De hooikinderen

by Eva Lindén

In het voorjaar van 1914 wordt de bijna veertienjarige Suzanna naar haar oom en tante gestuurd, die een boerderij runnen in een afgelegen dorpje in Wallonië. Ondanks het gebrek aan liefde en de harde arbeid die haar oom Gaston eist, probeert Suzanna zich staande te houden met steun van haar oudere zus Beatrijs, met wie ze brieven uitwisselt.

Wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, ontdekt Suzanna een verschrikkelijk geheim op de boerderij. De confrontatie met haar meedogenloze oom en de uitdagingen van de oorlog dwingen haar om zichzelf en haar geliefden te beschermen. Zal ze na vier lange jaren nog dezelfde zijn wanneer ze terugkeert naar huis?

Eva Linden (5 mei 1992, Lier) droomt er al sinds haar kindertijd van om schrijfster te worden. Tijdens haar studies Journalistiek schreef ze haar fantasy-trilogie 'Maanziek' en al snel volgden er meer boeken. In 2019 begon Eva te schrijven aan een oorlogsverhaal, naar aanleiding van een anekdote die haar grootmoeder altijd vertelde over haar vlucht uit het weeshuis tijdens de oorlog. De anekdote werd al gauw een manuscript en kreeg de titel 'De Hooikinderen'.

224 pages, Kindle Edition

Published September 21, 2024

Reviews

[Sven · Rating 4 out of 5]

Eva Linden had ik al paar keer zien passeren met verschillende boeken maar haar nog nooit de kans gegeven om mij te bekoren met haar verhalen.

Linden werd geboren in Lier in het jaar 1992 en begon boeken te schrijven tijdens haar studie journalistiek. Naast het huidige schrijfwerk houdt ze zich ook bezig met schrijf coaching en workshops. Na het schrijven van verhalen en kortverhalen schotelt ze nu het boek De Hooikinderen voor aan haar lezers.

De aanzet van het boek De Hooikinderen kwam er doordat Linden haar oma een anekdote vertelde over hoe ze tijdens de Eerste Wereldoorlog de vlucht nam uit het weeshuis waar ze toen verbleef.

Het verhaal

In dit boek volgen we Suzanna. Zei is bijna veertien jaar en wordt door haar vader naar een tante en nonkel gestuurd in een klein dorpje in Wallonië. Ze onderhoud contact met haar zus Beatrijs door middel van brieven. De eerste Wereldoorlog breekt uit, en Suzanna ontdekt een verschrikkelijk geheim op de boerderij. Om iedereen te beschermen zal ze de confrontatie moeten aangaan met haar oom en de Duitse bezetters. Zal ze na vier lange jaren op de boerderij nog steeds zichzelf zijn als ze terugkeert naar huis? Of zal ze de boerderij verlaten als een totaal ander mens?

Mijn gedacht.

Het volledige verhaal volg je mee vanuit het oogpunt van Suzanna. Ze is altijd aanwezig om haar verhaal te vertellen. Een verhaal dat onderverdeeld is in hoofdstukken, die dan elke keer beginnen met de brieven aan Beatrijs. De brieven zijn geschreven in een andere lettertype dan het gewone verhaal. De brieven bieden een meerwaarde doordat ze extra info bevatten zowel over Suzanna haar leven op de boerederij als het leven van haar zussen in Antwerpen.

Het verhaal zelf leest enorm vlot. Je wordt als lezer meegetrokken in de geheimen van de boerederij maar ook in het opgroeien van Suzanna. Doorgeen het verhaal groeit ze enorm in haar rol en draagt ze perfect het verhaal naar hogere niveaus.

Aan het taalgebruik merkt je dat dit verhaal geschreven werd voor meer jeugdige lezers maar je kan er als oudere ook perfect van genieten.

Het speelt zich dan wel af tijdens de eerste Wereldoorlog maar die is niet te nadrukkelijk aanwezig. Het legt geen te zware druk op het verhaal die het verhaal te beladen zou maken. De oorlog komt sporadisch eens piepen doorgeen het verhaal en dat is voor dit boek zeker voldoende.

Er is voldoende pak aan het verhaal om de aandacht van de lezers vast te houden tot aan de laatste pagina. Genoeg twists in het verhaal, genoeg kleine kronkels om het verhaal de goeie kant op te sturen.

Naarmate het verhaal zijn einde nadert komen we meer te weten over bepaalde personages om onze eigen mening over deze mensen toch wat te gaan bijschaven.

Conclusie

Voor een eerste kennismaking met deze auteur kan dit zeker tellen. Een goed verhaal met genoeg lagen om mijn aandacht vast te houden. Misschien oorspronkelijk geschreven voor het jonger publiek maar als oudere mens kon ik er zeker van genieten. Ik wil zeker nog verhalen van Eva haar hand lezen in de toekomst.

[Hilde Van Gysegem (redheadbookaddict) · Rating 4 out of 5]

'De hooikinderen' is voor Eva Verlinden een eerste uitstap naar het historische genre, het boek is gebaseerd op de anekdotes van haar grootmoeder als weeskind in de oorlogsjaren.

Centraal in het verhaal staat de bijna 14-jarige Suzanna die opgroeit in een huis met meerdere broertjes en zusjes. Wanneer haar vader het moeilijker krijgt om de eindjes aan elkaar te knopen stuurt hij Suzanne naar haar oom en tante die een boerderij runnen in het pittoreske kleine dorpje Roucourt vlak bij de Franse grens. Het kost Suzanna wel wat inspanning om zich thuis te gaan voelen in Wallonië, niet alleen is de taal een behoorlijke drempel maar ook oom Gaston blijkt niet zo erg gastvriendelijk te zijn. Haar leven is drastisch veranderd en ondanks het zware werk dat Suzanna moet verrichten op de boerderij, probeert ze haar toch staande te houden door brieven te schrijven aan haar lieve zus Beatrijs. Op deze manier kan ze al haar avonturen alsnog delen, vindt ze troost in de schrijfsels van haar zus en wordt het lange wachten op de kerstperiode om opnieuw naar huis te gaan wat draaglijker. Helaas breekt kort nadien de Eerste Wereldoorlog uit en moet Suzanna noodgedwongen langer op de boederij blijven. Tegelijkertijd ontdekt ze een vreselijk geheim op de boerderij, waardoor ze al snel in woelige vaarwaters terechtkomt.

Toen ik de cover van dit boek voor de allereerste keer zag was ik er instant verliefd op, de zachte sepiakleuren, de klaprozen en de duidelijke verwijzing naar de briefwisseling tussen de zussen geven onmiddellijk de tijdsgeest weer. Ook het binnenwerk van het boek is werkelijk fantastisch mooi, zo worden de brieven naar Bea zeer mooi geaccentueerd en zijn de kleine tekeningen van klaprozen tussendoor zeker een grote meerwaarde.

De schrijfstijl van Linden is erg meeslepend en zorgt ervoor dat de lezer al snel helemaal in het verhaal zit. Het boek is geschreven in het ik-perspectief van het hoofdpersonage Suzanna en wordt afgewisseld met de brieven die ze naar haar zus Bea op papier zet, wat ik zelf erg origineel vond. Wel vond ik het jammer dat de brieven die vanuit het standpunt van haar zus geschreven werden niet integraal in het verhaal zijn opgenomen, dit zou wellicht de dichte band tussen de zussen nog meer belicht hebben en voelt een beetje als een gemiste kans.

De schrijfstijl van Linden is in dit boek vlot en eenvoudig en past ook helemaal bij een jong tienermeisje, zeker in deze specifieke tijdsgeest waar de kinderen van toen toch nog wat langer 'kinds' werden gehouden en niet altijd de nodige open en transparante gesprekken met ouders konden voeren. Het personage van Suzanna werd mooi neergezet, doorheen het verhaal groeit ze uit van een ietwat onzeker tienermeisje tot een jonge vrouw die weet wat ze wil en sterker in het leven staat. Hier en daar was het leestempo wat mij betreft net een tikkeltje te hoog, waardoor ik soms wat diepgang miste om de volle beleving van Suzanna's gevoelens helemaal te laten insijpelen.

Ik heb absoluut genoten van dit zeer bijzondere verhaal, de historische setting is heel mooi verweven doorheen het verhaal en geeft heel wat bekende (of voor sommigen nog onbekende) aspecten weer van WO I. 'De hooikinderen' is een verhaal van verdriet, spanning, dreiging en geweld maar evenzeer ook van vriendschap, medeleven, empathie, liefde, troost en bovenal hoop en smaakt absoluut naar meer!

[Veronique Dochy · Rating 4 out of 5]

Suzanna wordt door haar vader naar oom Gaston en tante Geraldine gestuurd om er mee te helpen op de boerderij. In het verre Wallonië wordt ze direct aan het werk gezet. Hoewel ze haar zussen mist, maakt ze er het beste van. Oom Gaston is een stugge man die heel opvliegend kan zijn. Ze probeert zo veel mogelijk bij hem uit de buurt te blijven want ze vermoedt dat hij zich inlaat met dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Op een dag doet ze een vreselijke ontdekking en wanneer dan ook nog eens de oorlog steeds dichterbij komt, weet ze dat ze met gevaar voor eigen leven, een oplossing moet vinden voor deze delicate kwestie.

In de proloog lezen we de aanzet tot het verhuis van de 14-jarige Suzanna naar haar onbekende oom en tante. We krijgen al direct een mooi overzicht over hoe het gezin in elkaar steekt.
Met een heel vlotte pen en vanuit het standpunt van Suzanna vertelt ze haar verhaal vanaf de lente 1914 wanneer ze bij haar oom en tante is ingetrokken. Suzanna is dan 14 jaar oud en dat merk je ook want het wordt uit het oogpunt van de beginnende puber verteld. Ook het tijdsbeeld klopt met de terughoudende en gesloten persoonlijkheden waarbij nog niet alles besproken werd. Liefde en intimiteit was sowieso al een delicate zaak en werd er dan ook wijselijk over gezwegen. Maar ook de nonkel en tante hebben het moeilijk om gevoelens te tonen en te uiten.
Hierdoor krijg je een mooi beeld van de verschillende personages en hoe ze elk op hun eigen manier met problemen proberen om te gaan of diep wegstoppen en opkroppen. Suzanna leren we het beste kennen en wat ik heel leuk vond waren de brieven in het begin van elk hoofdstuk. In die brieven geeft Suzanna een korte samenvatting van wat er zich allemaal speelt op de boerderij maar ook antwoorden op de vragen die Bea in vorige brieven stelde. Dit geeft een mooi overzicht over de stand van zaken en ook een miniem inzicht over het reilen en zeilen van Bea en de rest van de familie.

Door de korte hoofdstukken die chronologisch worden neergezet is het heel vlot te volgen en verlopen de jaren volgens een vast stramien. De oorlog is nabij maar daar hebben ze voorlopig nog niet veel hinder van. Naarmate de seizoenen en jaren verstrijken voel je de spanning toch toenemen.
Ook de ontluikende liefde en emotionele groei naar volwassenheid wordt goed beschreven en weergegeven. Het jonge en naïeve meisje Suzanna verandert langzaam aan in een jonge vrouw die niet met zich laat sollen. Een vrouw die heel behulpzaam maar ook leergierig is en zich niet zomaar aan de kant laat zetten.

Een ontroerend en teder verhaal, emotievol geschreven en heel origineel om het verhaal te schrijven vanuit het standpunt van een jongvolwassene die haar weg zoekt in het leven maar ook voor grote dilemma’s komt te staan. De gevechten aan het front blijven op de achtergrond maar de impact ervan op de gewone bevolking en de continue dreiging die boven hun hoofd hangt, blijft als een onzichtbare vijand op de loer liggen.
De auteur heeft zich gebaseerd op de verhalen van haar grootmoeder die als weeskind de oorlogsjaren heeft beleefd. Dit heeft ze mooi vorm gegeven in een fictief verhaal verweven met historische feiten. Een apart en ontroerend verhaal met een stukje geschiedenis die tot nu voor mij geheel onbekend was.

[Boek2Musch · Rating 4 out of 5]

Nu vind ik covers wanneer daar een natuurlijke omgeving op staat erg mooi, en op deze staan dan ook nog prachtige veldbloemen, waaronder klaprozen en die vind ik schitterend. Wel vind ik dat de jongedame die in het gras zit, wel erg schoon is. Ze werkt toch op een boerderij?



Het verhaal

Na het overlijden van hun moeder lopen de gemoederen in het gezin waar Suzanna deel vanuit maakt vaak hoog op. Op een dag besluit Suzanna’s vader dat zij zo snel mogelijk moet vertrekken. Haar oudste zus Beatrijs komt nog voor haar op maar dat mag niet baten. Kort daarna vertrekt Suzanna naar haar oom en tante die een boerderij runnen in een klein gehuchtje gelegen in het Franstalige Wallonië. Haar meedogenloze oom eist van Suzanna dat ze hard werkt en veel liefde krijgt ze dan ook niet. De brieven die ze van haar zus Beatrijs krijgt, zorgen ervoor dat Suzanna het op de boerderij volhoudt.



Wanneer de oorlog is begonnen merken ze er op de boerderij in het begin niet zoveel van. Op een dag ontdekt Suzanna dat de boerderij een vreselijk geheim verbergt. Lukt het haar om tijdens de oorlog en de confrontaties met haar oom, zichzelf en de mensen waarvan ze houdt te beschermen….



Wanneer Suzanna na vier lange jaren eindelijk weer naar huis terugkeert, is het de vraag of ze nog dezelfde is als toen ze destijds vertrok.



Mijn mening

Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik eigenlijk niet zo van verhalen ben waar een waargebeurde oorlog in voorkomt. Door de tekst die ik op de achterflap van het boek ‘De Hooikinderen’ van Eva Linden las, was ik om en wilde ik deze roman tóch graag lezen. Misschien komt het omdat het verhaal gebaseerd is op de anekdote die Eva’s grootmoeder telkens opnieuw vertelde, over haar vlucht uit het weeshuis. Het deed me onbewust denken aan de verhalen die ik vroeger bij mijn familie hoorde over de oorlog.



De brieven die Suzanna uitwisselt met haar zus Beatrijs zijn op een meelevende wijze geschreven. In de gedetailleerde schrijfsels van Suzanne zijn haar hartkreten voelbaar. De verantwoordelijkheid over het geheim op de boerderij en het moeten zwijgen daarover, wegen zwaar voor Suzanna.



Suzanna haar personage maakt tijdens de oorlog veel mee waardoor zij zich van een 14 jarig onzeker pubermeisje ontwikkelt naar een sterke jonge vrouw. Die ontwikkeling, die gepaard gaan met de benodigde emoties zijn door de auteur op een realistische wijze weergegeven. 



Ondanks dat ik de roman ‘De Hooikinderen’ dat vanuit het perspectief van Suzanne is geschreven, niet een ruk uit heb kunnen lezen, maar dit in gedeeltes heb moeten doen, bleef het verhaal ondertussen wel in mijn gedachten hangen. De keuze van de auteur om ‘De Hooikinderen’ in niet al te lange hoofdstukken in te delen heeft daarbij geholpen. 



Het boek is voorzien van prachtig binnenwerk, wat is ontworpen door Designs By Lotte, heeft mijn leesplezier absoluut verhoogd. 



‘De Hooikinderen’ krijgt van mij 4 sterren.

[sheila_hjv_inbooks · Rating 5 out of 5]

De troostende kracht van woorden

Tot haar verdriet stuurt Suzanna’s vader haar naar een oom en tante in een afgelegen dorpje in Wallonië, om daar te werken op de boerderij die ze runnen. Haar kille oom eist veel van Suzanna, die overeind weet te blijven door de briefwisseling met haar oudste zus.

Wanneer Suzanna een afschuwelijk geheim ontdekt op de boerderij en ondertussen ook de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, verandert haar leven voorgoed. Het geheim, haar oom en de oorlog dwingen Suzanna om haar geliefden te beschermen.

Maar kan ze ook zichzelf beschermen tegen de gevolgen van alles wat ze heeft gezien en meegemaakt?

“Iets in mij is gebroken en ik denk niet dat het ooit hersteld kan worden.” Eva Linden

De hooikinderen van Eva Linden is een prachtige roman over oorlog, ontberingen en ongelooflijke moed.

Indrukwekkend, dat is het eerste woord dat in mij opkomt als ik het boek sluit. Indrukwekkend door de manier waarop het wordt verteld, door de personages die tot leven zijn gebracht, door de wijze waarop het idee voor dit boek is ontstaan en door de manier waarop het verhaal het verleden raakt. Een anekdote vormde een idee dat werd omgevormd tot een roman die zo uit iemands leven zou kunnen zijn gegrepen. Niet omdat je een volledig waargebeurd verhaal leest, maar omdat je een verhaal leest over zaken die ooit echt gebeurden.

Eva Linden gaf mij het gevoel dat ik zelf in de periode waarin het verhaal zich afspeelt was beland. Die beleving was zo sterk, dat een kleine kwinkslag naar een ander boek van onder andere deze auteur, me even het besef gaf dat we inmiddels minstens een honderdtal jaren later leefden. En eigenlijk vond ik dat niet onprettig, want ik was zo geraakt door het verhaal dat mijn hart dat beetje lucht wel even kon gebruiken. Uiteraard werd ik ook al snel weer meegenomen door de dappere Suzanna met haar grote hart.

Eva Linden laat in het verhaal van Suzanna zien dat een klein gebaar iets positiefs op gang kan brengen, dat liefde bergen kan verzetten en dat compassie kan troosten, en doet dat op een aangrijpende en ontwapenende wijze.

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Instagram: sheila_hjv_inbooks

[Hermi Van Waas · Rating 4 out of 5]

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek De hooikinderen, geschreven door Eva Linden, gelezen. Het is voorjaar 1914 als de op dat moment bijna 14 jarige Suzanna door haar vader naar haar oom en tante wordt gestuurd. Zij hebben een boerderij in een afgelegen dorpje in Wallonië. Suzanna’s oom geeft Suzanna weinig liefde en eist dat ze hard werkt op de boerderij. Met haar tante kan Suzanna toch beter opschieten en ze leert veel van haar. Ze probeert zich hier in Wallonië op alle mogelijke manieren staande te houden. Haar lichtpuntjes zijn de brieven van haar oudere zus Beatrijs, die ze ook zelf elke keer weer zorgvuldig beantwoord. Tijdens de eerste Wereld oorlog ontdekt Suzanna een groot geheim op de boerderij. Dit geheim en ook de oorlog vraagt het nodige van de jonge Suzanna. . Oom en tante hebben het niet breed, dus Suzanna komt uiteindelijk in het ziekenhuis in de buurt te werken, waar ze onder andere gewonde soldaten verzorgt. Hierin word wel duidelijk wat voor een consequenties de oorlog heeft, net zoals het toch steeds lastiger verkrijgen van voedsel. Lukt het haar om, ondanks haar liefdeloze oom, zich in deze periode goed staande te houden? En hoe zal ze zijn als ze uiteindelijk weer naar huis terugkeert? Op de cover zien we een meisje op de rug in een veld, onder een boom, terwijl ze zit te lezen. Het is uitgevoerd in sepia kleuren. Is deze jonge vrouw Suzanna die zit te lezen in haar vrije tijd? Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Suzanna. Door de brieven die zij aan haar zus Beatrijs schrijft heb ik haar tijdens het lezen van het verhaal beter leren kennen. De andere personages blijven, wat mij betreft toch wat vlakker, mogelijk heeft dat ook wel met die tijd te maken, waarbij niet iedereen even open was over de zaken die hen bezig hield. Al met al een prachtig boek met verschillende mooie thema’s zoals liefde en verdriet. Het heeft mij toch een mooi tijdsbeeld gegeven met betrekking tot de 1e wereldoorlog. Een periode waar ik tot op heden eigenlijk weinig over heb gelezen.
4*

[ciin_leest · Rating 5 out of 5]

De Hooikinderen was voor mij weer eens even een mooi uitstapje uit mijn normale genres die ik lees. En ja romans lees ik vaker maar niet vaak eentje over de Eerste Wereldoorlog. Maar wauw wat heeft dit boek me hard gegrepen. Eva Linden heeft een verhaal op papier weten te zetten waar de emoties heel goed over zijn gebracht. En dat niet alleen, ook de rauwe werkelijkheid van hoe het er toen aan toe ging heeft zij sterk in het verhaal verwerkt.

Het boek is prachtig opgebouwd, de paperback versie ziet er trouwens echt geweldig uit! Elk hoofdstuk begint met een brief van Suzanna aan haar zus Bea. En elk hoofdstuk beslaat een ander jaar getij. Je leest dus in een tal van hoofdstukken de 4 jaar die Suzanna doorbrengt bij haar oom en tante tijdens de oorlog. 

Vanaf het eerste hoofdstuk wist Eva mij te boeien als lezer, ze weet je mee te nemen met Suzanna en hoe zij de wereld ervaart en ontdekt. De personages die voorbij komen zie je als het ware gewoon voor je. Ik kon mij echt intens inleven in het verhaal en door de uitgebreide beschrijvingen van de omgeving en de personages waande ik mij echt in het boek. En ondanks dat je weet dat het een boek is dat zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog en het er ook zeker in voorkomt, je voelt de dreiging op een gegeven moment als lezer zeker naar voren komen, gebeurt er veel meer in het verhaal dan alleen de oorlog. 

En zelfs met het einde wist Eva mij nog even te verrassen waardoor ik het boek meer dan tevreden het dichtgeslagen. 

[Jolien · Rating 5 out of 5]

Op 28 september 2024 bracht Eva Linden haar volgende boek, De Hooikinderen, uit. In 2021 was ik al enthousiast over de aankondiging van dit boek dus toen Eva een blogtour aangekondigde, greep ik meteen mijn kans om hiervan deel uit te maken. Zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik een van de eerste die dit prachtige boek mocht lezen.

Wat dit boek extra bijzonder maakt, is de persoonlijke link met Eva’s familiegeschiedenis. De verhalen van haar grootmoeder gecombineerd met de hulp van haar grootvader, geven het boek een extra laag authenticiteit en emotionele diepgang. Het is alsof je een stukje van hun leven meebeleeft. Af en toe heb ik mezelf ook afgevraagd wat er nu écht gebeurd is en wat meer naar de verbeelding leunt. Hoe dan ook heb ik enorm genoten van dit boek!

De Hooikinderen is een aanrader voor liefhebbers van historische romans. Vooral als je een verhaal wilt lezen dat niet alleen interessant is door de historische setting, maar ook door de persoonlijke betrokkenheid van de auteur.

Lees mijn hele recensie op mijn blog: https://joliensjourneys.wordpress.com...

[Inge Sleegers · Rating 4 out of 5]

Ik las al eerder verhalen van Eva Linden en zou me best een fan durven noemen van haar werk. Dit keer heeft ze zichzelf echter overtroffen! Dit boek heeft me meegesleept en aangegrepen. Het schetst een aangrijpend beeld van het leven tijdens WOI op het platteland en vertelt een aspect uit die oorlog dat voor mij volledig nieuw was. Ik ga er niet teveel over vertellen want dan geef ik teveel prijs van het verhaal. Dat ze de inspiratie voor het verhaal uit jeugdverhalen van haar eigen grootmoeder haalde, vind ik een pluspunt. Ik hou van persoonlijke verhalen van echte mensen en vind het prachtig dat het zo ook een stukje prijsgeeft over de familiegeschiedenis van de auteur. De Franse en Duitse uitdrukkingen dragen bij tot dat authentieke. In ieder geval: een prachtige historische roman waarvan ik hoop dat hij ook veel jonge lezers bereikt.