کافه خنده

by علیرضا لبش

198 pages, Unknown Binding

Reviews

[zeynab]

به زور تمومش کردم
اونقدر حواس نویسنده به خلق اثر محتوایی بوده که یادش رفته طنز باید یه جنبه خنده دار هم داشته باشه!به نظرمن کتاب خسته کننده ایه

[Maryam]

دغدغه‌ی این کتاب اینه که طنز واقعی رو به نمایش بذاره چون این روزها طنز مساوی با هجو شده... خب راست هم میگه!! در کل کتاب خوبی بود ، من دوسش داشتم. بامزه و خنده دار بود و در عین حال درباره‌ی موضوعات مختلفی انتقاد میکرد. بعضی قسمت‌هاش واقعا خنده دار بود و خیلی جاها انتقادهای قشنگی کرده بود. خوشم اومد

[Lucky_daniel_books]

اوّل و در پیشگفتار کتاب اومده و در باب طنز سخن گفته و یه جورایی تفاوتش رو با هجو و هزل بیان کرده و گفته که طنز واقعی در فکر آدم میشینه و گاهی اوقات تلخی هایی داره که بهتره بهشون فکر کرد تا اینکه فقط یک لبخند بزنیم و ازشون رد بشیم.

در طول کتاب که متن رو میخواندم، نویسنده فقط به همین لبخند کفایت کرده و متنش آنطور که در جلد کتاب میبینیم، کافه خنده نیست بلکه بهتر بود اسم کتاب رو 'کافه تبسّم' یا 'کافه لبخند' میزاشت و یه ریتم یکنواختیِ مستقیم داره بدون هیچگونه خنده ی عمیق !
در کل به نظرم، این کتاب برای یکبار خواندن مفید هست و حتّی ممکنه اواسط خوانش تون کنار بگذاریدش ! دلیل داره و اون اینست که این کتاب رو مثل چاشنیِ غذا ، باید خُرد خُرد خواند و مزّه مزّه اَش کرد، و نه اینکه بشینید بکوب و یک ضرب بخوانیدش.😏