Το ημερολόγιο μιας τυφλής γυναίκας

by Χριστίνα Σαρρή

Αυτό το βιβλίο, λοιπόν, δεν είναι ένα βιβλίο για να σε εμπνεύσει! Δεν το έγραψα με αυτόν τον σκοπό. Δεν είναι ένα βιβλίο που θα σε συγκινήσει, που θα σου μάθει να εκτιμάς αυτά που έχεις, που θα σου δείξει την υποτιθέμενη δύναμη ψυχής που έχουμε εμείς, τα ανάπηρα άτομα! Δεν είναι ένα βιβλίο που θα σε κάνει να δεις τον κόσμο μέσα απ' τα μάτια μου ή τουλάχιστον όχι όπως ίσως περιμένεις. Δεν είναι ένα βιβλίο αισιόδοξο ούτε θα σου δώσει κουράγιο για να αντιμετωπίσεις τα δικά σου προβλήματα. Ούτε θα σε κάνει να θαυμάσεις τα τυφλά άτομα και πόσο μάλλον εμένα την ίδια. Δεν είναι βιβλίο αυτοβοήθειας, δεν είναι για να περάσεις ευχάριστα τις ώρες που θα το διαβάζεις και σίγουρα, δεν είναι ένα βιβλίο με τα όμορφα πράγματα που μου έχουν συμβεί εκεί έξω. "Το ημερολόγιο μιας τυφλής γυναίκας" τέτοιες ιστορίες περιέχει μόνο: τις άσχημες, τις δυσάρεστες, τις ενοχλητικές, τις φοβιστικές, τις αγχωτικές, τις λυπητερές, τις εξοργιστικές, τις άβολες. Τις ιστορίες καθημερινού σεξισμού και μισαναπηρισμού στην Ελλάδα! Και, τελικά, τι είναι αυτό το βιβλίο; Είναι η δική μου κραυγή αγανάκτησης.

Genres: Audiobook

320 pages, Paperback

Published June 1, 2024

Reviews

[Vaios · Rating 1 out of 5]

5 ιστορίες που αφορούν το γεγονός ότι είναι τυφλή οι οποίες θα αρκούσαν για όλο το βιβλίο,άλλες 15 ολόιδιες χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης ( σκύλος σε λεωφορείο σκύλος σε ταξί, βοήθεια χωρίς να ζητηθεί , χαϊδεύουν τον σκύλο μου ενώ δεν πρέπει κτλ κτλ). Και άλλες 25 ιστορίας γκρίνιας με συναναστροφές με μαλακές ανθρώπους ( 9 στις 10 περιπτώσεις πέρα από μαλακές είναι και μισογύνηδες γτ είμαστε φεμινίστριες και woke) που είναι τραβηγμένες από τα μαλλιά και δεν θα υπήρχαν αν η συγγραφέας δεν ήταν ευγενική όπως λέει αλλά τα έλεγε έξω από τα δόντια όπως κάθε νοήμων ανθρώπος.. Δεν μπορείς να μου λες ότι σε είχε πάρει από δίπλα άγνωστος , σε παρενοχλούσε για 2 ώρες, μπήκες στο Πανεπιστήμιο, συνάντησες γνωστούς, καθηγητές και άλλους πόσους και αυτός ήταν δίπλα σου από την πρώτη στιγμή χωρίς να το θες και μάλιστα να μιλάει και για λογαριασμό σου...Μαλακά φύγε από δω, άσε με ήσυχο θα τσιριξω ή θα φωνάξω την αστυνομία και τελειώνει η υπόθεση. Γενικά πολύ δράμα η τύπισσα, περίμενα να διαβάσω κάτι που να δείχνει όντως τι βιώνει ένας τυφλός σήμερα στην σάπια Ελλάδα και απλά άκουσα μια τύπισσα να κλαίγεται για βλακείες... Και επίσης υπερβολικά γουοοκ.... Φυσικά η συγγραφέας το ξέρει και για αυτό έχει γράψει και έναν τεράστιο πρόλογο για να δικαιολογηθεί. Λυπάμαι...

[D. D. · Rating 3 out of 5]

'Το ημερολόγιο μιας τυφλής γυναίκας' της Χριστίνας Σαρρή είναι πολύ ενδιαφέρον. Τόσο για τα άτομα με αναπηρία, όσο και για όσους αγαπούν και ζουν με άτομα με αναπηρία.
Ρίχνει ένα ιδιαίτερα δυνατό φως στο πως συμπεριφέρεται η κοινωνία απέναντι τους και πώς, άθελά της κάποιες φορές, ηθελημένα άλλες, δεν τα αφήνει να ενηλικιωθουν και ανεξαρτητοποιηθούν όσο θα ήθελαν και όσο χρειάζονται.

Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

Κάτι που πιθανό να μην γνωρίζει η ίδια η συγγραφέας, αλλά δυστυχώς ισχύει, είναι ότι έχει πολύ μικρή γραμματοσειρά.

Σαν άτομο με δυσκολίες στην όραση, θα ήθελα να είχε τυπωθεί με μεγαλύτερη γραμματοσειρά για εύκολη πρόσβαση από άτομα που δυσκολεύονται να δουν.

Εχω διαβάσει αγγλόφωνα βιβλία σε έκδοση με μεγάλα γράμματα, ενώ ελληνικά δεν έχω δει ποτέ.
Ας γίνει κάποια στιγμή η αρχή κι ας είναι πιο ακριβές αυτές οι εκδόσεις.

[Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο καλογραμμένο, αποκαλυπτικό και απαραίτητο.

[Yiota Vasileiou · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο της Χριστίνας Σαρή, «Το Ημερολόγιο μιας Τυφλής Γυναίκας» είναι αυτό ακριβώς που περιγράφει ο τίτλος του. Το ημερολόγιο μιας τυφλής γυναίκας. Είναι η καταγραφή της καθημερινότητας μια νέας κοπέλας που έχει στερηθεί κάτι που για εμάς τους υπόλοιπους είναι αυτονόητο. Την αίσθηση της όρασης. Είναι τυφλή. Το «Ημερολόγιο» της Χριστίνας είναι ένα συγκλονιστικό αφήγημα που καταδύεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, εξερευνώντας θέματα όπως η αναπηρία, η απώλεια, η αποδοχή και η δύναμη της ανθρώπινης θέλησης.

Το βιβλίο αυτό γίνεται το μέσο μέσα από το οποίο η Χριστίνα εκφράζει τα συναισθήματα, τους φόβους και τις ελπίδες της, καθώς παλεύει να προσαρμοστεί στη νέα της πραγματικότητα. Αναδεικνύει με ευαισθησία τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένα άτομο με αναπηρία στην καθημερινότητά του. Η Χριστίνα μάχεται σε καθημερινή με την απώλεια της ανεξαρτησίας της και την ανάγκη να βασίζεται –ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ– στους άλλους, αλλά τελικά μαθαίνει να αποδέχεται την κατάστασή της και να βρίσκει νέους τρόπους να ζει μια πλήρη ζωή.

Οι σχέσεις της Χριστίνας με τους άλλους ανθρώπους αποτελούν τον κύριο άξονα του ημερολογίου. Η αγάπη, η φιλία και η οικογενειακή υποστήριξη παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία της προς την αποδοχή και την αυτοπραγμάτωση. Αντίθετα η σχέση της με τους αγνώστους και τους “Καλούς Σαμαρίτες” του κόσμου αυτού, που θέλουν να “βοηθούν” με τους δικούς τους όρους, αποτελεί τροχοπέδη και μόνο προβλήματα της δημιουργεί.

Κι όμως, παρά τις αντιξοότητες, η Χριστίνα επιδεικνύει αξιοθαύμαστη δύναμη και ανθεκτικότητα. Το βιβλίο μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, η ανθρώπινη θέληση μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και να βρούμε νόημα στη ζωή.

Η γραφή της Σαρή είναι απλή και άμεση αλλά ταυτόχρονα βαθιά συγκινητική. Η χρήση του πρώτου προσώπου μας επιτρέπει να εισχωρήσουμε στον εσωτερικό κόσμο της και να βιώσουμε τα συναισθήματά της από πρώτο χέρι.

Γράφει στο οπισθόφυλλο η Χριστίνα ότι το ημερολόγιό της δεν είναι ένα βιβλίο για να σε εμπνεύσει, να σε συγκινήσει, να σε μάθει να εκτιμάς, να σε μάθει να σέβεσαι και να σε μάθει να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια των αναπήρων αλλά είναι η δική της κραυγή αγανάκτησης. Κι όμως για όποιον έχει καρδιά και αυτιά ανοιχτά, «Το Ημερολόγιο μιας Τυφλής Γυναίκας» και θα εμπνεύσει και θα συγκινήσει και θα προκαλέσει εκτίμηση και σεβασμό. Γιατί πριν και πρώτα απ’ όλα είναι μια ιστορία θάρρους, ελπίδας και ανθρώπινης δύναμης. Είναι ένα βιβλίο που θα μείνει αξέχαστο.

[Joanna · Rating 2 out of 5]

στην πραγματικότητα το βιβλίο λέει πουλί ενδιαφέροντα πράγματα κατά τη γνώμη μου όμως τα λέει με λάθος τρόπο και πολύ θυμο.
επίσης έχει αρκετές επαναλήψεις και είναι γραμμένο όντως σαν ημερολόγιο.
μα καεις δεν επιμελήθηκε αυτό το βιβλίο? νομίζω θα ήταν πολύ διαφορετικό