What do you think?
Rate this book
Ο Βάνκας και άλλες ιστορίες
Σε αυτό τον μικρό τόμο μερικά από τα καλύτερα διηγήματα του Άντον Τσέχωφ, γεμάτα τρυφερότητα, διαποτισμένα από ένα διαβρωτικό χιούμορ, ακόμα και όταν μιλούν για σπαραγμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
"Τα διηγήματά του διαπερνούν το δέρμα, αναζητούν τα νευραλγικά σημεία, σας διδάσκουν να αισθάνεστε. Αν δεν είχα διαβάσει Τσέχωφ, ο κόσμος μου δεν θα ήταν ο ίδιος. Οι σελίδες του γλιστρούν στην πραγματικότητα, η πραγματικότητα εμφυλλοχωρεί στις σελίδες του, η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και στη ζωή μπερδεύεται και μέσα στις αναμνήσεις μου είμαι έτοιμη να μπερδέψω τις πραγματικές μορφές με κείνες που ζουν στις σελίδες του". (Έλσα Τριολέ)
"Τα διηγήματά του διαπερνούν το δέρμα, αναζητούν τα νευραλγικά σημεία, σας διδάσκουν να αισθάνεστε. Αν δεν είχα διαβάσει Τσέχωφ, ο κόσμος μου δεν θα ήταν ο ίδιος. Οι σελίδες του γλιστρούν στην πραγματικότητα, η πραγματικότητα εμφυλλοχωρεί στις σελίδες του, η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και στη ζωή μπερδεύεται και μέσα στις αναμνήσεις μου είμαι έτοιμη να μπερδέψω τις πραγματικές μορφές με κείνες που ζουν στις σελίδες του". (Έλσα Τριολέ)
112 pages, Paperback
First published May 1, 2013
17 people want to read
About the author
Anton Chekhov
5,970 books9,784 followers
Antón Chéjov
(Spanish)
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
January 12, 2018
Σε αυτές τις μικρές ιστορίες ο Άντον Τσέχωφ άλλοτε σατιρικός και άλλοτε με χιούμορ ξεδιπλώνει τις πολυδιάστατες πλευρές της ζωής. Οι διάλογοι του καθημερινοί, οι περιγραφές του μοιάζουν να βγαίνουν αβίαστα, σχεδόν σαν να μην καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια.
Δεν γράφει απλώς καλές ιστορίες, γράφει κάτι παραπάνω. Ξεγυμνώνει αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Παρατηρεί μέσα από την κλειδαρότρυπα και σημειώνει.
Κάποιες ιστορίες σαφώς ήταν περισσότερο ενδιαφέρουσες από άλλες. Ίσως να τις χαρακτήριζα κωμικοτραγικές, και ίσως υπερβάλλω...όπως και να 'χει ο Τσέχωφ ήταν εξαιρετικός και ιδιαίτερα απολαυστικός.
Δεν γράφει απλώς καλές ιστορίες, γράφει κάτι παραπάνω. Ξεγυμνώνει αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Παρατηρεί μέσα από την κλειδαρότρυπα και σημειώνει.
Κάποιες ιστορίες σαφώς ήταν περισσότερο ενδιαφέρουσες από άλλες. Ίσως να τις χαρακτήριζα κωμικοτραγικές, και ίσως υπερβάλλω...όπως και να 'χει ο Τσέχωφ ήταν εξαιρετικός και ιδιαίτερα απολαυστικός.
February 19, 2017
Δε χρειαζονται συστασεις για τον Τσεχωφ! Το συγκεκριμενο βιβλιο περιλαμβανει μικρες ιστοριες. Ειναι ευαναγνωστο, ευχαριστο, ρεαλιστικο και διδακτικο!!!
March 21, 2020
Πρώτη φορά διάβασα αυτό το βιβλίο όταν ήμουν 14, αν όχι μικρότερη. Η πρώτη φορά δεν ήταν βέβαια και η τελευταία, γιατί ανά τα έτη ξαναγύρισα πολλές φορές σε αυτό το μικρό, απολαυστικό βιβλιαράκι. Από την πρώτη ανάγνωση, μπήκε στην καρδιά μου και ήταν το πρώτο βιβλίο που με εξοικείωσε και καταξίωσε το ύφος του Τσέχωφ ως αγαπημένο μου.
Βαθιά σατιρικός με την κοινωνία και κατά συνέπεια με την ανθρώπινη φύση και τις ποικίλες πραγματώσεις της, μέσα από την συγκεκριμένη σειρά σύντομων διηγημάτων, ο κάθε αναγνώστης μπορεί να πάρει μία ιδέα για τον τρόπο σκέψης και γραφής του Τσέχωφ χωρίς να διαβάσει έναν ατελείωτο αριθμό σελίδων και να αποφασίσει ο ίδιος αν ταιριάζει με τα γούστα του.
Βαθιά σατιρικός με την κοινωνία και κατά συνέπεια με την ανθρώπινη φύση και τις ποικίλες πραγματώσεις της, μέσα από την συγκεκριμένη σειρά σύντομων διηγημάτων, ο κάθε αναγνώστης μπορεί να πάρει μία ιδέα για τον τρόπο σκέψης και γραφής του Τσέχωφ χωρίς να διαβάσει έναν ατελείωτο αριθμό σελίδων και να αποφασίσει ο ίδιος αν ταιριάζει με τα γούστα του.
March 12, 2019
Καλουτσικο.
October 1, 2016
Ο Τσέχοφ έχει γράψει άπειρα διηγήματα και είναι φυσιολογικό να μην είναι όλα αριστουργήματα. Αυτή η συλλογή για παράδειγμα έχει και πολλά μέτρια. Εκεί λοιπόν που τελειώνεις μια αδιάφορη ιστορία, η επόμενη είναι ένα συγκλονιστικό υπόδειγμα μικρής φόρμας που γράφτηκε πριν 135 χρόνια! Αυτές οι σφαλιάρες από το μακρινό παρελθόν είναι ανεκτίμητες.
May 31, 2021
Το γεγονός ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν δακρύζω κάθε φορά που διαβάζω την ιστορία του ενιάχρονου Βάνκας δεν θα αλλάξει ποτέ... Κι ενώ θα έλεγε κανείς ότι με το πέρασμα των χρόνων και με την εξέλιξη του πολιτισμού και των κοινωνιών τα παιδιά θα ήταν πλεόν προστατευμένα από τις κακούχιες δυστυχώς αντιλαμβάνεσαι ότι για κάποια παιδιά τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews