Dwóch braci. Dwa różne światy. Współczesne Tokio i pradawne japońskie korzenie. Świat żywych i zmarłych. Tajemnica, przeznaczenie, niezwykłe moce, pełna niebezpieczeństw podróży bój o to, co najważniejsze – o rodzinę.
Bliźniacy Noriaki i Masao są dziećmi Polki i Japończyka. Urodzeni w Polsce dwunastolatkowie zdążyli przyzwyczaić się do tego, że nie są tacy jak wszyscy, a każda nowa znajomość zaczyna się od długich tłumaczeń dotyczących ich świetnej znajomości polskiego.
Bracia są podobni do siebie jak dwie krople wody, ale oprócz wyglądu różni ich wszystko. Noriaki nie widzi świata poza komputerami, a jego prawdziwą obsesją są burze i wyładowania atmosferyczne. Często popada w złość, nad którą nie umie do końca zapanować. Masao nazywany „Mickiewicz” kocha książki, jest nad wiek poważny i opanowany oraz ma niezwykły dar wymowy, zupełnie jakby czarował ludzi słowami.
Po śmierci matki, ojciec bliźniaków traci grunt pod nogami i nie potrafi porozumieć się z dorastającymi synami. Relacje całej trójki są w rozsypce, więc tata postanawia zabrać chłopców w rodzinne strony – wrócić do korzeni i spotkać się z własną matką. Wyprawa do Japonii okazuje się brzemienna w skutki dla wszystkich.
Czy to możliwe, by nietypowe rzeczy, które od zawsze przytrafiały się braciom, były związane z tym, że są oni wybrańcami duchów przodków? Co się wydarzy, jeśli okaże się, że są Chmurorękim i Ognioustym, czyli bohaterami przeznaczonymi do walki z demonami i potworami? Czy prawdziwe itako, czyli japońskie szamanki, rozmawiające z duchami zmarłych, naprawdę istnieją? I co nastąpi, gdy wyjdzie na jaw, że jedną z nich jest ich własna babcia?
Przesiąknięta kulturą japońską, wciągająca powieść o rodzinnych relacjach i dorastaniu oraz o poznawaniu własnej tożsamości, odradzaniu najważniejszych i najsilniejszych życiowych więzi.
Polska pisarka, felietonistka, varsavianistka, prawniczka i orientalistka. Ukończyła autorską klasę humanistyczną z rozwiniętym programem wychowania estetycznego w VII LO im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, a następnie prawo na Uczelni Łazarskiego oraz iranistykę na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. By nauczyć się języka tureckiego, dwa lata studiowała turkologię. Przez kilka lat pracowała jako prawnik oraz przewodnik miejski po Warszawie. Znana z serii wakacyjnych spacerów po Warszawie, które współtworzyła dla Wirtualnej Polski, programu telewizyjnego Poszlafirujemy po Pragie oraz felietonów. Choć urodziła się na Dolnym Śląsku, mówi o sobie, że jest adopcyjnym dzieckiem Warszawy. Zadebiutowała w 2015 roku powieścią "Warszawski niebotyk", która znalazła się w finale I. edycji konkursu Promotorzy Debiutów organizowanego przez Instytut Książki i Fundację Tygodnika Powszechnego. Powieść Owoc granatu. Dziewczęta wygnane została nominowana w plebiscycie portalu lubimy czytać do miana Książki Roku 2018 w kategorii Powieść. Autorka specjalizuje się w powieści historycznej. Wnikliwe przygotowuje się do pisania każdej kolejnej książki, docierając do trudno dostępnych materiałów źródłowych. Maria Paszyńska skupia się nie tylko na rzetelności w kwestii realiów historycznych, lecz także na wnikaniu w psychikę bohaterów, ukazywaniu ich emocji, dobra tkwiącego w człowieku, zawsze i pomimo wszystko. Szczególnie ważne są dla niej tematy społeczne, przede wszystkim te dotyczące tolerancji, wielokulturowości i dialogu międzyreligijnego. W swoich książkach przedstawiała m.in. przedwojenną Warszawę, Imperium Osmańskie, wojenne losy stołecznego ogrodu zoologicznego prowadzonego przez Jana i Antoninę Żabińskich oraz tułaczkę Polaków zesłanych na Syberię w czasie II wojny światowej.
Nie wiem, czy to przez to, że poznałam tę historię tylko w postaci audio-serialu (straciłam więc pewnie sporo z tła i światotwórstwa), czy przez to, że totalnie nie jestem dla tej książki targetem (chociaż często czytam młodzieżową fantastykę), ale... opowieść o Noriakim i Masao mi się nie podobała :(