What do you think?
Rate this book
Alleen thuis
Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon - maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die 'Probleemgevallen' die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Heo moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om lekker te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon - maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die 'Probleemgevallen' die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Heo moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om lekker te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
- GenresYoung Adult
315 pages, Kindle Edition
Published September 10, 2024
3 people are currently reading
86 people want to read
About the author
Carlie van Tongeren
23 books31 followersSchrijfster in de dop sinds ik op 7-jarige leeftijd achter mijn moeders typemachine kroop om mijn eerste mini-scenario te schrijven en écht schrijfster sinds mijn eerste boek uitkwam in 2011. Ik schrijf YA, chicklits, non-fictie, doktersromans en korte verhalen. Daarnaast ben ik auteursbegeleider en redacteur van andermans boeken, ook superleuk. Wat wil je nog meer? Nou, scenarioschrijven voor tv-series graag :)
Ik lees graag en veel - hoewel, iets minder dan ik zou willen door de komst van een lief klein meisje - om van te groeien als schrijver en van te genieten als lezer: Young Adult, New Adult, chicklits, reisverhalen, thrillers, non-fictie, literatuur, historische romans... Het enige genre waar ik écht niet van houd, is fantasy.
Ik lees graag en veel - hoewel, iets minder dan ik zou willen door de komst van een lief klein meisje - om van te groeien als schrijver en van te genieten als lezer: Young Adult, New Adult, chicklits, reisverhalen, thrillers, non-fictie, literatuur, historische romans... Het enige genre waar ik écht niet van houd, is fantasy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 35 reviews
September 23, 2024
Carlie van Tongeren kan zo steengoed schrijven. Meer valt er niet te zeggen.
Of toch wel. Het is zo lastig om geloofwaardige personages neer te zetten die niet heel oppervlakkig zijn, en dat lukt Carlie gewoon. Diepgaande personages met meerdere, diepere lagen die je kan leren kennen en die je dan alsnog kunnen verrassen. Het onderwerp van uithuisplaatsingen lijkt me ontzettend moeilijk om over te schrijven, maar petje af, Carlie van Tongeren kan daadwerkelijk alles.
Of toch wel. Het is zo lastig om geloofwaardige personages neer te zetten die niet heel oppervlakkig zijn, en dat lukt Carlie gewoon. Diepgaande personages met meerdere, diepere lagen die je kan leren kennen en die je dan alsnog kunnen verrassen. Het onderwerp van uithuisplaatsingen lijkt me ontzettend moeilijk om over te schrijven, maar petje af, Carlie van Tongeren kan daadwerkelijk alles.
September 13, 2024
‘Alleen thuis’ gaat over de geplaatste Juna en Sylverster in een Gezinshuis. Ze zijn daar met nog samen andere jongeren, de gezinshuishouders en hun zoon. Het is moeilijk voor hun beide om te acclimatiseren omdat ze met heel veel woede zitten. Die zoon, Lennon, heeft het wel wat gehad met het gedrag van die jongeren. Hij zit namelijk zelf ook nog met wat spannende dingen die eraan komen en kan dat er niet echt bij hebben.
Het is als lezer die niet erg veel weet over dit onderwerp, wel heftig om te lezen. Je ziet namelijk dat jongeren keer op keer moeten verhuizen. Erg stabiel is dat dus al niet. Maar het is goed dat dit boek er is, dan kunnen jongeren die hiermee te maken hebben zich misschien wel een stukje meer gehoord voelen. Ik was er alleszins even stil van.
Dat bewijst meteen ook dat Carlie van Tongeren delicate onderwerpen met gevoel neerschrijft. Dat bewees ze met haar eerdere boeken, dat doet ze met ‘Alleen thuis’ nog maar eens. Je merkt dat hier veel research aan vooraf gegaan is. Deze auteur heeft dé ideale pen om contemporary te schrijven. Ik durf haar zelfs de beste te noemen van de Benelux.
Ik heb even moeten nadenken of er iets aan het verhaal is wat ik minder goed vond. Maar eigenlijk klopt het verhaal gewoon en had ik zelfs niets weggelaten of toegevoegd willen gezien. Het klopt gewoon op de een of andere manier. Nu ja, ik had graag nog meer pagina’s willen genieten van Lennon en Juna. Ik vind ze te leuk om nu al afscheid te nemen. De autoritjes zijn echt het leukste aan dit verhaal. Juna is een sterk personage, ondanks alle tegenslagen, probeert ze er toch maar het beste van te maken. Dat doet ze niet altijd met de juiste beslissingen, maar toch komt ze er wel.
‘Alleen thuis’ is een erge aanrader en krijgt vijf sterren.
Het is als lezer die niet erg veel weet over dit onderwerp, wel heftig om te lezen. Je ziet namelijk dat jongeren keer op keer moeten verhuizen. Erg stabiel is dat dus al niet. Maar het is goed dat dit boek er is, dan kunnen jongeren die hiermee te maken hebben zich misschien wel een stukje meer gehoord voelen. Ik was er alleszins even stil van.
Dat bewijst meteen ook dat Carlie van Tongeren delicate onderwerpen met gevoel neerschrijft. Dat bewees ze met haar eerdere boeken, dat doet ze met ‘Alleen thuis’ nog maar eens. Je merkt dat hier veel research aan vooraf gegaan is. Deze auteur heeft dé ideale pen om contemporary te schrijven. Ik durf haar zelfs de beste te noemen van de Benelux.
Ik heb even moeten nadenken of er iets aan het verhaal is wat ik minder goed vond. Maar eigenlijk klopt het verhaal gewoon en had ik zelfs niets weggelaten of toegevoegd willen gezien. Het klopt gewoon op de een of andere manier. Nu ja, ik had graag nog meer pagina’s willen genieten van Lennon en Juna. Ik vind ze te leuk om nu al afscheid te nemen. De autoritjes zijn echt het leukste aan dit verhaal. Juna is een sterk personage, ondanks alle tegenslagen, probeert ze er toch maar het beste van te maken. Dat doet ze niet altijd met de juiste beslissingen, maar toch komt ze er wel.
‘Alleen thuis’ is een erge aanrader en krijgt vijf sterren.
July 31, 2025
Wat ik heel mooi vond aan dit boek en echt kon waarderen is de realistische manier waarop Juna haarzelf uitte. Ik vond de band tussen haar en Syl heel goed neergezet en geschreven.
Het romantische aspect vond ik jammer en voelde gedwongen. In mijn ervaring gaat het in de jeugdzorg ook heel anders, maar wellicht zijn dat recente ontwikkelingen.
⭐️⭐️⭐️
Het romantische aspect vond ik jammer en voelde gedwongen. In mijn ervaring gaat het in de jeugdzorg ook heel anders, maar wellicht zijn dat recente ontwikkelingen.
⭐️⭐️⭐️
January 11, 2025
Carlie van Tongeren doet het weer. Na Grijs weet ze ook in Alleen thuis de juiste snaar te raken met haar verhaal over jongeren die opgroeien in (nood)opvanggezinnen. De stijl is soepel (sommigen zouden zeggen gemakkelijk) en staat echt in dienst van het verhaal van Juna (als “pleegkind”) en Lennon (als kind van de pleegouders). Ook hier is slim gekozen voor een tweestemmig verhaal. En dat het verhaal indrukwekkend en intens is (voor beide kanten) mag duidelijk zijn. Niet thuis kunnen opgroeien, ouders hebben die hun taak als ouder niet kunnen of willen uitvoeren is ook heel heftig. Het boek biedt dan ook veel inzichten.
Maar het zit ook een beetje vol. De lijst met bedankjes aan het eind van het boek geven weg dat Van Tongeren veel mensen een plekje heeft willen geven. Daar heb ik bij concerten ook een hekel aan: ”Deze is voor jou!” Hoezo? Ik sta hier toch ook om van dat nummer te genieten? Wat Grijs zo sterk maakte is dat het zonder opsmuk binnenkomt. In Alleen thuis zitten details die het verhaal wat ondersneeuwen: was het nodig om de worsteling van de schrijfster met “de boeken der kleine zielen” een plek te geven of het rij-examentrauma? Het lijkt er af en toe een beetje met de haren bijgetrokken.
Toch blijft het inkijkje in de levens zeker nog wel even nazinderen. Dus lieve sph- en social workstudenten én -docenten, lees dit!
Maar het zit ook een beetje vol. De lijst met bedankjes aan het eind van het boek geven weg dat Van Tongeren veel mensen een plekje heeft willen geven. Daar heb ik bij concerten ook een hekel aan: ”Deze is voor jou!” Hoezo? Ik sta hier toch ook om van dat nummer te genieten? Wat Grijs zo sterk maakte is dat het zonder opsmuk binnenkomt. In Alleen thuis zitten details die het verhaal wat ondersneeuwen: was het nodig om de worsteling van de schrijfster met “de boeken der kleine zielen” een plek te geven of het rij-examentrauma? Het lijkt er af en toe een beetje met de haren bijgetrokken.
Toch blijft het inkijkje in de levens zeker nog wel even nazinderen. Dus lieve sph- en social workstudenten én -docenten, lees dit!
October 19, 2025
4.5 ⭐️
February 14, 2026
3,5/4 sterren
Erg goede onderwerpen, respectvol en goed opgeschreven, vlotte schrijfstijl. Twee scènes voegden voor mij minder toe aan het verhaal doordat ze minder uitgewerkt zijn.
Verder erg enthousiast hoe Carlie van Tongeren schrijft en onderwerpen uitwerkt en dus bespreekbaar maakt.
Er komt weer goed naar voeren hoe belangrijk het is om ook binnen de jeugdzorg de mens en de jongere te blijven zien. Ze zijn geen nummers, ook al ben je gebonden aan dossiers en (irritante) regels. Ze zijn nog steeds mens met een verhaal die niet om bepaalde situaties in hun leven hebben gevraagd.
https://lezersgoud.nl/alleen-thuis-ca...
Erg goede onderwerpen, respectvol en goed opgeschreven, vlotte schrijfstijl. Twee scènes voegden voor mij minder toe aan het verhaal doordat ze minder uitgewerkt zijn.
Verder erg enthousiast hoe Carlie van Tongeren schrijft en onderwerpen uitwerkt en dus bespreekbaar maakt.
Er komt weer goed naar voeren hoe belangrijk het is om ook binnen de jeugdzorg de mens en de jongere te blijven zien. Ze zijn geen nummers, ook al ben je gebonden aan dossiers en (irritante) regels. Ze zijn nog steeds mens met een verhaal die niet om bepaalde situaties in hun leven hebben gevraagd.
https://lezersgoud.nl/alleen-thuis-ca...
November 20, 2024
Juna is vijftien als ze geplaatst wordt in Gezinshuis Boskant. Samen met haar broertje Sylvester trekt ze in bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op iedereen: op haar moeder, op Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon – maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die ‘Probleemgevallen’ die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Zeker met die irritante Juna en al haar drama. Hoe moet hij nu rustig leren voor zijn eindexamen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zolang voor traint? Hij kan niet wachten om zijn rijbewijs te halen en lekker in zijn eentje te gaan roadtrippen, weg van al dat gezeik. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op waargebeurde feiten en hierdoor wekte dit verhaal nog meer mijn interesse op.
Je leest vanuit Juna, een vijftienjarig meisje dat samen met haar broertje Syl intrekt in een gezinshuis. Dit is voor jongeren die niet meer thuis kunnen wonen. Het gezinshuis bestaat uit ouders James en Hanna en samen hebben ze een tienerzoon Lennon. Juna is heel erg boos, maar haar broertje betekent alles voor haar en dat heeft Carlie heel goed op papier weten over te brengen.
Dan lees je nog vanuit Lennon, de zoon van James en Hanna. Hij moet zien om te gaan met al die jongeren die ook opeens in zijn huis wonen. Ik vond dit nogal heftig voor hem, want ook hij wordt meegetrokken in de ellende van de anderen. Daarbij heeft hij opeens niet meer de volledige privacy en aandacht van zijn ouders.
De ontwikkelingen tussen Juna en Lennon waren mooi om te zien, maar ik vond alles ook behoorlijk heftig om te lezen. Dit omdat er echt jongeren zijn die helaas geen fijn thuis hebben en geen goede basis. Zelf kom ik uit een warm gezin, dus het lijkt mij enorm schrijnend om dit niet te kunnen ervaren. Vooral de situatie van Juna, haar broertje en moeder vond ik dan ook zeer verdrietig...
Carlie heeft een heftig, realistisch en boeiend verhaal geschreven en ik raad deze young adult zeker aan!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
Lennon heeft het helemaal gehad met die ‘Probleemgevallen’ die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Zeker met die irritante Juna en al haar drama. Hoe moet hij nu rustig leren voor zijn eindexamen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zolang voor traint? Hij kan niet wachten om zijn rijbewijs te halen en lekker in zijn eentje te gaan roadtrippen, weg van al dat gezeik. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op waargebeurde feiten en hierdoor wekte dit verhaal nog meer mijn interesse op.
Je leest vanuit Juna, een vijftienjarig meisje dat samen met haar broertje Syl intrekt in een gezinshuis. Dit is voor jongeren die niet meer thuis kunnen wonen. Het gezinshuis bestaat uit ouders James en Hanna en samen hebben ze een tienerzoon Lennon. Juna is heel erg boos, maar haar broertje betekent alles voor haar en dat heeft Carlie heel goed op papier weten over te brengen.
Dan lees je nog vanuit Lennon, de zoon van James en Hanna. Hij moet zien om te gaan met al die jongeren die ook opeens in zijn huis wonen. Ik vond dit nogal heftig voor hem, want ook hij wordt meegetrokken in de ellende van de anderen. Daarbij heeft hij opeens niet meer de volledige privacy en aandacht van zijn ouders.
De ontwikkelingen tussen Juna en Lennon waren mooi om te zien, maar ik vond alles ook behoorlijk heftig om te lezen. Dit omdat er echt jongeren zijn die helaas geen fijn thuis hebben en geen goede basis. Zelf kom ik uit een warm gezin, dus het lijkt mij enorm schrijnend om dit niet te kunnen ervaren. Vooral de situatie van Juna, haar broertje en moeder vond ik dan ook zeer verdrietig...
Carlie heeft een heftig, realistisch en boeiend verhaal geschreven en ik raad deze young adult zeker aan!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
February 9, 2025
Carlie van Tongeren weet met 'Alleen thuis' duidelijk te maken wanneer een huis een thuis is. Een indrukwekkend verhaal dat gelezen zou moeten worden door jong én oud om te laten zien dat een jeugd vol warmte en liefde niet altijd een standaard gegeven is.
Gehele review binnenkort op mijn blog: jenniferleest.wordpress.com
Gehele review binnenkort op mijn blog: jenniferleest.wordpress.com
November 3, 2024
Wat een prachtig boek! En zo goed geschreven!
September 26, 2024
Lees dit boek als je wil weten hoe het kan zijn in de jeugdzorg, of als je ouders opeens kinderen opvangen. Een boek over familie, vriendschap, jeugdzorg en een roadtrip. Een hele stevige realistische YA.
Ben ik fan van Carlie van Tongeren? Dat kun je wel zeggen. Het boek zit goed in elkaar, je kunt zien dat ze veel liefde in deze personages heeft gestopt en veel research heeft gedaan.
Korte inhoud:
Juna komt samen met haar broertje Syl in een gezinshuis te wonen omdat het thuis niet meer gaat. Juna is boos op iedereen. Naar school gaan gaat nog niet echt, ze heeft zoveel emoties die niet verwerkt zijn.
Het gezinshuis is van de ouders van Lennon, die daar ook nog woont. Hij is het niet eens met al die "probleemgevallen" en dat hij zijn ouders moet delen. Hij is druk met zijn basketbalcarrière, rijbewijs en examens halen.
Je wisselt af, de ene keer lees je het perspectief van Juna, de andere keer van Lennon. Soms wordt er afgewisseld met herinneringen van andere jongeren.
De schrijfstijl vind ik heerlijk. Ik zie precies voor me hoe het gaat. Niet iedereen kan herkenbare pubers schrijven, maar Carlie kan het zeker. De ruzies, de manier van praten. De felheid waarmee ze zichzelf verdedigen. Het schelden en vloeken.
Soms stop ik met lezen omdat ik een stukje zo mooi vind opgeschreven. Bijvoorbeeld als Juna haar broertje troost:
"Hoe ze daar staat. Met de paniek en tranen in de ogen, en toch ook een volwassen rust met haar broertje in de armen, te midden van scherven en machteloosheid."
Juna heeft zoveel meegemaakt, die is zo vaak teleurgesteld. Ze doet zo haar best om het haar moeder naar de zin te maken, maar die is niet in staat om voor haar te zorgen. Teleurstelling na teleurstelling na teleurstelling. Elke keer hoop je net als zij dat het nu beter zal gaan.
Juna houdt iedereen op afstand en loopt weg als het moeilijk is. Ook midden in de nacht. Ook zonder fatsoenlijke kleren aan. Ze zoekt de uitdaging en grenzen op.
Lennon is daarentegen veel ingetogener, zijn problemen lijken minder groot dan die van Juna. Aan het einde benoemen ze dat ook: "Wat zou jij doen als je mij was?" "Ik denk dat ik te anders ben om dat te zeggen."
Heb ik deze leerlingen in de klas? Zeker. Ik weet het alleen niet altijd. Ik hoop dat ik zo meer begrip kan opbrengen. De kansenongelijkheid ('ik ben nog nooit op vakantie geweest') zet me ook tot nadenken aan. Niet iedereen wordt geboren met dezelfde kansen. Wat kun je als docent doen om het leven voor al je leerlingen beter te maken?
Ik raad dit boek ab-so-luut aan.
Ben ik fan van Carlie van Tongeren? Dat kun je wel zeggen. Het boek zit goed in elkaar, je kunt zien dat ze veel liefde in deze personages heeft gestopt en veel research heeft gedaan.
Korte inhoud:
Juna komt samen met haar broertje Syl in een gezinshuis te wonen omdat het thuis niet meer gaat. Juna is boos op iedereen. Naar school gaan gaat nog niet echt, ze heeft zoveel emoties die niet verwerkt zijn.
Het gezinshuis is van de ouders van Lennon, die daar ook nog woont. Hij is het niet eens met al die "probleemgevallen" en dat hij zijn ouders moet delen. Hij is druk met zijn basketbalcarrière, rijbewijs en examens halen.
Je wisselt af, de ene keer lees je het perspectief van Juna, de andere keer van Lennon. Soms wordt er afgewisseld met herinneringen van andere jongeren.
De schrijfstijl vind ik heerlijk. Ik zie precies voor me hoe het gaat. Niet iedereen kan herkenbare pubers schrijven, maar Carlie kan het zeker. De ruzies, de manier van praten. De felheid waarmee ze zichzelf verdedigen. Het schelden en vloeken.
Soms stop ik met lezen omdat ik een stukje zo mooi vind opgeschreven. Bijvoorbeeld als Juna haar broertje troost:
"Hoe ze daar staat. Met de paniek en tranen in de ogen, en toch ook een volwassen rust met haar broertje in de armen, te midden van scherven en machteloosheid."
Juna heeft zoveel meegemaakt, die is zo vaak teleurgesteld. Ze doet zo haar best om het haar moeder naar de zin te maken, maar die is niet in staat om voor haar te zorgen. Teleurstelling na teleurstelling na teleurstelling. Elke keer hoop je net als zij dat het nu beter zal gaan.
Juna houdt iedereen op afstand en loopt weg als het moeilijk is. Ook midden in de nacht. Ook zonder fatsoenlijke kleren aan. Ze zoekt de uitdaging en grenzen op.
Lennon is daarentegen veel ingetogener, zijn problemen lijken minder groot dan die van Juna. Aan het einde benoemen ze dat ook: "Wat zou jij doen als je mij was?" "Ik denk dat ik te anders ben om dat te zeggen."
Heb ik deze leerlingen in de klas? Zeker. Ik weet het alleen niet altijd. Ik hoop dat ik zo meer begrip kan opbrengen. De kansenongelijkheid ('ik ben nog nooit op vakantie geweest') zet me ook tot nadenken aan. Niet iedereen wordt geboren met dezelfde kansen. Wat kun je als docent doen om het leven voor al je leerlingen beter te maken?
Ik raad dit boek ab-so-luut aan.
December 10, 2024
3,5⭐️
Eigenlijk altijd gewoon erg enthousiast over de boeken van Carlie, zo ook nu. Ik vind dat ze elke keer weer bijzondere invalshoeken pakt en mooie, gelaagde personages weet neer te zetten. De setting van een gezinshuis boeit me enorm en je merkt aan alles hoe diep ze in dit onderwerp is gedoken. De herinneringen van de echte jongeren raakten me erg. Waar het voor mij net een beetje scheef gaat, waardoor ik ‘m toch niet naar vier sterren afrond, is dat sluimerende romantische randje. Dat stoorde me in m’n leeservaring en had van mij niet gehoeven.
Eigenlijk altijd gewoon erg enthousiast over de boeken van Carlie, zo ook nu. Ik vind dat ze elke keer weer bijzondere invalshoeken pakt en mooie, gelaagde personages weet neer te zetten. De setting van een gezinshuis boeit me enorm en je merkt aan alles hoe diep ze in dit onderwerp is gedoken. De herinneringen van de echte jongeren raakten me erg. Waar het voor mij net een beetje scheef gaat, waardoor ik ‘m toch niet naar vier sterren afrond, is dat sluimerende romantische randje. Dat stoorde me in m’n leeservaring en had van mij niet gehoeven.
September 21, 2024
5 sterren voor dit boek! Carlie stelt (wederom) niet teleur.
Waar zal ik beginnen? Het is een onderwerp waar nog niet veel over is geschreven en Carlie besloot dat wel te doen. Je merkt door het hele boek heen dat ze zich verdiept heeft in de jeugdzorg en gezinshuizen. Alles voelt zo echt en realistisch aan. Je hebt niets waarvan ik zou denken, hmmm discutabel. Alles voelt echt. Het boek is rauw, echt en af en toe ook best het gniffelen waar. Ik vind deeltijdteckel zo'n leuk gevonden begrip. De personages zijn echt en je kan goed met ze meeleven in hun wereld. De herinneringen tussen de hoofdstukken zijn echt best wel schokkend en je merkt aan alles dat hier zo weinig mogelijk aan is veranderd! Ze passen ook echt goed binnen het verhaal. De schrijfstijl van Carlie is vlot en luchtig, ondanks het zware thema, en je vliegt door het boek heen. Ik kon op het einde ook niet meer stoppen met lezen! Ik raad dit boek echt aan iedereen aan, want mensen moeten weten hoe het zit!
Waar zal ik beginnen? Het is een onderwerp waar nog niet veel over is geschreven en Carlie besloot dat wel te doen. Je merkt door het hele boek heen dat ze zich verdiept heeft in de jeugdzorg en gezinshuizen. Alles voelt zo echt en realistisch aan. Je hebt niets waarvan ik zou denken, hmmm discutabel. Alles voelt echt. Het boek is rauw, echt en af en toe ook best het gniffelen waar. Ik vind deeltijdteckel zo'n leuk gevonden begrip. De personages zijn echt en je kan goed met ze meeleven in hun wereld. De herinneringen tussen de hoofdstukken zijn echt best wel schokkend en je merkt aan alles dat hier zo weinig mogelijk aan is veranderd! Ze passen ook echt goed binnen het verhaal. De schrijfstijl van Carlie is vlot en luchtig, ondanks het zware thema, en je vliegt door het boek heen. Ik kon op het einde ook niet meer stoppen met lezen! Ik raad dit boek echt aan iedereen aan, want mensen moeten weten hoe het zit!
October 26, 2024
Wat een fantastisch boek! Zo fijn dat Carlie het aangedurfd heeft een boek over de jeugdzorg te schrijven. Door haar grondige onderzoek voelde dit boek levensecht. Heel knap! Echt belangrijk dat deze verhalen verteld worden. Heel pijnlijk maar met veel plezier gelezen.
January 23, 2026
Ik had echt niet verwacht dat ik dit boek zo goed zou vinden. Schrijfstijl is soms een beetje cringe maar kan soms ook heel erg mooi zijn.
En omg ik ben zo blij dat er geen romantisch subplot kwam 😭
En omg ik ben zo blij dat er geen romantisch subplot kwam 😭
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 21, 2025
Als “eigen kind” van gezinshuisouders had ik niet verwacht zoveel herkenning te vinden in een boek die niet geschreven is door iemand uit de pleegzorg. Toch weet Carlie een goede representatie te geven aan hoe het kan zijn, van alle kanten.
Ik lijk totaal niet op Lennon, maar toch herkende ik sommige gedachtegangen en gevoelens die hij ervaarde. Dat vond ik eigenlijk moeilijker te lezen dan verwacht haha. Wat maakt dat in denk dat ze de juiste thema’s wist te raken.
Er waren maar twee minpunten aan het boek. De eerste was de zoen tussen Juna en Lennon. Ik vond dit eigenlijk totaal niet nodig en het maakte het verhaal eigenlijk zwakker ipv sterker.
Dat brengt me ook bij het tweede punt. Ik denk dat het realistischer was geweest om te zien hoe ze een broer en zus band zouden ontwikkelen ipv een liefdesband. Dit miste ik zelf erg in het boek, omdat ik dat zelf een van de mooiste dingen vond aan pleegzus zijn, dat het stukje “pleeg” uiteindelijk wegvalt en er alleen nog zus (of broer) over blijft. Ik had het mooier gevonden als dat ook tussen Juna en Lennon was gebeurd en ik denk dat het ook prima passend was geweest voor hun band en hoe ze steeds meer aan elkaar gewend zijn geraakt. Dat had niet bezegeld hoeven worden met een kus ;)
Ik lijk totaal niet op Lennon, maar toch herkende ik sommige gedachtegangen en gevoelens die hij ervaarde. Dat vond ik eigenlijk moeilijker te lezen dan verwacht haha. Wat maakt dat in denk dat ze de juiste thema’s wist te raken.
Er waren maar twee minpunten aan het boek. De eerste was de zoen tussen Juna en Lennon. Ik vond dit eigenlijk totaal niet nodig en het maakte het verhaal eigenlijk zwakker ipv sterker.
Dat brengt me ook bij het tweede punt. Ik denk dat het realistischer was geweest om te zien hoe ze een broer en zus band zouden ontwikkelen ipv een liefdesband. Dit miste ik zelf erg in het boek, omdat ik dat zelf een van de mooiste dingen vond aan pleegzus zijn, dat het stukje “pleeg” uiteindelijk wegvalt en er alleen nog zus (of broer) over blijft. Ik had het mooier gevonden als dat ook tussen Juna en Lennon was gebeurd en ik denk dat het ook prima passend was geweest voor hun band en hoe ze steeds meer aan elkaar gewend zijn geraakt. Dat had niet bezegeld hoeven worden met een kus ;)
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 30, 2025
Prachtig en indringend verhaal.
We volgen Juna en Lennon. Twee jongeren die totaal verschillend opgroeien en dat is ook de kern van het verhaal.
Juna heeft zacht gezegd een klote jeugd: uit huis geplaatst, van opvanghuis naar opvangplek. Samen met haar broertje Syl.
Lennon. Woont nog bij zijn ouders in een mooi huis, mooie jeugd, lieve ouders. Warmte.
En dan beginnen de ouders van Lennon een gezinshuis waar ze crisisopvang voor jongeren zijn. Luna en haar broertje Syl zijn een van de bewoners. Lennon vindt het maar niks, zijn ouders delen, zijn huis delen, en dat met jongeren die allemaal irritant zijn met hun problemen.
Luna is tegendraads en vindt niks goed en maakt ruzie met Lennon.
Maar het mooie van het boek ia dat juist deze twee tegenpolen naar elkaar toe komen op een door de schrijfster mooie manier. Het is duidelijk dat de schrijfster zich heeft ingelezen voor ze dit boek begon, dat lees en voel je. En dat raakt je als lezer, zeker als je zelf met jongeren werkt. Het einde zet je als lezer aan het denken en je kan je eigen invulling eraan geven.
Een moetje voor iedereen die met jongeren werkt.
We volgen Juna en Lennon. Twee jongeren die totaal verschillend opgroeien en dat is ook de kern van het verhaal.
Juna heeft zacht gezegd een klote jeugd: uit huis geplaatst, van opvanghuis naar opvangplek. Samen met haar broertje Syl.
Lennon. Woont nog bij zijn ouders in een mooi huis, mooie jeugd, lieve ouders. Warmte.
En dan beginnen de ouders van Lennon een gezinshuis waar ze crisisopvang voor jongeren zijn. Luna en haar broertje Syl zijn een van de bewoners. Lennon vindt het maar niks, zijn ouders delen, zijn huis delen, en dat met jongeren die allemaal irritant zijn met hun problemen.
Luna is tegendraads en vindt niks goed en maakt ruzie met Lennon.
Maar het mooie van het boek ia dat juist deze twee tegenpolen naar elkaar toe komen op een door de schrijfster mooie manier. Het is duidelijk dat de schrijfster zich heeft ingelezen voor ze dit boek begon, dat lees en voel je. En dat raakt je als lezer, zeker als je zelf met jongeren werkt. Het einde zet je als lezer aan het denken en je kan je eigen invulling eraan geven.
Een moetje voor iedereen die met jongeren werkt.
March 28, 2025
Alleen thuis
Een boek over jongeren die niet meer thuis kunnen wonen. Een serieus onderwerp, en dit boek zet je dan ook zeker aan het denken.
Maar de voor jongeren herkenbare en aansprekende taal - compleet met scheldwoorden en bijdehante opmerkingen - zorgt ervoor dat het scherpe randje eraf is en dat je steeds verder wil lezen.
Alleen thuis barst daarnaast van de bijzondere & lieve personages zoals Juna en Lennon (ik zal zeker nog vaak aan ze denken Carlie), Hanna en James, Melody, oma en niet te vergeten Ernie..
Dat de herinneringen tussen de hoofdstukken in echt zijn, maakt het extra bijzonder. Mooi hoe deze zijn verwerkt in het boek!
Kortom: Een aanrader! (En trouwens niet alleen voor jongeren.)
P.S. Loved de hoofdstuktitels!
Een boek over jongeren die niet meer thuis kunnen wonen. Een serieus onderwerp, en dit boek zet je dan ook zeker aan het denken.
Maar de voor jongeren herkenbare en aansprekende taal - compleet met scheldwoorden en bijdehante opmerkingen - zorgt ervoor dat het scherpe randje eraf is en dat je steeds verder wil lezen.
Alleen thuis barst daarnaast van de bijzondere & lieve personages zoals Juna en Lennon (ik zal zeker nog vaak aan ze denken Carlie), Hanna en James, Melody, oma en niet te vergeten Ernie..
Dat de herinneringen tussen de hoofdstukken in echt zijn, maakt het extra bijzonder. Mooi hoe deze zijn verwerkt in het boek!
Kortom: Een aanrader! (En trouwens niet alleen voor jongeren.)
P.S. Loved de hoofdstuktitels!
November 7, 2024
Een realistisch en leerzaam boek dat zorgt voor leesplezier met een gouden randje
Het is alweer zo’n acht weken geleden dat de zesde youngadultroman ‘Alleen thuis’ van Carlie van Tongeren verscheen. Zoals we inmiddels van haar gewend zijn, schuwt ze ingewikkelde onderwerpen niet. Deze keer koos ze ervoor te schrijven over jongeren, die om verschillende redenen niet thuis kunnen wonen en de frustraties en teleurstellingen die dit met zich meebrengt.
In het begin lees je het verhaal van Juna en Lennon, die qua gedrag en interesses mijlenver uit elkaar liggen, nog door een neutrale bril, maar gaandeweg het verhaal slaagt Carlie erin dat zich steeds meer sympathie voor beide hoofdrolspelers ontwikkelt. Ze laat beide hoofdpersonen meer en meer bij elkaar komen en laat hen een mooie, met vallen en opstaan gepaard gaande ontwikkeling doormaken.
Het verhaal van beide jongeren wordt afgewisseld met harde en emotionele brieven van vier verschillende medespelers. Die zijn enorm van toegevoegde waarde, want ze geven een zeer goede inkijk in de niet altijd fijne werkelijkheid waarin deze jongeren opgroeien. Carlie zorgt daarnaast middels de geduldige rol van pleegouders Hanna en James voor veel begrip voor hun problematische pubertijd.
De gasthuisjongeren in ‘Alleen thuis’ zijn eigenlijk niet anders dan hun leeftijdgenoten, maar ze komen ongewild in een neerwaartse spiraal van grenzen opzoeken en tegen de keer in zijn terecht. Toch laat de auteur hen niet vallen en laat ook de echte jongeren achter hen zien. Ze geeft stof tot nadenken, ook voor docenten, en zeker om hen in te laten zien hoe verschillend jongeren kunnen opgroeien.
Door het hele boek heen merk je dat Carlie zich heel goed heeft verdiept in wat het niet thuis kunnen opgroeien voor jongeren betekent. Door die geweldige research slaagt ze erin het boek van begin tot eind zeer realistisch neer te zetten. En dat doet ze wel zodanig dat de mooi geschreven situaties als filmbeelden aan je voorbijtrekken en ook nog wel even op je netvlies blijven hangen.
Zonder te willen verklappen hoe het afloopt is de keuze van dit einde de beste die de auteur had kunnen maken. Het geeft in ieder geval stof tot nadenken en biedt mooie aanknopingspunten om er met jongeren over in gesprek te gaan. Ze slaagt er ook ruimschoots in om de vraag ‘Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?’ te beantwoorden.
‘Alleen thuis’ is bovendien een prachtig voorbeeld van Carlie’s ontwikkeling als auteur. Sinds haar eerste YA ‘Heerestraat & Rozenlaan’ maakt ze een enorme groei door en persoonlijk vind ik ‘Alleen thuis’ haar beste jeugdroman tot nu toe.
‘Alleen thuis’ wordt gekenmerkt door een helder en niet al te ingewikkeld taalgebruik.
De verhaallijnen zijn prima te volgen door de korte hoofdstukken, die elkaar qua vertelperspectief voortdurend afwisselen, waardoor het leestempo hoog blijft. Ook is de keuze voor hoofdstuktitels i.p.v. hoofdstuknummers een juiste. Het staat geregistreerd als D-boek (14+), maar wordt nergens te zwaar beschreven waardoor ik het ook al wel zou aanraden voor 13+.
Kortom, ‘Alleen thuis’ is een realistisch en leerzaam boek dat zorgt voor leesplezier met een gouden randje en dat terecht vijf sterren verdient.
#alleenthuis #carlievantongeren #blossombooks #gezinshuis #leesbevordering #lezenisleuk #lezenindeklas #leesplezier
Het is alweer zo’n acht weken geleden dat de zesde youngadultroman ‘Alleen thuis’ van Carlie van Tongeren verscheen. Zoals we inmiddels van haar gewend zijn, schuwt ze ingewikkelde onderwerpen niet. Deze keer koos ze ervoor te schrijven over jongeren, die om verschillende redenen niet thuis kunnen wonen en de frustraties en teleurstellingen die dit met zich meebrengt.
In het begin lees je het verhaal van Juna en Lennon, die qua gedrag en interesses mijlenver uit elkaar liggen, nog door een neutrale bril, maar gaandeweg het verhaal slaagt Carlie erin dat zich steeds meer sympathie voor beide hoofdrolspelers ontwikkelt. Ze laat beide hoofdpersonen meer en meer bij elkaar komen en laat hen een mooie, met vallen en opstaan gepaard gaande ontwikkeling doormaken.
Het verhaal van beide jongeren wordt afgewisseld met harde en emotionele brieven van vier verschillende medespelers. Die zijn enorm van toegevoegde waarde, want ze geven een zeer goede inkijk in de niet altijd fijne werkelijkheid waarin deze jongeren opgroeien. Carlie zorgt daarnaast middels de geduldige rol van pleegouders Hanna en James voor veel begrip voor hun problematische pubertijd.
De gasthuisjongeren in ‘Alleen thuis’ zijn eigenlijk niet anders dan hun leeftijdgenoten, maar ze komen ongewild in een neerwaartse spiraal van grenzen opzoeken en tegen de keer in zijn terecht. Toch laat de auteur hen niet vallen en laat ook de echte jongeren achter hen zien. Ze geeft stof tot nadenken, ook voor docenten, en zeker om hen in te laten zien hoe verschillend jongeren kunnen opgroeien.
Door het hele boek heen merk je dat Carlie zich heel goed heeft verdiept in wat het niet thuis kunnen opgroeien voor jongeren betekent. Door die geweldige research slaagt ze erin het boek van begin tot eind zeer realistisch neer te zetten. En dat doet ze wel zodanig dat de mooi geschreven situaties als filmbeelden aan je voorbijtrekken en ook nog wel even op je netvlies blijven hangen.
Zonder te willen verklappen hoe het afloopt is de keuze van dit einde de beste die de auteur had kunnen maken. Het geeft in ieder geval stof tot nadenken en biedt mooie aanknopingspunten om er met jongeren over in gesprek te gaan. Ze slaagt er ook ruimschoots in om de vraag ‘Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?’ te beantwoorden.
‘Alleen thuis’ is bovendien een prachtig voorbeeld van Carlie’s ontwikkeling als auteur. Sinds haar eerste YA ‘Heerestraat & Rozenlaan’ maakt ze een enorme groei door en persoonlijk vind ik ‘Alleen thuis’ haar beste jeugdroman tot nu toe.
‘Alleen thuis’ wordt gekenmerkt door een helder en niet al te ingewikkeld taalgebruik.
De verhaallijnen zijn prima te volgen door de korte hoofdstukken, die elkaar qua vertelperspectief voortdurend afwisselen, waardoor het leestempo hoog blijft. Ook is de keuze voor hoofdstuktitels i.p.v. hoofdstuknummers een juiste. Het staat geregistreerd als D-boek (14+), maar wordt nergens te zwaar beschreven waardoor ik het ook al wel zou aanraden voor 13+.
Kortom, ‘Alleen thuis’ is een realistisch en leerzaam boek dat zorgt voor leesplezier met een gouden randje en dat terecht vijf sterren verdient.
#alleenthuis #carlievantongeren #blossombooks #gezinshuis #leesbevordering #lezenisleuk #lezenindeklas #leesplezier
September 18, 2024
Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?
Is dat het zoveelste gezinshuis, waar de zoveelste (enthousiaste) hulpverleners je opwachten? Tot ze je zat zijn? Of je weer wegdoen omdat je toch niet bij hun past? Of dat jij mag blijven, maar je broertje ergens anders beter op zijn plek is? Dat is namelijk het leven van Juna. Nog geen 16 jaar oud, al vele huizen verder en ouders die er vaak niet voor haar zijn. En dus is Juna boos. Boos op de wereld. Boos op de hulpverleners. Boos op haar ouders. Boos op haar gezinshuisouders. En boos op hun echte zoon Lennon.
Lennon heeft het ook niet makkelijk. Had hij eerst twee ouders die er altijd voor hem waren, nu moet hij zijn huis delen met Probleemgevallen (met hoofdletter). Het zijn tikkende tijdbommen, zij mogen dingen die hij bijna 18 jaar niet heeft mogen doen en hij heeft meer te doen dan zich druk maken over de nieuwe gezinsleden, want hij moet goede cijfers halen, een basketbalbeurs binnenhalen en zijn rijbewijs halen.
Wat is dit een ongelooflijk sterk boek. Het contrast tussen Juna en Lennon is heel goed gekozen. Je voelt met beide goed mee, terwijl hun problemen ver uit elkaar liggen. De voorzichtige ontwikkeling waarbij ze naar elkaar toe groeien is geloofwaardig en mooi. Het is een boek dat een heftig thema behandeld, maar het liet me hoopvol achter ❤️🩹
Het enige puntje van “kritiek” is dat ik graag vooraf, en niet achteraf, had willen lezen dat de herinneringen van de overige leden van het gezinshuis, die tussen de hoofdstukken van Juna en Lennon in staan, echt gebeurd zijn. Dat had mijns inziens de leeservaring nog sterker gemaakt (maar de vijf sterren zijn al binnen, dus de sterren gaan alleen wat meer stralen 😉🌟).
Hartelijk dank voor dit recensie-exemplaar @blossombooks!
Is dat het zoveelste gezinshuis, waar de zoveelste (enthousiaste) hulpverleners je opwachten? Tot ze je zat zijn? Of je weer wegdoen omdat je toch niet bij hun past? Of dat jij mag blijven, maar je broertje ergens anders beter op zijn plek is? Dat is namelijk het leven van Juna. Nog geen 16 jaar oud, al vele huizen verder en ouders die er vaak niet voor haar zijn. En dus is Juna boos. Boos op de wereld. Boos op de hulpverleners. Boos op haar ouders. Boos op haar gezinshuisouders. En boos op hun echte zoon Lennon.
Lennon heeft het ook niet makkelijk. Had hij eerst twee ouders die er altijd voor hem waren, nu moet hij zijn huis delen met Probleemgevallen (met hoofdletter). Het zijn tikkende tijdbommen, zij mogen dingen die hij bijna 18 jaar niet heeft mogen doen en hij heeft meer te doen dan zich druk maken over de nieuwe gezinsleden, want hij moet goede cijfers halen, een basketbalbeurs binnenhalen en zijn rijbewijs halen.
Wat is dit een ongelooflijk sterk boek. Het contrast tussen Juna en Lennon is heel goed gekozen. Je voelt met beide goed mee, terwijl hun problemen ver uit elkaar liggen. De voorzichtige ontwikkeling waarbij ze naar elkaar toe groeien is geloofwaardig en mooi. Het is een boek dat een heftig thema behandeld, maar het liet me hoopvol achter ❤️🩹
Het enige puntje van “kritiek” is dat ik graag vooraf, en niet achteraf, had willen lezen dat de herinneringen van de overige leden van het gezinshuis, die tussen de hoofdstukken van Juna en Lennon in staan, echt gebeurd zijn. Dat had mijns inziens de leeservaring nog sterker gemaakt (maar de vijf sterren zijn al binnen, dus de sterren gaan alleen wat meer stralen 😉🌟).
Hartelijk dank voor dit recensie-exemplaar @blossombooks!
March 14, 2025
“𝘞𝘦𝘦𝘵 𝘫𝘦, 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘣𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘨𝘳𝘪𝘫𝘴𝘫𝘦, 𝘸𝘪𝘫 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘣𝘦𝘪. 𝘋𝘪𝘦 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘮𝘰𝘦𝘪𝘵𝘦 𝘥𝘰𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘯 𝘉𝘭𝘶𝘣 𝘦𝘯 𝘝𝘭𝘦𝘬. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘶𝘪𝘵𝘦𝘪𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘭𝘶𝘬𝘵 𝘩𝘦𝘵 ‘𝘮 𝘸𝘦𝘭.”
Alleen thuis, iets wat herkenbaar voor mij is. Een verhaal dat daardoor ook harder en rauwer binnen komt. Want ik ken inmiddels beide kanten van het verhaal. Ik groeide op. Op verschillende plekken zoals crisisgroepen, pleeggezinnen, behandel groepen, meidengroepen en uiteindelijk eindigde ik bij zelfstandigheidstrainings huizen.Nu jaren later heb ik een eigen gezin, een eigen (T)huis. Werk ik al een aantal jaren zelf op verschillende woonplekken voor jeugdigen zonder een warm, veilig of liefdevol thuis. Waardoor ik wist, dit boek wil ik lezen en heb ik vroeger zelf in de bibliotheek gemist.
Dit was een van de eerste boeken waarvan ik dacht, ja ik wil hierin markeren en schrijven. Omdat het zo herkenbaar was. Een normale zin was voor mij een herkenbare zin met diepgang. Ik denk dat daarom dit boek ook zo goed is. Voor de mensen die er geen weet van hebben is dit een boek dat een inkijkje geeft van hoe het ook kan gaan. Voor iemand die in de jeugdzorg werkt of een opleiding doet is het een boek vol handvaten en gedachtengangen die je zou kunnen volgen. Voor iemand die opgroeit of opgegroeid is in de jeugdzorg is het een boek vol herkenning. Dat maakt dit boek zo ontzettend sterk. Je leest verschillende kanten van dit gezinshuis krijgt allerlei pijnpunten en lichtpuntjes mee en je kunt je zo gemakkelijk inleven in Juna en Lennon. Daarbij is het enorm goed en vlot geschreven. Waardoor je er door heen vliegt en het boek snel op pakt. De jongeren in het verhaal zijn allemaal enorm divers en allemaal bestaand voelend. Alleen thuis is een boek dat ik mijn collega’s zal aanraden.
Dankjewel blossombooks voor het geloven in mij en mijn Instagram vol boeken. En het mogen ontvangen van mijn aller eerste recensie boek!!! Want voor mij was er geen (T)huis maar waren boeken dat voor mij!
Ik geef dit boek ⭐️⭐️⭐️⭐️ sterren en hoop dat er nog meer van dit boeken geschreven gaan worden!
Alleen thuis, iets wat herkenbaar voor mij is. Een verhaal dat daardoor ook harder en rauwer binnen komt. Want ik ken inmiddels beide kanten van het verhaal. Ik groeide op. Op verschillende plekken zoals crisisgroepen, pleeggezinnen, behandel groepen, meidengroepen en uiteindelijk eindigde ik bij zelfstandigheidstrainings huizen.Nu jaren later heb ik een eigen gezin, een eigen (T)huis. Werk ik al een aantal jaren zelf op verschillende woonplekken voor jeugdigen zonder een warm, veilig of liefdevol thuis. Waardoor ik wist, dit boek wil ik lezen en heb ik vroeger zelf in de bibliotheek gemist.
Dit was een van de eerste boeken waarvan ik dacht, ja ik wil hierin markeren en schrijven. Omdat het zo herkenbaar was. Een normale zin was voor mij een herkenbare zin met diepgang. Ik denk dat daarom dit boek ook zo goed is. Voor de mensen die er geen weet van hebben is dit een boek dat een inkijkje geeft van hoe het ook kan gaan. Voor iemand die in de jeugdzorg werkt of een opleiding doet is het een boek vol handvaten en gedachtengangen die je zou kunnen volgen. Voor iemand die opgroeit of opgegroeid is in de jeugdzorg is het een boek vol herkenning. Dat maakt dit boek zo ontzettend sterk. Je leest verschillende kanten van dit gezinshuis krijgt allerlei pijnpunten en lichtpuntjes mee en je kunt je zo gemakkelijk inleven in Juna en Lennon. Daarbij is het enorm goed en vlot geschreven. Waardoor je er door heen vliegt en het boek snel op pakt. De jongeren in het verhaal zijn allemaal enorm divers en allemaal bestaand voelend. Alleen thuis is een boek dat ik mijn collega’s zal aanraden.
Dankjewel blossombooks voor het geloven in mij en mijn Instagram vol boeken. En het mogen ontvangen van mijn aller eerste recensie boek!!! Want voor mij was er geen (T)huis maar waren boeken dat voor mij!
Ik geef dit boek ⭐️⭐️⭐️⭐️ sterren en hoop dat er nog meer van dit boeken geschreven gaan worden!
January 20, 2025
Titel: Alleen thuis
Auteur: Carlie van Tongeren
Serie/Standalone: Standalone
Genre: Young Adult, Fictie 15+
Uitgeverij: Blossom Books
Gelezen van: 04-01-'25 tot 15-01-'25
Pagina's: 293
Exemplaar: Bibliotheek
Flaptekst:
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op iedereen: op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon – maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die ‘Probleemgevallen’ die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Hoe moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om zijn rijbewijs te halen en lekker in zijn eentje te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
Favoriete quote:
'In gedachten blijven opa en oma altijd mijn safe haven. De plek waar ik, ik kan zijn.'
Over het boek:
Dat Carlie van Tongeren een aardig moppie kan schrijven, bewijst ze met dít boek: Alleen thuis. Het derde boek dat ik van Carlie las. En wat heeft ze een groei doorgemaakt!
In 'Alleen thuis' volgen we afwisselend Juna en Lennon. Van winterse drama's tot zomerse verrassingen. Dagen, weken en maanden gaan voorbij, terwijl we beide personages beter leren kennen. Ze worden levensecht neergezet.
Onderbelichte thema's krijgen een podium. Heftige thema's. Maar zonder ergens zwaar te worden. Soms zijn bepaalde uitspraken wat grof. Grof, maar realistisch. Waarheidsgetrouw. Rauw - niet altijd mooi. Maar perfect in diens imperfectie. Een aanrader!
Aantal hartjes: ♡♡♡♡
Auteur: Carlie van Tongeren
Serie/Standalone: Standalone
Genre: Young Adult, Fictie 15+
Uitgeverij: Blossom Books
Gelezen van: 04-01-'25 tot 15-01-'25
Pagina's: 293
Exemplaar: Bibliotheek
Flaptekst:
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op iedereen: op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon – maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die ‘Probleemgevallen’ die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Hoe moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om zijn rijbewijs te halen en lekker in zijn eentje te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
Favoriete quote:
'In gedachten blijven opa en oma altijd mijn safe haven. De plek waar ik, ik kan zijn.'
Over het boek:
Dat Carlie van Tongeren een aardig moppie kan schrijven, bewijst ze met dít boek: Alleen thuis. Het derde boek dat ik van Carlie las. En wat heeft ze een groei doorgemaakt!
In 'Alleen thuis' volgen we afwisselend Juna en Lennon. Van winterse drama's tot zomerse verrassingen. Dagen, weken en maanden gaan voorbij, terwijl we beide personages beter leren kennen. Ze worden levensecht neergezet.
Onderbelichte thema's krijgen een podium. Heftige thema's. Maar zonder ergens zwaar te worden. Soms zijn bepaalde uitspraken wat grof. Grof, maar realistisch. Waarheidsgetrouw. Rauw - niet altijd mooi. Maar perfect in diens imperfectie. Een aanrader!
Aantal hartjes: ♡♡♡♡
March 29, 2025
Alleen thuis is het nieuwe boek van Carlie van Tongeren en gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis kunnen wonen. Het is weer een interessant en aangrijpende Young Adult.
De ouders van Lennon hebben besloten een gezinshuis te openen en uit geplaatste jongeren in hun huis op te nemen. Zoon Lennon is het hier helemaal niet mee eens en zit niet op deze ‘probleemgevallen’ te wachten. Zijn thuis is opeens gevuld met drama, ruzies, woede-uitbarstingen en andere problematiek. Lennon heeft al genoeg dingen waar hij zelf op probeert te focussen; het halen van zijn rijbewijs, slagen voor zijn eindexamens en een basketbalbeurs krijgen. Hij zit niet te wachten om ook nog te moeten dealen met de andere jongeren. Zo komt Juna met haar broertje Sylvester in hun gezinshuis wonen. Juna is boos op iedereen uit haar omgeving, maar is dol op haar broertje. Juna en Lennon kunnen elkaar niet luchten of zien, maar uiteindelijk zullen ze elkaar toch nodig hebben.
Vanuit beide perspectieven wordt dit verhaal belicht en dat maakt dit boek zo onwijs interessant om te lezen. Carlie van Tongeren heeft de personages heel realistisch op papier gezet, zodat je voor zowel Juna als Lennon sympathie kan opbrengen. Daarnaast zijn er tussendoor korte fragmenten te vinden van de andere uit huis geplaatste jongeren, waardoor je ook een inkijkje in hun hoofd krijgt.
Het mooie aan dit boek is dat alle personages een ontwikkeling doormaken, zowel klein als groot. Lennon leert anders naar de jongeren te kijken en Juna ontdekt dat er wel mensen zijn die het beste met je voor hebben. Het boek laat zien hoe schrijnend de situatie van jongeren kan zijn, maar het belicht ook zeker positieve momenten. Hierdoor is het dit boek niet zwaarbeladen om te lezen, maar opent het wel de ogen van de lezer. En ik kan mij voorstellen dat dit boek ook veel herkenning kan opleveren en dat dit een onderwerp is dat een interessant, maar ook dichtbij de werkelijkheid komend verhaal is.
Carlie heeft in ieder geval weer een mooi, integer en maatschappelijk betrokken verhaal neergezet, dat wederom door haar prettige schrijfstijl vlot leest. Dit boek is zeker een aanrader om te lezen!
De ouders van Lennon hebben besloten een gezinshuis te openen en uit geplaatste jongeren in hun huis op te nemen. Zoon Lennon is het hier helemaal niet mee eens en zit niet op deze ‘probleemgevallen’ te wachten. Zijn thuis is opeens gevuld met drama, ruzies, woede-uitbarstingen en andere problematiek. Lennon heeft al genoeg dingen waar hij zelf op probeert te focussen; het halen van zijn rijbewijs, slagen voor zijn eindexamens en een basketbalbeurs krijgen. Hij zit niet te wachten om ook nog te moeten dealen met de andere jongeren. Zo komt Juna met haar broertje Sylvester in hun gezinshuis wonen. Juna is boos op iedereen uit haar omgeving, maar is dol op haar broertje. Juna en Lennon kunnen elkaar niet luchten of zien, maar uiteindelijk zullen ze elkaar toch nodig hebben.
Vanuit beide perspectieven wordt dit verhaal belicht en dat maakt dit boek zo onwijs interessant om te lezen. Carlie van Tongeren heeft de personages heel realistisch op papier gezet, zodat je voor zowel Juna als Lennon sympathie kan opbrengen. Daarnaast zijn er tussendoor korte fragmenten te vinden van de andere uit huis geplaatste jongeren, waardoor je ook een inkijkje in hun hoofd krijgt.
Het mooie aan dit boek is dat alle personages een ontwikkeling doormaken, zowel klein als groot. Lennon leert anders naar de jongeren te kijken en Juna ontdekt dat er wel mensen zijn die het beste met je voor hebben. Het boek laat zien hoe schrijnend de situatie van jongeren kan zijn, maar het belicht ook zeker positieve momenten. Hierdoor is het dit boek niet zwaarbeladen om te lezen, maar opent het wel de ogen van de lezer. En ik kan mij voorstellen dat dit boek ook veel herkenning kan opleveren en dat dit een onderwerp is dat een interessant, maar ook dichtbij de werkelijkheid komend verhaal is.
Carlie heeft in ieder geval weer een mooi, integer en maatschappelijk betrokken verhaal neergezet, dat wederom door haar prettige schrijfstijl vlot leest. Dit boek is zeker een aanrader om te lezen!
December 30, 2024
Wat is Alleen Thuis van Carlie van Tongeren een prachtig boek! Zodra er een nieuwe YA van haar uitkomt ren ik naar de boekhandel en ik snap ook nu weer waarom.
Net als in Grijs kiest Carlie ervoor om het verhaal vanuit twee perspectieven te schrijven. Hierdoor kan je je heel goed inleven in beide hoofdpersonen, Juna & Lennon. Lennons ouders starten een gezinshuis en nu moet hij ineens leren leven met 'Probleemgevallen' in z'n huis. Juna is zo'n probleemgeval en voor haar is het de zoveelste plek waar ze terecht komt. En hoewel ze in het begin niks van elkaar hoeven weten, totdat ze elkaar toch nodig blijken te hebben...
De manier waarop de relatie van Juna & Lennon verandert voelt heel natuurlijk aan zonder veel poespas of rare wendingen. Je groeit langzaam met hen mee en bladzijde voor bladzijde ging ik meer van ze houden.
Alleen Thuis is een hoopvol verhaal, over een super groots en ingewikkeld onderwerp, namelijk jeugdzorg, dat met veel zorg & liefde is geschreven.
Net als in Grijs kiest Carlie ervoor om het verhaal vanuit twee perspectieven te schrijven. Hierdoor kan je je heel goed inleven in beide hoofdpersonen, Juna & Lennon. Lennons ouders starten een gezinshuis en nu moet hij ineens leren leven met 'Probleemgevallen' in z'n huis. Juna is zo'n probleemgeval en voor haar is het de zoveelste plek waar ze terecht komt. En hoewel ze in het begin niks van elkaar hoeven weten, totdat ze elkaar toch nodig blijken te hebben...
De manier waarop de relatie van Juna & Lennon verandert voelt heel natuurlijk aan zonder veel poespas of rare wendingen. Je groeit langzaam met hen mee en bladzijde voor bladzijde ging ik meer van ze houden.
Alleen Thuis is een hoopvol verhaal, over een super groots en ingewikkeld onderwerp, namelijk jeugdzorg, dat met veel zorg & liefde is geschreven.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 11, 2025
Oh wat is het weer een geweldig verhaal wat Carlie heeft geschreven. Carlie schrijft over zulke belangrijke onderwerpen, doet enorm goede research. Dit is ook weer een aangrijpend verhaal maar op de juiste manier geschreven, met respect voor alle partijen. Je wordt het leven van Juna en Lennon ingezogen. De struggles bij beiden zij voelbaar en ja Juna heeft echt heel veel meegemaakt, maar Lennon “moet” er ook maar dealen dat er ineens uithuis geplaatsten kinderen in huis zijn. Wat doet dat met iedereen? Ik ben weer geraakt door het verhaal wat Carlie heeft geschreven. Ik hoop dat zij nog vele boeken gaat schrijven. Weer een hele dikke aanrader dit verhaal.
Flaptekst:
Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op iedereen: op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon - maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die 'Probleemgevallen' die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Heo moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om lekker te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
Flaptekst:
Wat is thuis als je niet meer thuis kunt wonen?
Juna wordt samen met haar broertje Sylvester geplaatst in Gezinshuis Boskant, bij gezinshuisouders Hanna en James, hun zoon Lennon en andere uit huis geplaatste jongeren. Juna is boos op iedereen: op haar moeder, op Ongeschikte Stiefvader Nr. 123, op haar vader, op hulpverleners, op die loser van een Lennon - maar niet op haar broertje, hij betekent alles voor haar.
Lennon heeft het helemaal gehad met die 'Probleemgevallen' die zijn ouders zomaar in huis hebben genomen. Heo moet hij nu zijn eindexamens halen en die basketbalbeurs binnenslepen waar hij al zo lang voor traint? Hij kan niet wachten om lekker te gaan roadtrippen, weg van al het drama en zeker van die irritante Juna. Maar dan gebeurt er iets waardoor Juna en hij elkaar toch nodig hebben.
'Alleen thuis' is gebaseerd op echte verhalen van Nederlandse jongeren die niet meer thuis konden wonen.
October 4, 2024
Ik was tijdens de boekenweek van jongeren op een bookevent in een boekwinkel. Had me voorgenomen geen boek te kopen, maar toen luisterde ik naar een speech van Carlie over dit boek en ben ik gelijk naar de kassa gelopen. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb.
Ik heb nog nooit zo vaak gejankt bij een boek als deze. Zooo mooi en puur !! Ook het waargebeurde element. Ik heb genoten.
Ik heb nog nooit zo vaak gejankt bij een boek als deze. Zooo mooi en puur !! Ook het waargebeurde element. Ik heb genoten.
November 23, 2024
Ik ben zelf een (noodopvang)pleegmoeder. Hoewel wij meestal baby’s of peuters opvangen en de band met biologische ouders daar ook heel anders is, is het verhaal erg herkenbaar geschreven. De avonturen met onze eigen (verwende, biologische 😉) kinderen zijn ook heel herkenbaar en brachten regelmatig een lach van herkenning op mijn gezicht.
October 13, 2024
Sterk begin, daarna ‘verloor’ de schrijver mij een beetje. Het is een verhaal, maar toch ook weer niet en veel losse delen waardoor het geheel niet meer duidelijk is. Het pakt je met momenten en is dan goed geschreven en indrukwekkend, maar met momenten is het ook het tegenovergestelde helaas
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 8, 2025
Prachtig verhaal over een voor mij onbekend thema: jeugdzorg. Vanuit perspectief jongeren die in een gezinshuis wonen (pleegkind en biologisch kind). Mooi geschreven en leest als een trein ondanks de pijnlijke ervaringen (op waarheid gebaseerd helaas). Zeker een aanrader!
February 22, 2026
Realistische Nederlandse roman over hoe het is om op te groeien zonder vaste stabiele thuisbasis. Lijkt me een top boek voor de boekenkast op middelbare scholen. Mooi YA verhaal om jongeren over na te laten denken hoe (niet) vanzelfsprekend hun eigen thuishaven misschien is.
Displaying 1 - 30 of 35 reviews