เมนูแห่งความหวัง ณ ร้านริมฝั่งทะเล

by 喜多嶋隆 (ทากาชิ คิตาจิมะ), สาวิตรี วาตานาเบะ

ทุกคนล้วนมีที่มาที่ไป เรื่องราวของร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทะเลอุมิกะที่จู่ ๆ ก็ถูกบังคับให้ต้องเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนี้แทนแม่ที่หายตัวไป แม้จะพยายามอย่างเต็มที่แต่ร้านก็ยังเงียบเหงา วันหนึ่งเธอได้เจอกับเด็กคนหนึ่งโดยบังเอิญ และแล้วเรื่องราวการเกิดใหม่อีกครั้งของผู้คนมากมายที่พูดว่า “ไม่รู้จะดำรงชีวิตต่อไปอย่างไร” เหมือนวัตถุดิบทำอาหารที่มีตำหนิจึงก่อกำเนิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ “ครัวลมทะเล”

268 pages, Paperback

Published August 1, 2024

About the author

Takashi Kitajima

Reviews

[Mook Woramon]

ฟีลกู๊ด ฟีลใจ ปล่อยไหลไปตามวิถีชีวิต

ชอบบรรยากาศในเรื่อง ความสัมพันธ์ของผู้คน การพึ่งพาอาศัยกัน พบเจอกันในร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทะเลที่ทำอาหารจากวัตถุดิบที่ไม่เป็นที่ต้องการเพราะว่ามันไม่สวย ไม่สมบูรณ์แบบ

อ่านแล้วก็คิดถึงตัวเอง
เวลาเลือกซื้อวัตถุดิบทำอาหาร เราก็จะเลือกสิ่งที่สวยที่สุด ผักผิวสวย ปลาครีบไม่แหว่ง โดยไม่เคยฉุกคิดว่าบางเมนูเราไม่ได้ต้องการความสวยงามของอาหาร ไม่เคยคิดว่าเกษตรกรปลูกมันมาเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน แล้วถ้าไม่มีใครซื้อเลยวัตถุดิบไม่สวยเหล่านี้ก็จะถูกทิ้ง

ผู้เขียนถ่ายทอดเรื่องราวได้ดีมาก ทำให้เราหิว และเห็นคุณค่าของสิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบไปพร้อม ๆ กัน อ่านแล้วอิ่มเอมใจ

[Kanyada Kongtrakool]

อุมิกะ ต้องเปิดร้านอาหารริมทะเล สึโบะ ขึ้นมาใหม่ เพื่อใช้หนี้ จากการกู้ธนาคารของแม่ที่ทิ้งเธอไป อุมิกะไม่มีทุนในการทำร้าน ยังดีที่เธอมีฝีมือในการทำอาหารมาก เธอจึงไปตลาดปลา และหาวัตถุดิบแบบไม่เสียเงินมาให้ได้ โดยการต่อสู้ครั้งนี้ได้มี ไอ เด็กหญิงอายุ 12 ที่มีชีวิตที่โดดเดี่ยวคล้ายๆกันมาร่วมต่อสู้ด้วย ช่วงแรกร้านไปได้ไม่ค่อยดี แต่อยู่ๆก็มีดาราดังเอาไปลงบล็อค ทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไป!

กลายเป็นวรรณกรรมญี่ปุ่นที่ชอบมากอีกหนึ่งเล่ม ถึงแม้เรื่องราวจะมีรสขมๆเป็นหลักอยู่บ้าง แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน อบอุ่นฟีลกุ๊ดมากๆ โดยเฉพาะช่วงกลางๆเรื่องที่ touch คนอ่านได้ดีมากๆ ใครชอบหนังสือแนวอาหารไม่ควรพลาด อ่านแล้วอยากกินปลาขึ้นมาแน่ๆ

เล่มนี้ถึงแม้ว่าช่วงท้ายๆจะเป็นบทที่รู้สึกกว่าเยิ่นเย้อเหมือนเพิ่มเนื้อเรื่องเพื่อให้เนื้อหายาวขึ้นเฉยๆ แต่ก็ยังให้ 5 ดาวค่ะ

[Fair Neo]

เรื่องราวของร้านอาหารริมทะเลที่เกิดขึ้นจากคำว่า “food loss” ที่ผู้เขียนรู้สึกสนใจ หลังจากนั้นก็ได้เขียนหนังสือเล่มนี้ เป็นเรื่องราวของอาหารที่ถูกทิ้ง คนที่ถูกทอดทิ้ง ผ่านเมนูอาหารและการใช้ชีวิตที่ยังต้องดำเนินต่อไป
จากเรื่องราวที่มีสีและบรรยากาศที่ดูหม่นในต้นเรื่อง กลายเป็นสีสว่างและสดใสในตอนจบ ถึงเรื่องราวดูจะมีความ positive ไปซักหน่อยที่อะไรๆก็เข้าล็อคเป๊ะทุกอย่าง แต่ก็เป็นความเป๊ะที่จะเรียกรอยยิ้มจากมุมปากของคุณได้แน่นอน

และถึงภาษาที่ใช้ในการแปลจะดูไม่ smooth นัก แต่ก็เข้าใจได้ว่าภาษาของนักแปลต่างจากภาษาของนักเขียนอยู่แล้ว และยิ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นที่โครงสร้างประโยคจะดูห้วน ๆ ไม่ละเมียดละไมเหมือนภาษาไทยแล้วด้วย

แต่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นค่ะ เหมือนได้รับการเติมเต็มไปด้วยเลย

[VEDAMANEE]

น่ารักและอบอุ่นหัวใจมากๆ เป็นหนังสือแปลจากญี่ปุ่นเรื่องแรกที่อ่านเลยค่ะ ปกติจะอ่านเฉพาะอังกฤษหรือเกาหลี ประทับใจมาก อ่านคำโปรยหรือรีวิวมาก่อนแล้วนึกว่าจะออกแนวรันทดสู้ชีวิต แต่ไม่ใช่เลยค่ะ เบา สบาย มีปมหนักบ้างเล็กน้อยแต่ความอบอุ่นก็แทรกซึมอย่างรวดเร็วจนไม่รู้สึกถึงความอึมครึมจนปวดใจ อ่านได้เรื่อย ติดมือ ถือว่าเป็นเล่มที่อ่านครั้งเดียวจนจบเล่มแบบวางไม่ลง

[Aom Tungkananukulchai]

4.75/5