Λέξη και εικόνα

by Hervé Castanet, Νίκος Παπαχριστόπουλος (Editor & Translator), Κυριακή Σαμαρτζή (translator)

Κείμενα για τη ζωγραφική (Μπέικον, Κουεκό), τη γλυπτική (Μιχαήλ Άγγελος, Πικάσσο), τη φωτογραφία (Ρεμπυφά), τη σκηνοθεσία (Εστάς, Κρόνενμπεργκ), τους Μυστικούς (Άγγελος Σιλέσιος). Κοινό τους σημείο; Η λέξη και η εικόνα ως μορφές επεξεργασίας του πραγματικού.

Με αναφορές στον Φρόυντ και τον Λακάν αναζητείται ένας ευρύτερος τόπος συνύπαρξης τέχνης και ψυχανάλυσης, πέρα από την απόπειρα μιας εφηρμοσμένης ψυχανάλυσης στην τέχνη: η λέξη και η εικόνα ενός του εκκενωμένου από το σεξουαλικό Πράγμα αυτού τόπου, ο οποίος δεν δύναται ούτε να αρθρωθεί ούτε να καταδειχθεί.

Προλεγόμενα
Εισαγωγή. Το "εγώ-ενδιάμεσα"

ΕΙΚΟΝΑ
Μιχαήλ Άγγελος και Φρόυντ
Σώμα, απόλαυση, γλυπτική
Πάμπλο Πικάσσο
Ούτε καλό ούτε κακό ούτε αδιάφορο αλλά "υπερπραγματικό"
Φράνσις Μπέικον
Τι είναι εικόνα;
Ανρί Κουεκό
Μια πρόσθετη πραγματικότητα
Συνέντευξη του Ανρί Κουεκό
Περί του στερεοτύπου ως στυλ
Ολιβιέ Ρεμττυφά

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Νέρων ο δογματικός
Ρακίνας
Μια χυδαία, ιστορία
Ζαν Εστάς
"Μία άλλη φορά μωρό μου"
Το χείριστο σύμφωνα με τον Κρόνενμπεργκ

ΛΕΞΗ
Ένας Μυστικός από φαλλικής απόψεως
Άγγελος Σιλέσιος
Ο εν-ορατικός
Αντονέν Αρτώ
Πολιτική, σύμπτωμα και γραφή
Ο Ζαν Ζενέ μυθιστοριογράφος
Η ασυνέχεια
Ζαν Τοντρανί
Η ψυχή στο σώμα
Κριστιάν Πριζάν

ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Αντωνέν Αρτώ, Ο Ηλιογάβαλος ή ο εστεμμένος αναρχικός: η ποιητική αναρχία
Νίκου Παπαχριστόπουλου

300 pages, Paperback

First published May 11, 2006

Reviews

[Νίκος Σιδέρης · Rating 4 out of 5]

Ανάμεσα στις πλήθος ευτυχείς στιγμές που τρέφουν την ψυχή και στα ερωτήματα που ανακινούν τέτοιες εργώδεις εξερευνήσεις, μ’ αφορμή τον δρόμο του υποκειμένου Κ. αναδεικνύεται το συστατικό παράδοξο που χαρακτηρίζει την εμπλοκή της υποκειμενικότητας στην αναπαράσταση, τη διερεύνηση και την εμπειρία, ακριβώς, της υποκειμενικότητας: Πράγματι, σε όλο το βιβλίο, αλλά όλως ιδιαιτέρως στην εισαγωγή με τίτλο «Το Εγώ-ενδιάμεσα», με θέμα της τον δρόμο του υποκειμένου Κ., αισθάνομαι να αναδύεται, σε όλη την τραγική της ένταση, η οριακή εμπειρία του υποκειμένου που αναζητά και συναντά την υποκειμενικότητα του: Το παράδοξο της κατά Gödel αυτοαναφοράς, το οποίο ανακύπτει όποτε ένα (ψυχικό) σύστημα καθίσταται αρκετά ισχυρό, ώστε να διαθέτει αναπαράσταση του εαυτού του. Τότε, η οπή που χαρακτηρίζει τη διαλεκτική της συνάντησης Πραγματικού και κώδικα δεν περιορίζεται ανάμεσα στα δύο (κάτι σαν ψηφίδες «Εγώ-ενδιάμεσα»), αλλά εσωτερικεύεται συστατικά στην ίδια τη διαδικασία της αναπαράστασης. Ωθώντας και οδηγώντας έτσι και τη λέξη και την εικόνα στα όριά τους: στην αποδέσμευση μιας περιοχής Πραγματικού στην ίδια την καρδιά του κώδικα, της σημειωτικής λειτουργίας!

Περισσότερα: http://www.siderman.gr/lexi-kai-eikona