In de koudste nacht van het jaar sluipt Matti het huis uit, met in zijn tas de wondermooie kempvis Sirius. Het is de lievelingsvis van zijn zieke vader. Sirius moet meedoen aan een vissengevecht, maar Matti weet zeker dat hij dat niet zal overleven. In het grootste geheim volgt hij de weg over het bevroren meer naar de stad. Daar is Sirius veilig. Matti heeft twee uur de tijd. Langer kan hij de tropische vis niet warm houden. Maar tot zijn verbazing is hij niet alleen op het ijs.
Een spannend verhaal waarin elke minuut telt en een warme vriendschap groeit.
Een jeugdboek dat kinderen aan het denken kan zetten over wat de goede keuze is in een bepaalde situatie. Verschillende personages komen verschillende morele dilemma’s tegen. Van het houden van vissen in kleine kommen tot het verklappen van iemands schuilplaats. Welke redenen heb je om voor iets te kiezen en wat weegt het zwaarst?
De titel wordt verklaard in een mooie passage met een metafoor. Het onderwerp metafoor of vergelijking zou uitgediept kunnen worden aan de hand van dit boek, niet alles moet je letterlijk opvatten.
De ruimte en tijd hebben iets sprookjesachtig, maar toch veel moderne herkenbare elementen. Leuk boekje voor een kind dat graag wil nadenken over wat ie leest, maar er zit ondertussen ook nog voldoende actie in!
Een mooi verhaal, leest echt als een avontuur wat je erna goed kunt bespreken door vele aanknopingspunten. Uitdagend voor kinderen om te lezen, veel beeldspraak. Veel relaties die interessant zijn om nog in te verdiepen (zoon/ouder, neef/neef, afhankelijk/onafhankelijk).
In eerste instantie dacht ik dat dit een saai verhaal zou worden. Het idee is dan ook vrij simpel. Een jongen heeft thuis een verzameling tropische vissen staan. Door omstandigheden moeten die weg, dus zit er voor Matti maar een ding op, en dat is de vis naar het aquarium in de stad te brengen. Het is winter en de stad ligt aan de andere kant van een groot bevroren meer. Dus Matti moet de vis beschermen en heeft niet veel tijd om zijn doel te bereiken. Alles gaat goed, totdat hij op het ijs een meisje tegenkomt. Een meisje wat op de vlucht lijkt te zijn.
Eigenlijk is het verhaal simpel, maar sommige zinnen zijn echt wonderschoon en net zoals andere goede boeken heeft dit ook vele lagen. En dat raakte mij. Het ontroerde zelfs en dat heb ik weinig bij boeken. Ik zal er ook weinig over zeggen, maar voor mij was het een verhaal van hoop. Iedereen zal er wat anders in lezen, maar voor mij is dit boek van Jef Aerts een terechte Zilveren Griffel winnaar.
Dit boek is geen doorsnee jeugdboek. Het is een boek voor kinderen die wat moeilijkere verhalen aankunnen. Het is spannend: krijgt hoofdpersoon Matti zijn vis op tijd op een veilige plek, dat terwijl het meer dan twintig graden vriest en hij ongezien over het ijs moet. Daarnaast gaat het over een groeiende vriendschap met een onbekend meisje. De vader van Matti speelt heel passief een belangrijke rol. Voor kinderen vanaf ca. 9 jaar.
Toen ik de enthousiaste review van _kouw las, heb ik het meteen gereserveerd in de bieb - ik was wel een beetje verrast door de "B" en de Kinderjury-sticker op de rug van het boek... maar ik werd er toch wel blij van het lezen.
De vele positieve recensies verbazen mij. Hoewel ik het boek ook sfeervol vond, vond ik het verhaal en de uitwerking daarvan erg matig. Ik vind de plaatsing op de kerntitellijst van de Jonge Jury niet verrassend, maar er staan zeker negentien andere boeken op die ik spannender/leuker/mooier vond.
Prachtig geschreven boek. Spannend en gelaagd. Heel mooie beelden die nog lang blijven zinderen. Voor mij een zéér terecht winnaar van de Zilveren Griffel.
'Vissen smelten niet' voor de tweede keer gelezen. Opnieuw genoten van de (winterse) sfeerschepping, maar de ongeloofwaardige wendingen sprongen nadrukkelijker in het oog.