What do you think?
Rate this book
จุดเทียนทั้งปลายทั้งโคน
รายละเอียด (โปรยปกหลัง)
ความรักเป็นเส้นทางของการเติบโต เป็น 'วิถีร่วม' ที่บ่มเพาะให้เรารู้จักคนอื่น แคร์คนอื่น ทำเพื่อคนอื่น ไม่มีบทเรียนใดในโลกที่จะสอนคนเราให้เข้าใจชีวิตได้ลึกซึ้งเท่าความรัก ความรักเท่านั้นที่เปิดดวงตามนุษย์ ให้มองเห็นความละเอียดอ่อน
หยาบคายเกินไปที่จะมองความรักเป็นเพียงเรื่องได้หรือเสีย หวาดกลัวเกินไปที่จะใช้ความล้มเหลวของใครบางคนปิดกั้นกักขังหัวใจตนเอง ด้วยเกรงจะย่ำรอยแห่งการจากลา มองโลกแง่ร้ายเกินไปที่เพียงเห็นวัยรุ่นหนุ่มสาวจูงมือกัน ก็จินตนาการถึงโรงแรมม่านรูดและคลินิกทำแท้งที่รออยู่เบื้องหน้า
และอาจปะมาทเกินไป ถ้าไม่ตระหนักหรือรู้จักเพ่งมอง ว่าคนที่อยู่ข้างๆ ยังมีรอยยิ้มอยู่เป็นปกติ ?
ความรักเป็นเส้นทางของการเติบโต เป็น 'วิถีร่วม' ที่บ่มเพาะให้เรารู้จักคนอื่น แคร์คนอื่น ทำเพื่อคนอื่น ไม่มีบทเรียนใดในโลกที่จะสอนคนเราให้เข้าใจชีวิตได้ลึกซึ้งเท่าความรัก ความรักเท่านั้นที่เปิดดวงตามนุษย์ ให้มองเห็นความละเอียดอ่อน
หยาบคายเกินไปที่จะมองความรักเป็นเพียงเรื่องได้หรือเสีย หวาดกลัวเกินไปที่จะใช้ความล้มเหลวของใครบางคนปิดกั้นกักขังหัวใจตนเอง ด้วยเกรงจะย่ำรอยแห่งการจากลา มองโลกแง่ร้ายเกินไปที่เพียงเห็นวัยรุ่นหนุ่มสาวจูงมือกัน ก็จินตนาการถึงโรงแรมม่านรูดและคลินิกทำแท้งที่รออยู่เบื้องหน้า
และอาจปะมาทเกินไป ถ้าไม่ตระหนักหรือรู้จักเพ่งมอง ว่าคนที่อยู่ข้างๆ ยังมีรอยยิ้มอยู่เป็นปกติ ?
- GenresNonfiction
223 pages, Paperback
First published March 1, 2014
3 people are currently reading
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 24, 2015
รวมความเรียงที่วรพจน์เคยเขียนไว้ใน IMAGE และ GM ในช่วงปี 2556
หลายเรื่องพูดถึงความอึดอัดคับข้องเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านเมือง
อีกหลายเรื่องพูดถึงชีวิต(ของคนอื่น)ที่งมงายอยู่กับความรัก
เราชอบวรพจน์จากประเด็นหลัง เริ่มจากรวมเล่มชื่อ "ทางโลก" ที่พูดถึงประเด็นนี้ไว้เกือบทั้งเล่ม
...ตอนนั้นเขาก็เป็นหนึ่งในชีวิตงมงายเหล่านั้นด้วย
มาเล่มนี้ วรพจน์ฟันธงชัดเจนว่า อายุปูนนี้แล้วไม่สมควรเสียเวลากับความรักอีกแล้ว
จนแม้กระทั่งเมื่อเจอ"ไอดอล"นักเขียนที่เคยชื่นชอบในวัยหนุ่ม
จากหนังสือแนวถนัดของนักเขียนท่านนั้น ว่าด้วยเรื่องความรักหนุ่มสาว-อุดมการณ์สูงส่ง
วรพจน์เองกลับไม่มีความประหม่าอีกแล้ว
แม้จะผิดหวังนิดๆ ที่ไม่ได้อ่านความโรแมนติกของเขาอีกแล้ว
แต่ก็ทำให้เราได้รู้ว่า วรพจน์ได้อิทธิพลการมองโลกแบบนั้นมาจากใคร
ชื่อนักเขียนท่านนั้นเราได้ยินนานแล้ว แต่ไม่เคยหยิบมาอ่านเสียที
ค่าที่ไม่ชอบอ่านนิยายรักๆใคร่ๆ
แต่หลังจากที่ได้ฟังพี่หนุ่ม โตมร ชื่นชมถึงการใช้ภาษาที่โคตรจะสวยซึ่งได้มาจากหัวใจและสายตาอันอ่อนโยน
และหลังจากอ่านความเรียงเล่มนี้จบ
เราก็ใส่ชื่อ พิบูลศักดิ์ ละครพล ลงใน wish list อีกคน
ปล. ความเรียงตอนที่ชอบที่สุดในเล่มนี้คือ ดาวเหนือ
หลายเรื่องพูดถึงความอึดอัดคับข้องเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านเมือง
อีกหลายเรื่องพูดถึงชีวิต(ของคนอื่น)ที่งมงายอยู่กับความรัก
เราชอบวรพจน์จากประเด็นหลัง เริ่มจากรวมเล่มชื่อ "ทางโลก" ที่พูดถึงประเด็นนี้ไว้เกือบทั้งเล่ม
...ตอนนั้นเขาก็เป็นหนึ่งในชีวิตงมงายเหล่านั้นด้วย
มาเล่มนี้ วรพจน์ฟันธงชัดเจนว่า อายุปูนนี้แล้วไม่สมควรเสียเวลากับความรักอีกแล้ว
จนแม้กระทั่งเมื่อเจอ"ไอดอล"นักเขียนที่เคยชื่นชอบในวัยหนุ่ม
จากหนังสือแนวถนัดของนักเขียนท่านนั้น ว่าด้วยเรื่องความรักหนุ่มสาว-อุดมการณ์สูงส่ง
วรพจน์เองกลับไม่มีความประหม่าอีกแล้ว
แม้จะผิดหวังนิดๆ ที่ไม่ได้อ่านความโรแมนติกของเขาอีกแล้ว
แต่ก็ทำให้เราได้รู้ว่า วรพจน์ได้อิทธิพลการมองโลกแบบนั้นมาจากใคร
ชื่อนักเขียนท่านนั้นเราได้ยินนานแล้ว แต่ไม่เคยหยิบมาอ่านเสียที
ค่าที่ไม่ชอบอ่านนิยายรักๆใคร่ๆ
แต่หลังจากที่ได้ฟังพี่หนุ่ม โตมร ชื่นชมถึงการใช้ภาษาที่โคตรจะสวยซึ่งได้มาจากหัวใจและสายตาอันอ่อนโยน
และหลังจากอ่านความเรียงเล่มนี้จบ
เราก็ใส่ชื่อ พิบูลศักดิ์ ละครพล ลงใน wish list อีกคน
ปล. ความเรียงตอนที่ชอบที่สุดในเล่มนี้คือ ดาวเหนือ
November 20, 2014
ยังคงเขียนงานได้น่าอ่าน ชวนคิดติดตาม ในแง่มุมการใช้ชีวิต การให้คุณค่าแก่การทำงาน การไม่หมุนเหวี่ยงไปตามสังคม เขียนเรื่องสามัญในชีวิตทุกๆวันให้มีประเด็นที่ได้ขบคิดอย่างน่าสนใจ ในเล่มนี้ ชอบเรื่อง ความเป็นผู้ใหญ่ ... มากที่สุด
May 30, 2022
เพิ่งเคยอ่านผลงานของนักเขียนท่านนี้เป็นครั้งแรกชอบมากๆสำนวนสไตล์การเขียนไม่เหมือนใคร มันเหมือนจะแรงแต่ก็ไม่ พูดไม่ถูก รู้แต่เข้มข้นอ่านละวางไม่ลงเลย จะไปตามหาผลงานอื่นๆมาอ่านเพิ่มแน่นอนค่ะ
December 13, 2015
จุดเทียนทั้งปลายทั้งโคน โดย วรพจน์ พันธุ์พงศ์
- - - - - - - - - -
1
ไม่ใช่ปฐมนิเทศน์สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยทำงาน
ไม่ใช่ปัจฉิมนิเทศน์โดยองค์ปาฐกชราวัย
จุดเทียนทั้งปลายทั้งโคน คือ - มัจฉิมนิเทศน์ดีๆ สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยสามสิบเช่นผม โดยผู้เขียนชายวัยกลางคนที่โชกโชนชีวิตพอที่จะนิเทศน์ แต่เทศน์นั้นไม่ตกผลึกสวยงามเกินไปจนกลายเป็นพระธรรมคำบรรยาย
เถรตรง ถึกทื่อ ดักคอเป็นบางครั้ง
...เขกกะโหลกเบาๆ เป็นบางที
2
บทความบทหนึ่งยาวเพียงหกเจ็ดหน้าพ็อกเก็ตบุค ความยาวต่อบทไม่มากนัก แต่กระนั้นนักยังอุตสาห์แบ่งซอยตัวเลขกำกับ หนึ่ง สอง สาม ฯลฯ
นี่อาจเป็นเล่ห์กลที่ทำให้ผมอ่านไม่เหนื่อย จึงพลิกหน้าได้เรื่อยจนจบบทและจบเล่มอย่างรวดเร็ว นิเทศน์บางบทผ่านไปแผ่วเบาเหมือนสายลมเอื่อย บางบทผมพยักหน้าเห็นด้วยหงึกๆ
บางบทกระแทกใจจนร้องโอดโอยเหมือนโดนโบยตี
ก็กรณีและปรากฏการณ์ที่ผู้เขียนหยิบมาถกเถียงนั้น มันคือเรื่องราวของพวกเรานี่หน่า ชีวิตที่โลดแล่นของคนหนุ่ม เงินงานที่ต้องจัดการ อารมณ์ความรู้สึกที่ปั่นป่วน แหละโดยเฉพาะความรักความสัมพันธ์ที่เราต้องเผชิญและผ่านพ้นไป
3
ผมชอบบทสนทนาระหว่างวรพจน์กับผู้คนที่ผ่านพบ บ้างเป็นมนุษย์กรณีศึกษา บ้างเป็นหนุ่มสาวจิตป่วย ผู้ผ่านมาให้ผู้เขียนเขกหัวแบบลับหลังเป็นตัวหนังสือ (ไม่รู้ว่าคนต้นเรื่องอ่านเจอแล้วจะรู้สึกอย่างไร จะไปทวงค่าเรื่องซึ่งๆ หน้า ผมก็ว่าไม่ผิด)
วรพจน์เลือกใช้วิธีสื่อสารแบบกดแชร์และเม้นท์แรงๆ แต่เป็นความแรงที่อาบเจือด้วยปรารถนาดี เห็นใจแต่ไม่สงสาร ส่วนใหญ่ก็ภาวนาให้เราผ่านพ้น เติบโต และเรียนรู้
4
อ่านจบเล่ม
ผมรู้สึกดีใจนะ ว่าอย่างน้อยก็มีหนึ่งคนในโลก ที่เข้าใจหัวอกของคนหนุ่มสาวเช่นผม คราวนี้ล่ะ ถ้าพบปัญหาหรือทางตันใดๆ ผมก็พอจะรู้ที่อยู่อีเมลไปเขียนคุย เขียนถามขอคำแนะนำ
แต่ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าจะถามจะคุยอะไร
...ก็ปัญหาส่วนใหญ่ วรพจน์จุดเทียนตอบไว้แล้วในเล่ม
- - - - - - - - - -
1
ไม่ใช่ปฐมนิเทศน์สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยทำงาน
ไม่ใช่ปัจฉิมนิเทศน์โดยองค์ปาฐกชราวัย
จุดเทียนทั้งปลายทั้งโคน คือ - มัจฉิมนิเทศน์ดีๆ สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยสามสิบเช่นผม โดยผู้เขียนชายวัยกลางคนที่โชกโชนชีวิตพอที่จะนิเทศน์ แต่เทศน์นั้นไม่ตกผลึกสวยงามเกินไปจนกลายเป็นพระธรรมคำบรรยาย
เถรตรง ถึกทื่อ ดักคอเป็นบางครั้ง
...เขกกะโหลกเบาๆ เป็นบางที
2
บทความบทหนึ่งยาวเพียงหกเจ็ดหน้าพ็อกเก็ตบุค ความยาวต่อบทไม่มากนัก แต่กระนั้นนักยังอุตสาห์แบ่งซอยตัวเลขกำกับ หนึ่ง สอง สาม ฯลฯ
นี่อาจเป็นเล่ห์กลที่ทำให้ผมอ่านไม่เหนื่อย จึงพลิกหน้าได้เรื่อยจนจบบทและจบเล่มอย่างรวดเร็ว นิเทศน์บางบทผ่านไปแผ่วเบาเหมือนสายลมเอื่อย บางบทผมพยักหน้าเห็นด้วยหงึกๆ
บางบทกระแทกใจจนร้องโอดโอยเหมือนโดนโบยตี
ก็กรณีและปรากฏการณ์ที่ผู้เขียนหยิบมาถกเถียงนั้น มันคือเรื่องราวของพวกเรานี่หน่า ชีวิตที่โลดแล่นของคนหนุ่ม เงินงานที่ต้องจัดการ อารมณ์ความรู้สึกที่ปั่นป่วน แหละโดยเฉพาะความรักความสัมพันธ์ที่เราต้องเผชิญและผ่านพ้นไป
3
ผมชอบบทสนทนาระหว่างวรพจน์กับผู้คนที่ผ่านพบ บ้างเป็นมนุษย์กรณีศึกษา บ้างเป็นหนุ่มสาวจิตป่วย ผู้ผ่านมาให้ผู้เขียนเขกหัวแบบลับหลังเป็นตัวหนังสือ (ไม่รู้ว่าคนต้นเรื่องอ่านเจอแล้วจะรู้สึกอย่างไร จะไปทวงค่าเรื่องซึ่งๆ หน้า ผมก็ว่าไม่ผิด)
วรพจน์เลือกใช้วิธีสื่อสารแบบกดแชร์และเม้นท์แรงๆ แต่เป็นความแรงที่อาบเจือด้วยปรารถนาดี เห็นใจแต่ไม่สงสาร ส่วนใหญ่ก็ภาวนาให้เราผ่านพ้น เติบโต และเรียนรู้
4
อ่านจบเล่ม
ผมรู้สึกดีใจนะ ว่าอย่างน้อยก็มีหนึ่งคนในโลก ที่เข้าใจหัวอกของคนหนุ่มสาวเช่นผม คราวนี้ล่ะ ถ้าพบปัญหาหรือทางตันใดๆ ผมก็พอจะรู้ที่อยู่อีเมลไปเขียนคุย เขียนถามขอคำแนะนำ
แต่ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าจะถามจะคุยอะไร
...ก็ปัญหาส่วนใหญ่ วรพจน์จุดเทียนตอบไว้แล้วในเล่ม
July 17, 2014
ชอบสำนวน ชอบการพัฒนา รายละเอียด คำคมๆ สอนใจ สอนคน เปิดทัศนะ ดิบ มีความเป็นคน เปิดกว้าง ไม่พิพากษา ปลุกใจ ปลุกไฟ ให้รัก ให้มีความตั้งใจ ให้เป็นคนจริง
December 19, 2016
มันก็ยังดีนะ แต่เราเสียดายที่ตั้งแต่มีเรื่องการเมือง มีบางครั้งเรารู้สึกว่าพี่หนุ่มเขียนเอนไปข้างไหนมากโดยไม่รู้ตัว
Displaying 1 - 6 of 6 reviews