Van de goden vervuld

by Lucky Fonz III

Als muzikant Mikah na een periode van verdriet probeert bij te komen op het eiland, ontmoet hij aan een strandvuur Hadassa. Omringd door water, tijdelijk buiten de tijd geplaatst, ontstaat tussen hen wat op het eerste gezicht een simpele vakantieliefde lijkt.
Hun gesprekken, gedachten en daden gaan echter verder: Mikah en Hadassa worden door elkaar gedwongen om na te denken over waar ze naar verlangen, waar ze afscheid van moeten nemen, en wat de toekomst betekent op de onvermijdelijke dag dat ze het eiland weer verlaten.

Genres: Fiction

164 pages, Paperback

First published October 24, 2024

Reviews

[Lena · Rating 4 out of 5]

Lief eilandboek over liefde, muziek en religie. Uitstekend voor een lange treinreis.

[Hella · Rating 2 out of 5]

erg onevenwichtig boek met een hoofdpersoon die vanalles probeert uit te stralen wat alle kanten opgaat: van een wild seksleven tot erudiete kijk-mij-eens-niet-van-de-straat-zijn opsommingen, bespiegelingen over het geloof en over zanger zijn ... ik leer hem niet kennen en weet niet wat hij wil vertellen

wel een prachtig citaat waar ik het helemaal mee eens ben:
Elke artiest heeft zijn eigen blinde vlekken, maar er is één blinde vlek die ze allemaal hebben; het idee dat wat hen gemakkelijk afgaat minder waardevol is dan datgene waar ze op hebben gezwoegd. Het is juist precies andersom: de ziel schuilt in de losse pols.
- Lucky Fonz III

[Lies]

dat was een leuk boekje met mooie zinnen.

[Marit · Rating 2 out of 5]

Leest snel weg (want maar 156 pagina's) en raakt helaas kant noch wal. De thema's worden niet genoeg uitgediept om echt ergens toe te leiden.

+ wat hebben Lucky Fonz III en Rob van Essen met koffie verkeerd? Word je daar creatiever van?


over: (bi)seksualiteit en geloof

[Marlies · Rating 3 out of 5]

Ik heb een paar dagen nagedacht over mijn mening over dit boek en ik weet het nog steeds niet zo goed. Het is een lief verhaal van twee mensen die elkaar ontmoeten tijdens een vakantie en die allebei op zoek zijn naar bepaalde antwoorden op levensvragen. 

Lucky Fonz kan goede, mooie zinnen schrijven die ondanks de lengte goed te volgen blijven. Dat is knap. Zijn taalgebruik is zowel poëtisch als rauw, maar doet niet aanstellerig aan, wat niet elke auteur hem nadoet. Maar ik denk dat zijn taalgebruik veel goedmaakt wat ik qua structuur mis. Ik wist niet zo goed waar het verhaal uiteindelijk heenging. Het las als een autobiografisch verhaal dat geschreven is door de auteur om bepaalde dingen zelf te verwerken. En dat mag natuurlijk, ik heb niks tegen autobiografische elementen, maar het las alsof de auteur er iets te veel eigen overdenkingen, beschouwingen en ervaringen in heeft willen stoppen en voor mij werd het daardoor een beetje een warboel wat betreft de boodschap en bedoeling van het boek. Ook bleef het wat beschrijvend, als een soort verslag van een toeschouwer. Ik denk dat ik de essentie van het boek niet te pakken heb weten te krijgen.

Desondanks zou ik toch een volgend boek lezen, want ik ben benieuwd naar de ontwikkeling van Lucky Fonz als auteur.

[Marije · Rating 3 out of 5]

‘Elke artiest heeft zijn eigen blinde vlekken, maar er is één blinde vlek die ze allemaal hebben; het idee dat wat hen gemakkelijk afgaat minder waardevol is dan datgene waar ze op hebben gezwoegd. Het is juist precies andersom: de ziel schuilt in de losse pols.’

[Marit · Rating 4 out of 5]

Literair gezien kan ik hier van alles op aanmerken maar ik heb het met zoveel plezier gelezen en soms is dat het enige wat telt: 4💫✨

[Kirsten Gorter · Rating 4 out of 5]

Prachtig! Oef, en dat einde..

[Jona Meijer · Rating 4 out of 5]

lief ja gewoon lief of zoet of beetje bitter zoet maar dan weer lief

[Freek de Koning · Rating 3 out of 5]

Er is hier best wat op aan te merken, maar Dide zei dat ik het in een klap moest uitlezen en ze had gelijk, het is een perfect zondagsboekje. De paragrafen over het goddelijke waren perfect voor mijn sinds kort door geloof geobsedeerde hoofd en ik kan zo goed begrijpen dat het geluid van steentjes en schelpen onder een langzaam draaiende fietsband voor een absolute ervaring zorgt.

[Iris · Rating 4 out of 5]

Lekker boekje uitgelezen op het strand in Terschelling, wat erg passend was. Leest heerlijk weg en is erg rijk geschreven. Aanrader voor een mooie zomerdag.

[Petra De Graaf · Rating 5 out of 5]

Vlieland, liefde en mooie taal

[Hanneke Dijkhuis · Rating 3 out of 5]

Het eilandmeisje in mij is een gelukkig mens
Genoten van Vlieland door de ogen van een ander, zorgeloos en fijn

[Annadwolf · Rating 3 out of 5]

‘Elke idylle kent een stilzwijgen’ (107)

[Annelin Pesman · Rating 4 out of 5]

Wat een heerlijk boek. Fijn om even in het hoofd van Lucky Fonz te zitten. Gelezen aan zee en het antwoord op waarom je graag naar het strand gaat, vond ik heerlijk herkenbaar;

“De ritmische ruis van de golfslag maakt me rustig, en het geluiddempende zand gunt elk gesprek een intimiteit die je van tegels of bakstenen niet hoeft te verwachten.”

[Roos Books · Rating 4 out of 5]

Een leuk boekje, lekker kort, poetisch geschreven, op een open manier bespreekt het seks, lust, religie en suicidale gedachten, hoewel het op dit laatste toch minder diep ingaat. Voorgelezen door Lucky Fonz zelf, met zijn licht lispende stem gaf dat extra karakter aan het boek. Een genietertje

[Kaj V. · Rating 5 out of 5]

my bae

[Maaike Liesting · Rating 3 out of 5]

Mooi boek, heel poëtisch geschreven. Vond het leuk hoe veel focus er was op geluid en ritme, want hoe vaak let je daar op? Ook de neutrale, open blik op seksualiteit vond ik mooi omschreven.

Toch 3 sterren omdat ondanks dat het uit mooie stukken bestaat ik niet helemaal in het verhaal zelf kwam.

[Lotte Voermans · Rating 4 out of 5]

Het is een kort lief verhaaltje, over 2 mensen die elkaar leren kennen met de daarbij horende gedachten en herinneringen. Maar dan op een hele mooie en leuke manier geschreven. Waardoor het diepgang heeft, maar toch heel licht voelt.

[Meesolas · Rating 4 out of 5]

Een heel mooi, persoonlijk - en verhuld biografisch, denk ik - verhaal over een jongeman wiens gedachtengangen en opvattingen net zo diepgravend (zielroerend zoals hij zelf zou zeggen), interessant, komisch en vooral authentiek zijn als dat ik van Lucky Fonz gewend bent.

[Doortje · Rating 2 out of 5]

Heel veel nietszeggende woorden achter elkaar. Micah is Otto of juist niet? Ze klinken in ieder geval beiden vrij vol van zichzelf.

[Pien M · Rating 3 out of 5]

mooie zinnen maar ook een beetje nietszeggend

[Nadia · Rating 4 out of 5]

Ik vind het boek extra leuk omdat ik de schrijver heb zien spreken op een panel. Ik was meteen fan van z’n taalgebruik en gedachtesprongen en het boekje is precies zoals hij sprak.

[Grietleest · Rating 4 out of 5]

Je mag een gegeven paard nooit in de bek kijken. Behalve natuurlijk als je eerlijke recensies maakt en je een recensie-exemplaar krijgt van @uitgeverijpluim. Dan is het je morele plicht om dat paard in de bek te kijken zoals je nog nooit een paard in de bek gekeken hebt.

Dit klein boekje is een oase van schone, deugddoende rust. Het neemt je mee naar een eilandje waar Mikah Hadassa ontmoet bij een strandvuur.
Het klikt tussen die twee en er ontstaat iets wat doet denken aan een vakantieliefde maar het zo noemen zou oppervlakkig zijn. De gesprekken tussen de twee zijn zo vervuld van levensvragen en filosofische vraagstukken dat je niet anders kan dan zelf reflecteren.
En dat allemaal met ruisende duinen op de achtergrond.

Lucky fonz III is muzikant, dit is zijn eerste roman en wat mij betreft meteen een schot in de roos. Zijn poëtische mijmeringen over het leven vanuit het oogpunt van een muzikant zijn om van te smullen.

"Geen plek op aarde klinkt als het strand, maar niemand heeft het daar ooit over. Als je mensen vraagt 'waarom ga je eigenlijk naar het strand?' zullen ze antwoorden: 'Het is mooi om de zee te zien, het zand voelt lekker, en er is frisse lucht en gezelligheid.' De meeste mensen zeggen niet: 'De ritmische ruis van de golfslag maakt me rustig, en het geluiddempende zand gunt elk gesprek een intimiteit die je van tegels of bakstenen niet hoeft te verwachten.'"

"Luisteren is zo vanzelfsprekend, en gebeurt zo automatisch, dat men pas over geluid spreekt als het verdwijnt. Niemand zegt ooit tegen hun geliefde: 'O liefste, wat breng je elke dag toch mooie geluiden met je mee, met je mooie stem en je lieve voetstappen', maar als de relatie uit gaat zeggen ze, ontroostbaar, tegen hun beste vriend: 'Het is allemaal zo stil ineens.'"

[Aukje · Rating 4 out of 5]

Een boek als een zomerbries: op zachte en lichtvoetige wijze worden grote levensvragen besproken. Poëtische taal, zomer en Vlieland. Wat wil je nog meer?
De muziek van Lucky Fonz ken ik niet echt, maar het boek heeft me er absoluut nieuwsgierig naar gemaakt!

“Elke artiest heeft blinde vlekken, maar er is één blinde vlek die ze allemaal hebben: het idee dat wat hen gemakkelijk afgaat minder waardevol is dan datgene waar ze op hebben gezwoegd. Het is juist precies andersom: de ziel schuilt in de losse pols.”

“Hoe ze dan plotseling, maar altijd maar voor heel even, snappen dat schoonheid niet in de natuur en de dingen zit, en ook niet in henzelf, maar dat ze ontspringt uit de dans daartussen.”

[Simon · Rating 3 out of 5]

snapte er geen bal van maar ik denk dat het mooi was

Maar die dokters hadden het niet over mijn psyche toen ze opschreven dat ik altijd gezond ben geweest. Ze hebben nooit geweten hoe ziek ik ben geweest. (p.24)

Als dit ware liefde was, dan zou er nog genoeg tijd in de toekomst zijn om elkaars neuroses te romantiseren. (p.84)

Na een derde zoekpoging appte hij me: ‘Het bestaat niet. Of het bestaat niet meer. Of het bestaat wel, maar alleen voor jou, niet voor mij. Ik vermoed dat je het hebt gedroomd.’ (p.89)

[Zwaan Schouten · Rating 4 out of 5]

Zo veel was te herkennen van het eilandje Vlibiza en het was duidelijk te herkennen dat Lucky Fonz zijn eigen leven als inspiratie heeft gebruikt. Het was makkelijk en snel te lezen, maar het verhaal was beter dan het taalgebruik. Ik vond het interessant om over geloof te lezen, in alle vormen en maten en waar de grenzen van geloof liggen.

[Katja Smit · Rating 3 out of 5]

Bij vlagen mooi geschreven, maar geen boeiend geheel wat mij betreft. Hoe autobiografisch is dit verhaal? Ik zou wel benieuwd zijn naar een tweede boek, dat niet over een zanger gaat en dat verder af staat van het leven van Lucky Fonz III.

[Marijke Plante · Rating 3 out of 5]

Graag geluisterd, voorgelezen door de schrijver.

Het stukje over de rol van een man met traag zaad in een fertiliteitstraject vond ik mooi, had ik nog niet eerder vanuit dat perspectief gelezen/geluisterd.

[Anne Jet van Orden · Rating 4 out of 5]

Zielenroerselen— mooi woord