Το χρώμα της βροχής

by Ζωγραφιά Τσαβέα

Ο νους της Ανθής έχει μείνει φυλακισμένος, μην μπορώντας να ξεφύγει. Η λογική είναι σαν να μην υπάρχει τούτη την ώρα, έχει παραγκωνισθεί τελείως από το φριχτό βίωμα. Ξαφνικά κατακλύζουν τη σκέψη της τα λόγια του. Γρύλιζε το τέρας και της έλεγε πως αυτή τον ξεσήκωσε με τα καμώματά της.

Λες; Λες όντως να φταίω εγώ για ό,τι έγινε;

Έπρεπε να εξαφανιστεί. Να βάλει ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο. Κανείς δεν έπρεπε να μάθει. Κανέναν δεν μπορούσε να αντικρύσει ξανά.

Μέσα από τον φόβο, τις αναμνήσεις και τα πρόσωπα που αναπάντεχα εμφανίζονται μπροστά της, η Ανθή θα κληθεί να ξεχάσει το πονεμένο της παρελθόν και να ζήσει της ζωής τα πολύτιμα, μέχρι τη στιγμή που όλα πάλι θα γίνουν συντρίμμια.

Πόσο ακόμα από την ψυχή της να δώσει; Πόσο πόνο να αντέξει; Πόσο φόβο ν’ αντιμετωπίσει;

501 pages, Paperback

First published July 1, 2024

About the author

Η Ζωγραφιά Τσαβέα γεννήθηκε στη Νέα Απολλωνία Θεσσαλονίκης. Εκεί έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Σπούδασε και ασχολήθηκε με τη μικροβιολογία για ένα διάστημα. Η αγάπη της, όμως, για τα βιβλία την ώθησε να εγκαταλείψει τη σχολή και να απασχοληθεί στο βιβλιοπωλείο του συζύγου της στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το πολυτιμότερο πράγμα που απέκτησε όλα αυτά τα χρόνια είναι οι δύο κόρες της. Το γράψιμο την προκαλούσε από τον καιρό που ήταν μαθήτρια, αλλά τώρα θεώρησε ότι έφτασε ο κατάλληλος χρόνος να ασχοληθεί μαζί του. Πιστεύει πως στη ζωή καθετί γίνεται μόνο άμα ωριμάσει.

Reviews

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 3 out of 5]

Βαθμολογία 3.5/5

Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://vivliovamon.blogspot.com/2024...

Δύο άντρες θα την αγγίξουν, και οι δύο παρά τη θέλησή της. Ο ένας θα σπείρει τη ζωή και ο άλλος την υπόσχεση.

Στρέφοντας το βλέμμα μας προς τα πίσω, σε μία εποχή άγνωστη και μακρινή από εμάς, θα δούμε ότι πολλά που θεωρούμε ως δεδομένα, τότε όχι μόνο ήταν ζητούμενα, μα υπήρχαν τόσες πολλές παγιωμένες αντιλήψεις που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος/α να ''ξεφύγει'' από εκείνες... Κι εκεί έρχονται τα βιβλία με τις ιστορίες που ''πλάθουν'' και μέσω της μυθοπλασίας μας ''μιλούν'' για όλα αυτά. Αυτά που ήταν εκεί και ''θέριζαν'' ζωές και ψυχές ανθρώπων σαν άλλες ''μάστιγες''... Ένα τέτοιο βιβλίο και το καινούργιο μυθιστόρημα της συγγραφέως Ζωγραφιάς Τσαβέα, με τίτλο ''Το χρώμα της βροχής'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Ένα βιβλίο που με έκανε να συγκινηθώ με τρόπο που δεν το ανέμενα και σίγουρα θα το έχω καιρό νωπό στη μνήμη μου. Μα, καλύτερα, ας μην μακρυγορώ περισσότερο...

''Το χρώμα της βροχής'', όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι αναρωτιέμαι... Άραγε, έχει χρώμα η βροχή; Κι αν ναι, ποιο είναι αυτό; Διότι, εγώ μόνο ως διάφανο θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω. Ένα γάργαρο και ασυγκράτητο διαφανές ''ποτάμι'' που πέφτει με ορμή προς ό,τι μπορεί να μας πληγώνει; Βρωμίζει; Λυτρώνει; Απελευθερώνει; Μήπως η βροχή παίρνει μακρυά ό,τι αρνητικό; Ίσως να καταφέρνει και να ''απολυμαίνει'', να ''καθαγιάζει'' και να δίνει άφεση σε παλιές αμαρτίες μέσω μίας άτυπης ''εξομολόγησης'' ψυχής και σώματος; Δεν ξέρω να πω με σιγουριά. Μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

''Ο νους της Ανθής έχει μείνει φυλακισμένος, μην μπορώντας να ξεφύγει. Η λογική είναι σαν να μην υπάρχει τούτη την ώρα, έχει παραγκωνισθεί τελείως από το φριχτό βίωμα. Ξαφνικά κατακλύζουν τη σκέψη της τα λόγια του. Γρύλιζε το τέρας και της έλεγε πως αυτή τον ξεσήκωσε με τα καμώματά της.
Λες; Λες όντως να φταίω εγώ για ό,τι έγινε;
Έπρεπε να εξαφανιστεί. Να βάλει ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο. Κανείς δεν έπρεπε να μάθει. Κανέναν δεν μπορούσε να αντικρύσει ξανά.
Μέσα από τον φόβο, τις αναμνήσεις και τα πρόσωπα που αναπάντεχα εμφανίζονται μπροστά της, η Ανθή θα κληθεί να ξεχάσει το πονεμένο της παρελθόν και να ζήσει της ζωής τα πολύτιμα, μέχρι τη στιγμή που όλα πάλι θα γίνουν συντρίμμια.
Πόσο ακόμα από την ψυχή της να δώσει; Πόσο πόνο να αντέξει; Πόσο φόβο ν’ αντιμετωπίσει;" (Από το οπισθόφυλλο)

Δεν έχει τύχει να ξαναδιαβάσω κάποιο προγενέστερο έργο της συγγραφέως, αλλά από την αρχή της ανάγνωσης του παρόντος, ένιωσα μία αμεσότητα και οικειότητα που μου ''επέτρεψε'' να μπω πιο ομαλά μέσα στο σκηνικό της ιστορίας. Το κείμενο το διέπει μία ζωντάνια και μία ειλικρίνεια που είναι αφοπλιστική. Η συγγραφέας δημιουργεί πρόσωπα και καταστάσεις τόσο αληθοφανή που ''σαρώνουν'' με την παρουσία τους. Νιώθεις να γίνεσαι κι εσύ κομμάτι της πλοκής και να εύχεσαι ο καθένας και η καθεμία να ''ανταμειφθούν'' με ό,τι τους αξίζει βάσει των όποιων πράξεών τους. Προσέξτε! Δεν υπάρχει καμία εκδικητική τάση, μα μόνο λύτρωση που έρχεται μέσω της συγχώρεσης. Διότι, το να συγχωρέσεις κάποιον/α που σου έχει προξενήσει κακό, πιστέψτε με, είναι μεγαλύτερη τιμωρία για εκείνο το άτομο, διότι έτσι δείχνεις την ανωτερότητα και αξιοπρέπεια που σε διέπει ως άνθρωπος.

Συνεπώς, έχουμε να κάνουμε με ένα κείμενο, ή, πιο σωστά η υπόθεση αυτού είναι επώδυνα ρεαλιστική και μας σοκάρουν όχι οι λέξεις, μα οι πράξεις κάποιων ανθρώπων. Ένα βιβλίο πλημμυρισμένο από πολλά κι έντονα αντιφατικά συναισθήματα, μαθήματα ζωής, ανιδιοτελούς προσφοράς, θυσίας, αρκετές δόσεις σύγχρονης ιστορίας, ελπίδας, δεύτερων ευκαιριών, πρόσωπα αγαπητά και μισητά, μα κυρίως μία υπόσχεση ότι ''το χρώμα της βροχής'' θα τρέξει γύρω μας και θα φέρει ό,τι βαθειά επιθυμούμε... Ναι, το μίσος και η αδικία μπορεί να μας επηρέασαν, μα πάντα αξίζει να προσπαθούμε για το καλύτερο και να αφήνουμε πίσω μας το όποιο αρνητικό. Όχι, η ζωή δεν είναι μόνο άσχημες στιγμές, ούτε όλοι οι άνθρωποι κακοί. Απλώς φαίνεται ότι κάποια πράγματα είναι μοιραίο να συμβούν, ίσως για να εκτιμήσουμε κάποια άλλα...
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

[Αθηνά · Rating 5 out of 5]

Πολύ ωραίο βιβλίο, με ενδιαφέρουσα πλοκή που σε κρατά σε εγρήγορση και αγωνία…
Προσωπικά το τελείωσα σε 2 μέρες, δεν ήθελα να το αφήσω προτού μάθω τι θα γίνει στο τέλος.
Ο άμεσος και απλός τρόπος γραφής της κ. Τσαβέα, που παρόλα αυτά με έναν δικό της τρόπο σε ταξιδεύει σε διαφορά τοπία ανά την Ελλάδα μέσα απο το βιβλίο της, μου κράτησε αμείωτη την προσοχή μέχρι την τελευταία σελίδα.
Ταυτόχρονα, μέσα απο τις ιστορίες των ηρώων, τα πάθη και τις αγωνίες τους, ξετυλίγονται και στιγμιότυπα απ’την ιστορία της Ελλάδας, γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά προσέγγιση κατά το πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα.
Αξίζει να το διαβάσετε!

[Κωνσταντίνα Διαμάντη · Rating 5 out of 5]

Η Ζωγραφιά με ταξίδεψε με το χρώμα της βροχής, πίσω σε μια άλλη εποχή. Ένιωσα την αγωνία της ηρωίδας, τον πόνο της μα και την δύναμη της ψυχής της να συνεχίσει να ζει. Ήταν σαν σαν διαδραματιζόταν η ιστορία μπροστά μου, την ζούσα και δεν σας κρύβω πως πολλές ήταν εκείνες οι φορές που δάκρυσα από συγκίνηση μιας και κάποιες σκηνές ήταν πολύ δυνατές!!!!
Πολλά συγχαρητήρια Ζωγραφιά!!!!

[Anna Patera · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!!!