Contos gringos

by Lara Dopazo Ruibal

Nestes Contos gringos hai tornados, campos de millo, animais salvaxes, reptilianos, mortes inesperadas e moito, moito frío.

Unha ducia de relatos que propoñen unha viaxe cara ao profundo dos Estados Unidos. Desacougo e violencia, fenómenos naturais e segredos, bestas animais e bestas humanas.

A realidade e o sobrenatural mestúranse, ata que é imposible distinguilos.

118 pages, Paperback

First published September 20, 2024

About the author

Lara Dopazo Ruibal, nada en Marín en 1985, é unha escritora galega.

Licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela e con mestrados en Cooperación Internacional e mais en Filosofía Práctica. Bolseira na Academia de Roma no 2019, comuneira no Programa de Estudos en Man Común Comúns, Ruralidades e Feminismos.

Un dos seus poemas foi musicado no álbum Alfaias de Fanny + Alexander.

Participou en No seu despregar. Antoloxía poética, Apiario.

OBRAS:
Dende illa peixe (2009). Xunta de Galicia. Serviu de base para a curtametraxe Illa pedra, da cineasta Adriana Páramo, e foi a primeira peza audiovisual en galego con audiodescrición para persoas cegas.
Ovella (2016). Concello de Outes.
Clementina (2016). Edita-me.
Os lobos na casa de Esaú (2017). Chan da Pólvora.
Claus e o alacrán (2018). Espiral Maior.
Premios
2008: Primeiro premio do certame GZ Crea 2008 pola poesía "Dende Illa Peixe"
2015: Certame Francisco Añón de poesía co poemario Ovella.
2015: Primeira edición do Premio Literario Nortear co relato "Clementina".
2017: Premio de poesía Fiz Vergara Vilariño co poemaio Claus e o alacrán.
2020: Premio Literario Illa Nova de Narrativa con O axolote e outros contos de bestas e auga.

Reviews

[Xabier Cid · Rating 5 out of 5]

There are a couple of things that I particularly liked about this collection of stories. The main one is the narrator's voice, which is distinctively different from one story to the next and from the author's voice, without overcharacterising it. The consistency of the collection doesn't come from the settings, despite the slightly misleading title, or the narrators' voices, but from its shared feeling of unease: there are no major tragedies, but these episodes cannot describe a furthest place from happiness.

I am not a fan of short stories: while I may understand the writer's perspective, as a reader, I would selfishly prefer a longer work to experience true pleasure in the communication. And yet the collection's first story (even more than the story of the tornado) feels like a bucket of cold water over the shoulders: a monument of distressing, pulchritudinous writing.

[Fer · Rating 5 out of 5]

A chegada de cada novo livro de Lara Dopazo, seja poesia for relato, sempre é uma boa notícia para quem temos a sorte de conhecer este tesouro da literatura.

Ideal a sua publicação perto de Samaín, umas histórias a fazer equilíbrios no gume entre o terror, o supernatural e o costumista. Reptilianos nos olhos de quem mira, mundos desordenados na sala de espera de urgências, o instinto de aninhar e de desfazer o ninho... uma coleção de relatos gringos que, como a sua localização, são à vez afastados e mui reconhecíveis.

[Lara · Rating 5 out of 5]

4,5. hai contos mellores que outros, pero mimá. que sensación constante de incomodidade, xuro.

[Lourdes Piñeiro · Rating 4 out of 5]

En primer lugar debo reconocer que soy poco lectora de cuentos, así que esta lectura me ha dejado un poco fría, aunque el ritmo narrativo y los giros argumentales me han atrapado; en algunos cuentos notaba que sus finales perdían fuerza, se difuminaban. Está bien sentir y compartir lo que la escritora nos quiere transmitir de su vida en lugares inhóspitos y ¿violentos? como Iowa. Sobre todo destacaría los cuentos cuyos protagonistas principales son los fenómenos meteorológicos (niebla, tornado, nieve...). En otros se destacan aspectos repletos de aristas, de oscuridad, de dureza y de violencia. Estaría bien conocer lo que la escritora crearía alrededor de la lluvia en Galicia…
Otro elemento a destacar sería que algunos aspectos de estos relatos se repiten y ayudan a reafirmar su coherencia y su consistencia interna.
A CASA DE BLOQUE VERMELLO
REPTILIANA.
ONCE HORAS E MEDIA: la sanidad. “Pese á dor que estaba a sentir en todo o corpo, non podía deixar de pensar no problema que hai neste país co contacto físico e botei de menos estar na casa, onde o médico apertaría, premería a pel e os ósos sen medo para detectar se de verdade había alguna anomalía, e nin lle pasaría pola cabeza pedir permiso” (34)
A NÉBOA: "E coas súas palabras regresou a néboa á miña cabeza, toda de golpe, disposta a quedarse alí dentro para sempre”
SALVAXE E ÚNICA: la envidia
MOL: Un tornado
FUCSIA “o mal sempre vén de volta” (68)
SERVIRTE BEN
BROOKLYN
OS DIQUES
A CAZA
SALMOIRA
NEVE

[Leo Norante · Rating 2 out of 5]

Como nas caixas de galletas cuétara, este libro ten relatos que gustan e non gustan tanto. Non diría eu que é un mal libro aínda que hai un esforzo que renxe, cando a autora busca cunha máis que evidente gota de suor na fronte (tipo icona de whatsapp) un final sorpresa que ás veces non nos parece tal. Creo que os mellores contos son nos que deixa voar a imaxinación lectora para cerrar a trama. O título e o xeito de promocionalo "Contos gringos", "Viaxe cara ao profundo dos Estados Unidos", do máis mellorable.