Twórcy cyklu MROCZNE MIASTA przedstawiają nam swoją wizję Paryża przyszłości.
Choć formalnie dzieło to nie należy do najbardziej znanej serii stworzonej przez Benoit Peetersa i Francois Schuitena, ze względu na "realność" Paryża w przeciwieństwie do wykreowanych miast, to ostatecznie odnajdujemy tu podobną wizję świata-miasta. Pełną architektonicznych detali, futurystycznych obrazów i fascynujących technologicznie projektów.
Luty 2156. Kârinh urodziła się w Arce, kosmicznej kolonii utworzonej przez grupę uchodźców z Ziemi, którzy zerwali wszelkie więzi ze swoją planetą. Młoda kobieta zawsze marzyła o Niebieskiej Planecie, której nigdy nie widziała, a zwłaszcza o Paryżu, mieście odkrytym w cudownie zachowanych księgach. Dlatego bez wahania zgodziła się samotnie pilotować Metro, statek kosmiczny w podróży na Ziemię, przewożący około piętnastu zahibernowanych ciał. Czy jednak coraz częstsze zanurzanie się Kârinh w fantazjach o mieście nie przeszkodzi jej w realizacji jej misji? A przede wszystkim, czy po dotarciu do celu Miasto Świateł XXII wieku będzie takie jakie wyobraża sobie bohaterka? Schuiten i Peeters wyjątkowo porzucają swoje Mroczne Miasta na rzecz przyszłości zakotwiczonej w rzeczywistości, nie rezygnując przy tym z hołdu złożonego utopijnym wizjonerom końca XIX wieku, w którym się specjalizowali. W nawiązaniu do tej publikacji, Schuiten i Peeters byli odpowiedzialni za scenografię i kuratorstwo wystawy o tej samej nazwie, prezentowanej od listopada 2014 do marca 2015 w Cité de l'architecture et du patrimoine, poświęconej wizjom Paryża w czasie i przestrzeni.
Wydanie zbiorcze zostało uzupełnione przez bogato ilustrowane posłowie Wyśnić Paryż.
François Schuiten was born in Brussels in 1956, as the son of two architects. He studied at the Saint-Luc Institute where he met Claude Renard. Together, they created the comics 'Aux Médianes de Cymbiola' and 'Le Rail', as well as three volumes of '9ème Rêve'. François also collaborated with his brother Luc on the series 'Terres Creuses' which was published in the legendary Pilote magazine. His final breakthrough into the mainstream of comics came with his transfer to the more adult Métal Hurlant magazine. In 1980, together with Benoît Peeters, he created the series 'Cités Obscures', in which his love of architecture is magnificently visible.
Eu simplesmente amei essa 'bande dessinée' ou historia em quadrinhos. Principalmente porque eu adoro historias sobre distopias. É legal que a gente nao consegue se situar no tempo, mesmo que se passe no futuro, a referencia é o século 19/20.
Trata-se de uma Distopia que nos dá uma catastrófica visão do futuro de uma das cidades mais míticas da Europa. Muito interessante a contextualização histórica feita no final.
jednocześnie jedne z najpiękniejszych ilustracji jakie kiedykolwiek widziałem w powieści graficznej połączane ze średnią fabułą - szczerze zaskoczyła mnie jej obecność.
Le dessin est très beau, le Paris du futur magnifique. L'histoire est charmante, sensible. Mais la fin n'a pas de sens. Lorsqu'elle s'éloigne dans le vaisseau de ses sauveteurs, on voit derrière le "toit de Paris" intact. Mikhaïl était sûrement bien vivant, et elle aurait pu aller le chercher plutôt que de filer sans un regard en arrière.
This entire review has been hidden because of spoilers.