Ми се допадна суптилноста со којашто авторот ја придвижува приказната и открива нови работи во неа. Целото дело има егзистенцијална нишка која му дава тежина на текстот и не беше многу лесна за читање, но тоа не е негативна карактеристика, туку само кажува повеќе за тоа колку детално е развиена содржината на делото.
Проблемот што го имав со книгава е што ми требаше доста време да навлезам во приказната, па затоа имав периоди на мрза каде што губев волја за да ја земам во раце и да продолжам. Имено, тоа ми беше проблем на почетокот на вториот дел од романот - „Месечева соната“. Секое оставање на книгата и нејзино повторно подигање беше мала борба за мене за дали да се откажам или не. Најмногу што ме натера да продолжам беше љубопитноста за да дознам повеќе за ликовите што беа споредни во првиот дел, и мило ми е што продолжив затоа што градбата на ликовите, иако напати бавна, е восхитувачка. Најмногу ми се допадна приказната на Анастасија Т., затоа што многу лесно ме влечеше и ме впиваше во нејзиниот свет.
Сѐ на сѐ, вреди да се прочита.