Σιαμαία και ετεροθαλή

by Κωστής Παπαγιώργης

Πάρε την ολόσωμη φωτογραφία ενός ανθρώπου και με τον αντίχειρα –αν έχεις– άρχιζε να καλύπτεις κάποια τμήματα του κορμιού σου. Τα πόδια; Ο άνθρωπος εξακολουθεί να σου μιλάει. Τα χέρια; Τίποτα δεν αλλάζει. Την κοιλιά, το στέρνο, όλο το κορμί κάτω από το πηγούνι; Ό,τι κρύβεις, μολονότι συμπληρώνει αυτό που απομένει, δεν έχει καμιά ισοδυναμία μαζί του. Μόνο αν με μια κίνηση ανεξήγητης βίας καλύψεις το πρόσωπο, ο άνθρωπος αφανίζεται.

192 pages, Paperback

First published July 1, 1990

About the author

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (πραγματικό ονοματεπώνυμο του Kωστή Παπαγιώργη) ήταν Έλληνας δοκιμιογράφος, αρθρογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.

Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Kύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι, και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.

Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της¨ Βανσέν¨ με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.

Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο "Γειά σου Ασημάκη".

Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.

Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.

Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.

Reviews

[George Spirakis · Rating 4 out of 5]

Το ίχνος "είναι" η εξωτερικότητα του ίδιου του χρόνου. Κάθε παρόν αναβλύζει από τη μη ταύτιση με τον εαυτό του.

[Βιβλιομανής · Rating 5 out of 5]

Τα λόγια μου είναι φτωχά για να περιγράψουν τη δύναμη και την αιρετικότητα της σκέψης και της γραφής του Παπαγιώργη. Τα "Σιαμαία" με ξετρέλαναν· τόσο πρωτότυπες σκέψεις, σε θέματα που νόμιζα πως είχα τελειώσει μαζί τους ή που δεν τα είχα σκεφτεί καν! Τα "Ετεροθαλή" -που είναι τα τέσσερα τελευταία κείμενα του βιβλίου- ήταν σαφώς πιο δύσκολα γιατί ήταν σχόλια επί διαφόρων θεμάτων της φιλοσοφίας από την οποία έχω μαύρα μεσάνυχτα. Σας δίνω το λόγο μου πάντως πως ο Παπαγιώργης αγαπάει* τον αναγνώστη του και αποφεύγει με προσοχή κάθε μεγαλοστομία και περιττή έκφραση.

*"αγαπάει" ή "αγαπούσε"; Στοίχημα πως θα του άρεσε να γράψει κάτι για αυτό, αν δεν το έχει κάνει ήδη.