Geç Kalanlar Kümesi

by Ezgi Tanergeç

Başkalarını nasıl bilirsiniz?

Hakikati bu kadar uzaktan görebilir misiniz?

İlk romanı Devridaim’le 2022 Turgut Özakman İlk Roman Ödülü’nün ve 2024 Orhan Kemal Roman Armağanı’nın sahibi olan Ezgi Tanergeç, bu kez, ezelden beri kendi kuyruğunun peşinde dolanan insanlığın bizzat yarattığı yeni nesil tehditlere odaklanıyor. İronik ve zengin bir dille kaleme alınan Geç Kalanlar Kümesi, vicdan azabının gölgesinde yıllar sonra bir araya gelen dört eski arkadaşın, geçmişteki gizli ortaklıklarının izlerinden kaçmaya çalışırken kendilerini yepyeni bir antlaşmanın içinde bulmalarını konu ediniyor. Sıradan insanların yaşamlarından sıradışı bir hikâye evreni yaratan Tanergeç, sahte profiller, gizemli personalar, travmalar, başka hayatların çekiciliği, kadim kadınlık sorunları ve dostluğun göreceli tanımıyla inşa edilmiş çarpıcı bir kurguya imza atıyor.

“Çok saçma. Biz… dördümüz… bu yaşımızda, benim evimde… Eylül’ün salatasından ayıklayıp tabağının kenarında biriktirdiği boynu büyük maydanozcuklar, Simge’nin saçından ve parmaklarından yavaş yavaş söküp masaya bıraktığı tokalar ve yüzükler, Anıl’ın ayağına küçük gelen pembe, kalpli ev terlikleri… Bizi bir araya getiren neydi? Kaderin hangi büyük oyununun minik piyonlarıydık da birbirimizi bulmuştuk? O gün geç kalmamız mıydı tek ortak yönümüz? Bu dörtlünün teknik olarak doğru, anlamca eksik, adını koyamadığım tuhaflığı yüzünden işte yine diken üstündeyim.”

248 pages, Paperback

Published September 26, 2024

Reviews

[Baris Karahan · Rating 4 out of 5]

Birkaç hafta önce aynı yazarın Devirdaim kitabını okumuştum. Oldukça beğenmiştim. Özellikle yazarın ilk kitabı olduğu göz önüne alındığında bir ilk kitapta az rastlanan olgunluk vardı. 3 farklı zamanla oluşturduğu katmanlı kurgusu ve bu katmanların birbirine bazen hafifçe bazen de olay örgüsünü belirleyecek şekilde teması kitabın itici gücünü oluşturuyordu. Bu kitap da benzer şekilde bir geçmiş-şimdi eşzamanlılığıyla ilerliyor. Liseden aynı sınıfın 4 benzemezinin bir araya -hem o zaman hem şimdi- bir araya gelişleri ve akabinde yaşanan olaylar şeklinde özetlenebilir hikaye. Sona doğru heyecan ve sürükleyicilik dalgası artsa da ben ilk kitabın kurgusunu daha bir beğenmiştim. Fakat bu kitap da kendini sonuna kadar heyecanla kadar okutuyor ve gayet iyi kurgulanmış.

Ama yazarlarda asıl istidat meselesi kurgu değil bence.

Genç yazarlardan beni en çok iten şey sahtelik ve hayatın içinden olmama durumu. Ancak Ezgi Tanergeç'in kitaplarında karakterleri , durumları ve özellikle diyalogları çok doğal. Bu da ziyadesiyle çekici bir durum. Kitapların asıl itici gücü de kurgusundan ziyade dili. Bunun dışında karakterlerin özellikle iç seslerine yansıttığı hayat hakkında ve duygu durumlarına dair psikolojik  tespitleri altı çizilesi, aforizma  tadında cümlelerden oluşuyor. Ezgi hanım okuyucuya "Biz de boş değiliz , gümbür gümbür de geliyoruz" mesajını veriyor.

Ayrıca kitabın sevdiğim bir diğer yönü de kadın karakterler üzerinden memlekette kadınların rolü ve yaşadıklarının bir iç dökümünün yapıyor olması. Evliliklerin, kadının evliliklerdeki rolünün ağırlığından ve bekar kadınlara toplumun ötekileştirici tavrından dem vuran çok dozunda bir tespit-eleştiri durumu da mevcut.

Ezgi Tanergeç şans verilmeyi, okuyucu tarafından desteklenmeyi fazlasıyla hak eden bir yazar. Her iki kitabını da okumanızı tavsiye ederim. Dimağda bıraktıkları tad ziyadesiyle güzel.

[Renklikalem · Rating 2 out of 5]

“O yıllara ait şarkılara ne vakit dönsem içime su gibi işlediklerini görüyorum. Kokuları bile var. Bir yere gitmek istediğinde yollara, birini hatırlamak istediğinde fotoğraflara gerek yok. Zaman makinesi nedir ki şarkıların yanında. Neye eşlik etmişse zamanında, yıllar sonra istesen de istemesen de taptaze getiriyor onu sana. O getirdiği kişinin ortamın kokusu artık o şarkıya ait. Bazen bahar gibi kokuyor, bazen korku gibi, bazen acı gibi… Bir şarkıyı ilk kez dinlediğimizde onun hayatımızın bütün izlerinin kaydedildiği bir flash bellek olacağını bilsek şarkıya karşı tutumumuz ne olurdu acaba?”

Bir arkadaş grubunun yıllar sonra hem birbirleriyle hem kendileriyle yüzleşmelerini okuyoruz Geç Kalanlar Kümesi’nde. Türkçe Edebiyat severlere doksanlar esintili bir metin.

Bir de bu şarkıyla ilgili yıllar sonra gelen bir aydınlanma yaşadım. Bir yerde okudum, Teoman aslında bu şarkıyı annesi için yazmış. Bizim sığ ergen bakış açımızla bu şarkıyı nasıl dinlediğimizden bahsetmeyeceğim elbette:) Ama sözlerinin bize anlattığı şu hikayeye bakar mısınız? Adeta zamanın ötesinden gelen yerli ve milli bir Edouard Louis, Annie Ernaux değil de ne!🥲🩵

Laf lafı açıyor, şarkılar başka şarkıları hatırlatıyor, bir kitap diğerini kovalıyor. Hayatla başedebilmenin benim için son otuz dokuz yıldır en iyi formülü bu zaten.

Bu da gecikmeli bir Şubat ‘25 @yazarıylakonusanlar okuması hatırası 📸

[Özge YILMAZ DOĞAN · Rating 3 out of 5]

Kitaptan bende kalanlar:
- İstediklerini yapamama durumunda B planı yapmak istemediklerini yapmama özgürlüğünü seçmek midir? Peki kaçırdıkların ne olur ? Mutlu olur musun?
- Kötü gününe tanık olanlara, eksiklerini bilenlere kolay yüz çevirebilirsin, hatırlamak istemiyorsan istemiyorsundur!
- Ehli olmayanların elinde kelimeler silah olabilir. Özellikle hatalar değil kişinin kendisi hedef alınıyorsa.

[Gulcin · Rating 4 out of 5]

Yazarın ikinci kitabı, yine başarılı.
İlk kitabın bendeki yeri başka ama bunu da beğendim.
kurgu yine başarılı. hikayenin bazı kısımları ben de olmasa da olurdu duygusunu yarattı ama kitap altı gitti. hele ilk 100 sayfa uçtu gitti diyebilirim.
Konudan öte, yazarın dili öyle güzel ki insan okurken bambaşka bir keyif alıyor.
bir sonraki kitabı da listemde, mutlaka okuyacağım.

[Naz Ciftci · Rating 2 out of 5]

eh iste

[Zumrut T · Rating 3 out of 5]

Kurgu, konu gayet yerinde. Kadınsalmsorunlar vb çok yerinde ama şu hacker, siber saldırı vb olmasaydı tadından yenmez olacaktı. Sanki romana zorla sokulmuş gibi geldi bana.