«باغهای ارغوانی» یکی از آثار درخشان فرید حسینیان تهرانی است که با ارائهی داستانی پرکشش، بخشی از تاریخ گذشتهی ایران را نیز روایت میکند. قاجار و پهلوی شاید نزدیکترین ادوار پادشاهی در ایران بودهاند که تأثیر مستقیم تصمیماتشان تا امروز دیده میشود و از اینرو زندگی و مراودات مردم در این دو سلسله شاید هنوز برای ایرانیان سال 1400 دور از تصور نباشد. سلسلهی قاجار تاریخ یکی از پر افتوخیزترین دوران حکومتی تاریخ ایران را در کارنامهی خود دارد. مسائل فرهنگی و اجتماعی زیادی در این دورهی پادشاهی در ایران تجربه شد. در این سلسله شاهان مختلفی بر ایران حکمرانی کردند که هرکدام خصوصیات و ویژگیهای منحصربهفردی داشتند که یکی از خاصترین آنها ناصرالدین شاه است. قهرمان داستان باغهای ارغوانی نامش ناصر است. شغلش نوشتن تبلیغات است و این یعنی که با متن و روایت سروکار مستقیم دارد. در یک روز بهاری همراه مادرش به گردش میرود و روایت داستان آغاز میشود. تا همینجا از انتخاب اسم ناصر و علاقهی او به مادرش میشود شباهتهایی با شاه شهید قاجار پیدا کرد. اما ناصر صریحا میگوید که بهتازگی کتابی از زندگی ناصرالدینشاه را به دست گرفته و همین امر بهانهای برای ساخت روایتهای موازی و تودرتو به دست نویسنده میدهد. باغهای ارغوانی شاید بتواند شکل روایی تاریخی باشد که در زمان حال داستان به آن ارجاع داده میشود. ناصر در ادامه پاره کاغذی از انشای یک دانشآموز پیدا میکند و شباهتهای این متن و متون کتابی که در مورد ناصرالدینشاه است، بند و پی داستان «باغهای ارغوانی» را تشکیل میدهند. فرید حسینیان تهرانی که پیشازاین چند مجموعه شعر و داستان را منتشر کرده است خود دستی در تبلیغنویسی هم دارد و بهعنوان کپیرایتر مشغول است. از این نظر شاید بتوان در نظر گرفت که بخشی از شخصیت ناصر برگرفته از جهان زیستهی نویسنده اثر بوده است.
متاسفانه گره داستان تا یک سوم کتاب مشخص نیست اطلاعات تاریخی داستان ولی خیلی زیاد هست اگر کسی بخواهد تاریخ قجر را تا حدودی یاد بگیره ولی می خواد کتاب تاریخ نخونه این کتاب سر ذوقش میاره
. راستش با اینکه معمولا بدون گارد خاصی رمان می خونم نتونستم از داستان لذت ببرم ریتم کند بود و شخصیت پردازی به گونه بود که ارتباط گرفتن باهاشون برام شکل نمی گرفت.درکل باغ های ارغوانی از آن دست کتاب هایی نبود که بخواهم دوباره بخوانم. اگر می خواستم در مقایسه با آثار جهانی قضاوتش کنم قطعا نمره کمتری از سه بهش می دادم اما باید یادمون باشه این یه اثر در ژانر تاریخ معاصر کشور خودمونه و یک اثر تالیفیه پس می شه کمی باهاش راه اومد در نتیجه فکر می کنم 3 از 5 نمره خوبیه براش
نثر داستان و لحن راوی چشمگیرترین ویژگیهای این کتاب بودند و در مقابلش داستان و طرح داستانیِ کمجانش قرار میگرفت. روایت یکدست و هماهنگ با لحن راوی پیش میرفت، اما حوادث و اتفاقاتِ اندک و کمرنگ اونقدری توان نداشتن که به داستان کتاب جانی بدن و قصهای یک پارچه پدید بیاورن. بهعنوان اثری در گونهی ادبیات گمانهزن توان خاصی نداشت، اما بهعنوان کتابی که تاریخ در آن نقش اصلی رو بازی میکرد خواندنی بود.