What do you think?
Rate this book
Manaraf
Manaraf is een anekdotische roman. De po'tische avonturen wisselen van karakter: soms zijn het oosterse sprookjes, soms (bovennatuurlijke) dromen, dan weer allegorie'n en een andere keer realistische verslagen van de gruwelijkheden tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Marokko. En altijd gaat het over de spanning tussen twee culturen die elkaar niet verdragen. De taal van Mrabet is verraderlijk eenvoudig, intuatief en verleidelijk. Met zijn unieke vertelstem trekt hij de lezer zijn verhaal in en weet hij hem te ontroeren en diep in zijn hart te raken.
143 pages, Paperback
First published January 1, 2009
13 people want to read
About the author
Mohammed Mrabet
22 books96 followersMohammed Mrabet (real name Mohammed ben Chaib el Hajjem; born March 8, 1936) is a Moroccan author artist and storyteller of the Ait Ouriaghel tribe in the Rif region. Mrabet is mostly known in the West through his association with Paul Bowles, William Burroughs and Tennessee Williams. Mrabet is an artist of intricate, yet colorful, felt tip and ink drawings in the style of Paul Masson or a more depressive, horror-show Jean Miro, which have been shown at various galleries in Europe[1] and America.[2] Mrabet's art work is his own: very loud and intricate, yet comparable with that of his contemporary, Jillali Gharbaoui (1930–1971.) Mrabet is increasingly being recognized as an important member of a small group of Moroccan Master Painters who emerged in the immediate post Colonial period[3] and his works have become highly sought after, mostly by European collectors.[4]
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
February 18, 2023
Citaat : (-)een mrabet is een moeraboet :een graftombe waar een heilige geboren ligt.
Bij een bezoek aan een moeraboet smeekt men de heilige om een rijk en gezond leven en wordt er om vergiffenis gevraagd, maar naar een mrabet gaan is vooral een dagje uit, naar een plek waar men tijd heeft voor elkaar; de ideale plek om verhalen te vertellen. De moeraboets fungeren daarmee als orale bibliotheek van de Berbercultuur.
Review : Mohamed Mrabet is analfabeet maar heeft al wel tien boeken gepubliceerd waarvan enkele (Het strandcafé, Love with a few hairs, The big mirror, The Lemon, M’Hashish en Look and Move on) zeer grote successen zijn geworden. Hij is een verteller en iemand werkt zijn verhalen uit. Vroeger was dat de schrijver Paul Bowles, tegenwoordig is dat de Franstalige Simon-Pierre Hamelin.
De man maakt ook schitterende schilderijen en die illustreren dit wonderbaarlijke verhaal. Men heeft hem als schrijver of schilder nooit goed kunnen plaatsen. Zijn verhouding tot de kunst en de literatuur blijkt zo ver van onze hedendaagse opvattingen af te staan dat men hem vaak voor een bedrieger heeft gehouden. Zelf zegt hij dat een gewone mens is bij wie een mysterieuze vis verhalen in het oor komt fluisteren.
Volgens de biografie (die ook in het boek is opgenomen) heeft hij in zijn leven veel meegemaakt: hij was verzetsstrijder in de oorlog, moest een tijd onderduiken nadat hij met een koloniaal soldaat had gevochten, was visser en nog veel meer.
Manaraf is een boek dat in geen enkele categorie valt, een fantasieverhaal, een sprookje, een allegorie, maar ook een autobiografisch getint levensverhaal van een man die in Tanger woont, naar Odysseus lijkt te zijn gemodelleerd, behekst wordt en een aantal beproevingen moet doorstaan om gelouterd te worden. Hij communiceert met de zee, met vissen, sterft, en wordt herboren. Het verhaal neemt groteske vormen aan, maar verveelt nooit. Ook al is het een verhaal uit geest van een briljante mythomaan, toch zou je willen dat je het allemaal zelf mee kon beleven.
Bij een bezoek aan een moeraboet smeekt men de heilige om een rijk en gezond leven en wordt er om vergiffenis gevraagd, maar naar een mrabet gaan is vooral een dagje uit, naar een plek waar men tijd heeft voor elkaar; de ideale plek om verhalen te vertellen. De moeraboets fungeren daarmee als orale bibliotheek van de Berbercultuur.
Review : Mohamed Mrabet is analfabeet maar heeft al wel tien boeken gepubliceerd waarvan enkele (Het strandcafé, Love with a few hairs, The big mirror, The Lemon, M’Hashish en Look and Move on) zeer grote successen zijn geworden. Hij is een verteller en iemand werkt zijn verhalen uit. Vroeger was dat de schrijver Paul Bowles, tegenwoordig is dat de Franstalige Simon-Pierre Hamelin.
De man maakt ook schitterende schilderijen en die illustreren dit wonderbaarlijke verhaal. Men heeft hem als schrijver of schilder nooit goed kunnen plaatsen. Zijn verhouding tot de kunst en de literatuur blijkt zo ver van onze hedendaagse opvattingen af te staan dat men hem vaak voor een bedrieger heeft gehouden. Zelf zegt hij dat een gewone mens is bij wie een mysterieuze vis verhalen in het oor komt fluisteren.
Volgens de biografie (die ook in het boek is opgenomen) heeft hij in zijn leven veel meegemaakt: hij was verzetsstrijder in de oorlog, moest een tijd onderduiken nadat hij met een koloniaal soldaat had gevochten, was visser en nog veel meer.
Manaraf is een boek dat in geen enkele categorie valt, een fantasieverhaal, een sprookje, een allegorie, maar ook een autobiografisch getint levensverhaal van een man die in Tanger woont, naar Odysseus lijkt te zijn gemodelleerd, behekst wordt en een aantal beproevingen moet doorstaan om gelouterd te worden. Hij communiceert met de zee, met vissen, sterft, en wordt herboren. Het verhaal neemt groteske vormen aan, maar verveelt nooit. Ook al is het een verhaal uit geest van een briljante mythomaan, toch zou je willen dat je het allemaal zelf mee kon beleven.
October 12, 2015
Nice story!
November 4, 2013
MUST READ.....
Displaying 1 - 3 of 3 reviews