De sprookjesachtige fantasie van Paul Biegel kent geen grenzen. 'Nachtverhaal', een beeldschoon boek over een kabouter en een fee, is een hoogtepunt in zijn oeuvre.
Een kabouter woont in een poppenhuis op de zolder van een oude vrouw. Hij leidt daar een kalm, misschien wat saai leven - tot hij ineens een beeldschone fee aantreft. Hij weet dat feeën niet te vertrouwen zijn, en hij wil haar wegsturen. Maar dan begint ze hem haar verhaal te vertellen, elke nacht een stukje. En dat verhaal is zo spannend en prachtig dat hij het niet over zijn hart kan verkrijgen om haar de deur te wijzen...
'Nachtverhaal' verscheen voor het eerst in 1992, maar heeft de tand des tijds glansrijk doorstaan. En dankzij de betoverende en tijdloze illustraties van Charlotte Dematons kunnen kinderen vanaf 9 jaar er nu nog steeds van genieten - en hun ouders natuurlijk ook.
Paul Biegel is de meesterverteller van de Lage Landen en een van de meest geliefde stemmen in de Nederlandse jeugdliteratuur. Voor zijn werk nam hij onder andere vier Zilveren Griffels en twee Gouden Griffels in ontvangst, waarvan er eentje voor 'Nachtverhaal' was.
Paul Biegel was born in Bussum in 1925. His father, Hermann Biegel, was of German descent, and owned a building materials shop. With his wife Madeleine Povel-Guillot he had nine children, six girls and three boys, of which Paul was the youngest. He wasn't a prolific reader as a child, preferring to play outside. His favourite books where the fairy tales of the brothers Grimm and the works of Jules Verne. He studied in Bussum (primary school) and Amsterdam, graduating in 1945.
His first story, De ontevreden kabouter ("The unhappy gnome"), written when he was 14 years old, was printed in the newspaper De Tijd. He wanted to become a pianist, but decided that he didn't have enough talent. He went to the United States for a year after World War II, where he worked for The Knickerbocker Weekly. After his return, he worked as an editor for Dutch magazines like the Avrobode. He commenced Law Studies, but stopped these in 1953. He wrote several newspaper comics, the most important of which was Minter and Hinter, which appeared in Het Vrije Volk for ten stories and 579 episodes. In 1959, he started working in the comic studio of Marten Toonder as a comics writer for the Kappie series.
He only published his first book, De gouden gitaar, in 1962. He became one of the most important Dutch writers for children in 1965, when he received the Gouden Griffel for Het sleutelkruid. He has written over 50 books, mostly published by Holland, and many of his books have been translated in English, French, German, Danish, Swedish, Welsh, South African, Japanese, Turkish, Greek, and Spanish. His own favourites were De tuinen van Dorr and De soldatenmaker. Other authors he appreciated included J. R. R. Tolkien, J. K. Rowling, and Hans Christian Andersen.
Paul Biegel lived in Amsterdam. He married Marijke Sträter in 1960, with whom he had a daughter, Leonie, in 1963, and in 1964 a son, Arthur, who committed suicide when he was 28. His marriage ultimately failed, and only at a later age did he publicly admit to being homosexual. He died in 2006. In 2007, publishers Holland (publisher) and Lemniscaat started reissuing twenty of his best works in the Biegelbibliotheek.
De kleine kapitein bestaat in 2020 precies 50 jaar en het werk van Paul Biegel, waaronder het prachtige 'Nachtverhaal', verschijnt vanaf nu in een nieuwe vormgeving bij Gottmer. Reden genoeg voor De Grote Vriendelijke Podcast om een heuse Paul Biegel-special te maken. Met zijn dochter Leonie praten we over hoe zij de literaire nalatenschap van haar vader beheert, over hoe hij vroeger op de bedrand verhalen verzon, hoe hij elke dag op zijn kamer zat te schrijven, met een krassende kroontjespen, en over de tover in zijn verhalen. En we laten Paul Biegel zelf horen, in nooit eerder gepubliceerd audiomateriaal. Luister nu naar de 32ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast via Spotify, je podcast-app of http://www.degrotevriendelijkepodcast...
Prachtige tekeningen van Charlotte Dematons! Sfeervol en sprookjesachtig.
Quote:
… waar de grond bedekt is met diepgroen mos, zo veerkrachtig dat elke voetstap weer omhoog wordt gekaatst zodat je zweeft als je loopt; waar het geruis van de bladeren in de wind verstaanbaar is als gefluisterde woorden; waar de bloemen niet alleen blauw zijn, en rood en geel, maar ook kleuren hebben waarvoor bij ons geen naam bestaat; waar de rivieren hun golven krullen in kleurige figuren, het gekras van de kraaien klinkt als de nachtegaal en het zingen van de nachtegaal je aan de grond zou vasttoveren als je niet zweefde.
'Maar zodra de zon onder is en de eerste ster verschijnt aan de donkerblauwe hemel, dan gloeien we weer op.' Fee vertelt aan de kabouter die in het poppenhuis op zolder woont feeën ijl zijn als lucht en stil in de lucht hangen als ze slapen. Dat ze groene paleizen hebben 'die groeien en waaien en wiegen in de wind.'
De kabouter zorgt voor het huis van een oude vrouw en kaart op zaterdagavond met Rat en Pad die in de kelder wonen. En dan in de nacht van 3 november tijdens een hevige storm is er een klop op de deur. Daar is Fee. De eerste keer dat hij zijn ronde door het huis vergeet. 's Morgens is ze verdwenen. Feeën zijn niet te vertrouwen, 'ze verschimmeren waar je bij staat.' Maar dat verandert als ze gaat vertellen en toch nog een nachtje op de bank slaapt.
Je leest over elfenprinsen, kobolds, tovenaars, koning Erl, nimfen, Rijk der Elfen, een reus en meer. In rijke taal, Biegelwoorden!, worden drie verhaallijnen verweven. Fantasie en werkelijkheid ineen. Fee heeft wensen: trouwen, nakomelingen en de dood. Sterfelijkheid is een thema naast vele glimlachmomenten. Nadenkertjes zitten er volop in, bijv. ook: een fee kun je soms zien maar niet pakken: licht en lucht kun je niet tegenaan duwen. Woorden die op meer manieren kunnen worden uitgelegd. Verwijzingen ook, mooi om zelf te ontdekken. Aan de lezer ook om te bedenken hoe dit Nachtverhaal met zoveel sprookjesfiguren een geheel wordt. Figuren die in verhalen leven en een boodschap meegeven in de werkelijkheid.
Bewondering voor de illustraties van Charlotte Dematons. Ik zeg het niet vaak: ze zijn betoverend mooi. Zo passend in tekening en kleur. Chapeau!
Een Biegel die je misschien ooit las op latere leeftijd of werd voorgelezen aan het eind van de basisschool. Dit prachtverhaal kun je absoluut nogmaals oppakken, het zit zo goed, mooi, bijzonder, leuk, -en meer superlatieven-, in elkaar. Deze Biegelfan wacht vanavond op de klop op de deur... of de fee een nachtverhaal komt vertellen.
'Ja,' zei de kabouter, 'ja....' en hij voelde zich al wegglijden in de betovering van haar stem, hij vergat zijn poppenhuis, hij vergat de zolder, hij vergat de oude grootmoeder en Pad en Rat, hij was alleen nog maar met de fee alsof hijzelf het wonderlijk der elfen betrad, waar....' Waar begint de vertelling, waar is nu?
Het tweede voorleesboek van dit jaar. Klassieker van Paul Biegel, ooit bekroond met de Gouden Griffel. Mooie uitgave met mooie prenten van Charlotte Dematons. René en ikzelf hebben er van genoten, elke avond luisteren naar het fantastische verhaal van de fee...
5 ⭐️ My favourite Paul Biegel story, I must have read this about twenty times when I was younger. A story about love, bravery, sacrifice and home. A story I recommend to all ages.
Deze fantasie neemt je zo mee, dat het voor mij onmogelijk is om het niet te geloven. Het is zo een goed gevulde wereld dat het bijna de fantasir voorbij streeft en de werkelijkheid aantikt. Het geluk dat een mens uit fantasie haalt, komt door de ontelbare mogelijkheden en het gevoel dat jouw de wereld meer is dan je ziet. Dat. is precies. wat dit boek. met je doet.
De gedetailleerde tekeningen van Charlotte Dematons geven de beeldend beschreven sprookjeswereld uit Paul Biegels Sheherazade-achtige verhaal een extra feeeriek en kabouterlief tintje
The illustrations by Charlotte Dematons are undeniably pretty and the story is well-crafted and has its witty moments, but I had almost no interest in or compassion for the little Scheherazade with torn wings who so thoroughly mesmerizes the grumpy house gnome in his attic-based dollhouse with the story of her flight from everlasting frolicking and her quest for matrimony, offspring and death night by night that he forgets his duties, his friends and his own food.
In addition, I am very unsure about the intended target group. Based for instance on the conversations Rat and Toad have with each other I guess I would say this is a fairytale aimed at adults disguised as a children's story.
een leuk kinderboek over een kabouter die op de zolder van een huis woont en dan bezoek krijgt van een fee. het enige bezoek wat hij normaal krijgt zijn van de pad en rat die in de kelder wonen. maar al snel wint de fee hem over door haar verhalen te vertellen. erg genoten van dit boek.
Read October 2020 Het begin vond ik heel mooi, maar na een tijdje begon het me helaas wat te vervelen. Te veel van hetzelfde. Het einde vond ik gelukkig wel weer goed.
Gelezen door Thom Hoffman. Wat een lief verhaal, en subliem voorgelezen. Alleen de delen met Rat en Pad vind ik minder leuk. De verhalen van de fee zijn boeiend, en het plaatje van de versie die ik hoorde had precies de mooie beeltenissen van Kabouter en Fee zoals ik me die voorstelde. Halverwege neemt het verhaal een intrigerende wending als de Pad alle tegenslagen en gebeurtenissen in de schoenen van de fee probeert te schuiven. Is helaas herkenbaar tot de dag van vandaag.
This entire review has been hidden because of spoilers.
? ik zag dit boek bij een mini-biebje en was nieuwsgierig 🤔 Ik moest denken aan kindertekenfilms die ik wel eens zijdelings op tv had gezien met Pad en Rat. Juist de gesprekjes van kabouter met Pad en Rat vond ik interessant. Kabouter had last van een schuldgevoel omdat hij zo graag wilde luisteren naar de verhalen van Fee en daardoor zijn rondes door het huis niet meer deed. ook de zwartmakerij door Pad en Rat van Fee en de reacties van kabouter daarop vond ik aardig. Dat Fee zo verlangde naar de dood had ik weer niet verwacht in een kinderboek... MW 10/8/21 Op dit moment, bijna 2 jaar later dus, lees ik Het sleutelkruid MW 19/7/23
This entire review has been hidden because of spoilers.
Der Kobold achtet darauf, dass in der Villa alles glatt läuft. Darauf, dass über Nacht der Herd ausgeschaltet ist oder keine Kerze mehr brennt. Jeden Samstag kommen die Ratte und die Kröte zum Karten spielen. Und das, obwohl sie ständig nur streiten und der Kobold davon eigentlich genug hat. Doch er konnte noch nie gut Nein sagen. Und so kommt es, dass er auch die klatschnasse Fee hereinbittet, die plötzlich vor seiner Haustür steht und um eine Übernachtungsmöglichkeit bittet. Dabei fürchtet er sich schrecklich, denn das Feenvolk ist listig und der Zauberkunst mächtig. Und dennoch gewährt er ihr Nacht für Nacht weiter Unterschlupf. Schließlich muss er unbedingt wissen wie ihre Geschichte endet. Eine Geschichte, die herzergreifend und spannend ist. Und vor allem sehr, sehr lang. Obwohl er täglich gegen seine Angst und Faszination ankämpft, lauscht er doch jede Nacht ihrer Erzählung, ohne dass je ein Ende abzusehen wäre.
🧚🏻♀️
Es gibt zwei Handlungsstränge: einerseits die Gegenwart, in der wir erleben, was im Haus vor sich geht, wie Kobold, Ratte und Kröte auf die Fee reagieren und wie der Kobold zunehmend seine Pflichten aus den Augen verliert, weil er sich ganz auf diese konzentriert. Andererseits lesen auch wir gespannt die Geschichte der Fee, ohne wirklich zu verstehen was sie damit bezweckt. Anfangs begibt sie sich auf die Suche nach einem Prinzen, denn sie möchte unbedingt heiraten, Kinder bekommen und den Tod treffen. Was ihr auf dieser Reise alles widerfährt, erfahren wir im Verlauf. Mir hat beides gleichermaßen gefallen.
👍🏻
Süß fand ich auch die Vorstellung, dass der Kobold sich in einem alten Puppenhaus eingerichtet hat, mit Bettchen, Küche und Wohnzimmergarnitur.
🛌
Es ist ein sehr fantasievolles, märchenhaftes Buch, welches sowohl herzerwärmend und humorvoll, aber ebenso düster und etwas bedrückend ist. Der Schreibstil ist fast schon poetisch und metaphorisch. Es erinnert von der Idee her an das Märchen von Scheherazade, die versucht hat ihr Leben zu retten, in dem sie dem Sultan Nacht für Nacht eine Reihe miteinander verbundener Geschichten erzählte. Besonders erwähnenswert sind natürlich auch die wunderschönen Illustrationen von Charlotte Dematons. Darin erkennt man auf jeden Fall ihre Liebe zum Detail und kann sich noch besser in die Geschichte hineinversetzen.
''De kabouter in dít verhaal, was een gewone huiskabouter.'' De eerste zin laat al briljant goed zien hoe Biegel een wonderlijke wereld op papier zet die heel normaal en vertrouwd aanvoelt. 'Nachtverhaal' is een prachtig sprookje over een huiskabouter en zijn vrienden Rat en Pad, die bezoek krijgen van een fee. Deze wonderlijke fee vertelt stukje bij beetje over haar leven. Zo spannend, zo griezelig en zo vol bizarre gebeurtenissen, dat de kabouter steeds verder weg drijft van zijn vrienden en zijn taken in het oude huis.
Fantastisch mooi en levend voorgelezen door Thom Hoffman.
Weer een mooi verhaal van meesterverteller Paul Biegel, waarin een kabouter wordt bezocht door een zwervende fee. Hij laat haar tegen beter weten binnen - feeën zijn vaak niet te vertrouwen en kunnen je betoveren om je in hun macht te krijgen. Ze vertelt hem haar levensverhaal, elke nacht een stukje. Het is niet mijn favoriet, er is veel herhaling. Vooral de hoofdstukken waarin de kabouter zich overdag voorneemt om de fee weg te sturen maar telkens een smoes verzint om nog een avond naar haar verhaal te kunnen luisteren, begonnen gauw te vervelen.
8 - 12 jaar Vriendschap, avontuur, bijgeloof, fantasie
De kabouter woont op zolder in een poppenhuis en krijgt onverwacht bezoek van een fee. Deze vertelt hem een lang verhaal waardoor de kabouter betoverd lijkt. Rat en Pad vermoeden dat de fee het hele huis betovert maar eigenlijk redt de fee hen van een groot gevaar.
God ik wil leren schrijven als Paul Biegel, de meest volwassen magische sprookjes, oerwijsheden en opgeloste levensvragen; vol met de meest sappige spreuken die je bij de eerste de beste gelegenheid in je dagelijkse taalgebruik wil plakken: "Een smoel vol puisten en blazen geeft een hand vol heren en azen."
Toch 10x beter dan dat "ongeluk in de liefde is geluk in het spel" gezever!
Ik geloof echt dat het als meesterwerk beschouwd mag worden en ik zie ook echt dat Paul Biegel iets bijzonders doet maar keer op keer pakt z’n stijl of de inhoud misschien, me gewoon niet echt. Ik kom niet in de verhalen. Dat is het denk ik, dat wat er verteld wordt interesseert me gewoon niet zo.
`Voor nakomelingen´ zei ze. `En de Dood´. Ze moest het allemaal uitleggen. Nakomelingen, nog meer reuzen dus, die alles plattrappen en vermorzelen, dat leek hem helemaal niks, maar de Dood die hem zou meenemen zodat hij nergens meer op hoefde te staan daar voelde hij alles voor.
Heerlijk boek! Ik vraag me alleen wel af in hoeverre ik dit verhaal als kind leuk had gevonden, omdat het ook veel van hetzelfde is. Maar als bijna dertigjarige vond ik het een leuk boek.