What do you think?
Rate this book
Szkody
Szkody górnicze dzień po dniu dziurawią śląską ziemię, pożerając domy i ogrody. Ale najgorsze ze szkód są te, które dziurawią pokiereszowane ludzkie życia. Niepowetowane, nieodżałowane, nieodchorowane.
Szkody to książka o świecie, którego już nie ma. O świecie, który przepadł w czeluściach śląskiej i wielkopolskiej ziemi. Minął, tak jak nieubłaganie mija czas. Wraz z nim minęli ludzie. Powstaniec śląski Roman, w szykownym galowym mundurze. Górnik Eduś, gołębiarz i łamacz niewieścich serc. Milka, która rodzi trzynaścioro dzieci, a na starość zięć wozi ją limuzyną. Staśka o oczach jak błyszczące węgielki, co nie chce być panną z dzieckiem. Osiemnastoletnia Trudka w długim do ziemi ślubnym welonie. Muzykant Alek, który pięknie przygrywa na skrzypkach, ale dla Niemców grać nie chce. Alojz, kelner z szynku, stróż z gruby i aktor z wiejskiego teatru. Waleska, która zamieszka w ceglastym familoku pod hutą. Stefan z gęstą czupryną ułożoną w fale, domorosły dentysta i archeolog. Pasąca kozy mała Maryjka w letniej sukience w kwiatki, ze wstążkami wplecionymi w dwa grube warkocze. Gorol Wojtek, który za Gierka przyjedzie na Śląsk i zakocha się na zabój w hanysce…
Tę opowieść o wielopokoleniowej śląsko-wielkopolskiej rodzinie snuje dziewczynka z PRL-u i młoda dziewczyna z końca lat 90. Gdzieś na styku szarej komuny i pstrokatego kapitalizmu. Osią opowieści jest dom rodzinny – przez lata tętniący życiem, pod koniec opustoszały i martwy, pełen rupieci i duchów.
Szkody to książka o świecie, którego już nie ma. O świecie, który przepadł w czeluściach śląskiej i wielkopolskiej ziemi. Minął, tak jak nieubłaganie mija czas. Wraz z nim minęli ludzie. Powstaniec śląski Roman, w szykownym galowym mundurze. Górnik Eduś, gołębiarz i łamacz niewieścich serc. Milka, która rodzi trzynaścioro dzieci, a na starość zięć wozi ją limuzyną. Staśka o oczach jak błyszczące węgielki, co nie chce być panną z dzieckiem. Osiemnastoletnia Trudka w długim do ziemi ślubnym welonie. Muzykant Alek, który pięknie przygrywa na skrzypkach, ale dla Niemców grać nie chce. Alojz, kelner z szynku, stróż z gruby i aktor z wiejskiego teatru. Waleska, która zamieszka w ceglastym familoku pod hutą. Stefan z gęstą czupryną ułożoną w fale, domorosły dentysta i archeolog. Pasąca kozy mała Maryjka w letniej sukience w kwiatki, ze wstążkami wplecionymi w dwa grube warkocze. Gorol Wojtek, który za Gierka przyjedzie na Śląsk i zakocha się na zabój w hanysce…
Tę opowieść o wielopokoleniowej śląsko-wielkopolskiej rodzinie snuje dziewczynka z PRL-u i młoda dziewczyna z końca lat 90. Gdzieś na styku szarej komuny i pstrokatego kapitalizmu. Osią opowieści jest dom rodzinny – przez lata tętniący życiem, pod koniec opustoszały i martwy, pełen rupieci i duchów.
- GenresAudiobook
336 pages, Paperback
First published September 25, 2024
6 people are currently reading
64 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
May 4, 2025
Skończyłażech słuchać – piykno i wzruszająco opowieść o Ślonsku, familiji i tym naszym żywobyciu.
Przypomina prowdę, że inksze rzeczy sie zacierają, a słowa spisane ze wspomnień potrafią przywrócić obrazy, uczucia i tych, co już niy ma.
Przypomina prowdę, że inksze rzeczy sie zacierają, a słowa spisane ze wspomnień potrafią przywrócić obrazy, uczucia i tych, co już niy ma.
January 21, 2025
„Podobno dzieci i ryby głosu nie mają. Mają za to supełki w żołądku, tęsknotę w gardle i swoją słodko-gorzką historię do opowiedzenia”.
„Szkody. Opowieść o świecie minionym” Hani Hoffman to historia pisana sercem. Choć przedstawia losy swojej śląsko-wielkopolskiej rodziny, to nie jest to tylko jej jednostkowe doświadczenie, lecz rzeczywistość, w której wielu czytelników odnajdzie własne przeżycia. To co nas tworzy, to relacje i nasi bliscy, także ci, których już nie ma. Hania w ujmujący sposób opowiada o swoich przodkach, dzieciństwie, naiwnej młodości, dojrzewaniu i dorosłości. Jak w każdym życiu, łzy śmiechu przeplatają się ze łzami rozpaczy.
Po raz kolejny ogromnie ujęła mnie wrażliwość Hani i sposób, w jaki opowiada o rodzinie. Jestem pod wrażeniem jej umiejętności przelewania myśli na papier i dzielenia się emocjami. Trochę czytałam, trochę słuchałam i w każdej formie lektura stanowiła ogromną przyjemność. Sporo się uśmiechałam, czasem śmiałam się w głos. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak bardzo się spłakałam czytając książkę. Wzruszyły mnie wspomnienia Hani, zwłaszcza te z czasów, gdy nie zgadzała się suma oddechów. Zazdroszczę Hani wyjątkowego daru snucia opowieści. Jeśli jeszcze nie znacie, a lubicie wracać pamięcią do dawnych lat, to sięgnijcie po „Szkody”. Myślę, że odnajdziecie w tych wspomnieniach cząstkę siebie.
„A teraz nic się już nie da naprawić. Zupa dawno wystygła, rodzice nie żyją, a nasz dom sypie się od środka, chwiejąc się niepewnie na pokancerowanych przez szkody górnicze fundamentach. Pewnego dnia zostanie zrównany z ziemią, a wraz z nim każdy centymetr mojego dzieciństwa. W spadku zostaną powidoki, echo dawnych dni. Odpryski przeszłości powbijane w pamięć niczym drzazgi”.
„Szkody. Opowieść o świecie minionym” Hani Hoffman to historia pisana sercem. Choć przedstawia losy swojej śląsko-wielkopolskiej rodziny, to nie jest to tylko jej jednostkowe doświadczenie, lecz rzeczywistość, w której wielu czytelników odnajdzie własne przeżycia. To co nas tworzy, to relacje i nasi bliscy, także ci, których już nie ma. Hania w ujmujący sposób opowiada o swoich przodkach, dzieciństwie, naiwnej młodości, dojrzewaniu i dorosłości. Jak w każdym życiu, łzy śmiechu przeplatają się ze łzami rozpaczy.
Po raz kolejny ogromnie ujęła mnie wrażliwość Hani i sposób, w jaki opowiada o rodzinie. Jestem pod wrażeniem jej umiejętności przelewania myśli na papier i dzielenia się emocjami. Trochę czytałam, trochę słuchałam i w każdej formie lektura stanowiła ogromną przyjemność. Sporo się uśmiechałam, czasem śmiałam się w głos. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak bardzo się spłakałam czytając książkę. Wzruszyły mnie wspomnienia Hani, zwłaszcza te z czasów, gdy nie zgadzała się suma oddechów. Zazdroszczę Hani wyjątkowego daru snucia opowieści. Jeśli jeszcze nie znacie, a lubicie wracać pamięcią do dawnych lat, to sięgnijcie po „Szkody”. Myślę, że odnajdziecie w tych wspomnieniach cząstkę siebie.
„A teraz nic się już nie da naprawić. Zupa dawno wystygła, rodzice nie żyją, a nasz dom sypie się od środka, chwiejąc się niepewnie na pokancerowanych przez szkody górnicze fundamentach. Pewnego dnia zostanie zrównany z ziemią, a wraz z nim każdy centymetr mojego dzieciństwa. W spadku zostaną powidoki, echo dawnych dni. Odpryski przeszłości powbijane w pamięć niczym drzazgi”.
January 7, 2025
jestem w miłości dla tego rodzaju emocji, dla wspomnień o świecie minionym. to skrupulatne zapisywanie szczątek przeszłości, ubieranie ich w popkulturową rzeczywistość - wspaniałe to było. i śmiało powiem: hej, jeśli lubicie prozę Anny Cieplak czy Ingi Iwasiów, śmiało sięgacie po "Szkody". dla mnie trzy razy na tak
May 7, 2025
Wzruszająca kolekcja wspomnień. Mimo że pochodzę z innego regionu Polski, sporo było takich, które były zgodne z moimi. Chyba jesteśmy z autorką mniej więcej w tym samym wieku. Najbardziej ciekawiły mnie te fragmenty, gdzie autorka była bardziej zaangażowana osobiście w narrację, a nie stawała z boku.
August 16, 2025
Temat żałoby czy straty i czegoś minionego co już nie wróci uważam, że wyszedł autorce o wiele lepiej niż ten początek książki, gdzie opisuje ona po raz kolejny Niemców, wojnę i Śląsk czyli rzeczywistość opisaną w literaturze na wszelkie możliwe już sposoby.Druga połowa zrobiła na mnie większe wrażenie i też uważam, że jako całość książka się broni.
Autorka zebrała wszystkie swoje wspomnienia i opisała je tak, że w pewnym sensie czytając tę książkę przeżywa się Jej życie. Bardzo dobrze zostały oddane emocje. Wspomnienia, które nie biegną tu w sposób linearny są wyraźne i wciąż żywe, pomimo, że coraz bardziej odległe.
Autorka zebrała wszystkie swoje wspomnienia i opisała je tak, że w pewnym sensie czytając tę książkę przeżywa się Jej życie. Bardzo dobrze zostały oddane emocje. Wspomnienia, które nie biegną tu w sposób linearny są wyraźne i wciąż żywe, pomimo, że coraz bardziej odległe.
November 15, 2024
Hania Hoffman jest rasową kolekcjonerką wspomnień. Nawleka je niczym drobne koraliki. Tworzy obraz polskiej rodziny tkany z nostalgii i migawek z przeszłości. Niedoskonały, ale prawdziwy. Różni ludzie, różne losy i kalejdoskop więzi silniejszych niż śmierć. Bo gdy odchodzi tamten świat, gdy znikają z naszego widnokręgu kolejni członkowie rodzin, zastają wciąż one, wspomnienia. Pieczołowicie przechowywane w naszych sercach.
Jest tu pomidorówka, budyń z sokiem i płyn Lugola. Kopalnia, która pożera części wsi. Straszne historie zasłyszane przy okazji spotkań dorosłych. Religia i zabobony. Są leniwe niedzielne popołudnia. Są górnicze znamiona i kolana zdarte na żwirze. Tenisówki i rower radzieckiej produkcji. Jest Gierek, skacząca małpka z odpustu, rzutnik, Koszałek Opałek i „Złote myśli”. Jest wałęsanie się, wspólne posiłki, pierwsze mandarynki, które smakowały jak marzenie, koński ogon, złote kolczyki z komunii, syfon, oranżada z woreczka i wszy 😂❤️ A także różaniec, transformacja, Tymiński i jego teczka, pirackie kasety, nowe meblościanki i najlepsze koleżanki. Bogaty świat pomimo deficytu.
Absolutnie wzruszająca historia. Opowiedziana bez ozdobników. Nasze losy nie wymagają ornamentów. Same w sobie są ciekawe. Historia płynąca prosto z serca i trafiająca prosto w serce. Mimo, że bez lukru i bez słodzenia
Są tam fragmenty mojej biografii i Twojej. Wspaniała dla pokolenia 40-latków. Koncentrat z wspomnień idealny na dorosłe kryzysy. Stawiający do pionu. Jesteśmy częścią kontinuum. I tak jest dobrze.
Zdecydowanie czytajcie książkę Hani Hoffman!
Jest tu pomidorówka, budyń z sokiem i płyn Lugola. Kopalnia, która pożera części wsi. Straszne historie zasłyszane przy okazji spotkań dorosłych. Religia i zabobony. Są leniwe niedzielne popołudnia. Są górnicze znamiona i kolana zdarte na żwirze. Tenisówki i rower radzieckiej produkcji. Jest Gierek, skacząca małpka z odpustu, rzutnik, Koszałek Opałek i „Złote myśli”. Jest wałęsanie się, wspólne posiłki, pierwsze mandarynki, które smakowały jak marzenie, koński ogon, złote kolczyki z komunii, syfon, oranżada z woreczka i wszy 😂❤️ A także różaniec, transformacja, Tymiński i jego teczka, pirackie kasety, nowe meblościanki i najlepsze koleżanki. Bogaty świat pomimo deficytu.
Absolutnie wzruszająca historia. Opowiedziana bez ozdobników. Nasze losy nie wymagają ornamentów. Same w sobie są ciekawe. Historia płynąca prosto z serca i trafiająca prosto w serce. Mimo, że bez lukru i bez słodzenia
Są tam fragmenty mojej biografii i Twojej. Wspaniała dla pokolenia 40-latków. Koncentrat z wspomnień idealny na dorosłe kryzysy. Stawiający do pionu. Jesteśmy częścią kontinuum. I tak jest dobrze.
Zdecydowanie czytajcie książkę Hani Hoffman!
July 21, 2025
Opowieść o świecie minionym.
"Szkody" to przepiękna, nostalgiczna saga rodzinna, w formie wspomnień autorki. Historia toczy się w dużej części na Śląsku, ale nie tylko, jako że część rodziny pochodzi z innej części Polski.
Jest to opowieść słodko-gorzka, z humorem, ze smutkiem, z radością i z bólem.
Czego dotyczą tytułowe szkody? Zachęcam do lektury.
Za sprawą tej książki przeniosłam się do lat mojej młodości. Właściwie połowa z tego, co autorka opisała mogłaby się znaleźć w mojej książce, gdybym taką napisała. Śmiało mogłabym powiedzieć, że łączy nas wiele, chociaż wcale się nie znamy, a dodatkowo dzieli nas kilka lat. Dobrze znam niektóre opisane miejsca. Ja też jestem Ślązaczką, tam się urodziłam, tam się wychowałam, a wiele lat później wyjechałam. Co prawda nie do Krakowa, bo jednak trochę dalej, ale Kraków bardzo lubię i odwiedzam kiedy tylko mam okazję.
Dziękuję autorce za przeżycia, jakie towarzyszyły mi podczas lektury, nawet za to, że bliżej końca poryczałam się jak bóbr.
Bardzo gorąco polecam wam tę książkę. Czytajcie bez względu na to skąd jesteście i ile macie lat, bo warto.
November 9, 2024
[ współpraca recenzencka]
Dziś przedstawiam Wam mały powrót do przeszłości. Większość z nas miało te szczęście wychować się w świecie, który był prostszy. Z tradycjami, dożynkami, ślubami, pogrzebami.. z wakacjami u babć na wsi, a życiu szkolnym w mieście.
Autorka @hania.hoff zaprasza nas do swoich wspomnień, korzeni. Ukazuje perypetie w powojennej aż do dziś śląskiej rodzinie, gdzie wszystko kręci się wśród wielu pokoleń, pracy w kopalni oraz obrządku domowego. Przedstawia nam dorastanie w ówczesnej rzeczywistości.
Wśród słów znajdujemy krąg życia. Wszystko ma swój początek i koniec. A życie toczy się dalej…
Mi wróciły wspomnienia z dzieciństwa… dziękuję 💜💜💜
Dziś przedstawiam Wam mały powrót do przeszłości. Większość z nas miało te szczęście wychować się w świecie, który był prostszy. Z tradycjami, dożynkami, ślubami, pogrzebami.. z wakacjami u babć na wsi, a życiu szkolnym w mieście.
Autorka @hania.hoff zaprasza nas do swoich wspomnień, korzeni. Ukazuje perypetie w powojennej aż do dziś śląskiej rodzinie, gdzie wszystko kręci się wśród wielu pokoleń, pracy w kopalni oraz obrządku domowego. Przedstawia nam dorastanie w ówczesnej rzeczywistości.
Wśród słów znajdujemy krąg życia. Wszystko ma swój początek i koniec. A życie toczy się dalej…
Mi wróciły wspomnienia z dzieciństwa… dziękuję 💜💜💜
June 6, 2025
Od dawna „czytam” teksty autorki w mediach społecznościowych i wreszcie mogłam przeczytać więcej przewracając papierowe strony. „Szkody” to pełna ciepła historia rodzinna przeplatająca się z ważnymi dla Polski, Świata i autorki wydarzeniami. Jej styl pisania urzeka. Emocje biją z każdej kartki, wszystko takie cudownie realne. Czytając o świeżej kromce chleba z pomidorem aż czułam ich zapach wspominając swoje własne wakacyjne śniadania. Książkę polecam gorąco ❤️
June 19, 2025
Znakomita książka wspomnieniowa, w której autorce udaje się oddać koloryt obyczajów i mentalność Górnego Śląska, połączony z osobistymi wspomnieniami z dzieciństwa w ostatnim dziesięcioleciu PRL i z historią własnej rodziny. Wszystko napisane barwnym, pełnym werwy językiem. Brawo!
February 23, 2025
Bardzo dobra. Książka zabrała mnie w przeszłość w lata dzieciństwa. Dobrego i szczęśliwego dzieciństwa. Będę wracała do książki nie raz. Bardzo polecam.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews