اگر دلتان میخواهد بدانید زندگی با مامان و بابای کلاهبردار چه شکلی است؟ «زندگی هچلهفت آیدا پیرپور» را بخوانید! - اگر دلتان میخواهد مامان و بابایتان هر روز بگویند: «نمیخواد بری مدرسه! بمان خانه و حالش را ببر!» "زندگی هچلهفت آیدا پیرپور" را روزی سه بار برای مامان و باباهایتان بخوانید. اگر گوش ندادند هر هشت ساعت یک بار بمالید به لپشان! - اگر میخواهید بدانید بیکارها چگونه مدرسه میروند «زندگی هچلهفت آیدا پیرپور» را از دست ندهید!
نمونهٔ کتاب رو که خوندم فکر کردم با یکم چشمپوشی میتونه خوب باشه ولی یهدفعه زد تو جادهخاکی، طوری که با خوندن بعضی قسمتها چشمهام چهارتا میشدن.
عادیسازی نسبتدادن صفات تمسخرآمیز به دیگران مثل «شکمگنده» یا «خنگه»؛ شخصیت اصلی، آیدا، مدام داره پس کلهٔ دوستش میزنه با این ادعا که «یک قانونی است که میگوید تنبیه بدنی بیشاز هر شیوهٔ تربیتی دیگری جواب میدهد»! آیدا پدر و مادرش رو هم اینجوری معرفی میکنه: بابای کلاهبردارم و مامان کلاهبردارم. نویسنده چرا فکر کرده این بامزهست؟ آیدا خیلی خودگوزپنداره و مثلاً این قراره باحال باشه و بگیم بالاخره یه شخصیتپردازی متفاوت و بچهها با اینکه آیدا خودشو از بقیه بهتر و باحالتر و باهوشتر میدونه همذاتپنداری میکنن و این حرفها، ولی برای من قابلقبول نبود، این رفتار چیزی نیست که از همذاتپنداری بچهم باهاش و لذتبردن ازش خوشحال بشم؛ شخصیتهای دیگهٔ داستان هم که از دم بیتربیت و رومخ و بیمزه.
یه نمونه از بیمزگیهاش اینکه آیدا داره یه کوچه رو توصیف میکنه و اینکه «دیوارهای دو طرف کوچه تا پانصدهزار و خیلیمتر بالاتر از آسمان رفته بودن» قراره خیلی خلاقانه و بامزه باشه. |:
من نسبت به کتابهای کودکی که درس و مدرسه بخش مهمی از داستانشون رو تشکیل میدن حساسم، چون درصورتیکه فرزندی داشته باشم تمایل ندارم به نظام آموزشیای که تو اکثر نقاط دنیا اجرا میشه بسپرمش؛ مخصوصاً توی ایران. و ترجیح میدم کتابهایی که رفتن به زندانهای سازماندهیشده برای بردههای کوچک رو تبلیغ میکنن برای فرزندم تهیه نکنم.
این کتاب جز چند تا اطلاعات ریز که به بچهها میده - بهجز اینکه خورشید رو بهعنوان سیاره معرفی کرد، که احتمالاً اشتباه ویراستاریه ولی بالاخره اینطور نوشته شده - مثل مهمبودن مخفینگهداشتن شمارهٔ شماسنامه و شمارهٔ ملی برای جلوگیری از کلاهبرداری و گرفتن کارت ملی تو شانزدهسالگی و چند تا لبخند نهچندان گشاد، هیچچیزی نداره و فکر میکنم تأثیر خوبی روی بچهها نمیذاره. به نظر من، اصلاً کتاب مناسبی برای بچهها نیست.
بانمک بود. خوشحالم که از این سبک کتاب به زبان فارسی نوشته شده. فقط کاش به جای اسپاگتی(ماکارونی) از یه غذای ایرانی استفاده میکردن. در کل خوب بود راضی بودم. اگر بچه مدرسهای دارید حتما براش بگیرید.