Neste libro analízase a evolución da diversidade LGBT ao longo da Idade Media, centrándose sobre todo en documentación galega e portuguesa, que ofrece información crucial nunha dimensión europea. Abórdanse nas súas páxinas diferentes relatos e retratos que quebran o que podiamos pensar sobre esa etapa: o matrimonio máis antigo entre homes de que conservamos documento na Península (entre Pedro Díaz e Munio Vandílaz, en 1061); o «amor» entre Sancha Pérez e Maria Leve na Compostela do século XIII; a existencia dun santoral LGBT arraigado na Galiza medieval (con figuras como Paio e Adaúlfo, e tamén co «santo atrevimento» trans de Esmerado ou Uxío); varios casos de modificacións de manuscritos para que non se vise neles textos gays ou lésbicos (por exemplo, unha cantiga de amiga entre dúas mulleres); o momento en que o cristianismo empurra un novo pecado sexual, inexistente nos seus mil primeiros anos de historia; o uso da homofobia como arma política por parte de Afonso o Sabio contra o casal que formaban o adiantado maior do reino de Galiza e o adiantado maior do reino de León... Estas, e moitas máis, son vidas e historias que aínda hoxe nos apelan, que aínda hoxe nos explican.
Incrível coma um livro tão filológico, formal e documentado (todo isto em positivo!) revoltou homófobos e TERFs por igual. Um trabalho de análise polo miúdo que de seguro os seus críticos não leram antes de botar a língua pascer.
Pensei que iba ser un libro chill de divulgación pero a verdad é que foi máis denso (no bo sentido) do que me esperaba. Que bonito empezar a encher vacíos históricos da nosa xente, e máis si é en gallego e de xente gallega 🥹
Tremendamente denso, pero muy informativo. Es un estudio muy pormenorizado de las referencias a personas del colectivo en las cantigas galego-portuguesas medievales (especialmente en las de escarnio e maldizer, pero también en cantigas de amigo y de amor) y otros textos, tanto en prosa como en verso, de la época.
Llama especialmente la atención los intentos de autores anteriores de ocultar la diversidad afectivo-sexual e identitaria que indudablemente existía que, entendiendo que se aludía a ello en algunas cantigas, decidieron cambiar palabras masculinas a femeninas para que se encuadraran mejor en su (limitada) visión de la Edad Media.
Texto erudito a la par que militante, que revisita la lírica medieval galaico-portuguesa para descubrir fragmentos de vidas no normativas, de sexualidades disidentes, de afectos entre personas del mismo sexo. A partir de un solvente análisis filológico y, sobre todo, de la voluntad de abandonar el heteroseximo como fuente de conocimiento, Callón conecta el pasado con el presente, la lírica medieval con la literatura contemporánea, para demostrar que la diferencia siempre estuvo ahí. No es una lectura ligera, pero es más que recomendable.
Unha decepción vindo de alguen que eu admiraba. Efectivamente está moi ben escrito, en canto a linguaxe e estilo, pero coxea moito en canto a analises históricos e artísticos, e non é por que o autor sexa filológo, se non por que esta masiado centrado en facer encaixar as pezas, casen ou non entre si. Se queredes ler sobre diversidade sexual na historia hai mellores opcións.