Een onweerstaanbare pageturner van Lex Passchier, de prijswinnende schrijver van hitseries als Oogappels en Gooische Vrouwen.
Puck maakt tijdens een kampeervakantie in Zuid-Frankrijk iets gruwelijks mee. Haar lot lijkt onlosmakelijk verbonden met dat van Jonathan, een voortvluchtige moordenaar. Maar wat is de connectie? Tijdens de klopjacht op Jonathan belandt rechercheur Cees Vermunt in Griekenland, waar een jonge vrouw meer weet. Lukt het om, in een race tegen de klok, Jonathan te vinden en een nog groter onheil te voorkomen?
Een fenomenaal gecomponeerde thriller vol plotwendingen, waarin de spanning virtuoos wordt opgeschroefd en alle verhaallijnen in een zinderende finale bij elkaar komen.
Lex Passchier (1976) werkte als script-editor en scenarioschrijver mee aan televisieseries als Baantjer, Grijpstra & De Gier, Spangen, Moordvrouw, Heer & Meester, Diepe Gronden, De 12 van Oldenheim en De 12 van Schouwendam. Hij schrijft scenario’s voor de hitserie Oogappels en voor de nieuwe reeks van Gooische vrouwen.
Niet normaal dit joh! Ik dacht een gewone thriller te lezen, maar dit is zoveel meer! Het is heel spannend, maar ook slim, gelaagd en zet je echt aan het denken.
Na het uitlezen was ik in verwondering. Wat is dit een prachtig boek! Ik ga hem gewoon nog eens lezen… Mais non, ik heb er geen woorden voor!
De naam Lex Passchier zei me niets toen ik dit boek ontving. Ik heb zijn succesvolle tv werk niet gezien en had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Er was dus geen sprake van een bepaald verwachtingspatroon met betrekking tot dit boek.
Puck, een jonge moeder die op vakantie is met haar gezin in Zuid-Frankrijk, heeft geen idee wat haar te wachten staat wanneer ze geconfronteerd wordt met een traumatische gebeurtenis. Deze verhaallijn speelt zich af in een benauwende hitte, terwijl het om haar heen steeds gevaarlijker wordt door bosbranden en een voelbaar groeiende dreiging. Tegelijkertijd ontvouwt zich in Nederland een moordzaak, en het duurt even voordat je als lezer de connectie tussen deze ogenschijnlijk losstaande verhaallijnen ontdekt.
Lex Passchier heeft zijn verhaal werkelijk filmisch geschreven. Het is een thriller die je van begin tot eind op het puntje van je stoel houdt. Het is onmogelijk om niet meegesleept te worden door de spanning die zich met elke pagina verder ontvouwt. De opzet van het verhaal is briljant, het wisselen van perspectieven tussen de verschillende personages geeft het boek diepgang.
Kort samengevat kan ik oprecht zeggen dat ik geraakt was na het lezen van De val van Tammy Davidson. Dit boek neemt je mee in de rauwe, emotionele wereld van verschillende personages die elk worstelen met hun eigen demonen. Vooral de verhaallijn van Puck heeft me erg aangesproken. Als vrouw herkende ik de strijd met haar gevoelens van onzekerheid en de constante twijfel of ze haar eigen levenskeuzes wel juist maakt. Dit heeft Passchier zo nauwkeurig weten te beschrijven dat je echt in haar huid kruipt.
Maar er is ook een psychologische diepgang die ik erg waardeer. Jonathan, de moordenaar, krijgt via dagboekfragmenten een stem die je als lezer zelfs een vleugje medelijden doet voelen. Het zorgt ervoor dat je het idee krijgt dat de dader niet zomaar een monster is, maar iemand die, net als de andere personages, worstelt met zijn eigen innerlijke conflicten.
Wat ik bijzonder vond aan het boek, is de subtiele manier waarop Passchier maatschappelijke thema's aanstipt zonder dat het te zwaar of moralistisch overkomt. De impact van de coronacrisis, de vraag over de toekomst van de aarde en klimaatverandering zijn van belang, maar worden altijd vanuit de ervaringen van de personages getoond, waardoor je ze op een natuurlijke manier meemaakt. De morele vraag die hij opwerpt over de verantwoordelijkheid van de auteur voor de interpretatie van hun werk door de lezer, vond ik zowel intrigerend als relevant.
Het verhaal heeft een aantal verrassende wendingen die je niet ziet aankomen. Vooral het moment waarop de titel van het boek eindelijk zijn betekenis krijgt, was een geweldige twist. Pas als alles samenkomt, krijg je het volledige plaatje en denk je alleen maar: wow, wat ingenieus bedacht! Hoewel het boek soms wat vertraging in de opbouw heeft, met vooral het stuk over de dagboekfragmenten van Jonathan, vond ik het niet storend. Het was eerder een manier om echt in zijn psyche te duiken en de gebeurtenissen vanuit zijn verwarde perspectief te begrijpen.
De val van Tammy Davidson is absoluut een aanrader voor iedereen die van psychologische thrillers houdt met een maatschappelijke inslag. Het is spannend, indringend en doet je nadenken over de grotere thema's die ons allemaal raken. Lex Passchier heeft iets unieks neergezet, een thriller die niet alleen vermaakt, maar ook tot nadenken aanzet.
Puck maakt tijdens een kampeervakantie in Zuid-Frankrijk iets gruwelijks mee. Haar lot lijkt onlosmakelijk verbonden met dat van Jonathan, een voortvluchtige moordenaar. Maar wat is de connectie?
Tijdens de klopjacht op Jonathan belandt rechercheur Cees Vermunt in Griekenland, waar een jonge vrouw meer weet. Lukt het om, in een race tegen de klok, Jonathan te vinden en een nog groter onheil te voorkomen?
Dit boek bestaat uit vier delen en een epiloog. In het eerste deel lees je over Puck die samen met haar vriend en zoontje op kampeervakantie is in Zuid-Frankrijk. Daar maakt ze iets heel heftigs mee en dat maakte behoorlijke indruk op mij.
Vervolgens spring je in het tweede deel over op totaal andere personages. En hier lees je vanuit Cees. Hij is rechercheur en raakt betrokken bij een klopjacht op een man, genaamd Jonathan.
Even dacht ik dat de delen allemaal losse verhalen zouden zijn, want wat heeft alles met elkaar te maken? Maar na een tijdje begin je de verbindingen te zien en wordt alles steeds duidelijker.
Het was echt totaal anders dan dat ik had verwacht, maar dat maakt het tegelijkertijd ook weer heel bijzonder. Het zit zoooo anders in elkaar dan dat je zou denken. Mysterieus, hè? ;-)
De schrijfstijl van Lex is heel erg vlot en ik vond het verhaal dan ook prettig om te lezen. Vooral de afwisseling in personages was fijn. Qua spanning valt het dan af en toe wel weer mee, maar dat wordt helemaal goedgemaakt naarmate je richting het einde gaat.
'De val van Tammy Davidson' vond ik een uniek verhaal en ik heb het in één ruk uitgelezen. Misschien had ik wel op net wat meer spanning gehoopt, maar het is zeker een aanrader!
Onlangs zag ik op Instagram een opoep voorbijkomen voor deelname aan de online leesclub voor het boek 'De val van Tammy Davidson'. Toen ik las waar het boek over gaat, heb ik me meteen aangemeld.
Het boek start met een superspannend en goed geschreven proloog. Meteen wil je meer weten, hoe gaat dit verder? Maar dan kom je in deel 1, en dat lijkt haast wel een losstaand deel te zijn. Het heeft niets te maken met Jonathan, die je in de proloog volgt. In deel 1 lees je over Puck, die werkelijk iets afschuwelijks meemaakt terwijl ze met haar gezin op vakantie zijn in Zuid-Frankrijk. Door de manier van schrijven kun je je zo goed invoelen in wat Puck doormaakt, haar twijfels en dilemma. In deel 2 lees je verder over Jonathan. Je leest door middel van fragmenten wat hij in zijn jeugd heeft doorgemaakt, hoe dat hem heeft gevormd en waar hij nu doorheen gaat. Ook dit is zo goed beschreven. Deel 3 begint met Tammy. Wie is Tammy, waarom is zij belangrijk in dit alles? En in deel 4 ga je dan uiteindelijk richting de ontknoping. Waarin Puck, Jonathan en Tammy allemaal samenkomen in het verhaal en je uiteindelijk de connectie tussen deze personages en de verschillende delen leert.
Dit hele boek is spannend en enorm meeslepend. Je kunt door de schrijfstijl van Lex Passchier je echt inleven in de personages. Het verhaal is zo geschreven dat het tempo er goed inzit, maar toch niet gejaagd aanvoelt. Het leest daarom heel fijn weg.
De val van Tammy Davidson is een (psychologische) thriller die genoeg spanning in zich heeft en door de wisseling tussen personages en delen zeer gelaagd is. Chapeau aan Lex Passchier voor het schrijven van mijn eerste 5⭐⭐⭐⭐⭐ boek van 2025!
Een fenomenaal gecomponeerde thriller vol plotwendingen, waarin de spanning virtuoos wordt opgeschroefd en alle verhaallijnen in een zinderende finale bij elkaar komen.
Voor de eerste leesclub van Ilona in 2025 lazen wij dit boek met zijn allen. Dit boek is erg bijzonder geschreven. Het boek bestaat uit 4 delen welke uiteindelijk samen komen. Dit is iets wat totaal nieuw is voor mij dus aan het begin moest ik toch wennen maar uiteindelijk vind ik dit BRILJANT!
Het eerste verhaal deel had ik toch wat moeite mee om in te komen. Eenmaal in dit boek vorderde de spanning en was het makkelijker om te lezen. De verhalen komen enorm goed samen en de spanning zit er erg goed in.
Zonder teveel te zeggen of te “spoilen”.. Dit is een enorm origineel geschreven thriller, spannend en zeker een boek wat de moeite waard is!
Heb het opgepakt en eigenlijk niet meer weggelegd. Ik vond het ene perspectief wat beter geslaagd dan het andere, maar verder was het echt spannend, met onverwachte en originele wendingen en een humoristische sneer naar de opgefokte mediacultuur. Ook is het een mooie ode aan literatuur en het behouden van je empathie.
Deze literaire thriller zit echt goed in elkaar, veel lagen en spannende verhaallijnen die uiteindelijk bij elkaar komen. De schrijfstijl van Lex Passchier is vlot en meeslepend. Je blijft maar doorlezen. Een aanrader!
Wat er na het lezen als citaat bij me opkomt is "Wheels in wheels in wheels" uit Dune 1 door Frank Herbert. In het Nederlands: het is complex, en dat blijkt pas NA het lezen. Het is een verhaal dat vol zit met verwijzingen en citaten uit andere verhalen (en films) binnen het eigenlijke boek. En dat inzicht krijg je pas op het einde van deel 2 waarbij dan meteen je leefwereld binnen het boek op zijn kop wordt gezet en je alles eerst rustig opnieuw in een totaal ander perspectief moet zetten om verder te kunnen lezen op weg naar de ontknoping. En het begin van een oplossing in deel 2 wordt uitgereikt vanuit een reeks dagboeken van de moordenaar die haast verbatim (en in handgeschreven druk) worden meegegeven. Weer een ander boek binnen het boek dus.
Er zijn 3 grote delen waarbij je delen 1 en 2 op zichzelfstaand kan lezen en dan in deel 3 je hele gedachtenwereld moet omvormen. Als je dan vooral deel 1 in een totaal nieuw perspectief bekijkt, blijkt er toch een chronologie in te zitten van deel 1 over 2 naar een climax in 3. Zo leest deel 1 helemaal niet als een thriller maar als een familiekroniek met ups en down maar met een dramatische afloop. Dit blijkt eigenlijk los van het eigenlijke verhaal te staan en is dus wel een buitenbeentje gezien de categorie thriller. Deel 2 staat daar los van en is wél een thriller, een vooral psychologische zoektocht naar een moordenaar die compleet doorslaat en riskeert om een massamoordenaar te worden. Dat is dus meteen ook een haast klassieke race tegen de klok. Het dagboek van Jonathan is per definitie een complete flashback. Op het einde van deel 2 wordt er een direct verband gelegd met deel 1 en daarbij wordt het perspectief compleet overhoop gehaald. Deel 3 is dan een variatie op de zoektocht naar een moordenaar die opnieuw kan toeslaan, een valstrik, maar Luc Passchier brengt dat toch helemaal anders dan gebruikelijk. Hoewel deel 2 en 3 grotendeels chronologisch verlopen wordt er erg veel gegraven in het verleden, zowel naar herinneringen alsook via korte flashbacks.
De opbouw is misschien niet 100% uniek, ik ben toch nog nooit een boek tegengekomen dat een ander boek bevat dat je als lezer voorgeschoteld krijgt alsof dat het verhaal is waar het echt allemaal om draait. De verwijzingen naar een schrijfster die als amateur probeert om aan de bak te komen in de hoop om ooit van haar pen te kunnen leven is er mooi in verwerkt om daarmee het echtheidsgehalte op te vijzelen. Schizofrenie op zich is al meer gebruikt in boeken, toch brengt Passchier hier een eigen invulling zodat het op geen enkele manier aan beïnvloeding door een andere bron en zeker niet aan plagiaat doet denken. De allergrootste plotwending is natuurlijk als je leert dat deel 1 helemaal geen deel van het boek uitmaakt maar een fictie verhaal is op een website van niet-gepubliceerde schrijvers. En daaropvolgend de realisatie dat de inhoud en de personages wel fictief zijn maar dat het als verhaal op zich wel de inspiratie en de trigger vormde voor de moordenaar om te gaan moorden. Dit is psychologisch heel sterk, want ik vemoed dat ik niet de enige lezer zal zijn die dat eerste deel, net zoals Jonathan voor echt had aanvaard zodat je je als lezer wel even mag afvragen hoe je Jonathan dan moet beoordelen - al het negatieve is immers meteen ook op jezelf van toepassing.
De karakters uit het eerste deel zijn niet zo erg diep uitgewerkt al blijven ze wel geloofwaardig en evoluren ze ook. Pas in deel 2 en 3, om evidente redenen, krijgen we de echte personages waar het om draait te zien. En eigenlijk gaat het hoofdzakelijk om 3 personen: Cees, de speurder, Jonathan, de moordenaar en Tammy, de schrijfster. Uiteraard zijn er nog een heleboel nevenfiguren maar die zullen geen van allen een grote rol spelen, alhoewel ze voor een bepaalde wending in het verhaal wel van het hoogste belang kunnen zijn. Jonathan is als toch wel een speciaal geval door zijn schizofrenie op te delen in volwassen Jonathan en Jonathan het kind. Luc Passchier zal op een bepaald ogenblik ook dit onderscheid beginnen hanteren.
Cees loopt naar zijn pensioen toe als rechercheur en heeft in de loop van zijn carrière al veel te veel gruwelijkheden gezien en ook al veel harde beslissingen moeten nemen. Het hoort misschien bij de job maar het laat - letterlijk en figuurlijk - littekens na. Hij begint aan zichzelf, zijn werk en zijn beslissingen te twijfelen, en beseft dat een foute beslissing van zijn kant, of geen beslissing doordat hij te lang twijfelt een dodelijk gevolg kan hebben. Hij is moe en zal op het einde daar de consequenties van ondergaan. Bij zijn laatste beslissing over leven en dood voelt hij zelf dat hij een grens heeft overschreden en niet meer verder kan in zijn carrière.
Bij Jonathan zien we de grootste diepgang en een levensloop die vanuit zijn jeugd tot het heden wordt bloot gelegd. Het is - achteraf - duidelijk dat de schrijver daar een zeker begrip voor de moordenaar mee probeert te kweken, expliciet bij de lezer en impliet bij Tammy. Het is ook niet niks voor het kind Jonathan om een dronkelap als vader te hebben die hem en zijn moeder mishandelt, een moeder die op een foute manier van hem houdt en hem incestueus misbruikt voor haar eigen bevrediging en op school uitgelachen, vernedert en - letterlijk - als pispaaltje gebruitk te worden. Hij vergroot dan ook een vriendelijk woordje van Wanda tot ver buiten proportie. Hij ontwikkelt een gespleten persoonlijkheid, laat de volwassen Jonathan de overhand nemen om ondanks alles toch een redelijk bestaan als redder in een zwembad op te bouwen. Daarbij zal hij ook terug een band met Wanda opbouwen via lezen. (opnieuw boeken dus, echt wel een rode draad doorheen het hele boek). Maar het kind Jonathan, wraakzuchtig en zonder remmingen, blijft altijd als een dreiging op de achtergrond aanwezig.
Tammy is een schrijfster wiens verhalen steeds afgewezen worden door de uitgevers en die buiten het werk dat ze doet om haar brood te verdienen een bescheiden successje kent op een website waar amateur-schrijvers hun werk kunnen publiceren. Zij worstelt met haar gevoelens, is geschokt door de heftige reacties die haar verhaal teweegbrengt, en zal er door in levensgevaar komen. Zij houdt van open eindes en kan niet begrijpen dat vele mensen juist een afgerond geheel willen hebben, zonder openstaande vragen of losse eindjes. Daar komt dan op een bepaald ogenblik een lawine aan negatieve kritiek bij als haar rol (of liever, die van haar verhaal De val) duidelijk wordt als achtergrond bij moordenaar Jonathan. Als dat tot bedreigingen leidt, zoekt zij rust op Kreta (Griekenland) waar de slotscène zich zal afspelen. Ze probeert het juiste (goede) te doen ook al groeit het besef dat dat onmogelijk voor iedereen kan. De locatie heeft niet zoveel belang voor het verhaal, maar de kleine details in het land met veel water en waar het vaak regent verwijzen toch wel naar Nederland. Kreta is minder noodzakelijk, elke zuiderse bestemming, eenzaam en afgelegen tijdens de winter en met een taalbarrière zou ook kunnen voldoen. Het voordeel van Kreta is dat elke Nederlander en Vlaming zich daar onmiddellijk veel kan bij voorstellen zodat de schrijver het wat makkelijker heeft. De timing is door het vele gebuik van mobilele telefoons enkel in de laatste jaren mogelijk. Vooral het eerste deel is heel erg woke en die hype is niet zo lang geleden ontstaan en is ondertussen grotendeels voorbij. Dus ook weer recent. De zware psychologische ondertoon duidt op een milieu dat daar veel mee bezig is, dus kantoormensen, lager kader en in het algemeen intelligentsia zoals bibliothecarissen en mensen die veel lezen. (altijd weer die boeken). Alles past goed bij mekaar en dat komt overeen met de vermoedelijke doelgroep van deze psyhologische thriller.
In deel 1 zijn er een aantal dilemma's van de karakters die een zekere spanning oproepen (onnodig zoals veel later zal blijken). Kan het huwelijk standhouden zonder kinderen en later met een kind met handicap, de spanning met de schoonfamilie van Wanda en expliciet de invloed van Vincent (die wel een speciale vermelding zal verdienen). Het zoontje negeert de vermaningen van zijn ouders en brengt zichzelf meermaals in gevaar - wat toch een redelijk duideijk hint is op de latere afloop van dit deel. Natuurlijk, het dieptepunt is de val (zie titel) van het kind. En dan blijft de lezer met een heleboel vragen en spanning zitten. Het begin van deel 2 is een anti-climax en we krijgen een soort spanning-reset naar basis 0. De moord op Wanda en het onderzoek laten de spanning langzaam terug oplopen. Maar vooral het dagboek komt nogal langdradig over, zelfs vervelend. Opnieuw zal pas later blijker hoe belangrijk het wel is bij de uiteindelijke oplossing. Op het einde krijgen we dan plots enkele revelaties die alles op zijn kop zetten, waarbij de grootste natuurlijk dat deel 1 maar een fictief verhaaltje is en geen deel uitmaakt van de eigenlijke plot van het boek. Nu ja, beter krijg ik het niet verwoord, het is echt ingewikkeld. De persoon van Tammy Davidson wordt opgevoerd en er wordt een link gelegd voor een dodelijke race tegen de tijd tussen Tammy, Cees en Jonathan. En die race vormt deel 3. Hier neemt de spanning gestadig toe, al dwingt de schrijver de geest van de lezer toch ook al bij voorbaat in een bepaalde richting. Hier is geen sprake van een open einde en dat voel je goed aan.
Het is huiveringwekkend beeldend geschreven. De karakters uit deel 1 blijken bedacht door een karakter dat zelf uit de koker van Luc Passchier komt. Beide persoonlijkheden van schizofreen Jonathan komen levensecht aan het woord. Diens dagboeken lijken echt en zijn totaal verschillend van de rest van het boek. We zien echt de wereld door het personage dat op een bepaald ogenblik de protagonist is en die zijn volkomen tegengesteld aan mekaar maar atlijd geloofwaardig. En toch is het een vlak verhaal in de zin dat het zich voor een heel groot deel in de hoofden van de karakters afspeelt en heel moeilijk op een spannende manier zou te verfilmen zijn.
Te veel en te zware pscyhologie ligt me niet echt, evenmin als het wokeisme en deugdpronken uit het eerste deel. Met speurder Cees kon ik wel meeleven (hij is van mijn leeftijd) al zou ik de laatste cruciale beslissing anders genomen hebben. Het is goed afgelopen en alle bewondering voor zijn durf. De schrijver besteedt heel veel tijd en moeite aan Jonathan en is verdacht goed in het beschrijven van beide persoonlijkheden en het fingeren van het dagboek. Creepy. Ik zie het boek eerder opduiken in literaire rubrieken waar het kan kapot geanalyseerd worden op stijl en complexiteit. Ik heb het zonder moeite uitgelezen en met spanning mee naar het einde toegeleefdt, maar ik zie me het niet opnieuw lezen, daarvoor spreekt het me toch niet genoeg aan.
Hoe de schrijver me met het eerste deel voor het lapje hield zal me bijblijven. Zijn naam zal voor altijd een rood lampje doen branden.
Verrassend en vernieuwend, relevant en hyperactueel. Maar ik had ook niks anders verwacht van de schrijver van Oogappels en Gooische Vrouwen én de stem van SpongeBob. Een aanrader voor zowel liefhebbers van thrillers als literaire romans.
Toch even checken wat voor boeken de co-auteur van Oogappels. Een roman waarin feit en fictie door elkaar heen lopen en als dàt spanning veroorzaakt, mag een thriller zich absoluut een literaire thriller noemen zonder dat dat een uitgeverstruc is.
Wat een geniaal verhaal. Ik was de eerste hoofdstukken even in verwarring omdat ik geen idee had hoe ik die verschillende verhalen moest combineren, maar zoals dat gaat in een goed boek, komt dat vanzelf voor elkaar. Leuk dat de actualiteit er zo in is verweven maar ook dat er betekenis wordt gegeven aan enkele klassieke romans. Het karakter van Jonathan wordt goed uitgewerkt, die van de andere personen in het boek wat minder. Zelfs als je niet perse van spannende boeken houdt is dit toch een aanrader!
Het boek trok mij aan vanwege de titel, de kaft en omdat het geschreven is door Lex Passchier (schrijver van series Oogappels, Gooische Vrouwen, De Twaalf van… die ik allemaal ook met veel plezier heb gekeken). Het verhaal las vlot, is weinig voorspelbaar, heeft mij zo nu en dan verrast, is een beetje spannend, maar niet te. Zat goed in elkaar. Aanrader!
Lex Passchier levert met De val van Tammy Davidson een thriller die niet alleen spannend is, maar ook intelligent en meeslepend. Vanaf de eerste pagina word je meegenomen in de wereld van Puck, die tijdens een kampeervakantie in Zuid-Frankrijk een traumatische gebeurtenis meemaakt, en Jonathan, een voortvluchtige moordenaar met een mysterieuze connectie met haar. Ondertussen voert rechercheur Cees Vermunt een zenuwslopende klopjacht die hem helemaal naar Griekenland brengt, waar de puzzelstukjes langzaam op hun plaats vallen.
Wat dit boek onderscheidt, is de ingenieuze manier waarop de verhaallijnen samenkomen in een zinderende finale. Het plot is verfrissend, met onverwachte wendingen die je op het puntje van je stoel houden. Passchier bewijst dat hij niet alleen meester is in het schrijven van hitseries zoals Baantjer en Moordvrouw, maar ook een meesterlijke pageturner kan afleveren. Als je op zoek bent naar een thriller die anders is dan de standaardformule en je blijft verrassen tot de laatste pagina, is dit een absolute aanrader!
Spannend boek tot het einde. Halverwege dacht ik wel even waar gaat dit heen, maar maakte me ook nieuwsgierig naar het einde, het zit goed in elkaar en is ook makkelijk te lezen. Leuk ook dat er af en toe wat leuke feitjes worden gegeven
3,5⭐️ De opzet is echt heel origineel en zeker geen standaard thriller.
Het boek is opgedeeld in meerdere delen, geschreven vanuit verschillende perspectieven. Tijdens het lezen van deel één had ik echt nog totaal geen idee, waar dit heen zou gaan. Het tweede deel krijg je iets meer inside information en in het finale deel komt alles heel mooi samen.
Als ik deze thriller in één woord zou moeten omschrijven dan komt het woord origineel als eerste bovendrijven.. het is echt een ander soort opbouw, en het verhaal steekt niet standaard in elkaar! Het heerlijke kat- en muisspel aan het einde zorgt ervoor dat er ook de nodige actie in zit, naast het psychologische aspect. Ik heb dit boek echt in no time verslonden, want ik moest gewoon weten hoe het zat..
De prettige schrijfstijl en de originaliteit van dit verhaal hebben mij erg verrast! Dit was een goed boek.
Race tegen de klok: bloedstollende spanning in De val van Tammy Davidson
Titel: De val van Tammy Davidson Oorspronkelijke titel : / Auteur: Lex Passchier Uitgeverij: Luitingh- Sijthoff Serie:/ Publicatiedatum: 14/01/25 ISBN: 978 90 218 0756 0 (boek) Vertaling:/
Sommige verhalen grijpen je vanaf de eerste pagina bij de keel en laten je niet meer los – De val van Tammy Davidson is precies zo'n verhaal. Lex Passchier, bekend van hitseries als Oogappels en Gooische Vrouwen, bewijst opnieuw zijn meesterschap in het weven van intriges en spanning. De cover, met het intrigerende roodborstje, lijkt op het eerste gezicht misschien een onschuldig detail, maar krijgt gaandeweg een diepere betekenis. Net als dit vogeltje balanceren de personages op de rand van overleven en ondergang. In deze fenomenaal gecomponeerde thriller brengt Passchier ons naar de zonovergoten landschappen van Zuid-Frankrijk en het mysterieuze Griekenland, waar het lot van de personages op vernuftige wijze met elkaar wordt verweven. Wat begint als een tragische gebeurtenis tijdens een kampeervakantie, ontpopt zich tot een zenuwslopende race tegen de klok die je nagels laat omkrullen van spanning.
Lex Passchier, geboren in Den Haag in 1976, is een veelzijdige Nederlandse auteur, scenarioschrijver en acteur. Hij studeerde Theater-, Film- en Televisiewetenschap aan de Universiteit Utrecht en rondde zijn studie in 2002 af met een scriptie over Alfred Hitchcock. Daarnaast volgde hij workshops camera-acteren en scenarioschrijven in Londen en Hollywood. Passchier heeft een indrukwekkende staat van dienst als scenarist van populaire televisieseries zoals Baantjer, Gooische Vrouwen, Moordvrouw en Oogappels, waarvoor hij in 2023 de Gouden Televizier-Ring won. Hij schrijft ook voor theater en audiothrillers en is al meer dan twintig jaar de Nederlandse stem van SpongeBob SquarePants. Met De val van Tammy Davidson maakt hij in 2025 zijn debuut als thrillerauteur. Zijn werk wordt gekenmerkt door slimme plotwendingen, psychologische diepgang en een ijzersterke spanningsboog. Naast zijn schrijfcarrière zet Passchier zich in voor culturele en maatschappelijke initiatieven en is hij actief als bestuurslid binnen de creatieve sector. Zijn overstap naar het thrillergenre belooft een meeslepende en filmische leeservaring voor liefhebbers van spannende en gelaagde verhalen.
Het verhaal begint met Cloé Guillot, een lid van de brigade van de Gendarmerie, die wordt opgeroepen bij een grote brand in Zuid-Frankrijk. De vlammen slaan hoog op, en de brandweerlieden staan machteloos tegen de enorme kracht van het vuur. Terwijl Cloé zich van de brandplaats moet verwijderen door de dichte rook, blijkt dat er iemand vermist wordt. Dit zet de toon voor de dramatische gebeurtenissen die volgen: ondanks de vlammen die het gebied overspoelen, is er geen poging gedaan om de vermiste persoon te redden. Dit incident zal later een cruciale rol spelen in de complexiteit van de zaak. Vervolgens verschuift de focus naar Puck, die samen met haar man Abel en hun zoon Marnix op kampeervakantie is in Zuid-Frankrijk. Hun vakantie, die had moeten draaien om ontspanning en avontuur, verandert in een hel wanneer Puck iets gruwelijks meemaakt. Ze wordt geconfronteerd met een traumatische gebeurtenis die haar leven voorgoed zal veranderen. Het blijkt dat Puck's lot op onverklaarbare wijze verbonden is met Jonathan, een voortvluchtige moordenaar. Wat eerst een onschuldige vakantie leek, wordt een nachtmerrie van onbekende connecties en gruwelijke geheimen. Parallel aan Puck’s verhaal volgt rechercheur Cees Vermunt de klopjacht op Jonathan. Cees is vastberaden om deze voortvluchtige moordenaar te vinden, wat hem uiteindelijk naar Griekenland leidt. Daar ontmoet hij een jonge vrouw, die blijkt een auteur te zijn en die meer weet over de mysterieuze gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld. Deze vrouw lijkt de sleutel te hebben tot het ontrafelen van de zaak, maar de vraag is of Cees haar op tijd kan vinden en de juiste verbanden kan leggen voordat het te laat is. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, worden de verschillende verhaallijnen meesterlijk met elkaar verweven. Er worden geheimen onthuld, en de lezer wordt meegenomen in een zenuwslopende zoektocht naar antwoorden. De climax van het verhaal brengt alles samen in een verbluffende finale waarin de waarheid eindelijk aan het licht komt, maar die ook schokkend en onverwacht is. In De val van Tammy Davidson levert Lex Passchier een thriller die bol staat van de spanning, onverwachte plotwendingen en psychologische diepgang. Het boek neemt je mee op een reis vol mysteries, waarbij de lezer voortdurend op het puntje van zijn stoel zit. Het is een meeslepende thriller die pas zijn volledige impact krijgt naarmate de laatste pagina’s worden omgeslagen.
In De val van Tammy Davidson speelt Lex Passchier met complexe personages die de kern van het verhaal dragen. Puck is een vrouw die, na een traumatische ervaring op vakantie in Zuid-Frankrijk, geconfronteerd wordt met geheimen uit haar verleden en de mysterieuze Jonathan, een voortvluchtige moordenaar. Haar worsteling om haar gezin en eigen identiteit te beschermen vormt de emotionele kern van het verhaal. Jonathan heeft een duister verleden dat diep verweven is met het leven van Puck, wat de spanning in het boek verder vergroot. Rechercheur Cees Vermunt maakt een gedreven zoektocht naar Jonathan, wat hem naar Griekenland leidt, waar een jonge vrouw, een auteur, cruciale informatie heeft. De zoektocht wordt steeds persoonlijker voor Cees, wat het plot nog intenser maakt. De jonge vrouw speelt een sleutelrol in het onthullen van geheimen die de personages met elkaar verbinden.
De thema’s van wraak, geheimen en de impact van familiebanden zijn prominent aanwezig in het boek. De personages worstelen met morele keuzes, waarbij de lijn tussen goed en kwaad vaak vervaagt. Lex Passchier weeft deze thema’s door het verhaal, waarbij de psychologie van de personages diep wordt onderzocht. Het resultaat is een spannende thriller die tegelijkertijd de complexiteit van menselijke emoties en relaties blootlegt.
De schrijfstijl van De val van Tammy Davidson is dynamisch en meeslepend, met korte hoofdstukken die de spanning constant opbouwen. Passchier wisselt vlot van perspectief en tijd, waardoor je als lezer steeds van de ene gebeurtenis naar de andere wordt geslingerd. Deze afwisseling van personages en tijdsperiodes houdt de vaart erin en maakt het verhaal uiterst boeiend. Het voelt bijna alsof je als lezer zelf in de huid van verschillende personages kruipt, terwijl je steeds meer ontdekt over hun drijfveren en geheimen. De schrijfstijl is vlot, maar niet oppervlakkig – Passchier weet zijn personages diepgaand uit te werken, zelfs in korte hoofdstukken.
Wat een boek! De val van Tammy Davidson is een thriller die je niet loslaat. De vlotte schrijfstijl, de vele plotwendingen en de complexe personages zorgen ervoor dat je constant op het puntje van je stoel zit. Door de afwisselende perspectieven en tijdsverloop wordt de spanning met de minuut opgebouwd, en het verhaal zit vol onverwachte twists. Dit is een thriller die niet alleen je zintuigen prikkelt, maar je ook aan het denken zet. Een absolute aanrader voor liefhebbers van intense en goed opgebouwde verhalen!
Wat is dit een geweldig in elkaar geweven verhaal! Het verhaal heeft enorme diepte en veel verschillende lagen en lijnen die allemaal verweven zijn. Dit is waarschijnlijk het beste boek dat ik dit jaar heb gelezen en ik kan hem van harte aanraden!