Als Helena Vaels, restauratrice van schilderijen, ‘s avonds in een koud kerkje de spots aanzet en haar werk bewondert, denkt ze moederziel alleen te zijn. In een hotel in de binnenstad doet een kamermeisje een gruwelijke ontdekking. Op het bed ligt het naakte lichaam van een politicus. Hij lijkt gewurgd tijdens een seksspelletje. Geld, kunst, politiek, macht, liefde en dood verstrengelen zich in een raadselachtig kluwen waarbij elk nieuw spoor meer vragen dan antwoorden oplevert. Hoofdinspecteur Liese Meerhout kan uiteindelijk de touwtjes aan elkaar knopen, maar door de uitkomst is ze helemaal van de kaart.
Let me immediately clear out a misunderstanding: neither the garden nor any secret garden have any meaning whatsoever in the story. Writing this review, I had to stretch my memorial capacities to the limits to even realize that the one of the characters is at a certain point described as having a garden, in which absolutely nothing happens that has any bearing on the rest of the story. So why title this book "The Secret garden"? Don't ask me, ask Toni Coppers.
The story is pretty cliché here. Someone gets murdered and in the end, it is once again the rich society figure and successful businessman who is behind it all. Hey, just like in every other Liese Meerhout novel!
This Liese character is starting to be the biggest problem for me to enjoy Coppers' novels. Why would I be interested in her? She is (1) not exceptionally young or good-looking, (2) not funny, (3) no special type of genius, (4) not eccentric and (5) always in a bod mood. While the case around her is more or less automatically solved by the circumstances, she spends her time having silly rows with her (equally uninteresting) boyfriend and generally pissing people off.
Apart from all that, Coppers still writes better than Pieter Aspe.
Opnieuw een boek van Toni Coppers in mijn missie om zijn volledige collectie te lezen. Vervaal over verschillende moorden en kunstcriminaliteit. Kunst vind ik een minder interessant onderwerp, wel weer goede opbouw naar de oplossing van de hele zaak.
Een van de eerste boeken uit de reeks met Liese Meerhout. Ze werkt in Brussel bij de dienst die criminaliteit in de kunstwereld onderzoekt. Denk dan aan diefstallen, maar ook vervalsingen, diefstal op verzoek voor eigen gebruik want de topstukken kunnen toch niet verkocht worden. Deze keer wordt haar raad gevraagd bij onderzoek van een moord. Een vrouw die in een kerk schilderijen opkuiste, is dood aangetroffen. Moord door een stel junkies is de al te snelle conclusie. Maar waarom is het schilderij zelf verdwenen? Een schilderij van een onbekende schilder, zo onbekend dat er letterlijk niets van terug te vinden is. Toch was dit onbeduidende schilderij opgenomen in een topcollectie om door de EU te reizen.
Kort daarna wordt een aan lager wal geraakte schilder dood terug gevonden. Om nog te zwijgen van de vervelende positie waarin een EU ambtenaar teruggevonden wordt. Is er een verband en indien ja, welk verband?
Liese Meerhout zet haar vriend en kunsthandelaar Simon in voor het oplossen van de zaak. We krijgen een inkijkje in hun relatie die geen normale relatie is. Maar wat is normaal? We hebben het over Liese, daarmee doe je niet wat je wilt. Chaotisch, humeurig in de ochtend zolang er geen koffie in gegaan is, koppig en eigenzinnig, niet luisteren. Dat is het wel ongeveer.
Het boek leest opnieuw heel vlot en zit goed in elkaar. Het uitdiepen van de schilderijen die aan bod komen, is wel heel goed neergeschreven. Toni Coppers heeft hiermee ook weer duidelijk gemaakt dat hij weet waarover hij schrijft en ons iets wil bijbrengen. Alleen vond ik dat er deze keer iets teveel aandacht ging naar Lieze en dat is wellicht niet de bedoeling. We weten uiteraard graag hoe het in haar privéleven verloopt, maar het mocht iets korter, dit vind ik althans. Al bij al een goed boek met een goed uitgewerkt plot. Ik geef hieraan 3,5*.
De Geheime Tuin van Toni Coppers is het derde boek van deze auteur dat ik lees. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog, want Engel (het vorige boek in de reeks) is één van mijn favoriete thrillers. Dit boek kon de verwachtingen echter niet inlossen. Al vrij snel vond ik het verhaal niet aangrijpend of meeslepend. Het was dan ook teleurstellend dat het al vrij snel duidelijk werd waar dit verhaal naartoe ging. En dat is natuurlijk hetgeen je net niet wil bij een thriller.
Toch zal ik het volgende boek in de reeks lezen, want Toni Coppers heeft een enorm mooie schrijfstijl. Daardoor lezen zijn boeken enorm vlot en heb je echt het gevoel dat je het onderzoek vanuit de ogen van Liese meevolgt.
Dit boek is mijn favoriet tot nu toe in de Liese Meerhout-serie. De drie moordzaken die wel of toch niet met elkaar verbonden zijn, Liese die zich erin vastbijt, de onderliggende subtiele boodschap die Coppers overbrengt, de betekenis van de boektitel die duidelijk wordt, en de spannende ontknoping!
Wat ik leuk vind aan series is het terugkeren van vertrouwde personages en hun karakteropbouw. Zo ook in deze serie en samen met de geweldige plot maakt het dat ik dit derde deel wéér toffer vond dan het voorgaande boek. Dat belooft wat met nog zovele boeken te gaan in deze reeks!
Hartelijk dank aan Toni Coppers en de uitgever voor het recensie-exemplaar.
3.5* ik ben Liese in Antwerpen gewoon, dus het was even wennen aan de nieuwe personages. Het verhaal kwam iets moeilijker op gang vond ik en je merkt wel dat de schrijfstijl van Coppers nog meer schwung krijgt in zijn latere boeken. Maar het blijft wel een goeie Coppers met fijne personages en een intrigerend plot.
Het derde deel van de Liese Meerhout reeks "De geheime tuin" is leest erg vlot en neemt je geleidelijk aan meer en meer mee in de gedachtenwereld van het hoofdpersonage. Eens je aan het boek begint kan je het niet meer wegleggen. Ik heb ervan genoten.
Fijn en vlot leesbaar, wel minder verrassend en niet zo geloofwaardig als de vorige boeken. Wel nog steeds fan van Brussel als setting en alle kunst die vermeld wordt. Dus zal zeker nog uitlenen via cloudLibrary
Heb er nu drie van deze serie gelezen en het zijn heerlijke vakantieboeken, met net een wat bijzonderdere invalshoek dan sommige andere politiethrillers. Maar heel veel diepgang zit er ook weer niet in, gewoon lekker beetje spannend weglezen
Ook deze Coppers leest vlot en aangenaam en het verhaal zit mmoi in elkaar verweven. Beetje stereotiepe karakters bij momenten, maar zeker de moeite om te lezen.
Veel personages- veel linken - veel spanning, aan te raden :) al blijft zwerfvuil van Toni mijn favoriet. Misschien is dat omdat dat de eerste was van hem dat ik heb gelezen.