Aristote: Le philosophe et les savoirs

by Michel Crubellier, Pierre Pellegrin

Aristote Il y a aujourd’hui plusieurs manières d’être aristotélicien. Nous sommes aristotéliciens, que nous le voulions ou non, parce que le poids historique d’Aristote dans notre paysage intellectuel et mental n’est comparable à aucun autre. Mais on peut aussi être aristotélicien parce que l’aristotélisme, plus qu’un ensemble de thèses, est une manière de philosopher. Une manière, donc, de situer le sujet par rapport à l’objet connu et par rapport à la connaissance elle-même. Mais une manière aussi de dessiner une carte, au sens géographique du terme, du savoir. Car le savoir n’est unique qu’en un sens équivoque. Aussi faut-il en repérer les fractures, en trouver les articulations et les passages, y reconnaître les mêmes schèmes en des lieux différents. C’est un parcours de l’œuvre entière d’Aristote à travers la « volonté de savoir » que cet ouvrage propose. Michel Crubellier Professeur émérite de philosophie ancienne à l’université de Lille-III. Pierre Pellegrin Directeur de recherche émérite au CNRS.

432 pages, Pocket Book

First published September 21, 2002

Reviews

[Peter Howarth · Rating 5 out of 5]

« Aristote: le philosophe et les savoirs », (Seuil, 2002) a collaborative account of Aristotle’s philosophy by two of France’s most respected scholars of Aristotle, is undoubtedly one of the best in-depth interpretations of Aristotle’s way of thinking to have been published in the last two decades. Crubellier and Pellegrin make no apologies for being passionate admirers of Aristotle, and their passion communicates itself to the reader throughout the book. The guiding thread through their exposition of Aristotle’s thought is the question of knowledge. They see the unity of Aristotle’s thought not so much in the elaboration of a system so much as a way of thinking and, above all, as a way of questioning. As they say, for them, « Aristotle is above all the questioner, the man of problems, discussions and attempts. » This is what makes the development of recent research on Aristotle, perhaps more than in any other area of the history of ancient philosophy, take place in close association with the development of modern philosophy, particularly with respect to analytical and phenomenological philosophy. For anyone with an interest in deepening their understanding of Aristotle as the most important and influential founder of the Western tradition of science and philosophy, Crubellier’s and Pellegrin’s book is essential reading.

[Ebubekir Alan · Rating 3 out of 5]

Bu kitabı anlayabilecek yetkinliğe, bilgi birikimine ve yaş olgunluğuna sahip olduğumu zannediyorum. Çaba da sarf ettim. Bir kere mütercim gayet iyi iş çıkarmış, onu kenara koyalım. Notlar aldım, takip ettim, gittim geldim, yattım uyudum, tekrar baktım. Olmuyor. En temel sorularımın cevaplarını alamadım.

Bazı bölümlerin başında analitik bir bakış açısı veriliyor. Hemen seviniyorum. Bu sefer olacak diyorum. Sonra yine fırtınanın içinde kalmış gibi sağdan soldan belirsiz atıflar ve dağınık bir sunum. Kitap üstüne uğraşılmış ve bu hissediliyor. Ancak sunuş ve okunaklılık önemsenmemiş. Doğrudan Aristoteles üstüne araştırma yapıyorsanız okuyabilirsiniz.

Bazı konular hakkında kıymetli tahliller var. Örneğin Aristoteles'in deneyimciliğini ilk defa burada kavradığımı söyleyebilirim. Ama mesela "felsefenin üst bilim olmasının" ne anlama geldiği ve diğer bilimler arasında nasıl işlev kazandığını en meraklı zihinsel hazır bulunuşluğumla dahi toparlayamadım. Bu noktada bir soru sormak istiyorum: Kolayca tasvir edilemeyen bir filozofun kendisinde de biraz suçu bulmak gerekmez mi?

[Tolsan · Rating 5 out of 5]

Très bon commentaire sur l'oeuvre d'Aristote. C'est le plus souvent très clair, tout en étant assez technique. En plus, on m'a dit que Michel Crubellier était très sympa, et bel homme.