What do you think?
Rate this book
Trzy tragedie i karnawał
Na tom Trzy tragedie i karnawał składają się utwory Ambasador, Krawiec, Kontrakt i Karnawał, czyli pierwsza żona Adama. Ponadczasowy charakter pierwszych trzech sztuk i przenikający je duch historii, władzy, polityki i porządku społecznego łączy się tutaj z typową dla Mrożka przenikliwą ironią, kiedy w Karnawale nawiązuje również do stosunków damsko-męskich. "Karnawał", ostatnią sztukę Sławomira Mrożka, publikujemy tu wraz z manuskryptem Autora, gdzie dociekliwy Czytelnik może zobaczyć czarno na białym proces twórczy, poprawki i uwagi do tekstu. Całość opatrzona została wstępem Antoniego Libery.
700 pages, Hardcover
Published October 23, 2024
2 people are currently reading
14 people want to read
About the author
Sławomir Mrożek
242 books214 followersSławomir Mrożek (born June 29, 1930, died August 15, 2013) was a Polish dramatist and writer.
Mrożek joined the Polish United Workers' Party during the reign of Stalinism in the People's Republic of Poland, and made a living as a political journalist.
In the late 1950s Mrożek begun writing plays. His first play, "Policja" (The Police), was published in 1958. Mrożek emigrated to France in 1963 and then further to Mexico. He traveled in France, England, Italy, Yugoslavia and other European countries. In 1996 he returned to Poland and settled in Kraków.
His first full-length play "Tango" (1964) – a family saga – is still along with "The Emigrants" (a bitter and ironic portrait of two Polish emigrants in Paris) his best-known work, and continue to be performed throughout the world. Director Andrzej Wajda made a theatre production of "The Emigrants" in 1975 at the Teatr Stary in Kraków. In 2006 Mrożek released his autobiography called "Baltazar".
Mrożek's works belong to the genre of Theatre of the Absurd, intended to shock the audience with non-realistic elements, political and historic references, distortion and parody.
---------------------------------------
Controversy
An illustration by Daniel Mróz for Mrożek's book „Słoń” ('The Elephant'), 1957
In 1953, during the reign of Stalinism in Poland, Mrożek was one of several signatories of an open letter to Polish authorities participating in defamation of Catholic priests from Kraków, three of whom were condemned to death (but never executed) by the communist government after being groundlessly accused of treason.
Mrożek joined the Polish United Workers' Party during the reign of Stalinism in the People's Republic of Poland, and made a living as a political journalist.
In the late 1950s Mrożek begun writing plays. His first play, "Policja" (The Police), was published in 1958. Mrożek emigrated to France in 1963 and then further to Mexico. He traveled in France, England, Italy, Yugoslavia and other European countries. In 1996 he returned to Poland and settled in Kraków.
His first full-length play "Tango" (1964) – a family saga – is still along with "The Emigrants" (a bitter and ironic portrait of two Polish emigrants in Paris) his best-known work, and continue to be performed throughout the world. Director Andrzej Wajda made a theatre production of "The Emigrants" in 1975 at the Teatr Stary in Kraków. In 2006 Mrożek released his autobiography called "Baltazar".
Mrożek's works belong to the genre of Theatre of the Absurd, intended to shock the audience with non-realistic elements, political and historic references, distortion and parody.
---------------------------------------
Controversy
An illustration by Daniel Mróz for Mrożek's book „Słoń” ('The Elephant'), 1957
In 1953, during the reign of Stalinism in Poland, Mrożek was one of several signatories of an open letter to Polish authorities participating in defamation of Catholic priests from Kraków, three of whom were condemned to death (but never executed) by the communist government after being groundlessly accused of treason.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
February 7, 2025
A to proszę Państwa intelektualna uczta!
Takie perełki chcę czytać.
Chcę by cieszyły oko w domowej biblioteczce.
Bym mogła wracać do nich co jakiś czas.
Do ulubionych cytatów.
Kilka z nich wrzuciłam w karuzeli - który z nich trafia do Ciebie najbardziej?
Lektura dramatów Mrożka to dla mnie trochę powrót do przeszłości. W czasach licealnych był moim mistrzem słowa ( choć pewnie nie zawsze dobrze przeze mnie rozumianym). Groteska, ironia , satyra. Tym w tamtym okresie karmiłam się najbardziej. Głównie za sprawą Sławomira Mrożka właśnie. Później przyszedł czas na Teatr Telewizji i swoją drogą bardzo polecam.
Wydawnictwo Noir Sur Blanc postanawiając wydać ostatni dramat Mrożka “Karnawał, czyli pierwsza żona Adama”, zdecydowało się na zestawienie go z kilkoma innymi jego dramatami ( mniej lub bardziej znanymi), w tym moim ulubionym “Ambasadorem”. I tak powstał tom wspaniałości, który bierze na tapet naturę człowieka, kryzys wartości, granice wolności, zasadność moralności czy nieuchronności zmian. Wychodząc z satyrycznego ujęcia zmusza do refleksji nad istotą ludzkich ambicji, natury władzy i manipulacji. I choć dramaty powstał w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat to ich aktualność i uniwersalność jest wręcz obezwładniająca. Miejsce Mrożka wśród najważniejszych pisarzy literatury światowej jest jak najbardziej zasłużone. Cieszę się, że mogłam się o tym przekonać jako już nieco bardziej dojrzała czytelniczka.
Uniwersalność twórczości Sławomira Mrożka, jej ponadczasowość i wielowymiarowość pozwala na pełne zachwytu rozbieranie jej na czynniki pierwsze, na dogłębne poszukiwanie. Dramaty ( i nie tylko) ani trochę nie straciły na aktualności i za to chyba najbardziej cenię Mrożka. I za trafność oczywiście. Niebywałą umiejętność wbijania szpilek w ludzkie przywary i ułomności. W jego twórczości wyraźnie widać ciągłe poszukiwanie odpowiedzi na pytania dotyczące kondycji człowieka, funkcjonowania społeczeństwa oraz granic wolności i zniewolenia.
Ten zbiór dramatów Mrożka, to prawdziwa gratka dla miłośników jego twórczość lecz nie tylko. Wyborna rzecz, warta uwagi!
Takie perełki chcę czytać.
Chcę by cieszyły oko w domowej biblioteczce.
Bym mogła wracać do nich co jakiś czas.
Do ulubionych cytatów.
Kilka z nich wrzuciłam w karuzeli - który z nich trafia do Ciebie najbardziej?
Lektura dramatów Mrożka to dla mnie trochę powrót do przeszłości. W czasach licealnych był moim mistrzem słowa ( choć pewnie nie zawsze dobrze przeze mnie rozumianym). Groteska, ironia , satyra. Tym w tamtym okresie karmiłam się najbardziej. Głównie za sprawą Sławomira Mrożka właśnie. Później przyszedł czas na Teatr Telewizji i swoją drogą bardzo polecam.
Wydawnictwo Noir Sur Blanc postanawiając wydać ostatni dramat Mrożka “Karnawał, czyli pierwsza żona Adama”, zdecydowało się na zestawienie go z kilkoma innymi jego dramatami ( mniej lub bardziej znanymi), w tym moim ulubionym “Ambasadorem”. I tak powstał tom wspaniałości, który bierze na tapet naturę człowieka, kryzys wartości, granice wolności, zasadność moralności czy nieuchronności zmian. Wychodząc z satyrycznego ujęcia zmusza do refleksji nad istotą ludzkich ambicji, natury władzy i manipulacji. I choć dramaty powstał w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat to ich aktualność i uniwersalność jest wręcz obezwładniająca. Miejsce Mrożka wśród najważniejszych pisarzy literatury światowej jest jak najbardziej zasłużone. Cieszę się, że mogłam się o tym przekonać jako już nieco bardziej dojrzała czytelniczka.
Uniwersalność twórczości Sławomira Mrożka, jej ponadczasowość i wielowymiarowość pozwala na pełne zachwytu rozbieranie jej na czynniki pierwsze, na dogłębne poszukiwanie. Dramaty ( i nie tylko) ani trochę nie straciły na aktualności i za to chyba najbardziej cenię Mrożka. I za trafność oczywiście. Niebywałą umiejętność wbijania szpilek w ludzkie przywary i ułomności. W jego twórczości wyraźnie widać ciągłe poszukiwanie odpowiedzi na pytania dotyczące kondycji człowieka, funkcjonowania społeczeństwa oraz granic wolności i zniewolenia.
Ten zbiór dramatów Mrożka, to prawdziwa gratka dla miłośników jego twórczość lecz nie tylko. Wyborna rzecz, warta uwagi!
November 13, 2024
Dla większości Sławomir Mrożek kojarzy się przede wszystkim z dramatem “Tango”. Jednak całościowo twórczość Mrożka obejmuje szerokie spektrum utworów o różnym charakterze - nie tylko dramaty, ale także opowiadania, powieści, felietony i wiele innych. Po przeczytaniu “Trzech tragedii i karnawału” z pewnością mogę wypowiedzieć się na temat dramatów jego autorstwa, bo jedno jest pewne - dramaty Mrożka czytają się same.
W nowym zbiorze “Trzy tragedie i karnawał” zostały zawarte cztery dramaty Mrożka: “Krawiec” z 1965 roku, “Ambasador” z 1982 roku, “Kontrakt” z 1986 roku i nowy niepublikowane dotąd “Karnawał” z 2013 roku. Każdy z tych tekstów zachwyca i ukazuje czystą kwintesencję stylu Mrożka, pełnego ironii, absurdu oraz refleksji nad kondycją człowieka. Jego styl jest prosty, ale niezwykle sugestywny – dialogi często są lapidarne, co sprawia, że każda scena nabiera wielowymiarowości i skłania do refleksji.
Ogromną wartością dla całego zbioru jest przedmowa Antoniego Libery. Dzięki niej widzimy pewne niuanse i odniesienia tekstów Mrożka do bieżącej sytuacji politycznej, jak i przyszłości. Każdy z dramatów, mimo że jest oddzielny, to w połączeniu tworzą niesamowitą ścieżkę. Począwszy od analizy człowieczeństwa, i tego jak różnią się pokolenia, do nieco bardziej politycznych odniesień. Czasy w których tworzył Mrożek były bardzo mocno naznaczone różnicami pomiędzy zachodem i wschodem, stąd też czytanie tych tekstów jest wyjątkowym doświadczeniem, szczególnie z perspektywy obecnych czasów. Ostatni dramat, bardziej współczesny, idealnie dopełnia całość zbioru.
Sławomir Mrożek jest mistrzem w swoim fachu. Drwi, obnaża, przedrzeźnia, przewiduje, dzięki czemu każda chwila z jego tekstami wnosi do przemyśleń czytelnika coś nowego i odświeżającego, co sprawia że sięganie po kolejne jego teksty wydaje się być oczywistością, której nie można pominąć
‘Nie Monsieur, ale po co aż tak uściślać i wdawać się w szczegóły. Wystarczy, że pochodzę z kraju położonego na wschód od Zachodu i na zachód od Wschodu. To właśnie jeden z tych krajów.’
W nowym zbiorze “Trzy tragedie i karnawał” zostały zawarte cztery dramaty Mrożka: “Krawiec” z 1965 roku, “Ambasador” z 1982 roku, “Kontrakt” z 1986 roku i nowy niepublikowane dotąd “Karnawał” z 2013 roku. Każdy z tych tekstów zachwyca i ukazuje czystą kwintesencję stylu Mrożka, pełnego ironii, absurdu oraz refleksji nad kondycją człowieka. Jego styl jest prosty, ale niezwykle sugestywny – dialogi często są lapidarne, co sprawia, że każda scena nabiera wielowymiarowości i skłania do refleksji.
Ogromną wartością dla całego zbioru jest przedmowa Antoniego Libery. Dzięki niej widzimy pewne niuanse i odniesienia tekstów Mrożka do bieżącej sytuacji politycznej, jak i przyszłości. Każdy z dramatów, mimo że jest oddzielny, to w połączeniu tworzą niesamowitą ścieżkę. Począwszy od analizy człowieczeństwa, i tego jak różnią się pokolenia, do nieco bardziej politycznych odniesień. Czasy w których tworzył Mrożek były bardzo mocno naznaczone różnicami pomiędzy zachodem i wschodem, stąd też czytanie tych tekstów jest wyjątkowym doświadczeniem, szczególnie z perspektywy obecnych czasów. Ostatni dramat, bardziej współczesny, idealnie dopełnia całość zbioru.
Sławomir Mrożek jest mistrzem w swoim fachu. Drwi, obnaża, przedrzeźnia, przewiduje, dzięki czemu każda chwila z jego tekstami wnosi do przemyśleń czytelnika coś nowego i odświeżającego, co sprawia że sięganie po kolejne jego teksty wydaje się być oczywistością, której nie można pominąć
‘Nie Monsieur, ale po co aż tak uściślać i wdawać się w szczegóły. Wystarczy, że pochodzę z kraju położonego na wschód od Zachodu i na zachód od Wschodu. To właśnie jeden z tych krajów.’
November 22, 2024
Sławomir Mrożek wielkim pisarzem był.... I nadal jest, i będzie, i nic w tej kwestii zmienić się nie może. Trzeba oddzielić Mrożka-pisarza, od Mrożka-człowieka, gdyż był on nietuzinkową i trudną postacią. I być może dlatego jego dramaty są nadal aktualne, bo w prawdziwości i złożoności charakterologicznej pisarza odzwierciedlają się jego wybory pisarskie.
W prezentowanym zbiorze zostały ujęte 4 dramaty, w których czasem cięty dowcip, ironia i satyra współczesności biorą górę, by oddać zasłużone miejsce refleksji, dramatyzmowi i odartej z szat obłudy i hipokryzji prawdzie. Prawdzie dotyczącej człowieka, absurdu życia, groteskowości istnienia. To co było aktualne pół wieku temu nadal zastanawia, gdyż natura ludzka jest niezmienna i wraz ze swoimi przywarami i wartościami przetrwa próbę czasu. Odpowiedzią w tych dramatach jest ludzkie człowieczeństwo, które zawsze może wziąć górę, jednak trzeba mu na to pozwolić.
Warto czytać Mrożka, warto oglądać jego sztuki, warto promować literaturę obnażającą ludzki egoizm, obłudę, ale też dającą nadzieję, że człowiek może więcej niż sobie wyobraża.
Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz książki.
W prezentowanym zbiorze zostały ujęte 4 dramaty, w których czasem cięty dowcip, ironia i satyra współczesności biorą górę, by oddać zasłużone miejsce refleksji, dramatyzmowi i odartej z szat obłudy i hipokryzji prawdzie. Prawdzie dotyczącej człowieka, absurdu życia, groteskowości istnienia. To co było aktualne pół wieku temu nadal zastanawia, gdyż natura ludzka jest niezmienna i wraz ze swoimi przywarami i wartościami przetrwa próbę czasu. Odpowiedzią w tych dramatach jest ludzkie człowieczeństwo, które zawsze może wziąć górę, jednak trzeba mu na to pozwolić.
Warto czytać Mrożka, warto oglądać jego sztuki, warto promować literaturę obnażającą ludzki egoizm, obłudę, ale też dającą nadzieję, że człowiek może więcej niż sobie wyobraża.
Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz książki.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews