Oh Ranomi, ik ben een beetje fan van je geworden! En je autobiografie vond ik ook zo verrassend en je hebt me echt meegenomen in waar het in het leven nou echt om draait. Niet om de vele gouden medaille en de grote successen, maar vooral om je eigen stip aan de horizon. En de groei die je doormaakt, als mens. Het zwemmen bleek maar een middel om ergens te komen en niet zozeer het doel. En het eind van je carrière is dan ook niet het einde, maar pas het begin. Wat kan je trots zijn op alle wijze lessen die je tijdens je carrière hebt vergaard en dat je ze nu met ons allen deelt in dit meeslepende boek. Chapeau!