Kijk, je kunt natuurlijk precies niets objectiefs zeggen over een boek dat je broer heeft geschreven 😂 Maar is een review ooit objectief? Precies 😉
Feit is: als dit boek niet door mijn broer was geschreven, had ik het hoogstwaarschijnlijk nooit uit de bieb of boekhandel meegenomen. Toch las ik nu in razend tempo een boek uit dat a) non-fictie is, wat over het algemeen niet mijn voorkeur heeft en b) over oorlog en defensie gaat, ver-van-mijn-bed onderwerpen die me eigenlijk niet zo interesseren.
Dat laatste getuigt, ongeacht je politieke voorkeuren, eigenlijk van privileges waar ik me in mindere mate van bewust was. Het is een enorm voorrecht überhaupt te kunnen zeggen dat een onderwerp als defensie je niet zo interesseert: dat betekent dat je in vrijheid leeft en er gewoonweg niet over na hoeft te denken.
Het boek leest vlot, door complexe thematiek in ‘gewone mensentaal’ te doorgronden, en gaat leven door de persoonlijke anekdotes van de twee generaals buiten dienst. Van die anekdotes vind ik soms wel wat. Natuurlijk hebben de heren een formidabele staat van dienst en ontzettend veel goed gedaan. Meer negatieve aspecten van de militaire cultuur blijven voor mij wat aan de oppervlakte, het wordt wél benoemd, maar in mindere mate uitgediept.
Dit boek laat voor mij persoonlijk het belang en de schoonheid van lezen weer eens zien: ik krijg een inkijkje in een wereld die voor mij voorheen gesloten was, simpelweg door een boek te lezen.