Death Dance: Suspenseful Stories of the Dance Macabre

by Trevanian (Editor)

An unusual mystery anthology of 14 stories in which dance is put to darker uses such as luring prey, a cold business proposition, etc. Authors inlcude Andrew kennedy, Brendan Dubois, John Lutz and more.

Genres: Fiction

224 pages, Hardcover

First published January 1, 2002

About the author

Rodney William Whitaker was an American film scholar and writer who wrote several novels under the pen name Trevanian. Whitaker wrote in a wide variety of genres, achieved bestseller status, and published under several other names, as well, including Nicholas Seare, Beñat Le Cagot, and Edoard Moran. He published the nonfiction book The Language of Film under his own name.
Between 1972 and 1983, five of his novels sold more than a million copies each. He was described as "the only writer of airport paperbacks to be compared to Émile Zola, Ian Fleming, Edgar Allan Poe, and Geoffrey Chaucer." Whitaker adamantly avoided publicity for most of his life, his real name a closely held secret for many years. The 1980 reference book Twentieth-Century Crime and Mystery Writers listed his real name in its Trevanian entry.

Reviews

[marjinal]

İçinden dansın geçtiği suç, gerilim, polisiye türlerinde öykülerin bulunduğu bir kitap.          Trevanian derlemiş. Hani sanki Trevanian, yaratıcı yazarlık dersi alan öğrencilerine “içinde dans olan öykü yazın” diye ödev vermiş de, öğrenciler de bu denileni yapmış da, Trevanian da bu öykülerden kendisine hitap edenleri toplayıp kitaplaştırmış gibi  bir havası var kitabın.          Öykülerin de ‘şey’ havası var; suç romanları genellikle kalın olur, hani sanki Ölüm Dansı öyküleri bu kalın kitapların preslenmiş (özetlenmiş) hali gibi duruyor kitapta. Suç/gerilim romanlarında  arka, yan konularla bir akış oluşturulur ki, gerilim sağlansın ve okur da havaya girsin. İyi bir gerilim için epeyce bir sayfa yazmak gerekir. Suç romanlarının kalın olması boşuna değil yani. (İyi yazılmış incecik suç romanları  elbette ki var.)          Ölüm Dansı’nda benim tespit edebildiğim bir tane polisiye var. Mizah da katılarak çok iyi yazılmış bir öykü bu. Diğer öykülerin içinden dansla birlikte sadece cinayet geçiyor. Bu öykülerde yeterli akış veril(e)mediği için gerekli gerilim hattı kurulamıyor. Açıkcası ben, Ölüm Dansı öykülerini birer metin olarak okudum. Hani sanki senaryo çalışıyormuşum havasında okudum. Çeviri güzel.

[Işılay Çolak]

Farklı isimlerin kaleme aldığı ölümcül dans öyküleri Trevanian tarafından düzenlenerek bir kitap haline getirilmiş olarak karşımıza çıkıyor. Trevanian'ı uslubu için okuyanlar adına çok iç açıcı olmasa da keyifli ve hızlı okunabilen bir kitap.

[Jankat Berslan Dinçer]

Askerde okuduğum 4. kitap. Trevanian yazmamış bile, farklı yazarlardan kısa hikayeler var. Bazıları fena değil ama çoğu konseptten kopmuş, çoğunun dansla hiçbir alakası yok sadece ana karakterin mesleği dansçılık

[Elijah Caskey]

Very spooky and eerie.

[Kitap Ezgisi]

Yazarın diğer kitaplarını da beğendiğim için (Şibumi, İnfazcı) bu kitabını da aldım. Nasıl olsa güzeldir, diyerek aldığım kitap başka yazarların yazdığı kısa hikayelerden toplanan bir kitapmış meğersem. Açıkçası ben devam eden hikayeleri yani romanları sevdiğim için bende biraz hayal kırıklığı yarattı.
Hikayelerin ortak yanı kitabın da adından anlaşılacağı üzere, dans ve ölüm. Kitap içerisinde ilgi çekici hikayeler olmasına karşılık çok sıkılarak okuduğum hikayeler de oldu. Her hikayede farklı karakter olduğu için bir hikaye bitip diğerine geçerken her seferinde yeni isimler görmek de biraz sıkıcı hal aldı. Kitap hikaye hikaye okunacak olsa belki güzel gelebilirdi fakat ben bir oturuşta birkaç bölüm okuduğum için çok tatmin edici gelmedi. Trevian kitabın başında açıklayıcı bir kısım yazmış. Her hikayenin bir şey öğretmek zorunda olmadığı belirtmiş.
Her hikayede cinayet, polisiye, dans ve aşk bulacaksınız. Eğer bu konular kısa da olsa ilginizi çekiyorsa okunabilecek bir kitap.

[Damla]

ölüm dansı