تراژدی کرانتز همیشه یک معما باقی خواهد ماند. چگونه قاتل وارد اتاق ملکه شد؟ با چه تهدیدی توانسته بود سه روز پیش او بماند؟ ملکه در بالای پلکان کتابخانه در حالی که چاقویی در پشتش فرو رفته بود پیدا شد. او لباس سوارکاری به تن داشت و به سمت پنجره آمده بود تا برای اولین بار خود را بدون روبند به سربازانش نشان دهد. قاتل در پایین پله ها در حالی که با زهر کشته شده بود افتاده بود. این تراژدی از جنبه های تاریخی، علمی، شاعرانه، عاشقانه و فرقه ای اهمیت بسیاری دارد و همه اینها قابل قبول هستند و می توانند واقعیت داشته باشند.
آنها پادشاه را کشتند چون میخواست تماشاخانه بسازد و حال میخواهند مرا بکشند چون پشت سر هم دارم قصر میسازم. موضوع از جانب ما بسیار طبیعی است؛ خانواده های ما دیوانه وار عاشق هنرند و ذوق خودشان را با نوشتن بسیاری شعر ناکارآمد و نقاشی کردن تابلوهای حقیرانه نشان میدهند. این گونه میخواهند جایگاهی برای خودشان دست و پا کنند و از آنجا که به جایی نمی رسیدند بارها سبک و سیاق تازه ای در پیش گرفتند، چرا که میخواستند در هنر شهره آفاق بشوند .... رویای من اما این است تبدیل به یک تراژدی بشوم ... و این هرگز ساده نیست.
Jean Maurice Eugène Clément Cocteau (5 July 1889 – 11 October 1963) was a French poet, novelist, dramatist, designer, boxing manager, playwright and filmmaker. Along with other Surrealists of his generation (Jean Anouilh and René Char for example) Cocteau grappled with the "algebra" of verbal codes old and new, mise en scène language and technologies of modernism to create a paradox: a classical avant-garde. His circle of associates, friends and lovers included Jean Marais, Henri Bernstein, Colette, Édith Piaf, whom he cast in one of his one act plays entitled Le Bel Indifferent in 1940, and Raymond Radiguet.
His work was played out in the theatrical world of the Grands Theatres, the Boulevards and beyond during the Parisian epoque he both lived through and helped define and create. His versatile, unconventional approach and enormous output brought him international acclaim.
برایم کتاب خاصی بود؛ چون از یکی از مترجمهایش هدیه گرفتهام. از خواندنش لذت بردم. یادآور کارهای شکسپیر بود، هنوز نمیدانم چرا. ترجمهی خوبی دارد. فقط ناشر در نسخهپردازی ضعیف عمل کرده.