Des événements surnaturels ont lieu à lOpéra : le grand lustre seffondre pendant une représentation et tue une spectatrice, un machiniste est retrouvé pendu... La direction doit se rendre à lévidence : un fantôme ou un homme machiavélique nommé Erik hante le théâtre. Certains affirment avoir vu le visage déformé de cet individu qui ne semblerait pas être humain. Peu après, les directeurs de lOpéra se voient réclamer 20 000 francs par mois de la part dun certain ' Fantôme de lOpéra ' qui exige aussi que la loge numéro 5 lui soit réservée. Dans les coulisses de lopéra, le vicomte Raoul De Chagny est épris de Christine, une jeune chanteuse lyrique. Mais il ne supporte pas de lentendre parler avec un autre mystérieux prétendant, à la voix lugubre, fantomatique...
Après le succès LEnfer de Dante, Don Quichotte de Cervantès mais aussi Boris Vian et Balzac, Paul et Gaëtan Brizzi sattaquent de nouveau à un classique de la littérature. Le Fantôme de lopéra nous mène dans le Paris de 1890. Le Paris du XIXe, le cadre de lopéra Garnier et cette histoire fantastique créent une bande dessinée délicieuse, où senchaînent les morceaux de bravoure graphiques.
Nach der Lektüre dieser Graphic Novel steht für mich fest, dass bei meinem nächsten Besuch in Paris ein Gang in die Opéra Garnier nicht fehlen darf. Ich stelle mir das sehr prächtig vor, und vielleicht finde ich dort auch irgendwo eine Orgel.
Carlotta, die berühmte Sopranistin, fällt für die Premiere von Gounods Faust aus, doch Christine kann kurzfristig einspringen und wird vom Publikum gefeiert. Raul, den sie schon lange kennt, ist ihr sehr zugewandt. Als er sie in der Garderobe besucht, merkt er nach dem Verlassen derselbigen, dass eine Stimme mit einem Liebesgeständnis durch die Tür dringt. Er versucht dem Ganzen auf die Spur zu kommen, und entdeckt, dass das Gerücht rund um ein Phantom in der Oper wahr ist. Erik, der sich aufgrund seines entstellten Gesichtes nur mit einer Maske zeigt möchte Christine für sich gewinnen und entführt sie. Raoul versucht sie zu retten.
Die Essenz der Geschichte ist aktueller denn je. Ein Mensch, vom Kindesbeinen an nicht so wie andere ihn gut finden, wird gedemütigt und verlacht. Seine besonderen Begabungen kommen nie richtig zur Geltung, weil sein Äußeres immer im Mittelpunkt steht. Und so beginnt er, die Menschen zu verachten, und negative Energie verwandelt er in Macht. Das Böse in ihm wächst. Musik hat zwar die Gabe, einen besseren Menschen aus ihm zu machen, doch braucht er auch Liebe - die ihm niemand geben will.
Für mich, die ich die Geschichte nur ganz grob kannte, hat sich mit dieser Graphic Novel eine doppelte Überraschung aufgetan. Ich war von der ersten Seite an gefesselt und habe das Buch nicht zur Seite legen können. Außerdem sind die Illustrationen in schwarz/grau-weißer Graphittechnik, was nicht zu meiner bevorzugten Ästhetik gehört. Doch ich bin begeistert, denn der Detailreichtum hat mich fasziniert. Allein wie die Gebäude dargestellt sind, die Vielfalt der Kostüme oder die Gesichter in ihren Emotionen – ganz großes Kino!
Und so füge ich meinen Highlights ein weiteres Buch zu! Ich empfehle euch diese schöne Ausgabe, wenn ihr Lust habt, diesen Klassiker zu entdecken, euch aber nicht gleich dem ganzen Roman von 1908 widmen möchtet. Noch eine Anmerkung am Rande: das Musical unterscheidet sich von der Stimmung deutlich vom Roman. Letzterer ist viel düsterer während die Inszenierung von Andrew Lloyd Webber mehr auf romantische Gefühle aus ist.
Eerst, ik heb de Nederlandse editie gelezen die net uit is (en dus niet in goodreads staat), dus niet de Franse editie (want ik kan geen Frans)
Deze graphic novel is prachtig geïllustreerd, en is daarmee echt een pareltje in mijn 'Phantom of the opera' collectie (heb maar 1 editie, 2 met deze erbij maar goed). De tekeningen zijn super gedetailleerd en ze brengen de vibe van 'Phantom of the opera' echt super goed weer! 5/5 sterren voor het uiterlijk.
Inhoudelijk laat deze graphic novel wat te wensen over, logisch als je van een boek van over de 300 pagina's een stripverhaal wil maken, maar toch is het erg jammer. De relatie tussen Raoul en Christine wordt niet echt goed uitgediept, en de opera stukjes zijn best kort. Jammer, want hierdoor mis je essentieele diepgang om het verhaal te begrijpen. Nu voelt het verhaal een beetje random aan. Ook wordt het verhaal iets veranderd om het makkelijker in een stripverhaal te kunnen vertellen, iets wat ik altijd jammer vind, ondanks dat het denk ik een noodzakelijk kwaad is.
Ik zal deze graphic novel vooral aanbevelen aan mensen die een enorme fan zijn van 'Phantom of the opera' (zoals ik!!!) die gewoon een super mooie editie van het klassieke verhaal in hun boekenkast willen hebben staan. Mensen die hopen om in het kort via deze graphic novel het hele verhaal te weten te komen, raad ik toch aan om gewoon het boek van Gaston Lerloux te lezen, wat overigens echt heel toegankelijk is ondanks de leeftijd van het werk.
Je n'ai pas lu l’œuvre originale de Gaston Leroux, je ne peux donc en aucun offrir de comparaison à ce niveau là.
Mais, j'ai beaucoup apprécié ma lecture. Ce qui m'a le plus marqué sont les dessins. En plus d'être de prime abord magnifiquement détaillés, ils sont faits au crayon à papier et, j'ai trouvé qu'ils donnaient une dimension supplémentaire à la lecture de cette œuvre. La manière de donner vie aux traits des visages m'a donné l'impression d'être plongée dans un film en noir et blanc. C'est une expérience toute particulière que je ne suis pas prête d'oublier.
Assez déssus de ce roman graphique racontant une histoire d'amour plutôt basique. Bien que je n'ai pas lu l'oeuvre originale. Je ne peux donc pas aporté grand chose sur ce point de vue. Les dessins me dérange un peu, par manque d'habitude à ce style sûrement, même si je reconnais le travail monstrueux. Je trouve malgré tout les décors très beau, très détaillés. J'ai aussi apprécié le design du personnage d'Erik.
Je connaissais pas l’histoire, c’était trop cool, par contre pas trop fan des dessins, c’est pas un univers graphique qui me parle bcp. Très bonne technique soit dit en passant, juste pas ma tasse de thé. Ça m’a donné envie de lire le livre à fond en tout cas (et voir la comédie musicale aussi)
Belle manière de découvrir ce grand classique de la littérature française. Les traits sont d'une élégance incroyable. J'ai beaucoup apprécié ma lecture !