ปิดสิ้นบังแสง

by Fuminori Nakamura, กนกวรรณ เกตุชัยมาศ (Translator)

เรื่องราวของชายหนุ่มผู้สูญเสียคนรัก แต่ไม่อาจตัดใจยอมรับได้ และความดำมืดไม่ได้มีเพียงแค่นั้น

ครั้งแรกที่พวกเคนจิถามถึงมิกิหลังจากความตายของเธอ ผมตอบออกไปแทบจะอัตโนมัติว่ามิกิอยู่อเมริกา มิกิชอบดูหนังมาก และเคยใฝ่ฝันอยากไปเรียนต่อที่อเมริกา ผมยังจำได้ดีถึงความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ซ่านในหัวใจตอนพูดประโยคนั้นออกไป ในใจของผมรู้สึกเหมือนมิกิยังไม่ตาย รู้สึกเหมือนเธอกำลังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่ที่อเมริกาจริงๆ จากนั้น ผมก็ร่ายยาวเกี่ยวกับชีวิตแสนสุขของมิกิให้พวกเคนจิฟัง ระหว่างที่เล่า จิตใจผมสงบอย่างน่าทึ่ง ผมรู้สึกเบิกบานด้วยซ้ำ ยิ่งสาธยายความสุขของมิกิเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งอารมณ์ดีอย่างไม่อาจหักห้ามได้

132 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

His debut novel Jū (The Gun) won the Shinchō New Author Prize in 2002. Also received the Noma Prize for New Writers in 2004 for Shakō [The Shade]. Winner of the Akutagawa Prize in 2005 for Tsuchi no naka no kodomo (Child in the Ground). Suri (Pickpocket) won the Ōe Kenzaburō Prize in 2010. His other works include Sekai no Hate (The Far End of the World), Ōkoku (Kingdom), and Meikyū (Labyrinth).

See also 中村 文則.

Reviews

[Fai C. - · Rating 3 out of 5]

หม่น มัว แปลก ใช้วิธีเล่าเรื่องแบบ unreliable narrator อ่านไปเรื่อยๆก็จะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าอะไรจริง-ไม่จริง

โดยรวมๆก็สนุกดี มีอะไรให้คิดเรื่อยๆ

[Reader Guy · Rating 4 out of 5]

เหมือนผลงานอื่นๆของนักเขียนคนนี้ เล่มนี้ก็พาผมดำดิ่งไปกับความสับสน, ความเศร้า หรืออะไรก็ตามที่ดูจะสิ้นหวังผ่านความคิดของตัวละคร

เล่มนี้นอกจากจะพาเราดิ่งไปกับจิตใจที่หม่นหมองของตัวละคร คงไม่พ้นคำถามหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวว่า คนที่สูญเสียคนรักจะแหลกสลายทางความคิดได้ขนาดไหน ด้วยเค้าก็ไม่ใช่คนที่มีความเข้มแข็งในทางความคิดมาแต่แรกจากเหตุการณ์ในอดีตหรือสังคมที่เป็นอยู่

ในมุมเส้นเรื่องก็โอเคร อ่านลื่นอยู่ เริ่มแรกที่อ่าน คิดว่าพระเอกเป็นคนวิกลจริตระดับหนึ่ง พออ่านเรื่อยๆก็เหมือนจะเข้าใจตัวตนของตัวละครมากขึ้น แต่พอเริ่มจะเข้าใจ คนเขียนก็สับความคิดตัวละครซะป่นปี้ไม่มีชิ้นดี สุดท้ายพออ่านจบมันกลายความหม่นที่ชวนตั้งคำถามว่า การปล่อยให้คนคนหนึ่งแหลกสลายไปความคิดนี่เป็นสิ่งที่โอเครรึเปล่านะ

[Chalermchai Kurapavee · Rating 3 out of 5]

เรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้สูญเสียคนรักแต่ทำใจยอมรับไม่ได้ เล่มบางมาก แต่โคตรร จะโรคจิต อ่านแล้วรู้สึกผะอืดผะอม ความวิกลจริตของตัวผู้เล่า ทั้งการกระทำ การโกหก การแสร้งเป็นใครสักคน คำพูดบางอย่าง เลือนแบบใครบางคนเพื่อให้คนอื่นๆประทับใจ โดยรวมชอบมาก แต่ยังไม่ใช่เล่มที่ชอบที่สุดของ ฟูมิโนริที่ได้อ่านเล่มอื่นๆเมื่อปีที่แล้ว (เรารู้สึกชอบเล่มปืน ที่เล่าประเด็นเดียวกันได้มากกว่า เพราะอาจจะมันไม่ชวนแหวะด้วยมั่งนะ ) แล้้วก็ยังไม่เท่าเล่ม ฤดูหนาวเมื่อเราพราก แต่โดยรวมแล้วก็ควรค่าแก่การอ่าน เหมือนที่คนเขียนบอกเอาไว้ในตอนจบ แม้เรื่องที่เขาเขียนมักจะเป็นแนวดาร์กๆ(ที่เราชอบมาก) แต่ผู้เขียนก็เขียนตระหนักได้ถึงความหวัง เราสามารถหาความหวังได้ แม้จะอยู่ในหลุมดำมืดหลุมที่ลึกที่สุด

[morareds · Rating 4 out of 5]

รักที่บริสุทธิ์หรือความวิกลจริต? ทุกการกระทำของตัวละครหลักทำให้เราตั้งคำถามตลอดว่ามีอะไรจริงบ้าง ซึ่งก็เป็นคำถามเดียวกันกับที่ตัวละครถามตัวเองเหมือนกัน การแสดงออกของตัวละครมีตรงไหนที่ออกมาจากความรู้สึกที่แท้จริงบ้าง หรือทั้งหมดเป็นแค่สิ่งที่ปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนยอมรับและเพื่อให้ตัวเองสบายใจที่ได้เป็นเหมือนแบบฉบับอื่น ๆ ในสังคม ยิ่งสำรวจลึกลงไปก็ยิ่งเห็นความเละตุ้มเป๊ะข้างในจิตใจของตัวละคร ฟุมิโนริเป็นคนที่เขียนนิยายสายนัวร์ได้ชวนผะอืดผะอมมากจริง ๆ (คำชม)

เป็นเล่มที่สองของฟุมิโนริที่เราหยิบมาอ่านทันทีหลังจากอ่านฤดูหนาวเมื่อเราพรากจบ และในอนาคตอาจจะมีเล่มที่สาม สี่ ต่อไป

[Karn Moonsri · Rating 5 out of 5]

ปิดสิ้นบังแสง ของ Fuminori Nakamura เป็นหนังสือเล่มแรกที่ผมได้อ่านจากนักเขียนท่านนี้ และต้องบอกเลยว่าเนื้อหาของมันเป็นมิติใหม่สำหรับผมโดยสิ้นเชิง เรื่องราวนำเสนอชายผู้ค่อยๆ ดิ่งลึกลงไปในความสับสน ความรัก และความบริสุทธิ์ที่เลยขอบเขตของความเป็นจริง จนบางครั้ง เราอาจไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเราเป็นใคร หรือสิ่งที่เรารู้สึกนั้นแท้จริงคืออะไร หนังสือเล่มนี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดของการสำรวจจิตใจมนุษย์ผ่านการเล่าเรื่องที่ลึกซึ้งและทรงพลังครับ

[Kiichi]

p

[Art Mlang · Rating 3 out of 5]

สั้นๆ อ่าน แป้บเดียวจบ สนุกแบบ บ้าๆ