Cortas, huurlinge en elfin zonder magie heeft een missie: wraak op degene die haar alles heeft afgenomen en terugnemen wat ooit haar geboorterecht was.
Maar Karilan, de Zwarte Troon van de alfen is ongrijpbaar en oppermachtig. Hij weet Cortas een betovering op te leggen die haar plannen danig in de weg staat. Met zijn wrede zandvrouwen van Italoth terroriseert hij het keizerrijk, net nu er vrede komt met Maskana, het buurland waar de hongerige God van de Leegte zijn schrikbewind voert.
Dan, net als Cortas de wanhoop nabij is, wordt er een kind geboren...
Ik wilde een standalone fantasy lezen omdat ik niet weer aan een hele serie wilde beginnen. Achteraf gezien vind ik het jammer dat het maar één boek is. De wereld die Peter Schaap heeft gecreëerd is zo interessant met zo veel verschillende mensen, elven, demonen, gnomes etc. Ik vind de relaties tussen deze groepen interessant en ik zou willen dat er meer boeken zijn over deze wereld (bijv. over de zandvrouwen of het leven van alfs). Ik vond de personages ook heel erg leuk, vooral Sotoy, met zijn innerlijke strijd en verwarringen. Iets wat goed is om te weten voordat je dit boek leest: de verkrachting en seksueel misbruik worden met heel veel detail beschreven wat niet alleen heel disturbing en triggering kan zijn maar ook heel onnodig was. De vrouwelijke personages worden, vooral in het begin van het boek, onnodig veel geseksualiseerd, terwijl dit niet bij de mannen gebeurd. Ik hoef bijvoorbeeld echt niet te weten hoe de tepels van een vrouwelijke elf 'werken'... De rest van het boek was wel heel erg goed! Niet alleen het plot maar ook de diepere betekenis erachter: vergiffenis tonen aan mensen die jou pijn hebben gedaan. Maar ook hoe je omgaat met karakterveranderingen en verwachtingen die mensen hebben van anderen omdat zij 'anders' zijn (vooral tussen elf, alf en mens).
Het kostte me even tijd om in het boek te komen, maar toen dat eenmaal gebeurd was, was ik verloren in de wereld die Peter Schaap met zijn fijne schrijfstijl gecreëerd heeft. Alles voelde heel echt, heel realistisch (voor zover dat kan in een wereld vol met elfen, alfen en magie). Het verhaal had een heel mooi tempo, het voelde eigenlijk nooit gehaast of te traag aan. Ik was heel aangenaam verrast over dit boek!
Wat opvalt aan fantasyboeken, is dat er – anders dan bij de meeste andere genres – enorm veel series verschijnen. Dat is als lezer soms best lastig: je wilt natuurlijk niet midden in een reeks binnenvallen, maar het is ook niet altijd leuk om minstens tien delen te moeten doorspitten voordat je weet hoe een verhaal eindigt. Laat staan als de serie nog niet is afgerond… Zelf ben ik dan ook blij als ik een goed ‘los’ fantasyboek tegenkom: een niet al te kort, sterk verhaal, dat toch in één boek past. De zwarte troon van Peter Schaap bijvoorbeeld?
Een elf zonder magie Na een bloederige oorlog staat het keizerrijk op het punt om vrede te sluiten met zijn buurland Maskana, als een nieuwe macht van zich laat horen: de mysterieuze Karilan heeft zichzelf tot de Zwarte Troon van de alfen benoemd. Mens, alf of elf – wie zich niet aan zijn wil onderwerpt, krijgt vroeg of laat met de gruwelijke zandvrouwen van Italoth te maken.
Intussen is de jonge elfin Cortas als huurlinge in dienst bij het keizerlijke leger. De prefect stuurt haar op weg om te onderhandelen met Karilan, maar die opdracht is nog moeilijker dan hij in eerste instantie lijkt. Niet alleen is Cortas namelijk al als baby van haar volledige magische vermogens beroofd, maar ook blijkt Karilan een intense persoonlijke haat tegen haar te koesteren…
Heerlijk fantasyverhaal, dat voor de verandering eens geen deel uitmaakt van een serie. Een boeiend en origineel gegeven! De tijdsprongen in het eerste gedeelte van het boek vond ik totaal niet hinderlijk en gaven een stukje bij beetje duidelijker beeld van hetgeen in het verleden had plaatsgehad en naar de gebeurtenissen in de huidige tijd leidde.
Heerlijk boek. Het duurde even voor ik in het verhaal zat, maar dat was mede te danken aan het feit dat ik wel heel erg veel fluffy fantasy gelezen heb de laatste tijd en dit boek is absoluut geen fluffy fantasy, maar een prachtig verhaal met erg mooi taalgebruik, stevige karakters en een gedegen plot. Zeker een aanrader.
Het eerste deel over de belevenissen van Cortas in elfengedaante en uilengedaante vond ik het mooiste om te lezen. Peter weeft deze twee verhaallijnen mooi door elkaar. De andere twee delen gaan over de zoektocht van de ene kant haar dochter Rona en haar vader Sayal en de andere kant van Sotoy, de alf die tegen zijn wil erop uitgestuurd is door Karilan, de Zwarte Troon naar Cortas. Peter neem de tijd om de figuren tot hun recht te laten komen. Hierdoor is het een prachtig verteld verhaal geworden die je zo in het gebeurtenissen zuigt. Aan het eind begrijp je zelf waarom Karilan zo heeft gehandeld. En wat ik ook wel het vermelden waard vind zijn een aantal plaatsnamen. Boetakandia, Ochtononia en als klapstuk Oedandahanibad. Ze rollen zo lekker over de tong.
Eigenlijk houd ik niet zo heel erg van epische fantasy met elfen en aanverwante, maar dit boek kwam ik zonder problemen door. Sterker nog: het verhaal wist me aardig te grijpen, en bleef met verrassingen komen.
Peter Schaap schetst een overtuigende, zorgvuldig uitgewerkte wereld die wordt bevolkt door elfen, alfen en mensen. Zonder in stereotypes te vervallen werkt de verhaallijn naar een fraaie ontknoping toe, die nog een extra puntje oplevert: eindelijk geen ellenlange serie, maar een degelijk, onafhankelijk leesbaar fantasyboek. De zwarte troon kan zich wat mij betreft meten met het werk van Feist, en doet daar zo hier en daar nog een schepje bovenop.
Inderdaad wel wat eindredactionele slordigheidjes: dat is zonde en doet het verhaal geen recht...
Het eerste deel was even wennen, aangezien het nogaleens verwarrend was om de hoedanigheid en tijdlijn van de hoofdpersoon (Cortas) te volgen. Verder is het een erg geraffineerd verhaal, met een zeer langzame opbouw die uiteindelijk als een emotionele knal uitelkaar barst.
Een van de aangrijpendste, indringendste verhalen die ik sinds lange tijd heb gelezen. Een aanrader voor eenieder die van fantasy houdt, die intens wil meeleven met de (hoofd)personages, en die niet bang is 'aangeraakt' te worden door de prachtige vertelstijl van Peter.