Sara er ungur fatahönnuður í Reykjavík. Nokkru eftir erfiðan missi gefur hún sér tíma til að yfirfara litla húsið í Kjósinni sem hún erfði eftir ömmu sína. Þegar myndarlegur maður bankar óvænt upp á fer af stað atburðarás sem hún hefði aldrei getað séð fyrir. Smám saman gerir Sara sér grein fyrir að ýmislegt við líf hennar og uppruna er ólíkt því sem hún hafði haldið og leit hennar að svörum leiðir hana á ófyrirséðar brautir.
Áttunda undur veraldar eftir Lilju Rós Agnarsdóttur er spennandi, rómantísk og kemur á óvart.
2 og hálf stjarna vegna þess að hún byrjar vel. Skemmtileg notkun á huldufólksþjóðsögum og þannig. En svo dettur hún bara í endurteknar og drepleiðinlegar kynlífssenur og sífelldar endurtekningar á aðdáun sögumanneskju á ástmanninum, sem er svo hávaxinn, með svo blá augu, í svo góðu formi og bla bla. Kynlífssenurnar voru farnar að minna óþyrmilega á fyrstu bókina í Outlander seríunni (líka um flakk milli heima, bara mismunandi tíma þar) og voru vægast sagt orðnar vandræðalega kjánalegar þegar líða fór á söguna. Og restin var ekki mikið betri þó að lokasenurnar hafi aðeins lyft sögunni upp á nýjan leik því það var svolítil spenna og aksjón í lokin.
Úff, þessi ráðgátu-söguþráður var svosem fínn þrátt fyrir að vera fljótfærnislegur og vanþróaður en mér fannst ‘rómantíkin’ í sögunni algjörlega óþolandi lesning og á endanum var ég orðin virkilega leið að ranghvefla í mér augunum yfir þessu. Sagan einblínir einum of mikið á hversu aðlaðandi þessi karlmaður var í stað þess að gera hann að áhugaverðri sögupersónu. Báðar aðalpersónurnar eru í raun mjög leiðinlegar og flatar sem persónur og því var rómantíkin mjög óspennandi og leiðinleg lesning. Það var engin rómantík þarna, heldur bara losti, enda fáum fleiri lýsingar á því hversu heitur þessi maður hvar í hverjum fjandans kafla, og þau bara verða allt í einu rosalega ástfanginn án þess að nokkur dýpt sé á milli þeirra. Sagan verður því rosalega langdregin og allt of væmin.