Araua eta arrakala. Bien arteko tentsioan ageri zaizkigu ipuin hauetako protagonistak. Emakumezkoak dira ia denak, eta gizonez ari dira, nagusiki. Haiek euren gorputzetan, memoria afektiboan eta egunerokoan utzitako arrastoez. Gizonekiko espektatibez eta dezepzioez: unean bertan egin eta esan ez ziren horiez.
Aitak —odolekoak, kulturalak, politikoak—, maitaleak, adiskideak ageri dira kontakizunotan. Tesi zuzendari, editore eta militante “idealizatuak”; hiru laguneko gorputz bakar bat frenorik gabe aldapan behera; Zarautz, Elgoibar, Kuba —“desira aplastante bat”—; whatsapp bidezko literatura lezioak; ezin bete diren promesak urpean eta naufragatzen utzitako bizi-puskak; hiltzen jarraitzen duen aita bat, alargun igerilari bat. Tarteko jendearen presentzia aztoragarria eta hizkuntzaren dardara bizia.
Zortzi istorio askotariko eta hurbileko bildu ditu Uxue Alberdik bere hirugarren narrazio liburuan
liburu ezinhobea euskaraz berriro irakurtzen hasteko. izenburua irakurrita beste zerbait espero nuen, baino ez da txarra izan. istorio motzak gustuko ez ditudan arren, liburu honetakoek haien artean zerikusia dutela iruditzen zait ta nahiko gozatu det.
Com era a Vitòria vaig preguntar a la llibreria Zuloa Irudia per alguna recomanació basca i és un costum que repetiré: m'ha agradat trobar talent ―tan rotund― fora dels canons oficials. El llibre és un recull de contes al voltant de les relacions que s'estableixen des del jo femení cap algú de l'altre sexe (pare, parella...), però no és gens evident (si no ho llegeixes a la contraportada) com res del que hi ha escrit. De cadascun dels contes, costumistes i independents l'un de l'altre, hi captes a poc a poc, com per osmosis amb el text, l'estat de la prota i la naturalesa ―amable i complexa, gens maniquea― dels sentiments cap a l'altre. Molt ben parit.
Beste nonbaiten irakurri dudan bezala, "Irla" izeneko hirugarren ipuinak justifikatzen duela izenburua deritzot. Gai aldetik, liburu osoaren ardatza dela esango nuke, eta gainerako ipuinak haren inguruan biraka dabiltzala. Ipuin indartsua da, beharrezkoa, deserosoa eta ausarta, oso ausarta. Heteropatriarkatuan hainbestetan normalizatuta dauden gaiak salatzen ditu, zer esan handia ekarriko dutenak. Hari horri jarraiki aurkezten dira beste ipuinak ere, apika, modu sotilagoan eta idazle bera zuzenean ikutzen dutenaren irudipena oso present egiten da.
Asko gustatu zait literaturarekiko eta hizkuntzarekiko hartzen duen konpromisoa. Kontatzeko moduen behaketa da azpimarragarriena, batetik, egiturekin esperimentatuz: atzekoz aurrera kontatzearena adibide, mezu testuen bat-batekotasuna, editore-idazlearen elkarrizketa moduak analizatuz. Bestetik, hizkuntza ere bere nahietara murgiltzen du, bizia da nahi duenean, euskalki ezberdinak, hizkera urbano eta kaletarra txertatuz. Irakurle gisa, batzuetan istorioan sartzea kostatzen da. Nabari da formarekin esperimentatzea interesatzen zaiola batez ere, baina istorioak galtzen zaizkit akaso.
Un libro de relatos distinto. Me ha encantado la forma de cada relato: entrevistas, conversaciones, notas de un libro, citas de otras novelas… La presentación de mujeres fuertes y con personalidad en cada uno de los textos, y su relación con los hombres de su vida (padres, maridos, hijos, hermanos…). Algunos relatos duros, otros entrañables. Una mezcla de esa representación de los hombres cishetero en la vida de muchas mujeres. Muy bello.
8 ipuin independiente. Ondo idatzita, baina ez jataz hain onak iruditxu. Esapideak eta polito, Bizkaiko euskerakoak. Ipun baten Jazzberri, Txitxarro...agertzen dira.
This entire review has been hidden because of spoilers.