Küçük Kardeşim

by Jean-Louis Fournier, Hazel Bilgen (Translator)

Birbirinden tamamen farklı iki erkek kardeş.

Büyüğü çapkın, geveze, özgüvenli, tembel, sözcüklere âşık Jean-Louis.

Küçüğü çekingen, ketum, utangaç, sınıf birincisi, sayılara tutkun Yves-Marie.

Zıt karakterlerine karşın, birbirine son derece bağlı bu iki kardeşin Arras kentinde geçen yer yer mizahi, yer yer hüzünlü hikâyesi.

“Küçük Kardeşim” Fournier’nin büyük aile anlatısının –şimdilik– son halkası. Yitirilen bir kardeşin hatırasına yazılmış veda sözcükleri.

“Kardeşim bir ses olsa, gülümseyen bir sessizlik olurdu herhalde.”

144 pages, Paperback

Published September 23, 2024

About the author

Auteur prolifique, Jean-Louis Fournier a toujours su mêler humour, culture et sincérité. Entre un frère polytechnicien et une soeur éducatrice spécialisée, il choisit la voie de l'humour et devient le fidèle complice de Pierre Desproges. Il réalise ainsi les épisodes de 'La Minute nécessaire de Monsieur Cyclopède', ainsi que les captations de ses spectacles au théâtre Grévin en 1984 et au théâtre Fontaine en 1986. Mais c'est en tant qu'auteur facétieux et touchant que le public le découvre véritablement. Avec ses essais humoristiques, Jean-Louis Fournier rencontre un succès immédiat. Dans 'Arithmétique appliquée et impertinente' (1993), il apprend au lecteur à calculer le poids du cerveau d'un imbécile ou la quantité de caviar que peut acheter un smicard ! Dans un même registre, sa 'Grammaire française et impertinente' conjugue culture et absurde. Jean-Louis Fournier consacre également deux ouvrages à son enfance. En 1999, il aborde l'alcoolisme de son père dans 'Il a jamais tué personne, mon papa' et obtient le prix Femina 2008 pour 'Où on va papa ?', une évocation émouvante du handicap de ses fils.

Reviews

[divayorgun · Rating 3 out of 5]

Fournier yine bildiğimiz Fournier aslında birbirine benzeyen kısa ve kesik kesik yazdıklarıyla, yoğun ama hızlı duygu geçişleriyle beni yine şaşırtmadı.

Küçük Kardeşim bir saatlik bir okuma ile bitirilecek türden bir kitap ki yazarı okuyanlar bilir kısa ve geçişli üslubu ile ünlü yazar. Küçük Kardeşim aralarında tam on üç ay bulunan kardeşi ile yaşadıklarına yoğunlaştığı,ona olan duygularını açıkça ortaya koyan bir kitap.

Birbirine son derece zıt olan ama birbirine son derece bağlı olan bu iki kardeşin hikayesini okurken yazarın kardeşine vedasına da şahit olacaksınız.

[Renklikalem · Rating 3 out of 5]

Prensip olarak yeni çıkanları okumayı sevmem. Ama mağarasında karanlık bir köşeye hazinesini saklayan huysuz bir hayvan gibi alır kitabı sonraya saklarım. Herkesin elinde gördükçe uzak durur, el etek çekilince de ertelediğim tüm hazlarla birlikte daha bir coşkuyla tadını çıkarırım:) Fakat bazen, işte böyle nadiren de olsa bu prensibin istisnaları olur. Fournier’in Küçük Kardeşim’i gibi.

“Sona eren her şeyi sürdürmeye yarıyor yazdıklarım.”

Daha dağıtıma başlar başlamaz alacağım, alır almaz da soluğu bir cafede alıp kahvenin yanında kitabımın tadını çıkaracağım oldukça netti kafamda. Öyle de oldu işte.

İlk olarak söyleyebileceğim şu: Fournier yine bildiğimiz Fournier. Yani sevenler yine sevecek, sevmeyenler yine sevmeyecek:) Ben ilk taraftayım.

Kardeşinden yola çıkarak çocukluk anılarını da kendi üslubuyla kelimelere döküyor bu sefer. Her zamanki gibi belli bir kalıbı yok yazdıklarının. Kalıba da ihtiyacı yok zira bu çocuklaşmış ihtiyar anlatmak istediklerini, hatta yazdığından fazlasını ortaya koyuyor bu minicik kitapta. Komik bir şey anlatırken bile tuhaf bir hüzün sinmiş yazdıklarına. Çocukluğa, geçmişe duyulan o özlemi, nostalji hastalandığına vardırmadan oldukça yalın ve duygulu şekilde anlatmış.

Fournier’in tek kardeşi değil aslında Yves-Marie ama onu bu kitabı yazmaya iten aralarındaki yakınlığı da anlıyorsunuz okudukça. Bir madalyonun iki yüzü gibiler, sadece on üç ay var aralarında.

İlk defa Fournier okumaya başlayacaklar için doğru adres değil -çünkü bence bu sefer fazla duygusal ve plansız yazmış- fakat yazarı sevenler için okudukça kalbinizin kırıldığını hissedeceğiniz detaylarla dolu.

Kardeşliğe, çocukluğa ve tam aksi yaşlılığa dair notalar barındıran bu minicik kitap, şımarık ihtiyar canım Fournier’in anlatı ağacında kalbine çok yakın bir yerlerde durduğunu hissettirdi bana. Severek okudum.

“O kalbini yaprakları arasına saklayan minik bir enginar olarak kalmayı seçti hep.”

#neokudum #küçükkardeşim #jeanlouisfournier #yapikrediyayinlari #renklikalemkitap

[Yaprak · Rating 3 out of 5]

Fournier ile ilişkim bittersweet olarak tarif edilebilecek cinsten. Kimi zaman çok seviyorum kimi zamansa biraz göz devirerek o kısa paragraflarını okuyup bitiriyorum. Bu kez arada bir yerdeyim galiba. Fournier artık çok yaşlı. 80 yaşındaki erkek kardeşini kaybetmesinin üzerine yazdığı metin Küçük Kardeşim de. Kendisi de zaten kitabın başında söylüyor. Babamı, annemi, karımı, çocuklarımı anlattım. Şimdi sıra sende. Kimi zaman kardeşinin ağzından yazıyor. Kimi zaman çocukluklarına dair anılarından bahsediyor. Sürprizli bir kitap değil o nedenle Fournier okurlarına. Ama bu kez bitirirken farklı şekilde hüzünlendim. Çünkü bu bir yazarın artık sahiden yaşamla vedalaşmasındaki son nokta gibiydi. Tüm sevdikleri gitti ve sıra onda. Bunu bilerek yaşıyor. Ölüme bu denli yaklaştığının bilinciyle insan her gün nasıl uyur, nasıl uyanır bilmiyorum ve pek tabii bilmek de henüz hiç istemiyorum. Bu dünyadan bir Fournier geçti diyeceğiz eninde sonunda. Bunu çok hissettiğim için bu kez kitaba olan fikrimden çok bu duygular ağır bastı.

[nisan]

3,5/5

“duygularını göstermekten öylesine korkmasına karşın tuhaf bir şekilde en sevdiği film les parapluies de cherbourg olmuştu.” :’)))

[Merve Büker · Rating 2 out of 5]

Jean-Louis Fournier’in dilimize çevrilen tüm metinlerini okudum. Geriye dönüp baktığımda şunu düşünüyorum ki, yazarı okumayı bir noktada bırakmalı, bu anlamsız külliyat bitirme sevdasından vazgeçmeliydim. Belki o zaman yazarla daha anlamlı bir ilişkim olabilirdi. Şu an geldiğimiz noktada kendisiyle aramız oldukça açık çünkü.

Yazarımız aile üyelerinden bahsetmeyi çok seviyor bildiğimiz gibi. Annesi, babası, eşi ve çocukları kitaplarının ana kahramanlarıydı. Sanırım Fournier ‘bahsetmediğim kim kaldı diye düşünmüş’ ve kardeşi gelmiş aklına. Kendisinden on üç ay küçük erkek kardeşini sahnenin ortasına koymuş ve başlamış hakkında yazmaya. Ya da böyle yapmalıymış ama bir yerde ibre şaşmış ve sahnenin ortasındaki yine Fournier oluvermiş.

Başka insanları anlatırken sürekli ve sürekli kendisinden bahsetmesinden, bunu da yergi gibi gösterip gizli övgüyle bitirmesinden gerçekten çok sıkıldım artık. Edebiyat çok kişisel bir deneyim, sevenleri çok olsa da benim için Fournier defteri açılmamak üzere kapandı. Yeni okuyucalara sabır diler, bu deneyimi uzatmamalarını tavsiye ederim.

[seray · Rating 4 out of 5]

80 yaşında birinin kardeşiyle vedalaşması aslında. kardeşinin abime benzemesi beni ağlattı. kitap okurken ağlamak zaten hiç konforlu değil çok sümüklü bi şey. MMMMM kitaba dönelimmmmmm yine tam bir fournier anlatısı. ben kendisinin deli hayranı değilim, bazen cheesy buluyorum ama mutlaka yazdığını okumak istiyorum çok kişisel olduğu için. bi de kendinden tamamen farklı ama kalpten taşacak kadar sevdiğin biriyle bu yaşta vedalaşmak, artık son vedalarının olduğunu bilmek, onun bile gitmesi ve sürpriz olmaması çok çok üzücü.

aslında başta sevgi monologu olacak diyalog değil diyor ama bazen yazarı çok şey buluyorum, benmerkezci? yani olmak zorunda evet ama birini gözlemlerken kendine daha sık bakıyor olması tuhaf geliyor galiba aynen

[belisa · Rating 3 out of 5]

fournier'i seviyorum...

[Irem Ercan · Rating 2 out of 5]

anne, baba ve ölen eşten sonra halkaya vefat eden küçük kardeş de ekleniyor.

hayatından farklı bi' karakter anlatması güzel olsa da anlatacak biri bulunca her şeyini paylaşan bir dede olarak görüyorum -ki bunu da çoğu zaman kendini yerer gibi yaparak olsa da bence överek yapan biri olarak görüyorum.

fournier doyum noktama ulaştım sanırım, yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum.

[Melek · Rating 4 out of 5]

Fournier iyice yaşlandı. Hatta o kadar yaşlandı ki ondan küçük kardeşinin ölümünü bile görmek zorunda kaldı. Kendisinden on üç ay küçük ve ondan çok farklı olan Yves-Marie’nin ölümünü.
Bu ölümün üzerine Fournier, Yves-Marie’yi yazdı. Plansız ve içinden geldiği gibi. Kardeşine dair bir ağıt ama aynı zamanda kendi kişisel hikayesine de bir bakış.
Okurken kolay okunsa da bence bu sefer duygular daha yoğun ve taze. Fournier’in bile bilmediği, bulamadığı bir yerde duyguları. O yüzden gelişi güzel yazılmış gibi dursa da aslı çok derin bir kişisel yas hikayesi Küçük Kardeşim.

[Sevim Tezel Aydın · Rating 4 out of 5]

Fournier'in derin meseleleri basit cümlelerle anlatmasını seviyorum, bu kitabını da beğendim…

Bu kez kaybettiği küçük kardeşinin ardından kardeşini ve ortak anılarını anlatan bir metin kaleme almış. Kardeşi hakkında yüreğinde kalanları aktarırken hem onunla vedalaşmış hem de onu ölümsüzleştirmiş. Birbirine bu kadar zıt karakterde iki kardeşin bu kadar iyi anlaşabilmesi beni şaşırtmakla birlikte hoşuma da gitti. Fournier, iyi bildiğim bir şeyi teyit etti, kaybetmeden önce kardeşlerimizin değerini bilmemiz lazım, kardeş insanın hayat yolculuğunda çok özel bir yere sahip...

[Pırıl · Rating 4 out of 5]

Yves-Marie is not just a brother, also he is the common mind of memories. All the memories die, if there is nobody to ask "do you remember?" Aftermath of this moment, you are alone with all memories and all unique moments and they exist only as long as you you remember. The book shows that Fournier lost his memory about brotherhood with the death of Yves-Marie.
During the book, Fournier cannot tell any memory exactly, it is not because they have no memories to share. It is because Fournier remembers if Yves-Marie remembers.
Another book by Fournier is about loss and death, but with a difference: there are many things to remember, but what is remembered and the rememberer have already been lost.

[Ezgi · Rating 3 out of 5]

Son iki kitaptan daha iyi ama önceki bazı kitaplardaki derinlik yok, akla geldikçe karalanmış anılardan ibaret gibi.

[Seher · Rating 3 out of 5]

Normalde fournier sevmeme rağmen bu kitabını pek sevemedim. Kardeşinden bahsetmek yerine çoğu zaman kendinden bahsetmiş, kardeşiyle arasındaki hayali konuşmalar da biraz cringe geldi.
Annesiyle ve babasıyla ilgili yazdığı anlatılat kesinlikle daha güzeldi.
Onlar bitince ailede başka kim kaldı diyerekten kardeşiyle ilgili yazmış gibi geldi :/

[Fact100 · Rating 3 out of 5]

"Hayat çok zor olduğunda sözcükler sayesinde hayata karşı siper alabiliriz."

Ülkemiz okurları tarafından büyük ilgi gören Jean-Louis Fournier, otobiyografik anlatılarına yeni bir halka eklediği "Küçük Kardeşim" adlı kitabında, kısa süre önce kaybettiği erkek kardeşi Yves-Marie ile ilgili anılarını, merhum Yves-Marie'den de yardım alarak bizlerle paylaşıyor.

"Küçük Kardeşim", sevgi ve özlem dolu bir anlatı. Sevdiklerimizi bedenen yitirmemiz faniliğin cilvesi. Kaybettiklerimizin zihinlerimizdeki varlıklarıysa, bazen siliniyor ve soluyor gibi dursa da, alelade bir anda sızlayarak orada olduklarını bize hatırlatmaya devam ediyor. Peki ya aynı anıları paylaşmayanlar için durum ne?: Bambaşka bir insan bilgisi, belki iyi, belki kötü. Ve bizden (veya diğer bilenlerinden) sonra? Unutuluş veya yeryüzünden mutlak siliniş.

Yaşımız ilerledikçe, hatırladıklarımızın yok olacağını ve unutulacağımızı, daha fazla idrak eder bir bilişe varıyoruz. Artık 85 yaşına gelen Fournier, özellikle yaşlılık döneminde kaleme aldığı eserlerinde, kendisini ve sevdiklerini, en becerikli olduğu alanda ifade etmeye, anlamaya, anlatmaya, bir yerde ölümsüzleştirmeye çabalıyor. Hem de her birine, kendine ait özel bir alan oluşturarak.

"Sona eren her şeyi sürdürmeme yarıyor yazdıklarım.
Eskiden, şatolarda, dünyaya veda eden ataların portrelerinin sergilendiği bir salon bulunurdu. Benim yaptığım da biraz öyle aslında...
Hoşuma giden ve kaybettiğim her şeyi diriltiyorum."

Yazarın bu otobiyografik anlatıları, hem tekil, hem de bir külliyat olarak ele alındığında, eskimiş ve birçok parçası kaybolmuş bir yapboz takımının, elimizde kalan parçalarından oluşturulmuş yepyeni bir hayat manzarası yorumu oluşturuyor. Hafızaya dayalı, dağınık ve parçalı bir anlatıyı vurgulayan mizanpajın da, kitaba kuvvet kazandırdığını düşünüyorum.

Yazarın kalemiyle tanışan ve hoşlanan okuyucuların, çok parçalı bir hayat anlatısına eklemlenen bu yeni eserden de zevk alacağına şüphem yok. Fournier kitaplarını merak eden okuyucular için de, bu kitabın, başlangıç için doğru tercih olmadığını belirtmek isterim.

Tüm Fournier severlerine tavsiyemdir.

[Irem Güneç · Rating 3 out of 5]

Beklediğimden akıcı başladı ancak ortalara geldiğimde kendini tekrar eden bir metinle karşılaştım. Farkettiğim şey şu oldu: ben anlatı okuyamıyorum veya Fournier okuyamıyorum. Ancak bence bu doğru değil çünkü daha önce zorlanmamıştım hatta keyif almıştım. Öyleyse sıkıntı zamanlamada. Neyse ben brainstorming yapmaya devam edeyim, siz yine de bir şans verin derim. Bu arada neredeyse dnf’leyecektim kitabı. Fournier’in şu geçmiş-gelecek karışık akışından yarar gördüm.

[Burak · Rating 3 out of 5]

Her daim tepende olan büyükler yüzünden küçük olmanın hiç iyi bir yanı yoktur, tependekinin gölgesinden kurtulmak çok zordur.

Onun en derin arzusu yönetmek değildi, o anlamak istiyordu her şeyi anlamak, dünyayı anlatmak. Filozof Spinoza, Ne gülmek, ne ağlamak, ne nefret etmek ama anlamak isterim.

Ben hep sözcükleri sayılara tercih etmişimdir, sayılar niceliktir, sözcüklerse nitelik..

[Duygu Arikan · Rating 4 out of 5]

“İhtiyarların yaşadığı en büyük sıkıntıyla karşı karşıya kalmak üzereyim artık, etrafımda onları yad edeceğimiz insan sayısı gitgide azalıyor. “Hatırlar mısın?” diye sorabileceğim kimse kalmadı.
Kendi kendime hatırlamam gerek.”

[Ufuk Kaplarer · Rating 4 out of 5]

Hayatın boyunca ne heyecan ne de tutku peşinde koştun ama bu kez bizi altüst eden sen oldun.

[Selma Pirim · Rating 4 out of 5]

veda kitabı 🖤

[Burcukmo · Rating 4 out of 5]

“Anlamak istiyordu,her şeyin bir açıklaması olduğunu sanıyordu herhalde.”

[Nuray Mutlu · Rating 3 out of 5]

I do not like this book. The book has not a spirit. I think the book is missing, not completed

[Merve · Rating 1 out of 5]

Bu kitapla artık yazmaya son mu verse dedirtiyor, maalesef…

[Nehir Topcuoğlu · Rating 4 out of 5]

goodnotesda olmam gerekirken goodreadsteyim..

[Deniz Arslan · Rating 3 out of 5]

kardeşi için yazılan bir veda mektubu gibiydi