What do you think?
Rate this book
De langste één minuut
Stel je voor: je woont net op kamers en rommelt maar wat aan. Plotseling staat je leven radicaal op de kop: je bent onverwacht en ongewild in verwachting. Maar van wie?
In deze spannende jongerenroman in vrije verzen staat Mel voor een beslissende keuze, die ze helemaal alleen moet maken. Tegen wil en dank moet ze stevig op haar benen staan, zichzelf aankijken en zich afvragen: wie ben ik en wat wíl ik?
Anno 2024 hebben jongeren vaker onveilige seks en neemt het aantal abortussen in Nederland toe. Dat terwijl op veel plekken op aarde de keuzevrijheid van vrouwen juist afneemt. Dit boek laat zien en voelen hoe je eerlijk en open een juiste beslissing neemt, wat die beslissing ook is.
In deze spannende jongerenroman in vrije verzen staat Mel voor een beslissende keuze, die ze helemaal alleen moet maken. Tegen wil en dank moet ze stevig op haar benen staan, zichzelf aankijken en zich afvragen: wie ben ik en wat wíl ik?
Anno 2024 hebben jongeren vaker onveilige seks en neemt het aantal abortussen in Nederland toe. Dat terwijl op veel plekken op aarde de keuzevrijheid van vrouwen juist afneemt. Dit boek laat zien en voelen hoe je eerlijk en open een juiste beslissing neemt, wat die beslissing ook is.
- GenresYoung Adult
192 pages, Paperback
First published August 27, 2024
2 people are currently reading
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
July 2, 2025
2.5. Zeker: een belangrijk boek, vanwege het onderwerp (ongewenste zwangerschap en abortus) dat bij mijn weten niet veel voorkomt in YA.
Maar het greep me minder dan ik zou willen. De verse-novel komt minder tot z’n recht omdat er (te) weinig met taal gespeeld wordt. En de personages krijgen te weinig ruimte. De worsteling van Mel (wel of niet) komt net niet lekker uit de verf, misschien wel omdat dit meer woorden nodig had. Voor een verse novel is het boekje aan de dunne kant. En omdat er ook nog bijpersonages de revue passeren voelt het een beetje gehaast.
Maar genoeg gezeurd… want het laatste derde van het boek over de nasleep van Mels keuze voor haarzelf trekt het boek toch over de streep.
Maar het greep me minder dan ik zou willen. De verse-novel komt minder tot z’n recht omdat er (te) weinig met taal gespeeld wordt. En de personages krijgen te weinig ruimte. De worsteling van Mel (wel of niet) komt net niet lekker uit de verf, misschien wel omdat dit meer woorden nodig had. Voor een verse novel is het boekje aan de dunne kant. En omdat er ook nog bijpersonages de revue passeren voelt het een beetje gehaast.
Maar genoeg gezeurd… want het laatste derde van het boek over de nasleep van Mels keuze voor haarzelf trekt het boek toch over de streep.
May 29, 2025
dit
kán
gewoon
niet waar zijn
dit
gebeurt mij niet
Mel overkomt het wel. Ze is zwanger.
ik lees steeds over plegen
plegen dit
en plegen dat
dat is
wat criminelen doen
fraude, strafbaar feit
is er geen ander woord?
doorstaan?
Vrije vers vind ik in het algemeen fijn lezen, omdat het vaak raakt door rake omschrijvingen en weinig woorden. Dit boek raakte mij minder dan dat ik had gehoopt. Sommige delen lazen minder lekker, door bijv. Engelse woorden die niet pasten in de Nederlandse taal.
Toch is het zeker niet slecht, want via vrije vers onderwerpen zoals ongewenst zwanger en abortus ter sprake brengen lijkt mij een goede formule. Ik denk dat het enigszins goed vormgeeft/laat zien hoe 'kort' en veel je kan denken als dit je situatie is, dat je gedachten door elkaar buitelen, haast fragmentarisch, maar tegelijkertijd ook in shock bent/niets weet. Nogmaals 'denk ik', want niet zelf meegemaakt, misschien zie/interpreteer ik dat verkeerd.
Voor jongeren zeker goed leesbaar. Ergens zou het mij niets verbazen als het genomineerd wordt voor Beste Boek voor Jongeren?
kán
gewoon
niet waar zijn
dit
gebeurt mij niet
Mel overkomt het wel. Ze is zwanger.
ik lees steeds over plegen
plegen dit
en plegen dat
dat is
wat criminelen doen
fraude, strafbaar feit
is er geen ander woord?
doorstaan?
Vrije vers vind ik in het algemeen fijn lezen, omdat het vaak raakt door rake omschrijvingen en weinig woorden. Dit boek raakte mij minder dan dat ik had gehoopt. Sommige delen lazen minder lekker, door bijv. Engelse woorden die niet pasten in de Nederlandse taal.
Toch is het zeker niet slecht, want via vrije vers onderwerpen zoals ongewenst zwanger en abortus ter sprake brengen lijkt mij een goede formule. Ik denk dat het enigszins goed vormgeeft/laat zien hoe 'kort' en veel je kan denken als dit je situatie is, dat je gedachten door elkaar buitelen, haast fragmentarisch, maar tegelijkertijd ook in shock bent/niets weet. Nogmaals 'denk ik', want niet zelf meegemaakt, misschien zie/interpreteer ik dat verkeerd.
Voor jongeren zeker goed leesbaar. Ergens zou het mij niets verbazen als het genomineerd wordt voor Beste Boek voor Jongeren?
November 24, 2024
Dit boek wordt omschreven als een jongerenroman, soms zelfs als een Young Adult, terwijl het gemarkeerd wordt als een ’13+’ boek. Voor mij was het dan ook eerder een jeugdboek dan een Young Adult. De taal was nogal simpel en het hoofdpersonage kwam ook jonger over dan ze effectief is. De illustraties hadden voor mij ook niet zoveel meerwaarde.
In het verhaal zelf zitten wel belangrijke thema’s, zoals te maken krijgen met een ongewenste zwangerschap, op eigen benen staan en omgaan met tegenstrijdige gedachten. Er zat dus wel potentie in het verhaal doordat het verschillende hedendaagse thema’s bevat. Toch hadden die voor mij wat dieper uitgewerkt mogen worden.
Het boek probeert ook hip te zijn door bepaalde Engelse woorden te gebruiken, zoals assignments en hugt. Als het boek vanuit het Engels was vertaald, zou ik dit nog enigszins kunnen snappen (al zie ik het daar graag ook vertaald), maar in een oorspronkelijk Nederlandstalig boek is het nogal raar om Engelse woorden te gebruiken terwijl er perfecte alternatieven zijn.
Het boek is daarnaast duidelijk geschreven voor de Nederlandse markt. Met typisch Nederlandse woorden heb ik dan ook niet echt een probleem, maar het is wel jammer dat er achteraan het boek enkel Nederlandse hulpbronnen staan. Dat lijkt me een gemiste kans.
De langste één minuut heeft mij helaas niet kunnen overtuigen, ondanks de potentie vanwege de thematiek van het verhaal. Het was voor mij wat te jeugdig geschreven, ik miste diepgang en het taalgebruik kon me niet bekoren. Mogelijks is het verhaal voor een beginnende lezer wel een goede opzet naar diepgaandere boeken.
In het verhaal zelf zitten wel belangrijke thema’s, zoals te maken krijgen met een ongewenste zwangerschap, op eigen benen staan en omgaan met tegenstrijdige gedachten. Er zat dus wel potentie in het verhaal doordat het verschillende hedendaagse thema’s bevat. Toch hadden die voor mij wat dieper uitgewerkt mogen worden.
Het boek probeert ook hip te zijn door bepaalde Engelse woorden te gebruiken, zoals assignments en hugt. Als het boek vanuit het Engels was vertaald, zou ik dit nog enigszins kunnen snappen (al zie ik het daar graag ook vertaald), maar in een oorspronkelijk Nederlandstalig boek is het nogal raar om Engelse woorden te gebruiken terwijl er perfecte alternatieven zijn.
Het boek is daarnaast duidelijk geschreven voor de Nederlandse markt. Met typisch Nederlandse woorden heb ik dan ook niet echt een probleem, maar het is wel jammer dat er achteraan het boek enkel Nederlandse hulpbronnen staan. Dat lijkt me een gemiste kans.
De langste één minuut heeft mij helaas niet kunnen overtuigen, ondanks de potentie vanwege de thematiek van het verhaal. Het was voor mij wat te jeugdig geschreven, ik miste diepgang en het taalgebruik kon me niet bekoren. Mogelijks is het verhaal voor een beginnende lezer wel een goede opzet naar diepgaandere boeken.
June 22, 2025
"dit
is
de langste
allerlangste
één
minuut
van
heel mijn
leven
mijn hart
staat het soms stil?
mijn ogen zien
dat staafje
met het wit rechthoekig venster
daar komt straks
MIN"
In deze vrije versroman van Diet Groothuis lees je over Mel (18). Ze woont net op kamers en ze studeert.
Ze is al twee jaar samen met Boris, van wie ze houdt, maar op vakantie ontmoet ze Jesse en hij is ook interessant.
Ze rommelt wat aan en dan staat haar hele leven plotseling op de kop: ze is onverwacht en ongewild zwanger. Maar van wie? En... wat nu?
Dit boek gaat moeilijke onderwerpen niet uit de weg. Het thema wordt vanuit verschillende kanten belicht, maar uiteindelijk is het Mel die haar eigen keuze moet maken. Zij moet er immers mee leren leven. Ook als anderen het misschien niet eens zijn met haar keuze.
Dit boek gebruikt lange zinnen zonder hoofdletters en weinig leestekens, waardoor het soms lastig te volgen is. Sommige woorden zijn ingewikkeld.
Hoewel de boodschap duidelijk blijft, voel je de emoties toch minder dan bij andere vrije versromans die ik heb gelezen.
Kortom, het is een interessant verhaal over jezelf leren kennen, om daarna jouw plekje in de wereld te kunnen vinden.
Een goed boek om met andere lezers over in gesprek te gaan.
Steekwoorden: liefde, relatie, ongeplande zwangerschap, keuzes, meningen en emoties.
is
de langste
allerlangste
één
minuut
van
heel mijn
leven
mijn hart
staat het soms stil?
mijn ogen zien
dat staafje
met het wit rechthoekig venster
daar komt straks
MIN"
In deze vrije versroman van Diet Groothuis lees je over Mel (18). Ze woont net op kamers en ze studeert.
Ze is al twee jaar samen met Boris, van wie ze houdt, maar op vakantie ontmoet ze Jesse en hij is ook interessant.
Ze rommelt wat aan en dan staat haar hele leven plotseling op de kop: ze is onverwacht en ongewild zwanger. Maar van wie? En... wat nu?
Dit boek gaat moeilijke onderwerpen niet uit de weg. Het thema wordt vanuit verschillende kanten belicht, maar uiteindelijk is het Mel die haar eigen keuze moet maken. Zij moet er immers mee leren leven. Ook als anderen het misschien niet eens zijn met haar keuze.
Dit boek gebruikt lange zinnen zonder hoofdletters en weinig leestekens, waardoor het soms lastig te volgen is. Sommige woorden zijn ingewikkeld.
Hoewel de boodschap duidelijk blijft, voel je de emoties toch minder dan bij andere vrije versromans die ik heb gelezen.
Kortom, het is een interessant verhaal over jezelf leren kennen, om daarna jouw plekje in de wereld te kunnen vinden.
Een goed boek om met andere lezers over in gesprek te gaan.
Steekwoorden: liefde, relatie, ongeplande zwangerschap, keuzes, meningen en emoties.
September 17, 2024
Wow wow wow.
Ik lees normaal gezien nooit boeken waar het thema van zwangerschap aan bod komt maar ik kan 100% zeggen dat ik "blij" ben dat ik dit boek heb gelezen.
De schrijfstijl van Diet Groothuis is gewwoon geweldig. De manier waarop ze beschrijft wat Mel voelt, hoe ze door al dit heen gaat. Hoe haar familie hierop reageert en hoe ze zig voelt na ... was echt "prachtig".
Ik voelde mee met Mel, ik voelde haar stress, haar pijn, het feit dat ze wist wat ze wou.
Ik raad dit boek zeker aan (zeker aan tieners ik denk dat dit echt een belangrijk verhaal is)
Ik lees normaal gezien nooit boeken waar het thema van zwangerschap aan bod komt maar ik kan 100% zeggen dat ik "blij" ben dat ik dit boek heb gelezen.
De schrijfstijl van Diet Groothuis is gewwoon geweldig. De manier waarop ze beschrijft wat Mel voelt, hoe ze door al dit heen gaat. Hoe haar familie hierop reageert en hoe ze zig voelt na ... was echt "prachtig".
Ik voelde mee met Mel, ik voelde haar stress, haar pijn, het feit dat ze wist wat ze wou.
Ik raad dit boek zeker aan (zeker aan tieners ik denk dat dit echt een belangrijk verhaal is)
April 14, 2025
De unieke versvorm zorgt ervoor dat de moraal en sfeer precies zo overkomen als - waarschijnlijk - bedoeld is. In één zucht uitgelezen.
July 23, 2025
Het nogal jong ogende omslag weerhield me er lang van deze versnovelle/roman in versvorm voor jeugd/YA op te pakken. De manier waarop ik heb kunnen genieten van deze vorm van een verhaal vertellen (die me gevoelsmatig langzaam maar trefzeker in de fuik van het plot rolt) bij de romans van Reid en meer recent 'Het Laatste Jaar' haalde me over dit boek toch uit te proberen.
Nu zeg ik meteen eerlijk dat het thema 'zwangerschap' (of die nu ongewenst, ongepland is of niet) me een extra drempel moet overhalen. Sinds mijn eigen puberteit heb ik nu eenmaal niets meer over dit thema gelezen dat me kon boeien dan wel raken (en dat was een Lemniscaat jongerenroman van een meisje dat 24 uur lang dacht dat ze zwanger was, en guess what: ze was het niet).
Diet Groothuis lardeert de eerste pagina's met een drietal fikse motto's en de zesde pagina van de roman met een gedicht van haar hand dat eerder gepubliceerd is, aldus de voetnoot ter plaatse - dat maakte me niet zo uit, aangezien ik een boek van deze auteur lees en ervan uitga dat alles erin zonder tegenbericht van haar hand is tenslotte.
Dit is meer om te illustreren dat de door de vorm gegenereerde meeslependheid er op pagina 16 nog niet echt in zit.
De manier waarop de kluspapa op pagina 18 de ongewenste tienerzwangerschappen er bij de hoofdpersoon in fietst, is heel ongemakkelijk en geforceerd - en de plotselinge seks op pagina 22 eveneens.
De vrije verzen van dit boek zijn meer een aaneengeplakt gedicht dan de versvorm die ik zo kan waarderen bij eerder genoemde schrijvers. Je kunt daar echt in een flow geraken en de vorm voegt dan enorm iets toe aan de leeservaring.
Deze minuut is fr de langste die er is, want het leest met horten en stoten en de flow ontbreekt voor mij volledig. Dat app- en telefoongesprekken slechts half zijn weergegeven (de tegenpartij in stippeltjes) helpt hier niet bij. Wat voorbeelden voor een indruk:
'hij wil naast me liggen
beetje kroelen
goed
maar meer niet hè'
Of
'en o ja
dat sombere dortoir met die groep
bergbeklimmers die zo vreselijk snurkten
we zijn weer echt een groep'
En
'ik kan het echt niet laten
we neuken niet
heb ik mezelf beloofd
daarom geen condoom
we neuken niet
ik ga alleen een beetje bloot
gezellig op hem liggen
hij meteen klaarwakker
komt een pietsje klaar
ik niet
gisteren met Boris wel'
Ik voel 'm niet, maar hoofdpersoon Mel voelt 'm wel zullen we maar zeggen.
Ik heb moeite met de gedachte dat een tiener/jongvolwassene met een mogelijke ongeplande zwangerschap liever een plasje naar de huisarts brengt voor een zwangerschapstest dan anoniem een zelftest te halen, met als reden dat de winkels pas over een uur open gaan voor zo'n zelftest.
Ik weet niet goed aan wie ik dit boek zou aanbevelen. Ik vind de versvorm niet goed gedaan, hoewel de keuze ervoor rondom dit thema erg goed zou kunnen werken. De tekeningetjes het en der voegen niks toe eigenlijk, en zijn net als het omslag te kinderlijk voor de doelgroep.
De personages blijven van bordkarton, alleen de stereotypisch gelovige vader maakt enige ontwikkeling mee (zij het die van in een haast mokkend kind veranderend omdat hij het vanuit zijn geloof niet eens is met de keuze van de dochter en de steun van haar moeder, zijn vrouw).
Het boek heeft aandacht voor de manier waarop vrouwen beslisrecht hebben ten opzichte van vroeger (de situatie van oma), maar gaat dan weer totaal voorbij aan de rol die een jongen heeft in het al dan niet bezwangeren van zijn scharrel dan wel lover. Dat voelt vrij onnatuurlijk en ongemakkelijk, en is ook wel een gemiste kans als je dit onderwerp voor jeugd wilt aansnijden (en wel achterin de roman een opsomming van de betrouwbaarheid van voorbehoedmiddelen geeft).
Al met al behoorlijk tegenvallend, helaas.
Nu zeg ik meteen eerlijk dat het thema 'zwangerschap' (of die nu ongewenst, ongepland is of niet) me een extra drempel moet overhalen. Sinds mijn eigen puberteit heb ik nu eenmaal niets meer over dit thema gelezen dat me kon boeien dan wel raken (en dat was een Lemniscaat jongerenroman van een meisje dat 24 uur lang dacht dat ze zwanger was, en guess what: ze was het niet).
Diet Groothuis lardeert de eerste pagina's met een drietal fikse motto's en de zesde pagina van de roman met een gedicht van haar hand dat eerder gepubliceerd is, aldus de voetnoot ter plaatse - dat maakte me niet zo uit, aangezien ik een boek van deze auteur lees en ervan uitga dat alles erin zonder tegenbericht van haar hand is tenslotte.
Dit is meer om te illustreren dat de door de vorm gegenereerde meeslependheid er op pagina 16 nog niet echt in zit.
De manier waarop de kluspapa op pagina 18 de ongewenste tienerzwangerschappen er bij de hoofdpersoon in fietst, is heel ongemakkelijk en geforceerd - en de plotselinge seks op pagina 22 eveneens.
De vrije verzen van dit boek zijn meer een aaneengeplakt gedicht dan de versvorm die ik zo kan waarderen bij eerder genoemde schrijvers. Je kunt daar echt in een flow geraken en de vorm voegt dan enorm iets toe aan de leeservaring.
Deze minuut is fr de langste die er is, want het leest met horten en stoten en de flow ontbreekt voor mij volledig. Dat app- en telefoongesprekken slechts half zijn weergegeven (de tegenpartij in stippeltjes) helpt hier niet bij. Wat voorbeelden voor een indruk:
'hij wil naast me liggen
beetje kroelen
goed
maar meer niet hè'
Of
'en o ja
dat sombere dortoir met die groep
bergbeklimmers die zo vreselijk snurkten
we zijn weer echt een groep'
En
'ik kan het echt niet laten
we neuken niet
heb ik mezelf beloofd
daarom geen condoom
we neuken niet
ik ga alleen een beetje bloot
gezellig op hem liggen
hij meteen klaarwakker
komt een pietsje klaar
ik niet
gisteren met Boris wel'
Ik voel 'm niet, maar hoofdpersoon Mel voelt 'm wel zullen we maar zeggen.
Ik heb moeite met de gedachte dat een tiener/jongvolwassene met een mogelijke ongeplande zwangerschap liever een plasje naar de huisarts brengt voor een zwangerschapstest dan anoniem een zelftest te halen, met als reden dat de winkels pas over een uur open gaan voor zo'n zelftest.
Ik weet niet goed aan wie ik dit boek zou aanbevelen. Ik vind de versvorm niet goed gedaan, hoewel de keuze ervoor rondom dit thema erg goed zou kunnen werken. De tekeningetjes het en der voegen niks toe eigenlijk, en zijn net als het omslag te kinderlijk voor de doelgroep.
De personages blijven van bordkarton, alleen de stereotypisch gelovige vader maakt enige ontwikkeling mee (zij het die van in een haast mokkend kind veranderend omdat hij het vanuit zijn geloof niet eens is met de keuze van de dochter en de steun van haar moeder, zijn vrouw).
Het boek heeft aandacht voor de manier waarop vrouwen beslisrecht hebben ten opzichte van vroeger (de situatie van oma), maar gaat dan weer totaal voorbij aan de rol die een jongen heeft in het al dan niet bezwangeren van zijn scharrel dan wel lover. Dat voelt vrij onnatuurlijk en ongemakkelijk, en is ook wel een gemiste kans als je dit onderwerp voor jeugd wilt aansnijden (en wel achterin de roman een opsomming van de betrouwbaarheid van voorbehoedmiddelen geeft).
Al met al behoorlijk tegenvallend, helaas.
September 18, 2024
Recensie exemplaar 💚🧡
(Dutch review because I received a Dutch copy of the publisher.)
Dank je wel @lmbooks.be voor dit recensie exemplaar.
Dit boek is zo speciaal en zo prachtig!
Het is eerst en vooral belangrijk om te weten dat dit boek uit verzen bestaat. Aan de hand van de verzen wordt het verhaal verteld. Er staan ook enkele leuke tekeningen in het boek die het verhaal ondersteunen.
Ik vond deze schrijfstijl super leuk en origineel. In het begin moest ik er wel wat aan wennen, maar na een tijdje ging het heel vlot. Alles wordt zo mooi verteld.
Het gaat over abortus. Dit is een thema die naar mijn mening niet genoeg besproken wordt. De keuze om een abortus te 'plegen' gebeurt niet zomaar. Het woord 'plegen' vind ik eigenlijk ook niet passen. Dit wordt ook in het boek besproken.
Dit boek is zeker een aanrader.
Leerkrachten Nederlands kunnen dit boek perfect gebruiken in hun lessen.
(Dutch review because I received a Dutch copy of the publisher.)
Dank je wel @lmbooks.be voor dit recensie exemplaar.
Dit boek is zo speciaal en zo prachtig!
Het is eerst en vooral belangrijk om te weten dat dit boek uit verzen bestaat. Aan de hand van de verzen wordt het verhaal verteld. Er staan ook enkele leuke tekeningen in het boek die het verhaal ondersteunen.
Ik vond deze schrijfstijl super leuk en origineel. In het begin moest ik er wel wat aan wennen, maar na een tijdje ging het heel vlot. Alles wordt zo mooi verteld.
Het gaat over abortus. Dit is een thema die naar mijn mening niet genoeg besproken wordt. De keuze om een abortus te 'plegen' gebeurt niet zomaar. Het woord 'plegen' vind ik eigenlijk ook niet passen. Dit wordt ook in het boek besproken.
Dit boek is zeker een aanrader.
Leerkrachten Nederlands kunnen dit boek perfect gebruiken in hun lessen.
February 24, 2025
Dit is een boek waarvan je hoort te zeggen: “Dit is een heel belangrijk boek.” En “Dit zouden alle jongeren moeten lezen.” Dat is allebei waar. Maar wat ik vooral wil zeggen is: dit is een heel mooi boek. Een aangrijpend boek. Een hartverscheurend en indrukwekkend boek.
Laat je niet afschrikken door het vrije vers. Ik heb tot mijn spijt weinig met gedichten, maar dit las als een ritmische roman, vol met zinnen die je wil koesteren dan wel arceren. (Maar dat laatste mag ik niet van mezelf). Lezen dus! En doorgeven. Aanbevelen.
Laat je niet afschrikken door het vrije vers. Ik heb tot mijn spijt weinig met gedichten, maar dit las als een ritmische roman, vol met zinnen die je wil koesteren dan wel arceren. (Maar dat laatste mag ik niet van mezelf). Lezen dus! En doorgeven. Aanbevelen.
December 22, 2025
Hele unieke schrijfstijl, waardoor ik bleef lezen. Het verhaal is niet heel uniek of speciaal, maar dat hoeft ook niet doordat het boek anders in elkaar zit dan 'normaal'. Leuk en snel te lezen boek!
Displaying 1 - 11 of 11 reviews