Xeno, die er eigenlijk niet mogen zijn, gezien de machtsverhouding van leerkracht en leerling.
‘Voor wie ik ga’ lees je vanuit het standpunt van Bram en Xeno. Dit is een goede keuze geweest van Anne May, want het geeft het verhaal zo veel meer diepgang. De twijfels van beiden, de ontluikende gevoelens, de problemen waar ze tegenaan lopen… je gaat als lezer echt meeleven met beide jonge mannen.
Het verhaal leest vlot door de soepele schrijfstijl van Anne. Ondanks dat zwaardere onderwerpen ook een rol spelen in dit verhaal, doet dit niets af aan het ontroerende en hartverwarmende gevoel wat Anne May met dit verhaal bij de lezer weet op te roepen. Het opgroeien in een probleemgezin in een probleemwijk, de zorg voor je broertjes en zusjes hebben, dealen met vooroordelen en het niet hebben van vrienden zijn passend verweven in het verhaal rondom Bram en Xeno. De manier waarop Xeno te snel volwassen moet worden, de keuzes die beiden moeten maken: prachtig verwoord, waardoor de impact voelbaar is.
‘Voor wie ik ga’ is een hedendaags realistisch verhaal over ontluikende gevoelens tussen twee jongemannen, die (nog) lang niet door een ieder geaccepteerd worden.
Het verhaal is het eerste deel van een tweeluik en gaat verder in ‘Voor wie ik blijf.”
Dank aan Anne May voor het recensie-exemplaar. Ik heb Bram en Xeno in mijn hart gesloten.
In ‘Voor wie ik ga’ maak je kennis met Bram en Xeno. Bram is na een voorval geschorst en er zit niet anders op dan te verhuizen, in te trekken bij zijn opa en een baan te accepteren op zijn vroegere middelbare school. Xeno, een van de leerlingen uit de zesde, raakt hem.
Bram is niet voorbereid op de confrontaties die de leerlingen, en met name Milas, het jongere broertje van Xeno, uitlokken. Hij vindt het moeilijk zich staande te houden. Hij zou graag zijn wie hij is, en daar ook ronduit voor uit willen komen. Maar als aankomend leerkracht op een middelbare school maakt dit hem wel enorm kwetsbaar. En dan zijn daar nog zijn gevoelens voor Xeno, die er eigenlijk niet mogen zijn, gezien de machtsverhouding van leerkracht en leerling.
‘Voor wie ik ga’ lees je vanuit het standpunt van Bram en Xeno. Dit is een goede keuze geweest van Anne May, want het geeft het verhaal zo veel meer diepgang. De twijfels van beiden, de ontluikende gevoelens, de problemen waar ze tegenaan lopen… je gaat als lezer echt meeleven met beide jonge mannen.
Het verhaal leest vlot door de soepele schrijfstijl van Anne. Ondanks dat zwaardere onderwerpen ook een rol spelen in dit verhaal, doet dit niets af aan het ontroerende en hartverwarmende gevoel wat Anne May met dit verhaal bij de lezer weet op te roepen. Het opgroeien in een probleemgezin in een probleemwijk, de zorg voor je broertjes en zusjes hebben, dealen met vooroordelen en het niet hebben van vrienden zijn passend verweven in het verhaal rondom Bram en Xeno. De manier waarop Xeno te snel volwassen moet worden, de keuzes die beiden moeten maken: prachtig verwoord, waardoor de impact voelbaar is.
‘Voor wie ik ga’ is een hedendaags realistisch verhaal over ontluikende gevoelens tussen twee jongemannen, die (nog) lang niet door een ieder geaccepteerd worden.
Het verhaal is het eerste deel van een tweeluik en gaat verder in ‘Voor wie ik blijf.”
Dank aan Anne May voor het recensie-exemplaar. Ik heb Bram en Xeno in mijn hart gesloten.
July 27, 2025
‘Voor wie ik ga’ is een prachtige roman die je maar niet kan loslaten.
Leerkracht worden staat niet op lijstje van Bram, maar aangezien verder studeren geen optie meer is na een gênant incident op de universiteit moet hij wel. Hij grijpt de kans om op zijn oude middelbare school te gaan werken met beide handen aan.
Waar hij alleen geen rekening mee heeft gehouden is Xeno, een leerling uit de zesde.
Als je bij het proloog al kippenvel hebt, dan weet je dat het een boek gaat worden dat een diepe indruk op je gaat maken. Vanaf pagina 1, wilde ik het boek niet meer loslaten. Je sluit Bram en Xeno meteen in je hart. Ze zijn zo’n mooie en lieve personages. Ze cijferen zichzelf weg voor de mensen van wie ze houden. Hoewel je dit bewonderd wil je ze soms ook zeggen om een beetje egoïstisch te zijn en eens aan zichzelf te denken. Gelukkig hebben ze daar elkaar voor.
De thema’s die in het boek worden besproken zijn niet altijd even mals. Er worden zware thema’s besproken zoals; verslaving, criminaliteit, pesten, en opgroeien met ouders met een psychische kwetsbaarheid. In het verhaal is voldoende ruimte om deze thema’s de uitwerking te geven die ze nodig hebben. Je ziet de gevolgen die ze hebben voor Bram en Xeno en leert ze hierdoor beter kennen. Ook is er in het verhaal af en toe ruimte voor humor om de zwaardere thema’s wat te verlichten.
Aangezien Bram docent is en Xeno een leerling, heerst er door het verhaal een sfeer van verboden liefde. Deze sfeer én het aantrekken en afstoten tussen Bram en Xeno zorgt ervoor dat je het boek niet kan wegleggen. Ik heb het boek dan ook in één ruk uitgelezen.
Anne May heeft weer een geweldig boek geschreven, waaraan je ook blijft denken lang nadat je het boek uit hebt. Je sluit Bram en Xeno in je hart en je kunt niet wachten om met het volgende deel verder te gaan.
‘Voor wie ik ga’ krijgt van mij *****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar Anne May.
NB: Dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
Leerkracht worden staat niet op lijstje van Bram, maar aangezien verder studeren geen optie meer is na een gênant incident op de universiteit moet hij wel. Hij grijpt de kans om op zijn oude middelbare school te gaan werken met beide handen aan.
Waar hij alleen geen rekening mee heeft gehouden is Xeno, een leerling uit de zesde.
Als je bij het proloog al kippenvel hebt, dan weet je dat het een boek gaat worden dat een diepe indruk op je gaat maken. Vanaf pagina 1, wilde ik het boek niet meer loslaten. Je sluit Bram en Xeno meteen in je hart. Ze zijn zo’n mooie en lieve personages. Ze cijferen zichzelf weg voor de mensen van wie ze houden. Hoewel je dit bewonderd wil je ze soms ook zeggen om een beetje egoïstisch te zijn en eens aan zichzelf te denken. Gelukkig hebben ze daar elkaar voor.
De thema’s die in het boek worden besproken zijn niet altijd even mals. Er worden zware thema’s besproken zoals; verslaving, criminaliteit, pesten, en opgroeien met ouders met een psychische kwetsbaarheid. In het verhaal is voldoende ruimte om deze thema’s de uitwerking te geven die ze nodig hebben. Je ziet de gevolgen die ze hebben voor Bram en Xeno en leert ze hierdoor beter kennen. Ook is er in het verhaal af en toe ruimte voor humor om de zwaardere thema’s wat te verlichten.
Aangezien Bram docent is en Xeno een leerling, heerst er door het verhaal een sfeer van verboden liefde. Deze sfeer én het aantrekken en afstoten tussen Bram en Xeno zorgt ervoor dat je het boek niet kan wegleggen. Ik heb het boek dan ook in één ruk uitgelezen.
Anne May heeft weer een geweldig boek geschreven, waaraan je ook blijft denken lang nadat je het boek uit hebt. Je sluit Bram en Xeno in je hart en je kunt niet wachten om met het volgende deel verder te gaan.
‘Voor wie ik ga’ krijgt van mij *****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar Anne May.
NB: Dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
July 13, 2025
Een paar maanden geleden kwam ik scrollend terecht op de Instagram pagina van Anne May. En daar leerde ik Bram en Xeno kennen en direct was ik getriggerd naar hun verhaal. Ik bestelde de boeken bij Anne en de afgelopen dagen las ik beide delen.
Bram en Xeno zijn mooie gelaagde karakters die steeds meer van zichzelf aan de lezer en aan elkaar blootgeven. Het boek is geen standaard feelgood. In de eerste plaats omdat het queer romance is maar in de tweede plaats omdat het nogal een aantal heftige onderwerpen kent! Denk aan mishandeling, verwaarlozing, geweld, despressie. Zonder dat het een zware bedoening word schrijft Anne over deze twee heerlijk mannen in hun zoektocht naar zelfacceptatie en het vinden van echte liefde.
Het is gewoon een prachtig verhaal wat ik jaren geleden in mijn tienerjaren had willen lezen. Zijn er ook kritiekpuntjes, ja zeker.
Ik denk dat het korter had gekund, dus 1 boek ipv 2 delen omdat de kritische lezer in mij het middenstuk wat te lang vond. En er stonden toch hier en daar nog wat spelfouten in, maar dat is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering.
Overall ben ik heel tevreden en geef ik toch ⭐️⭐️⭐️⭐️
🏳️🌈
Bram en Xeno zijn mooie gelaagde karakters die steeds meer van zichzelf aan de lezer en aan elkaar blootgeven. Het boek is geen standaard feelgood. In de eerste plaats omdat het queer romance is maar in de tweede plaats omdat het nogal een aantal heftige onderwerpen kent! Denk aan mishandeling, verwaarlozing, geweld, despressie. Zonder dat het een zware bedoening word schrijft Anne over deze twee heerlijk mannen in hun zoektocht naar zelfacceptatie en het vinden van echte liefde.
Het is gewoon een prachtig verhaal wat ik jaren geleden in mijn tienerjaren had willen lezen. Zijn er ook kritiekpuntjes, ja zeker.
Ik denk dat het korter had gekund, dus 1 boek ipv 2 delen omdat de kritische lezer in mij het middenstuk wat te lang vond. En er stonden toch hier en daar nog wat spelfouten in, maar dat is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering.
Overall ben ik heel tevreden en geef ik toch ⭐️⭐️⭐️⭐️
🏳️🌈
March 15, 2025
Voor wie ik ga van Anne May is een boek dat me vanaf de eerste pagina in zijn greep had. Het is zo boeiend geschreven dat ik het nauwelijks weg kon leggen. Het verhaal intrigeerde me compleet – de emoties voelen rauw en echt, de personages levensecht, en de thema’s zijn aangrijpend zonder ooit geforceerd te voelen.
Anne May heeft een manier van schrijven die je direct in het hoofd en hart van de personages plaatst, waardoor je met hen meeleeft alsof je zelf onderdeel bent van hun wereld. De spanning, de emotionele worstelingen en de oprechte momenten maken dit boek een absolute leestip.
Ik kan niet wachten om aan deel 2 te beginnen!
Anne May heeft een manier van schrijven die je direct in het hoofd en hart van de personages plaatst, waardoor je met hen meeleeft alsof je zelf onderdeel bent van hun wereld. De spanning, de emotionele worstelingen en de oprechte momenten maken dit boek een absolute leestip.
Ik kan niet wachten om aan deel 2 te beginnen!
January 4, 2025
Bram en Xeno. Een bijzondere geschiedenis en weg hoe ze zijn gekomen waar ze nu zijn.
In deel 2 lees ik straks hoe het verder met ze gaat.
In deel 2 lees ik straks hoe het verder met ze gaat.
September 7, 2024
Wie laat je gaan, als je moet kiezen tussen wie je was en wie je wilt zijn?
Bram is door een gênant incident op de universiteit geschorst en komt daardoor op zijn oude middelbare school terecht om leerkracht Frans te worden. Het is voor hem zijn enige reddingsboei, die hij met beide handen moet aangrijpen
Dit keer wil hij niet falen, maar hij was even vergeten hoe het eraan toe gaat op een middelbare school! Ook heeft hij rekening gehouden met Xeno, een leerling uit de zesde, die hem ‘hoort’ te zijn en de persoon die hij diep van binnen is, maar die hem ook lijkt te zien zoals hij echt is.
Klassenmanagement is nu niet meer zijn grootste zorg. Maar zijn eigen hart wel.
Deel èèn van deze hele mooie tweeluik. Anne heeft een pareltje geschreven. De personages en de omgeving zijn mooi omschreven. Bram en Xeno zijn twee mannen met ieder zijn bagage. Anne weet dat op een heerlijk manier te omschrijven. We leren de mannen al redelijk goed kennen in dit deel, al blijft Xeno nog wel wat mysterieus. Wel kruipen ze al een beetje in mijn hart. Ik ben nog niet klaar met deze mannen dus ga snel door met deel twee.
Weet je dat erbij deze boeken een hele goede passende playlist zit. Echt even zoeken op Spotify bij Anne May.
Anne heel er bedankt dat ik mee mocht doen met je promoteam, ik voel me heel er vereerd. Het is een mooi team en hopelijk gaat iedereen genieten van deze twee lieverds.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews