Τα μονοθέσια και ολιγοθέσια δημοτικά σχολεία καλύπτουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση των παιδιών στις αγροτικές περιοχές. Οι υποστηρικτές των σχολείων αυτών διατείνονται ότι ειδικά στις αραιοκατοικημένες περιοχές τα μικρά σχολεία μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της εκπαιδευτικής πρόσβασης και στη βελτίωση των επιδόσεων των μαθητών. Ωστόσο, σήμερα, πολλά μικρά σχολεία απειλούνται με κλείσιμο. Άλλοτε θεωρούνται πολύ μικρά για να παρέχουν ολοκληρωμένη εκπαίδευση, άλλοτε τα λειτουργικά τους έξοδα αξιολογούνται υπερβολικά για να διατηρηθούν. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι μια σειρά παραγόντων που χαρακτηρίζουν τα μικρά σχολεία επιδρά αρνητικά στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές ή και στις δύο πλευρές. Ωστόσο, η κατάργηση των μικρών σχολείων και η συγχώνευσή τους σε σχολικά κέντρα δεν είναι πάντα η πιο ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Για το λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία η αναζήτηση τρόπων εύρυθμης λειτουργίας των μικρών σχολείων, πράγμα που αποτελεί αντικείμενο μελέτης στο παρόν βιβλίο.
Ο Ανδρέας Μπρούζος σπούδασε Παιδαγωγική, Ψυχολογία και Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Είναι Καθηγητής (2005, Λέκτορας 1992, Επίκ. Καθηγητής 1996, Αναπλ. Καθηγητής 2001) και Διευθυντής (2008) του Εργαστηρίου Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, Συμβουλευτικής και Έρευνας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν κυρίως τη Σχολική Συμβουλευτική, την Ατομική και Ομαδική Συμβουλευτική, την Προσωποκεντρική Συμβουλευτική, την Παιδαγωγική Σχέση, το Έργο και την Προσωπικότητα του Εκπαιδευτικού και την εφαρμογή και αξιολόγηση Ψυχοεκπαιδευτικών Προγραμμάτων.