«Το 1485 ο τυπογράφος Γουίλιαμ Κάξτον στην Αγγλία τύπωσε ένα ογκωδέστατο βιβλίο, το οποίο έμελλε αργότερα να θεωρηθεί το πρώτο αγγλικό μυθιστόρημα. Ηταν Ο θάνατος του Αρθούρου του Τόμας Μάλορι. Ο συγγραφέας ήταν ιππότης, με άλλα λόγια αξιωματικός, στην υπηρεσία του κόμη του Γουόργουικ. Πρέπει να έλαβε μέρος στον εμφύλιο Πόλεμο των Ρόδων, που καταταλαιπώρησε την Αγγλία της εποχής του. Η σκοτεινή αυτή προσωπικότητα μοίρασε τη ζωή της ανάμεσα στα πεδία των μαχών, την παρανομία και τις φυλακές, όπου και πέθανε. Ο θάνατος του Αρθούρου γράφτηκε στη φυλακή από τον Μάλορι, αφού ο βασιλιάς Εδουάρδος Δ’ αρνήθηκε να του δώσει χάρη τα τελευταία έντεκα χρόνια της ζωής του που τα πέρασε έγκλειστος. Τότε, λέγεται, συνέλαβε την ιδέα να μελετήσει τις πηγές και να συλλέξει τις αφηγήσεις που απαρτίζουν τον κύκλο του Αρθούρου και των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Υπάρχει ωστόσο και μια διαφορετική εκδοχή: το βιβλίο δεν γράφτηκε από τον Μάλορι αλλά από έναν συγκρατούμενό του που είχε φυλακιστεί για επίθεση και βιασμό».
«Ο θάνατος του Αρθούρου» ανήκει στην ποιητική λογοτεχνία του θρυλικού κύκλου των αφηγήσεων μεσαιωνικής ιστορίας, λαϊκών μύθων, αναφορές ιστορικών προσώπων, άλυτων γρίφων,απόλυτων ιδανικών, μυστηρίου, θριάμβων, προκλήσεων και ατελείωτων δοκιμασιών, σε μια αιώνια προσπάθεια να γίνει το όνειρο πραγματικότητα.
Σε μία εποχή πέρα απο τον χρόνο, όπου η σκοτεινότερη ώρα είναι πριν την αυγή που φωτίζει τον μεσαίωνα
και οι ήρωες στοιχειώνουν συμβολικές απεικονίσεις, μαγικές στιγμές, παραμύθια και ταξίδια σε προϊστορικούς γαλαξίες.
Η μέθεξη γίνεται με συνειδητή μεταφορά του αναγνώστη σε έναν κόσμο βαθιά χαμένο, θαμμένο, πλυμμηρισμένο και αδυσώπητα μαγεμένο απο μεταφορές λατρείας, δοξασίες γεμάτες σύμβολα με άρωμα μεσαιωνικό,
γεύση αρχαϊκών πόθων και αισθήσεις απαράμιλλης ευγένειας, γοητείας, ρομαντισμού, πάθους, γενναιότητας και ιπποσύνης στον βωμό της αιώνιας αγάπης.
Αυτό το έργο είναι η επική προσπάθεια που θα καταλήξει στο νόημα της ζωής, που θα καταρρίψει με δόξα τους θρύλους, θα συγκεντρώσει ανυπέρβλητες μάχες με ορατές και αόρατες δυνάμεις, κυρίως αναμετρήσεις ψυχικής καθαίρεσης και δοκιμασίες πίστης και απιστίας.
Ίσως να αποτελεί σύμβολο στην διπλή προσωπικότητα κάθε ύπαρξης που μπήκε στους γυάλινους πύργους του Κάμελοτ και χάθηκε ανάμεσα στα κάστρα της ποίησης και της μυθολογίας για τη σωτηρία της
ψυχής.
Με αυτοσχέδια και ουσιώδη στοιχεία απο μνήμες αλλοτινές γνωρίζουμε τους κώδικες της ιπποσύνης, της τιμής και της ανδρείας και ψιθυρίζουμε το σύνθημα στην Κυρά της Λίμνης για να μας μεταφέρει στην μυθική Αγγλία που αφθονούσε η μαγεία.
Ο Αρθούρος έγινε βασιλιάς αφού τράβηξε το σπαθί Εξκάλιμπερ απο τον βράχο που το είχε βάλει ο πατέρας του, Ούθερ Πεντράγκον, λίγο πριν πεθάνει.
Άρχισε να συμβουλεύεται με πίστη και αφοσίωση τον μάγο Μέρλιν, έκανε βασίλισσα του την όμορφη και λάγνα Γκουίνεβιρ και έγινε λαμπρός δημιουργός και ηγέτης των ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.
Ο μοναδικός σερ Λάνσελοτ συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στους πιο πιστούς και λατρεμένους ιππότες του και υπήρξε πρότυπο γενναιότητας και ανδρείας.
Η πρωτεύουσα στο βασίλειο του Αρθούρου ήταν το Κάμελοτ. Ένα παραμυθένιο τέμενος περιτριγυρισμένο απο αρχαία μνημεία γέννησης και θανάτου σαν καθρέφτες ενός παγιδευμένου σύμπαντος.
Και απο το ανομολόγητο και το ανεξερεύνητο της μεσαιωνικής Γαλλίας εξορμούν οι ιππότες του Αρθούρου και αναζητούν περιπέτειες. Πολεμούν με τέρατα, πληγώνονται απο τα νύχια σατανικών μάγων ή ποθούν νεράιδες που η αιθέρια ομορφιά τους αποδεικνύεται τοξική, θανατηφόρα.
Οι ιππότες με ψυχές που δεν φοβήθηκαν τα γεννήματα απο σκοτεινές συνουσίες μαγείας, αντιμετωπίζουν κάθε είδος φυσικού και υπερφυσικού κινδύνου.
Απώτερος σκοπός η καθολική αγάπη στην καρδιά μιας γυναίκας, σύμβολο της τάξης ο έρωτας και κέντρο του σύμπαντος τους τα ιδανικά, οι αξίες, η θρησκεία χριστιανικών και παγανιστικών δυνάμεων και η γέννηση του πολιτισμού μέσα στην αναρχία του χάους.
Πόσο υπέροχα και δημιουργικά στήνεται μπροστά στα μάτια μας μέσα απο αυτό το βιβλίο, ένας θρυλικός κόσμος μύθου και λατρείας.
Ένας προάγγελος των λογοτεχνικών εποχών που έπονται, δεν ήταν μια συλλογή ιστοριών, ούτε ένα γραπτό συνοπτικό μύθευμα της εθιμοτυπίας και της ηθικής, ήταν ακόμη ένα απο τα μεγάλα συγγραφικά επιτεύγματα του 15ου αιώνα, αμέτρητες γενιές συγγραφέων, ποιητών και καλλιτεχνών επηρεάστηκαν απο την ξεχωριστή δύναμη του.
Στην Αγγλία του εραστή της σκοτεινής πτώσης απο τη χώρα του υψηλού μυστηρίου, Λάνσελοτ,
του Αρθούρου, του Μέρλιν, ως θεού όρνιου που συνουσιάζεται με ψυχές στον αέρα,
της βασίλισσας Γκουίνεβιρ, με τα πάθη και τα λάθη και της Ωραίας Ιζόλδης,
του ιππότη της διάπυρης, αιώνιας μελωδίας Τρίστραμ, του βασιλιά Μπορς και του βασιλιά Μπαν, του σερ Πέρσιβαλ
και του σερ Παλόμιντες που πάντα θα λατρεύει το άπιαστο και θα κυνηγάει το άπιστο,
μονομάχων που πεθαίνουν πνιγμένοι στη λάσπη του αίματος στις γιόστρες των πρωτόγονων βασιλείων της ανθρωπότητας, γενναίων που μονομαχούν με άλλους γενναίους,
αλλά και με αδάμαστους δράκοντες, ιερά δαιμόνια και στοιχεία, ένας κόσμος καθαρός, πρωτόπλαστος και ανίερα φωτεινός, όπου όλα συμβαίνουν στη φύση και στα κάστρα των προσευχών
και όπου οι γυναίκες κοιμούνται με τους αγαπημένους τους γνωρίζοντας πως μέσα σε μια βραδιά οι μοριακές ουσίες ζωής που χύθηκαν μέσα τους έθρεψαν «τον ευγενέστερο ιππότη που θα δει ο κόσμος».
Αυτό το μυθιστόρημα έχει μία δική του ιδιαίτερη δομή, τεχνική αρχαϊκής γραφής και υψηλή αξία, που αποκτά μαγικές δυνάμεις αν ο αναγνώστης αρνηθεί τη σύγκρουση ανάμεσα στον μυστικισμό και την αντικειμενική επιστήμη της ιστορίας.
Σύμφωνα με τον βρετανικό μύθο ο βασιλιάς Αρθούρος ζει παρέα με μια νεράιδα στο Άβαλον και τις περισσότερες άχρονες ώρες κοιμάται και αναπαύεται.
Μολονότι, ίσως είναι νεκρός απο καιρό, περιμένει την στιγμή που θα τον χρειάζονται περισσότερο οι συμπατριώτες του οπότε και θα ξυπνήσει για να τους σώσει.
Το ίδιο πιστεύω κι εγώ...
♥️♥️♥️🏰⚔️🏰♥️♥️♥️
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς