سید مهدی موسوی (زاده ۱۳۵۵ در تهران) شاعر و نویسنده ایرانی و بنیانگذار جریانی به نام «غزل پست مدرن» در ایران است شعرهای او علی رغم محبوبیت در بین جوانان در دهه هفتاد و هشتاد، با مخالفت حکومت روبرو بود که منجر به بارها بازداشت و حکم نه سال زندان و ۹۹ ضربه شلاق برای او شد.
از آثار مطرح او میتوان کتاب «فرشتهها خودکشی کردند» را نام برد. یکی از فعالیتهای مهم او ایجاد کارگاههای شعر و داستان در شهرهای مختلف ایران نظیر کرج، تهران، شاهرود، مشهد و... در طی سالهای ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۸۸ بودهاست، که همین مسئله را عامل محبوبیت او در آن مقطع زمانی برمیشمرند. از شاگردان او می توان به فاطمه اختصاری، محسن عاصی، محمد حسینی مقدم، الهام میزبان، مونا زنده دل، آناهیتا اوستایی و حامد داراب اشاره نمود. کارگاههای او پس از دستگیری اش در سال ۱۳۸۹ تعطیل شد.
همچنین او در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ سردبیری نشریهٔ «همین فردا بود» را به عهده داشت
خوانندگان بسیاری همچون ستار، آرش سبحانی، حامد نیکپی، رعنا منصور، شاهین نجفی، نوید زردی و آریا آرامنژاد اشعار او را به صورت موزیک اجرا کردهاند.
خب راستش من زیاد نظری دربارش ندارم:) از کتابای ابجیم کش رفتم و مثه اینکه هدیه بوده بعضی از شعراش قشنگ و جالب بودن و واقعا عمیق و قابل حس کردن بودن اما بعضیاشون ن بعضیاشونم ک سانسور داشتن ینی اون سه نقطه ها خیلی رو مخ بود و منم راحت نخوندمشون همینجور ازشون گذرکردم و دیگه نرفتم سرچ کنم و دنبال ادامش بگردم ینی تا میومدی تو حس شعر بری میدیدی عه قسمت بعد سه نقطست😐🤝 چون زیاد در خصوص شعرای مدرن تخصصی ندارم(در هیچ زمینه ای تخصص ندارم تو کتاب خوندن و شعر خوندن اما خب بعضی ژانرا و قالب شعرارو بیشتر خوندم پس حقیقتش ی کم فقط ی کم ی چی سر درمیارم دربارشون🙂💔)امتیازم خیلی مبتنی بر احساسم نسبت ب شعراش بود پس اگر کم دادم دیگه ببخشید اگر زیادم دادم بازم ببخشیددد😂💔
من از نگاه کلاغی که رفت فهمیدم که سرنوشت درختان باغمان تبر است...
این کتاب و این شعرها باید چندین بار خوانده شوند
قسم به این شب و این شعرهای خط خطی ام که باز میگردم به شهر لعنتی ام...
لعنت به ساده لوحی ات و آن دل ِ خرت! بهتت زده! شکسته در این شهر باورت به دست دوست یا که به آغوش امن عشق اینبار اعتماد کنی خاک بر سرت!! خشکیده چشم و گریه ی ابرم زیاد نیست ای زندگی بمیر که صبرم زیاد نیست
کتاب فوقالعاده ای هستش.اما متاسفانه مثل بقیه کتاب های مهدی موسوی و بسیاری کتاب های دگیر بخش های سانسور شده واقعن آزار دهندست.من اگه به جای شاعر بودم شعرهایی رو که یک یا دو بیتشون در ممیزی حذف شده رو به کلی از کتاب حذف میکردم.فک میکنم در این صورت حجم کتاب به کمتر از نصف میرسید
حقیقتاً سید مهدی موسوی را نمیشود شاعر آنچنانی دانست. اگر چه چند بیت به یاد ماندنی و چند غزل دلچسب شاید در این کتاب پیدا بشود امّا نقصهای وزنی و زبانی بیشتر خود را نشان میدهند.