Gewonnen, gestreden en bovengekomen. Het is de zomer van 2014 en Ranomi Kromowidjojo is in tranen. Ze realiseert zich dat ze verder moet zonder haar oude vertrouwelingen en overweegt voorgoed met zwemmen te stoppen. Twee jaar nadat ze in Londen werd gekroond tot koningin van de Olympische Spelen en als bn’er terugkeerde in Nederland, is Ranomi het ongelukkigst. Haar oud-trainer is vertrokken naar Australië, met zijn opvolger klikt het niet 100%, de coach die ze daarna zelf kiest wordt ontslagen en tot overmaat van ramp verbreekt Pieter van den Hoogenband hun relatie. Ranomi Kromowidjojo wordt al van jongs af aan gezien als iemand bij wie alles wat ze aanraakte veranderde in goud. Op haar zeventiende won ze immers al olympisch goud in Peking. Maar achter de schermen was er veel verdriet en moest Ranomi stap voor stap op eigen benen leren staan. Zo kwam ze er beetje bij beetje achter wie ze eigenlijk was, los van de zwemster die zo bekend was dat bij het publiek alleen een voornaam volstond. Op haar eigen unieke manier hervond ze uiteindelijk haar geluk, zowel ín als náást het zwembad.
Ranomi Kromowidjojo (1990) was van 2005 tot 2022 topzwemster. Ze is drievoudig olympisch kampioen en de enige vrouw die onder de 23 seconden zwom op de 50 meter vrij kortebaan. Tegenwoordig is Ranomi werkzaam als mentor, spreker, projectleider en ervaringsdeskundige. Ze is getrouwd met (oud-topzwemmer) Ferry, heeft twee katten en woont in Brabant.
Wat een mooie biografie. Het gaat niet alleen over de sportprestaties maar meer nog over Ranomi als mens. Interessant hoe haar carrière verliep en mooi hoe ze haar persoonlijke ontwikkeling beschrijft. Een aanrader, ook als je niet heel veel met sport hebt!
Echt een mooie biografie. Ondanks dat veel mensen -waaronder ik- er vanuit gingen dat alles haar kwam aanvliegen, lees je in dit boek ook de moeilijke momenten en periodes die ze heeft meegemaakt. Nog mooier om te lezen is hoe ze hiervan geleerd heeft en hiermee om is gegaan. Een inspiratie voor vele!
Een autobiografie van de eerste 31 jaar van het leven van de auteur. Zwemmen is een sport die ik typisch alleen kijk tijdens de Olympische Spelen en soms bij een EK of een WK. Deels heeft dat te maken met de onbekendheid met de sport en misschien ook wel dat de Nederlandse media er minder belangstelling voor hebben dan bijvoorbeeld voetbal en schaatsen. Ranomi neemt je mee in de "harde" wereld van de topsport en wat het betekent voor het individu om in zo'n bubble te moeten leven en vooral wat je moet laten om die ultieme top te bereiken. Een topper of loser worden hangt af van hondersten van seconden. Het verschil tussen nummer 1 en 5 in een wedstrijd kan wel eens 0.09 sec bedragen. Ook blijkt hoe belangrijk de omgeving (coaches en trainers, bestuurders, fysiotherapeuten en mental coaches) voor een sporter is en hoe bijvoorbeeld de introductie van mental coaching geleidelijk een rol ging spelen en uiteindelijk geaccepteerd werd. Interessant in deze is haar zwarte boekje waarin ze dagelijks opschrijft wat haar energie geeft en wat energie slurpt. Uit eigen ervaring weet ik hoe goed reflectie op papier kan werken in moeilijke tijden. Ik vond het een zeer lezenswaardig boek. Soms duizelt het wel van de tijden tijdens zwemwedstrijden, maar ook die geven een indringend beeld waarom elk miniem detail belangrijk kan zijn om die ultieme top te halen.
Oh Ranomi, ik ben een beetje fan van je geworden! En je autobiografie vond ik ook zo verrassend en je hebt me echt meegenomen in waar het in het leven nou echt om draait. Niet om de vele gouden medaille en de grote successen, maar vooral om je eigen stip aan de horizon. En de groei die je doormaakt, als mens. Het zwemmen bleek maar een middel om ergens te komen en niet zozeer het doel. En het eind van je carrière is dan ook niet het einde, maar pas het begin. Wat kan je trots zijn op alle wijze lessen die je tijdens je carrière hebt vergaard en dat je ze nu met ons allen deelt in dit meeslepende boek. Chapeau!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Door dit boek werd is zelf weer helemaal meegenomen in mijn eigen tijd in het zwembad. Zoveel namen en momenten die je herkent van de vele wedstrijden die je op tv gezien hebt. Vond het mooi om ook de andere kijk er nu op te krijgen. De zaken die ook speelde buiten wat je op tv ziet. Zeker een aanrader en als oud wedstrijdzwemmer helemaal!
Een van de betere sportbiografieën die ik heb gelezen en dat zijn er best wat. Ranomi geeft een open en eerlijke inkijk in haar leven en toont ook veel zelfreflectie. En tegelijkertijd een mooi kijkje achter de schermen bij de zwemwereld en Olympische Spelen.
Wat een geweldig boek om te lezen; ben zelf n zwemmer en volgende oa Ranomi maar zo'n inkijk in het leven van haar/ topsporter kende ik niet.En geschreven zodat ik door wilde blijven lezen.Heel fijn boek!
Als zwemmer en volger van het zwemmen erg boeiend dit gelezen te hebben. Er komt veel meer bij kijken dan baantjes trekken. Ranomi (en haar co-auteur) hebben dit op een prettige manier op papier gezet. Ik ga zo maar naar het zwembad om weer baantjes te zwemmen !
Interessant om te lezen hoe het leven van deze topsporter eraan toe ging. Ook mooi hoe ze vertelt over haar persoonlijke ontwikkeling door de jaren heen. Daar kan iedereen wat van leren, los van de topsport. Het leest gewoon lekker weg, ook voor een lezer die niet al te veel van zwemmen weet.
Ik ben misschien biased maar wat een leuke, goed doorleesbare en toch diepgaande autobiografie! Als iemand met een verleden in de subtop van het zwemmen heel leuk om al mijn idolen en helden van vroeger voorbij te “zien komen” in het boek, en alle toernooien die ik thuis vanaf de bank keek eens van de andere kant beschouwd te zien.
Ranomi neemt ons in haar biografie mee in haar reis die ze als topsportster heeft doorlopen. De dromen die de jonge Ranomi had waren niet persé een topzwemster worden. Haar idool was Anky van Grunsven. Haar droom om Olympisch kampioen te worden is uitgekomen. De discipline was niet zoals ze dacht de paardensport maar in het zwemmen.
Door het lezen van Ranomi ging ik even terug in de tijd. Het is mooi om de Olympische Finale van 2008 en 2012 door de ogen van Ranomi opnieuw te ervaren. Het waren weer kippenvelmomenten toen en nu. Het is bijzonder dat een boek dit met je doet.
De kwetsbaarheid van een jonge vrouw is tastbaar en soms herkenbaar. Het is knap dat Ranomi zich op deze manier toont. Ze vertelt duidelijk haar verhaal. Hoe ze omging met tegenslagen en hoe ze ging werken aan zichzelf. Wat ik bewonder is dat ze haar doel nooit uit het oog verloor.
Ranomi, bracht mij terug naar bijzonder sportmomenten en laat zien dat je door hard werken, door doelen te stellen en keuzes te maken je heel veel kan bereiken.