Rzeźbiarka jesiennych mgieł

Leśne pejzaże #3

by Joanna Szarańska

Szczęście ma smak jesiennych owoców.

Trwają przygotowania do wystawy w Zwaliskach. Maria przybywa do Granic, aby osobiście dopilnować postępu prac i wesprzeć targaną emocjami Krystynkę. Szybko odkrywa, że ekspozycja nie jest jedyną sprawą, która burzy spokój jej przyjaciółki. Kacper Kosiński nalega, by malarka ponownie zatrzymała się w jego domu. Obsypane jesiennym złotem siedlisko staje się świadkiem budzącego się między nimi uczucia. Maria nie potrafi jednak zapomnieć o przeszłości.

384 pages, Paperback

First published September 11, 2024

About the author

Pisarka, żona, mama. Miłośniczka kawy, czekolady i dobrej książki. Autorka dwóch serii komediowych: Kalina w Malinach i Kronika pechowych wypadków oraz bestsellerowych Czterech płatków śniegu i ich kontynuacji – Anioł na śniegu oraz Choinka cała w śniegu.

Najchętniej pisze o świcie, gdy cały dom pogrążony jest we śnie. W swojej twórczości stara się nieść uśmiech i nadzieję. Przez lata związana z Fundacją Miasto Słów oraz Klubem z Kawą nad Książką. Mieszka pod Krakowem wraz z mężem, córeczką oraz gangiem niesfornych czworonogów.

Reviews

[Kara · Rating 5 out of 5]

Tak mi się podobała, że nie mogłam się oderwać i przeczytałam na raz 🤣 przepiękna opowieść pełna emocji i wzruszeń. A do tego ta jesienna atmosfera… Pani Asia to królowa polskich obyczajówek ♥️
Ps. Kocham Krystynkę

[Anna · Rating 5 out of 5]

Od teraz nie wyobrażam sobie jesieni bez tej książki. Równie wspaniała, równie malownicza, równie wciągająca, co jej poprzedniczki. Joanna Szarańska "Malarką wiosennych łąk" zachwyciła mnie opisami budzącej się do życia przyrody, "Piastunką letnich snów" sprawiła, że lato w moim sercu było jeszcze intensywniejsze niż zwykle, a "Rzeźbiarką jesiennych mgieł" wprowadziła w stan błogiego spokoju.

Maria przygotowuje wystawę prac pewnej malarki. Wernisaż ma odbyć się 24 października (jakie to cudowne uczucie zobaczyć datę swoich urodzin, która w książce jest w pewien sposób punktem przełomowym w życiu głównych bohaterów). Do tego czasu Maria postanawia zostać w Granicach, aby wspierać przed tym ważnym wydarzeniem Krystynkę. Szybko jednak okazuje się, że Kacper Kosiński, właściciel siedliska, w którym bohaterka gościła już kilkukrotnie, również staje się powodem, dla którego Maria nie opuszcza uroczej wsi. Czy jesień będzie dla bohaterki drugą wiosną, podczas której to uczucia rodzą się na nowo, a miłość kwitnie wraz z pierwszymi pąkami? Może właśnie teraz jest odpowiedni moment na danie sobie drugiej szansy i otwarcie się na miłość? Tylko czy przeszłość będzie łaskawa?

Opisy jesieni, przyrody, która zmienia się wraz ze złoceniem się drzew, wraz z pojawieniem się śliwek w sadach, wraz z pierwszymi kasztanami i zapachem liści, które chrupią pod butami, są w tej książce niezwykłe. Autorka napisała książki o malarce, a tymczasem sama maluje słowem. Będę to powtarzać za każdym razem, kiedy sięgnę po tę serię. Joanna Szarańska potrafi oczarować swoim stylem i językiem, które przelewa na papier. Wierzę w każdą porę roku, którą opisuje. I to, co jest w tym najpiękniejsze to fakt, iż autorka prezentuje pory roku z tej najlepszej, najbardziej urokliwej ich strony.

Uwielbiam wszystkie dotychczasowej części z serii "Leśne pejzaże", ale ta, na tę chwilę, podobała mi się najbardziej.

Może to za sprawą, tego, że za oknem klimat zgrywa się z tym opisywanym w książce, a może za sprawą tego, co wydarzyło się w Granicach. Do "obsady" dołącza Katarzyna — siostra Krystynki, która będzie niezłą mąciwodą i co namiesza to jej. Dodatkowo bliżej poznajemy Kacpra Kosińskiego, a tego troszkę brakowało mi w poprzednich tomach. Ale cieszę się, że nie wszystkie karty zostały odkryte od razu. Autorka stopniowo buduje rozwój sytuacji oraz formuje bohaterów, co w przełożeniu na rzeczywistość ma jak najbardziej sens — ich portrety tworzone są w odpowiednim tempie, co pozwala z czasem dostrzec ich przemiany, ale też daje szansę na przyzwyczajenie się do owych zmian.

To aromatyczna, pachnąca ciastem i rozgrzewającą herbatą historia, która jest takim ciepłym kocykiem na skołatane nerwy. Na sto procent jesienna, klimatyczna, spokojna, niewymuszona, literacko przepiękna podróż do Granic. Z niecierpliwością czekam na zimową odsłonę i już żałuję, że mamy tylko cztery pory roku.

[Goszaczyta · Rating 4 out of 5]

🍂 „𝓡𝔃𝓮ź𝓫𝓲𝓪𝓻𝓴𝓪 𝓳𝓮𝓼𝓲𝓮𝓷𝓷𝔂𝓬𝓱 𝓶𝓰𝓲𝓮ł” 𝓙𝓸𝓪𝓷𝓷𝓪 𝓢𝔃𝓪𝓻𝓪ń𝓼𝓴𝓪🍂

•• Szczęście ma smak jesiennych owoców ••

▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️

„Rzeźbiarka jesiennych mgieł” to jakże otulająca i kojąca opowieść o miłości, zawirowaniach życiowych i o pogodzie - tej jesiennej - która nie raz zachwyca kolorami, a innym razem wprowadza człowieka w ponury nastrój swoją aurą. 🍂

Joanna Szarańska stworzyła otulająca serię książek „Leśne Pejzaże” które wprowadzają czytelnika w odpowiedni nastrój, zgodnie z porami roku. Pierwszy i drugi tom oczarował mnie do tego stopnia, że musiałam sięgnąć po trzecią część! „Rzeźbiarka jesiennych mgieł” wprowadza iście jesienny klimat. 🍂

Każda strona przesycona jest emocjami. Autorka zabiera nas w niesamowitą podróż, gdzie możemy żyć razem z bohaterami, dobrze poznać ich historie, by potem na koniec pokochać za całokształt. Pani Joanna stworzyła mądrą, pełną emocji historie, która wzruszy nawet najtwardsze serce. Uzmysławia, że każdy z nas ma w sobie tę siłę by podnieść się z każdej, nawet najgorszej sytuacji. Otuliła mnie ta powieść, swoją naturalnością.

Od pierwszej strony czułam się oczarowana tą historią, urzekła mnie magia miasteczka, w którym mieszkali bohaterowie. Jeśli chodzi o charakterystykę postaci, to autorka stanęła na wysokości zadania, stworzyła tak autentycznych, a zarazem sympatycznych bohaterów, że nie sposób ich nie polubić. Podczas czytania pozwoliłam sobie na chwilę wzruszenia i uśmiechu, bowiem autorka stworzyła tak piękną historię, że jestem pod wrażeniem do teraz. 

„Rzeźbiarka jesiennych mgieł” to otulająca i wprowadzająca w nostalgiczny nastrój opowieść o życiu, o ranach z przeszłości, o obcowaniu z naturą i o miłości do zwierząt! To wszystko przepełnione jest jesiennym klimatem, który idealnie oddaje urok tej pory roku. Autorka w bardzo obrazowy i plastyczny sposób opisała tę historię, że czytelnik podczas lektury może poczuć zapachy jesieni i zakosztować smaku pieczonej szarlotki ❤️ Polecam z całego serca całą serię „Leśne Pejzaże” ❤️

[Chwila Pauli · Rating 4 out of 5]

Jedyne co mogę powiedzieć, to z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu tej cudownej serii. Czyta się ją naprawdę bardzo przyjemnie, odczuwa się razem z Marią radości, smutki i wzruszenia.

Jest to trzeci tom serii, to tutaj w końcu dochodzi do wernisażu, na którym wystawione zostają obrazy Krystyny, matki Krystynki. To dzięki wrażliwości Marii mieszkańcy Granic mogą podziwiać twórczość kobiety, którą mieli za szaloną i niezrównoważoną. A która tak naprawdę była bardzo utalentowaną malarką i wrażliwą duszą. Bo Maria postanawia osobiście dopilnować przygotowań do wystawy. Jednak nie może się zatrzymać jak poprzednio u swojej dobrej znajomej, Krystynki, ponieważ kobieta ma już w swoim domku gościa. Gościa, który nie do końca ma dobre zamiary względem niej, co szybko można było zauważyć. Nie tylko Marię martwiło zachowanie gościa Krystynki. Ale wtedy "na ratunek" przychodzi Kacper Kosiński i proponuje Marii zamieszkanie na czas jej pobytu w Granicach, w jego siedlisku. Mimo, iż już nie wynajmuje siedliska dla obcych, to Marii proponuje gościnę. I tak zaczyna się jakby coś między nimi rodzić. Jednak czy zawsze będzie tak kolorowo jak wydaje się być na początku? Cóż.. dowiecie się tego, kiedy sięgnięcie po książkę, do czego ja was bardzo serdecznie zachęcam.

Jesień w Granicach też pięknie się prezentuje. Jestem już bardzo ciekawa jak to będzie zimą 🤭❄️

[Katarzyna · Rating 4 out of 5]

"Siedlisko jest piękne o każdej porze roku" – i rzeczywiście, ale to właśnie w jesiennej odsłonie oczarowało mnie najbardziej. Joanna Szarańska po raz kolejny zabiera nas do urokliwych Granic i kontunuuje opowieść o miłości, przyjaźni, rodzinnych sekretach, artystycznej pasji oraz kojącym wpływie natury – miejscu, które dla Marii, bohaterki serii, stało się azylem. "Rzeźbiarka jesiennych mgieł" to magia jesiennego krajobrazu – jesień otuliła nie tylko siedlisko, ale też moje serce. Niezmiennie zachwyca mnie sposób, w jaki Joanna Szarańska opisuje przyrodę, ożywia miejsca, zapachy i smaki – lirycznie, subtelnie, pięknie. Tym razem obsypane jesiennym złotem i czerwienią Granice stają się świadkiem rodzącego się uczucia – uczucia, które wkrótce zostaje poddane próbie. W trzeciej części serii miłość splata się z przeszłością, szczęście ze smutkiem, zaufanie i nadzieja z goryczą rozczarowań. "Rzeźbiarka jesiennych mgieł" otula ciepłem, nutą tajemnicy i melancholii. Przypomina o życiowej uważności, znaczeniu międzyludzkich więzi i uzdrawiającej mocy natury. Piękna opowieść o pasji, kobiecej sile, nadziei i podążaniu za głosem serca.

I tak jak Maria z przyjemnością powraca do Granic, tak i ja z przyjemnością powracam do serii "Leśne pejzaże". Gorąco polecam!

[Aldona Ewa · Rating 1 out of 5]

Plus za dobrą operację słowem oraz wiele fajnych pomysłów na historię różnych postaci.
Minus za brak silnej osobowości głównego bohatera, brak zdecydowanego wątku tematycznego, za dużo słodkości oraz nadmiaru różnych historii.
Z taką pomysłowością autor z powodzeniem może napisać kilka książek.

[Maria · Rating 5 out of 5]

Jesienne Granice to inny wymiar! 🍂🧡
Joanna Szarańska z każdą kolejną powieścią stawia poprzeczkę coraz wyżej. Królowa polskich obyczajówek! ❤️