What do you think?
Rate this book
Somos pandeireteiras
104 pages, Paperback
Published January 16, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
January 21, 2026
“-Que voces resoan nun corpo que canta?
-A todas nos pasou mirar para a compañeira e pensar “ti e máis eu damos ben na foliada”.
-E entre as águas, aquelas águas, estas águas, sempre as pontes.
-Para a miña man que abanea coas outras, cada vez está máis claro que os espazos que fican fóra do consumo son obxectivo claro de destrución polo seu potencial de crear comunidade. Cando a xente toca e baila para pasalo ben, sen necesidade de que haxa un escenario, un bar, nin sequera profesionais, non se tira partido económico e, polo tanto, ese espazo compite, sen pretendelo, con todo aquilo que si o produce. É unha ameaza. Non hai nada máis atractivo, non hai un motivo maior para bater as nosas mans en harmonía ca seguir creando, dende as nosas propias raíces, eses espazos de non-hexemonía.
-O canto e o baile son formas de reforzar a autoestima persoal e colectiva, e tamén espazos de convivencia comunitaria fora das lóxicas da competividade. Cantar ou bailar son expresións humanas básicas en que o corpo toma centralidade. No noso caso, partimos dunha tradición que non ten en conta só corpos individuais, senón sempre corpos colectivos. Precisamos disto máis que nunca.”
-A todas nos pasou mirar para a compañeira e pensar “ti e máis eu damos ben na foliada”.
-E entre as águas, aquelas águas, estas águas, sempre as pontes.
-Para a miña man que abanea coas outras, cada vez está máis claro que os espazos que fican fóra do consumo son obxectivo claro de destrución polo seu potencial de crear comunidade. Cando a xente toca e baila para pasalo ben, sen necesidade de que haxa un escenario, un bar, nin sequera profesionais, non se tira partido económico e, polo tanto, ese espazo compite, sen pretendelo, con todo aquilo que si o produce. É unha ameaza. Non hai nada máis atractivo, non hai un motivo maior para bater as nosas mans en harmonía ca seguir creando, dende as nosas propias raíces, eses espazos de non-hexemonía.
-O canto e o baile son formas de reforzar a autoestima persoal e colectiva, e tamén espazos de convivencia comunitaria fora das lóxicas da competividade. Cantar ou bailar son expresións humanas básicas en que o corpo toma centralidade. No noso caso, partimos dunha tradición que non ten en conta só corpos individuais, senón sempre corpos colectivos. Precisamos disto máis que nunca.”
Displaying 1 of 1 review