Rosa is een vondeling. Als de familie die voor haar zorgt wordt verraden, vlucht ze en komt ze in een weeshuis terecht. Daar woont Sorpreso, ook een vondeling, die haar begrijpt zoals niemand anders dat kan. Wanneer er opnieuw geweld uitbreekt, moet Rosa vluchten, midden in een barre winter. Ze raakt Sopreso kwijt maar alles wijst erop dat Sorpreso en zij een ramp kunnen voorkomen. Ze moet hem terugvinden!
Meeslepende, magisch-realistische jeugdroman over een meisje dat in een door strijd en chaos verscheurd land op haar eigen manier blijft zoeken naar hoop.
Een mysterieus, beklemmend boek dat tot nadenken stemt over het meisje Rosa. Als baby wordt zij als vondeling op de trappen van een piramide gevonden. Rosa is als 'verkenner' afkomstig van buiten de aarde. Rosa is bijzonder, maar wat precies en wie ze is, wordt in dit intrigerende verhaal langzamerhand als een mysterie voor de lezer ontrafeld. Dit verhaal over oorlog, geloof en de mogelijkheid van buitenaards leven stemt tot nadenken over de vraag of de mensheid het waard is om de wereld te beheren. Uitgegeven bij Leopold, met de coverillustratie van Martijn van der Linden, vanaf 12+ jaar.
We spreken Selma Noort uitgebreid over het boek in aflevering 132 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcastapp of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...
Prachtig geschreven verhaal over het voortbestaan van de aarde, beschreven vanuit een heel origineel perspectief. Er worden weliswaar kritische kanttekeningen geplaats bij de rol van religie hierin, maar toch op zo'n manier dat het nergens cynisch wordt. Eerder bevragend.
Wat een interessant en spannend boek. Vier sterren vanwege de goede gesprekken die dit boek hier thuis oplevert. Over dictaturen, oorlog, religie, ‘het goede doen’ en.. de Nazcalijnen.
Misschien komt het omdat ik dit boek als luisterboek heb geluisterd, maar ik kon niet zo goed in dit boek komen. Doordat er zo veel gebeurde, op zo veel verschillende plekken met steeds wisselende personages voelde het verhaal voor mij soms van de hak op de tak, in plaats van dat het verrassend was. Ik vond dat het thema oorlog ook niet zo goed combineerde met het 'Science fiction' element. Wellicht had ik meer van het boek genoten als ik het gelezen had, maar nu was ik vooral blij toen ik het uit had.
Prima schrijfstijl, goede en interessante onderwerpen. De eerste 120 bladzijden lazen helemaal fijn. Daarna had ik minder zin om door te lezen. Nu ik het uit heb, mis ik balans in het verhaal qua uitwerking van onderwerpen. Het verhaal is geschreven rondom de Peruaanse Nazcalijnen, maar door het gehele verhaal heen miste ik deze vaak. Grotendeels gaat het verhaal over oorlog/leven tijdens en na een oorlog. Niets mis mee, dat stuk was goed uitgewerkt. Maar te veel uitgewerkt in combinatie met de Nazcalijnen. Op het eind komen ze terug met ook een aantal nieuwe personages, in de laatste zoveel bladzijden wordt voor mijn gevoel dan het écht verhaal vertelt waardoor de eerste ong. 200 blz. weer anders aanvoelen.
Het onderwerp oorlog/leven in de oorlog komt goed naar voren en zal zeker gespreksstof opleveren. Ik weet niet waarom, maar doordat o.a. Rosa als vondeling wordt gevonden, had ik het idee eerder een geschiedenisverhaal te lezen. Dat is niet zo, het speelt zich af in de huidige tijd, gezien de mobiele telefoons en wifi. Daarnaast heb ik persoonlijk niets met buitenaards leven en dat Rosa als 'testleven' diende voor buitenaardse levensvormen en daardoor van buitenaardse afkomst zou zijn. Eerlijk gezegd voegde deze lijn voor mij minder toe aan het verhaal. Mogelijk omdat ik dus balans mis.
De gebeurtenissen die op de achterkant staan, gaan pas echt van start na zo'n 60/70 pagina's, waardoor ik het soms lastig vond om te bepalen welke kant dit boek nou echt op ging.
Het boek gaat over Rosa, die als vondeling is gelegd en wordt opgevoed door een liefhebbende familie. Als er geweld uitbreekt, moet zij vluchten. Ze komt op veel verschillende plekken terecht, zo ook het weeshuis. Door het boek heen zien je hoe Rosa veel bijzondere connecties aangaat met de mensen die zij ontmoet. Dit vond ik heel hartverwarmend om te lezen.
In dit boek leven de personages in een land (of buurland) waar steeds verschillende groepen aan de macht zijn. Deze groepen hebben bizarre leefregels, waarvan ik denk dat jongeren er om zouden kunnen lachen (het niet mogen eten van aardappels of worteltjes, niet iemand met rechts de hans schudden, altijd een muts op doen, etc.). Rosa is naar dit land gebracht om de mensheid te observeren, leert ze later. Samen met anderen.
Dit boek was van begin tot het einde een groot vraagteken voor me, omdat ik tot op de laatste bladzijde (voor het epiloog dan) me bleef afvragen hoe het zou eindigen. Dit kwam ook voor de vele POV wisselingen die er in zaten. Daardoor kreeg je wel weer meer mee van de wereld.
Al met al denk ik dat dit voor de gevorderde lezer (in de categorie 12-16) een boek is dat je laat nadenken over het leven, het volgen van anderen en het analyseren van de wereld waar je in leeft.
*Ik heb dit boek ontvangen van uitgeverij Leopold in ruil voor een eerlijke recensie.
This entire review has been hidden because of spoilers.
In deze dystopische jeugdroman volgen we Rosa, een vondeling die opgroeit in een liefdevol gezin, tot geweld, regels en angst hun intrede doen. Wat volgt is een vlucht door een maatschappij waarin vrijheid en vertrouwen langzaam worden gesloopt.
Het verhaal zet aan tot denken. Over geloof, over macht en over menselijkheid. Noort schrijft beeldend en laat zien dat literatuur voor jongeren ook complex en gelaagd mag zijn.
Toch bleef ik soms op afstand. Het geloof, een belangrijk thema, wordt weinig genuanceerd neergezet. En de taal (hoe rijk ook) zal veel jonge lezers niet meteen meenemen. De eerste hoofdstukken lezen zwaar en het verhaal voelde voor mij af en toe eerder als een idee dan als iets dat je meemaakt.
Maar Noort durft, en dat verdient waardering. Als de hemel valt is een boek dat vragen oproept en dat blijf je onthouden, ook al raakte het me niet helemaal zoals ik had gehoopt.
Ik vond Selma Noorts 'Koningskind' heel erg goed dus ik was blij met deze nieuwe jeugdroman van haar hand.
Helaas verdenk ik Noort ervan Danikers 'Waren goden kosmonauten' te hebben gelezen, met daarover haar eigen saus dat geogliefen niet anders dan door buitenaards leven kan zijn gemaakt. Dat maakt van wat een zeer actueel jeugdboek had kunnen zijn (de totstandkoming van een totalitaire samenleving) een toch wat belachelijk verhaal met een irritante moraal. Baby's die door buitenaards leven op aarde te vondeling zijn gelegd zodat zij kunnen zien of de mensheid de aarde nog wel waard is: het is onnodig en over the top. Zonder die fratsen was het gewoon een viersterrenboek geweest. Nu ben ik erg gul met drie sterren.
Dit is een interessant boek, het heeft me een tijdje bezig gehouden nadat ik het uit had gelezen. De verhaalsetting is een land onder dictatuur, het zou Afghanistan kunnen zijn, waar machthebbers en rebellen strijden met elkaar en elkaar afwisselen in machtspositie. Wat bij de ene machthebber niet mag, mag bij de andere machthebber wel, er zijn bizarre regels zoals geen handen schudden met rechts, geen worteltjes of aardappels eten, niet hardop lachen en voeten bedekken. We volgen een jong meisje, Rosa, die te vondeling is gelegd op de trappen bij een tempel, ze wordt gevonden door een pelgrim en groeit op bij de lieve familie van zijn zus met meer kinderen, zij wordt hierin opgenomen alsof ze een van hen is. Er is wel iets bijzonders met Rosa aan de hand, ze zegt hele wijze dingen over het leven op aarde en de mensen die er leven die haar leeftijd ver overstijgen en tekent sterrenstelsels op de grond. Als het regiem van machtshebber wijzigt moeten Rosa en haar oudere zusje vluchten. Kleine Rosa komt terecht in een bergdorp waar ze liefdevol wordt opgevangen en verder opgroeit bij oudere mensen. Als ze ook daar weer moet vluchten, komt ze terecht in een weeshuis van het buurland. De tiener Rosa ontmoet daar twee gelijkgestemden, Sorpreso en zijn moeder. Ook Sorpreso is te vondeling gelegd op de trappen van een tempel en kent de uitdrukkingen over de wereld en het leven op aarde die Rosa vaak hardop zegt. Het lijkt alsof er meer aan de hand is, alsof Rosa en Sorpreso deel uit maken van een grotere groep mensen die te vondeling zijn gelegd door buitenaards leven. Heel knap breng Selma Noort het eigenlijke thema van het boek in via deze personages naar boven: zijn wij mensen wel in staat is om goed om op het leven op aarde te passen? Deze diepere laag maakt het boek interessant. Ook de plot vind ik mooi in het eerste gedeelte over de strijd tussen de machthebbers en rebellen en wat dit doet met mensen, hoe mensen elkaar toch weten te vinden en verbindingen maken en op die manier licht in het duister brengen. Dit vind ik invoelend en geloofwaardig geschreven. In het tweede gedeelte van het boek wordt de verhaalsetting heel anders, het wordt meer een SF verhaal. Het speelt zich af bij de mysterieuze tekeningen van de Nazca-lijnen in Peru. De groep vondelingen ontmoet elkaar daar , dat is een een afgesproken tijd en plaats en krijgt een antwoord op de belangrijke vraag die centraal staat in het boek. Gelukkig voor de mensheid krijgt die meer tijd om te leren. Ik miste in dit gedeelte de warme verbindingen uit het eerste gedeelte, het is meer een verslaglegging van de gebeurtenissen als de groep elkaar ontmoet in Peru. Selma heeft probeert in haar verhaal een verklaring te vinden voor de Nazca-lijnen met een theorie die uit haar verbeelding komt. Op zich doet ze dat heel mooi door de diepere laag in het verhaal in te brengen. maar ik had het eerste gedeelte als boek ook heel mooi gevonden zonder de diepere laag, de gebeurtenissen zijn in het verhaal zijn heel geloofwaardig en de personages zijn heel invoelend beschreven. Over het tweede gedeelte, het doet me wat gekunsteld aan. Er is veel onderzoek gedaan naar de Nazca-lijnen en er zijn theorieën over gevormd hoe het kan dat die grote, symmetrische lijnen zijn gemaakt en door wie. Ik had dit deel sterker gevonden als Selma had voortgeborduurd op die theorieën. Ik kan het niet helpen maar ben me gaan afvragen hoe Linda Dielemans dit verhaal zou hebben geschreven! Uitdaging voor haar?
Van dit boek weet ik niet precies wat ik ermee moet. Het verhaal kabbelt een beetje door en ondanks de hint dat dit een verhaal met mystiek is, merkte ik daar heel weinig van. De Nazcalijnen kwamen veel minder in het verhaal voor dan verwacht op basis van de kaft en blurbs.
Nu het boek uit is vermoed ik dat de boodschap is dat we als mensen goed voor elkaar en de aarde moeten zorgen, maar zeker weten doe ik het niet. De hoofdpersonen in het verhaal zijn door en door goed wat ze, helaas, ook heel saai maakt. Doordat het verhaal zich afspeelt in een naamloze dictatuur is het moeilijk te bepalen in welk stukje wereld het zich afspeelt. Ergens met bergen, maar ja dat beperkt de keus ook niet enorm. Geen idee waarom, maar door dat naamloze/anonieme van het land kon ik me niet verankeren in het verhaal.
De combinatie van een naamloze dictatuur en saaie hoofdpersonen zorgde er bij mij voor dat het verhaal niet ging leven. Het greep me gewoon niet. Jammer, want van andere boeken van de schrijfster heb ik zeker genoten.
Dit boek staat bij ons in de kasten als B-boek, maar het is meer een C boek. 12+. En dan nog voor de betere lezer of als voorleesboek voor een groep 8, want dit boek roept véél gespreksstof op!
Het boek trok mijn interesse toen ik las over de Nazcalijnen, maar ik moet zeggen dat ik een totáál ander verhaal had verwacht!
Tijdens het lezen had ik vaak veel vraagtekens. Over de tijd, plaats, leeftijden enz… Gelukkig werden mijn vragen allemaal beantwoord, behalve die hele grote vraag “waar gaat dit naar toe?” - en soms ook wel een beetje een “Zijn we er nou nóg niet? Jaja, ga nou maar door, je moet toch een kéér een tip van de sluier geven?” Maar dat antwoord kwam echt pas op het aller aller laatst en is helaas met nog geen halve sigaret (uit het boek) al klaar. Dat was jammer! Van mij hadden de Nazcalijnen, of hun vormen, vaker terug mogen komen en had de ontknoping al wat eerder mogen starten.
Maar ik denk dat ik nog wel eens terug zal denken aan dit boek… want : zijn wij als mens deze planeet wel waard? …Zeker met de huidige gekke leiders die zich gedragen als een stelletje kleuters en de rare regels in sommige landen…
Ik heb werkelijk geen idee aan welke lezertjes ik dit boek kan aanbieden! Maar ik vind het wel interessant om hem eens voor te leggen aan wat fanatiekere lezers.
Gevallen voor de mooi vormgegeven kaft begon ik aan dit kinderboek. Er zitten hele interessante haakjes in maar tegelijkertijd zijn er twee grote thematieken die de schrijfster wil behandelen en dat maakt het best ingewikkeld. De thematiek rondom vluchtelingen (-problematiek), dictators en ontwrichte maatschappijen wordt gecombineerd met een fictieve verhaallijn rondom de naszca lijnen in Peru. Hoewel ik het verhaal en de karakters ergens best interessant vond was het ook best moeilijk om te begrijpen waar het verhaal heen ging. Voor een kinderboek vond ik het allemaal ook wel veel en ingewikkeld.
Wat een ontzettend bijzonder en origineel boek is dit. Ik pakte het op vanwege de prachtige cover en las het in twee dagen uit.
Rosa wordt als Baby gevonden op de trappen van een heilige piramide. Er is veel onrust in het land, steeds komen er anderen aan de macht, allemaal inwisselbaar met hun soldaten, vlaggen en achterlijke regels. Hierin zit zowel humor als angst, zoals beschreven in een geweldige (en tegelijk akelige) scène waarin de juf spelfouten uit het nieuwe volkslied haalt, maar hierop wordt afgerekend door de Dienst van Fatsoen. Intussen groeit Rosa op in het gezin van Aurora. Dat ze bijzonder is, valt op aan de woorden die bij haar horen en de tekeningen die ze maakt. Heel mysterieus allemaal. Als er weer nieuwe machthebbers komen gaat het mis. Het gezin wordt opgepakt, alleen zus Yara en Rosa weten te ontsnappen. Maar ze worden van elkaar gescheiden en Rosa komt uiteindelijk terecht in een weeshuis, waar ze Sorpreso ontmoet. En hij begrijpt haar, kent dezelfde woorden.
Dit boek riep veel verschillende gedachtes en gevoelens op. Verwondering, inspiratie, nostalgie. Selma vertelt het verhaal op een krachtige manier, beeldend, prachtig, beschrijvend, soms wat slepend, zoals de tocht naar de kloof. En hoe het allemaal samenvalt heeft nog wat overdenking van mijn kant nodig. Alleen het einde... tja, ik denk dat de auteur zichzelf en het verhaal echt te kort gedaan heeft. Dé scène had van mij meer uitgewerkt mogen worden. De afsluiting is wel weer mooi. Maar... dit boek scoort een 10 vanwege vakmanschap en originaliteit. Heel eigen in kinderboekenland. Of kinderen het iets vinden? Geen idee. Voor de doelgroep 9-12 zoals de bibliotheek aangeeft is het denk ik te lastig.
De Nazcalijnen in Peru worden eindelijk verklaard, en waarom zou het niet waar zijn wat Selma Noort bedacht heeft? Hadden we niet ooit al de titel "Waren de goden kosmonauten?" Het gaat ronduit slecht met de aarde en de mensen. Er is doorlopend oorlog en de ene guerrillagroep is nog niet aan de macht of er dienen zich andere 'vrijheidsstrijders' aan die het stokje met geweld weer overnemen. Deze machtswisselingen gaan gepaard met zinnige maar vooral zeer onzinnige regels, geboden en verboden, zoals het verplicht dragen van mutsen om geen verkeerde dingen te kunnen horen of het verbannen van aardappelen en wortelen omdat deze uit de grond komen en daarmee per definitie verkeerd zouden zijn. In deze wereld komt Rosa ten tonele. Het is een raadsel waar ze vandaan komt, maar naarmate het verhaal vordert, ontdekt de lezer dat ze niet de enige in haar 'soort' is. En dat deze 'soort' iets te maken heeft met het voortbestaan van de mens begint zowel bij de lezer als bij Rosa langzaam aan te dagen. Maar door de vele oorlogen en gevaarlijke situaties waarin Rosa terechtkomt is het maar de vraag of ze wel kan doen waarvoor ze op aarde is gebracht, wat dat dan ook mag zijn. Selma Noort heeft het nog goed voor met de mens. Het verhaal had namelijk ook best anders kunnen aflopen....
Een boek waar je met de hele klas heel veel van kunt vinden en waar ongelooflijk veel parallellen te trekken zijn met de wereld waar we nu middenin zitten.
Boeiend thema over een meisje dat door niet aarde bewoners te vondeling wordt gelegd op een van de trappen van een pyramide en dat liefdevol wordt opgenomen in een gezin. Helaas is de maatschappij waarin het gezin leeft verre van ideaal. Een bruut regime houdt de inwoners in de gaten en wordt later weer vervangen door een regime dat niet veel beter is. Rosa wordt na een razzia ondergebracht bij een gezin in de bergen en later in een weeshuis waar ze Sopreso ontmoet die net als zij naar de aarde is gestuurd met een opdracht, namelijk om vast te stellen of de aardebewoners het wel verdienen om door te leven. De spirituele dimensie is interessanter dan de maatschappelijke ellende. Uiteindelijk komen de verkenners, zoals Sopreso en Rosa genoemd worden, bij een uitkijktoren, waar ze, net als de schrijfster zelf, in het zand de contouren zien van een kolibrie. Het verhaal zelf is nogal complex en niet alle karakters zijn even sterk, maar Rosa komt daaruit omhoog als een prachtige roos.
Voor een B-boek op het randje, vind ik. Er gebeurt veel heftigs in dit boek, vergelijkbaar met wat zich in oorlogsgebieden afspeelt. Daar is niet iedere 10-jarige klaar voor.
Het verhaal is origineel, superspannend, magisch en realistisch tegelijkertijd. De beroemde Peruaanse Nazcalijnen spelen een belangrijke rol, maar deze rol had wat mij betreft groter mogen zijn. Door de nadruk op oorlog te leggen rake de lijnen een beetje uit het zicht. Aan het eind van het boek verschijnen ineens nog allerlei nieuwe personages, die in een paar bladzijdes de Nazcaverhaallijn moeten vormgeven.
Ja, het boek is best de moeite waard, maar ik blijf achter met het gevoel dat een paar andere keuzes het verhaal nog beter hadden kunnen maken.
Wat een bijzonder boek is dit. Met als dieper thema ‘de mensheid’ en de reden van ons bestaan. En waarom we doen wat we doen. Met de donkere kanten van de mens zoals oorlog voeren. En waarom we daar niet van leren. Maar ook het goede van de mens, het zorgen voor elkaar in de moeilijkste tijden. En de verbinding die we voelen. Dit boek is ingewikkeld en er wordt veel verteld. Veel personages komen voorbij. Het is niet een boek dat voor elk kind gemakkelijk te begrijpen zal zijn. En het heeft ook lang een sombere, deprimerende sfeer. Maar het is een bijzondere parel, de moeite waard om de oester voor open te breken.
Wow, wat een goed boek is dit. Ik heb zo meegeleefd met Rosa en haar verhaal.
Het boek zet je aan het denken over cultuurverschillen en de meningen van ons mens over wie gelijk heeft en wat de 'waarheid' is. Het gaat erom dat je goed leeft en er bent voor anderen om je heen. Dit is de boodschap die ik eruit haalde, maar er zitten zo veel meer boodschappen in dit boek verwerkt.
Het boek is in verschillende delen verdeeld. In elk deel wordt een bepaalde periode uit het leven van Rosa vertelt. Zo groei je met haar mee van baby tot jonge vrouw. Het boek is makkelijk te lezen en erg toegankelijk geschreven.
3,5⭐️ Als de Hemel valt heeft een prachtige omslag die aantrekt. Het boek begint gelijk pakkend en heeft een interessant thema.
Echter gebeurt er veel achtereenvolgens wat niet echt wordt uitgediept. In het begin van het boek worden best grote tijdsprongen gemaakt en zijn personages ineens jaren ouder terwijl een vorig thema nog niet af voelde. Deze tijdsprongen nemen af, maar het hap snap vertellen van gebeurtenissen blijft.
Ondanks dat is het verhaal spannend, magisch en origineel. Wat maakt dat je wel verder wilt lezen.
Ik zou dit zelf als C-boek aanraden. Biedt veel gespreksstof voor in bovenbouwgroepen.
2,5 ster denk ik.. Ik vond het oorlogsgedeelte vrij heftig voor een B-boek. Dit had een heel interessant jeugdboek kunnen zijn over hoe het is om in totalitaire staat te leven. Het hele gedeelte over dat de hoofdpersoon van buitenaardse afkomst zou zijn en als testleven diende voor buitenaardse levensvormen? Dat voelde als een onuitgewerkte bijgedachte. Ik denk dat de schrijfster de Nazcalijnen erg graag wilde verwerken in dit verhaal, maar de verschillende verhaallijnen leken niet helemaal voor elkaar gemaakt.
Zoooo dit boek heeft me echt omver geblazen! De eerste 180 pagina’s heb ik in één ruk gelezen. Ze maakt het zo spannend zonder dat al het gruwelijke mega expliciet wordt qua bloederigheid enzo. Het is een beklemmend verhaal over een baby die wordt gevonden aan de voet van een heilige piramide, liefdevol ontvangen wordt door een gezin met drie kinderen maar vanaf haar vierde moet Rosa regelmatig vluchten voor alle constant veranderende regimes met absurde leefregels. Dan speelt ook nog de kwestie dat Rosa met een bedoeling te vondeling is gelegd door een mogelijk hogere macht.
Ik twijfelde of ik dit boek wilde lezen, want ik vind de schrijfstijl van Selma Noort niet altijd fijn. Als in, beginnen met een spoiler en dan gebeurd er héél lang niks. Na het luisteren van de grote vriendelijke Podcast werd ik toch wel heel nieuwsgierig. Toen ik begon.. kon ik niet meer stoppen met lezen. Ik vond het een heel sterk boek. Met veel menselijke emoties en op sommige stukken ook echt heftig en hartverscheurend om te lezen. Een heel mooi boek om met kinderen te praten over eigen mening vormen, maatschappelijke druk, oorlog, vluchten, familie én de mensheid.
Het boek heeft een complexe lijn. Een verborgen boodschap. Oorlog vriendschap te vondeling leggen. De zin vh leven. Het goede en het kwade. Het komt allemaal voorbij. De schrijfster zal misschien meer sterren verdienen. Ik lees nu voor een bepaalde doelgroep. Groep 6 in het bijzonder. Daarnaast voor de basisschool op zich. En ik vind het daar te ingewikkeld voor. Door deze sterrenaanduiding weet ik dat ik even moet nadenken aan wie ik het boek eventueel ooit wel zou aanraden.
Bijzonder mooi omschreven hoe het voelt om helemaal alleen te zijn.
Toch veel losse eindjes omdat dat bijna onvermijdbaar is als je zo'n breed verhaal schrijft over religie, politiek, klimaat, buitenaards leven en het doel van het bestaan van de mensheid.
Volgens mij niet geschikt voor kinderen onder de 10 als je de heftigheid van het verhaal in beschouwing neemt.
Ik hoopte op een epiloog met iets meer verdieping in de relaties van de hoofdpersonen.
Een bijzonder verhaal over oorlog, maar ook over goed en kwaad. Soms bijzonder ongeloofwaardig en soms beangstigend realistisch.
Een verhaal over de mensheid, dictatuur en wetten en regels. Maar ook een verhaal over hoop, onbevangenheid en de oneindige strijd tussen verschillende ideologieën.
Als de hemel valt … ja wat dan?! 🤷🏻♀️ Origineel is dit boek in ieder geval!
Wat een meeslepend boek is dit. Ik kon het niet wegleggen. Het is deels een schrijnend en herkenbaar verhaal, maar toch met een warmte die Rosa steeds vind ondanks alle tegenslagen.
Kinderen zijn als een vruchtbare bodem: wat je erin zaait, zal erin groeien.
Een verhaal met een bijzondere achtergrond en mooi geschreven. Mij pakte het persoonlijk minder. Ik weet niet of dat ligt aan het ietwat ‘zweverige’ onderwerp of dat ik het als luisterboek heb gehoord waardoor ik ook weleens afgeleid ben van het luisteren en er wellicht minder betrokken in zat.
3,5. heel vervreemdend, wel geschikt inkijkje in door oorlog uiteengerukte landen (doet vooral midden -oosten aan?) waar elke paar jaar een nieuwe machthebber is. Geschikt voor de brugklas/tweede klas.
Niet uitgelezen, want dit boek is me te pathetisch, te veel 'lange halen, snel thuis', een boodschap die er te dik bovenop ligt. Plus buitenaardse wezens die lang geleden op aarde waren. Ik heb genoten van eerdere boeken van Selma Noort, zoals Koningskind, dus ik had dit niet verwacht!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een prachtig boek over het kwade, maar vooral ook het goede van de mensheid. En mooi dat de conclusie is dat ondanks dat we nog veel te leren hebben, we nog niet hopeloos verloren zijn.